The Sea Shepherd

The Sea Shepherd

HET SCHIP WAAR HET ALLEMAAL MEE BEGON…

…EN DE CAMPAIGNE DIE ZE WON…

MAAR HAAR HET LEVEN KOSTTE.

De Sierra Campagne

Tussen 1968 en 1979 zwierf er een walvisjager over de Atlantische Oceaan. Haar naam en eigenaar werden meerdere malen veranderd in pogingen om onder de visserijreguleringen van een dozijn verschillende landen uit te komen

fleet_sea_shepherd_02 In 1979 voer het schip onder de naam Sierra en tot de bemanning behoorden vier medewerkers van de Taiyo Fishing Company uit Japan. Een onderzoek van de ladingsbrieven door de Britse krant “The Observer” wees uit dat dit bedrijf de voornaamste afnemer was van de vangsten van deze stroper. (De Japanse Walvisvaart Commissie ontkende bekend te zijn met de activiteiten van dit schip. Tot op de dag van vandaag is Japan de grootste markt voor walvisvlees). De kapitein was Arvid Nordengen, een Noor.


De acties van de Sierra waren schrikbarend “efficiënt”. Alleen het vlees van de staart werd genomen en de resterende 80% werd overboord gegooid. Naar schatting heeft ze meer dan 25.000 individuele walvissen gedood. Een uitspraak van de directeur van de Sierra Fishing Company, Andrew Maurice Behr, is opgetekend in de Zuid Afrikaanse krant “The Argus” uit Kaapstad: ”De walvissen zijn toch bedreigd en de wereld zal snel van ze verlost zijn, dus waarom er zolang geen munt uitslaan, voordat ze weg zijn?”.


Gevoelig geworden voor de slacht van walvissen door een persoonlijke ervaring vier jaar eerder had Paul Watson zichzelf ten doel gesteld om de Sierra op te jagen en haar carrière te beëindigen.
Met een donatie van Het Fonds Voor Dieren (Cleveland Amory en de Fund for Animals red.) schafte kapitein Paul Watson een 19 jaar oude Noordzee-kabeljauwtreiler aan en doopte haar de Sea Shepherd. Verdere donaties van de Royal Society for the Prevention of Cruelty to Animals (RSPCA) zorgden voor de voorbereiding en brandstof
Gebruikmakend van diverse informatiebronnen wist kapitein Watson uiteindelijk de positie van de Sierra te vinden ergens in de het oostelijk deel van de Atlantische Oceaan, tussen Spanje en Marokko. De Sea Shepherd ging er op af en twaalf dagen na vertrek uit Boston werd op 15 juli 1979 de Sierra gesignaleerd. Zij op haar beurt draaide zich om en ging op volle snelheid richting Portugal.


Jammer genoeg was de zee te ruw om een gecontroleerde rampoging te doen dus bleef de Sea Shepherd langszij varen naar de Portugese haven Leixoes.
De volgende dag glipte de Sea Shepherd de haven uit voor de autoriteiten het door hadden en verraste de Sierra die daar net buiten dreef. Via de radio verwittigde kapitein Watson kapitein Nordengen van zijn voornemen en ging naar volle snelheid.


De verstevigde boeg van de 779 ton wegende Sea Shepherd raakte de boeg van de 650 ton zware Sierra en ging verder. Kapitein Watson draaide om en raakte de Sierra opnieuw aan bakboordzijde, hierbij een gat slaand van zo’n 2-3 mtr. Hierop ramde de Sea Shepherd de kleinere Sierra zijwaarts en deukte een groot gedeelte van de Sierra’s romp in aan bakboordzijde

fleet_sea_shepherd_01 

Zwaar slagzij makend vluchtte de Sierra richting een paar Portugese marineschepen voor bescherming. De Sea Shepherd vaarde richting de Spaanse wateren maar een marineschip haalde haar in en overtuigde kapitein Watson om terug te keren naar Leixoes.

Begin november 1979, zonder een hoorzitting of rechtszaak, werd de Sea Shepherd aan de eigenaren van de Sierra toegewezen door een Portugese rechter als schadevergoeding (sommige onderzoeken suggereren dat de rechter was omgekocht door een vertegenwoordiger van Andrew Behr). Bang dat het schip ingezet zou worden voor de jacht op walvissen lieten kapitein Watson en zijn bemanning de Sea Shepherd op de avond van de 31ste december 1979 zinken. Ze draaiden de kleppen open in de machinekamer en stuurden de Sea Shepherd met pijn in hun hart naar de bodem van de zee..

De Sierra was naar Lissabon gesleept voor reparaties, hoewel de Portugese overheid gelogen had tegen het Amerikaanse consulaat en hen had verteld dat het schip het land had verlaten. Gebruikmakend van het feit dat de Sierra niet zelf kon bewegen maakte een team onderwater-sloopexperts zich op om de carrière van de walvisjager te beëindigen.

Op 6 februari 1980, na een reparatie van een miljoen Amerikaanse dollars, werd de Sierra aan de kade tot zinken gebracht door één enkele magnetische mijn die een klein gat sloeg in de romp. Het schip maakte hierop water zodat het langzaam zonk en het op de bodem tot rust kwam. Niemand raakte gewond.

De walgelijke carrière van de Sierra kwam hiermee eindelijk aan zijn eind.

Later dat jaar zonk, door andere magnetische mijnen, de helft van de Spaanse walvisvloot. Een beloning, uitgeloofd door de Sea Shepherd Conservation Society voor het zinken van walvisjagers, maakte dat de eigenaren van de jagers hun eigen, onderbetaalde, bemanning niet meer vertrouwden en dat ze stopten met de walvisvangst. Sea Shepherd en medestanders hadden in één jaar voor elkaar gekregen wat tien jaar grootspraak en nationale aanstellerij niet konden.

terug naar de vloot

Evenementen:

27 april
Amsterdam, NDSM Vrijhaven
5 mei
Vlissingen
6 mei
Podium Mozaïek, Amsterdam

Sites werldwijd:

Australië België Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: