Afdrukken

De Geschiedenis van Sea Shepherd Conservation Society en Walvisjacht

Sea Shepherd Conservation Society is de meest agressieve en meest succesvolle walvisreddende organisatie van de wereld.

Walvissen redden kunnen we als de beste en is waar we het meest bekend om zijn. Onze aanpak is eenvoudig en ongecompliceerd.

Sea Shepherd is opgericht in 1977 als een organisatie om zich te mengen in en het handhaven van internationale regelgeving ter bescherming van mariene dieren in het wild.

Onze oppositie zijn criminelen die zich bezig houden met illegaal gedrag.

 
Foto met dank aan Marc Votier


Neem deel aan onze ruim 30 jaar durende reis om wereldwijd walvissen te redden. Scroll door onze walvis campagnes historische tijdlijn (zie onder) die de Sea Shepherd acties om walvissen te redden illustreert met woorden en foto’s.

Tijdlijn 1975 tot heden...

Opmerking: Om bijschriften te zien, houd de cursor op de foto

De geschiedenis van onze inspanningen om de walvissen te beschermen gaat terug tot 1975, toen Kapitein Paul Watson1e stuurman was  op de eerste reis van Greenpeace om de walvissen te beschermen. In juni van 1975 werden kapitein Watson en Robert Hunter de eerste mensen ooit die hun leven riskeren om een walvis te beschermen toen zij plaats namen in een kleine opblaasbare Zodiac om de dodelijke harpoenen van de Sovjet walvisvloot te blokkeren.

Paul Watson examines a whale that was killed by the Russian whalers. He measured the whale and determined that the whale was undersized according to the International Whaling Commission regulations. Paul Watson drives the Zodiac as photographer steadies himself to take a picture of the Russian whalers, 1975

Het was daar dat Paul Watson zijn beroemde ontmoeting had met een stervende potvis, een incident dat  hem geïnspireerd en gedreven heeft om een van de meest gepassioneerde verdedigers van walvissen in de geschiedenis te worden. Tijdens deze confrontatie met de Russische walvisvaarder, doemde een geharpoeneerde en stervende potvis op bij de kleine boot van Paul. Paul herkende een flikkering van begrip in het oog van de stervende walvis. Hij voelde dat de walvis wist wat ze proberen te doen. Hij zag hoe de prachtige walvis zijn lichaam uit de buurt van zijn boot wierp, onder de golven gleed en stierf.Door een paar seconden in de ogen te kijken van deze stervende walvis veranderde zijn leven voorgoed. Hij zwoer een levenslange verdediger van de walvissen en alle dieren van de zee te worden.

Paul Watson and Roberta Hunter in Zodiac - Soviet whaler in background, 1976.

Watson heeft deelgenomen aan de Greenpeace reis om de Sovjet-vloot weer te onderscheppen in 1976 en heeft bijgedragen om het Greenpeaceschip Ohana Kai voor te bereiden om de Sovjet-walvisvloot te onderscheppen in de zomer van 1977.

1977

Het was in 1977 dat Paul Watson Greenpeace verliet, de organisatie waar hij mede-oprichter van was, om een aan ander soort instandhoudingsorganisatie op te zetten.

Datzelfde jaar werd Sea Shepherd Conservation Society opgericht die zich bezighoudt met mariene diersoorten en op te treden tegen illegale activiteiten op de volle zee.

The former UK trawler, the Westella, becomes Sea Shepherd's first flagship Captain Paul Watson onboard Sea Shepherd's first flagship. The Fund for Animals name is painted on the smokestack as a tribute to Cleveland Amory and the Fund for their financial assistance in the purchase of the vessel. To prevent the ship from being converted into a whaling vessel, Captain Watson and engineer Peter Woof scuttle the Sea Shepherd in Leixoes harbor.

1978

In 1978 werd met de hulp van Cleveland Amory en het Fund for Animals door Paul Watson een trawler gekocht in Engeland en noemde het de Sea Shepherd.

De eerste Sea Shepherd campagne werd gehouden om het eerste schip in de ijsvlaktes van de Golf van S. Lawrence te krijgen om zich te verzetten tegen de slachtpartijen van baby zadelrobben.

De tweede campagne was gericht op het vinden van de meest beruchte piraat walvisvaarder van allemaal, de Sierra..

The second campaign was to target the most notorious pirate whaler of them all - the Sierra.

Dit Cypriotische-geregistreerde walvisschip met Noorse officieren en bemanning van gemengde nationaliteiten was werkzaam in de oostelijke Atlantische Oceaan van Portugal zuidelijk tot Angola.

1979

Paul Watson besloot om de Sierra te vinden en een eind te maken aan haar carrière. In juni 1979 vertrok hij uit Boston, Massachusetts om dat te gaan doen.

Op 16 juli 1979, vond de Sea Shepherd de Sierra en achtervolgde hem tot in de haven van Leixoes. Kapitein Watson ramde de Sierra tweemaal in de haven, de romp scheurde open tot aan de waterlijn en het dwong het schip de haven in voor reparaties. Na een miljoen dollar aan niet-verzekerde reparaties werd de Sierra tot zinken gebracht door agenten van Sea Shepherd in de haven van Lissabon in Portugal op 6 februari 1980. Sea Shepherd pensioneerde blijvend de illegale walvisvaarder Sierra en verhinderde dat er ooit nog walvissen werden gevangen door haar.

1980

In april van 1980, hing Sea Shepherd agent Al "Jet" Johnson beloning posters op langs het hele waterfront van Las Palmas op de Canarische Eilanden. Sea Shepherd bood 25.000 dollar premie voor de onwettige walvisjager Astrid. De eigenaren van Astrid konden hun eigen bemanning niet vertrouwen en pensioneerden het schip.

Diezelfde maand,  werd door agenten van Sea Shepherd twee Spaanse walvisjagers tot zinken gebracht in de haven van Vigo, Spanje, (Ibsa I en  Ibsa ll) nadat Spanje weigerde te voldoen aan de quotaregelingen op gewone vinvissen.

Ook werd in 1980, in samenwerking met de regering van Zuid-Afrika, Sea Shepherd geholpen bij de inbeslagname van de piraten walvisjagers Susan en Theresa. De schepen werden meegenomen op zee en bewust tot zinken gebracht door de Zuid-Afrikaanse marine.

Sea Shepherd heeft succesvol alle piraten walvisjacht operaties in de Noord-Atlantische Oceaan binnen een jaar stopgezet, na tientallen jaren van verzuim door de Internationale Walvisvaart Commissie. Het IWC heeft geen uitvoerende afdeling die garanderen dat de wetten worden nageleefd.

We hebben zes walvisjagers buiten bedrijf gesteld, maar verloren de Sea Shepherd toen het ons werd ontnomen door een rechter zonder een hoorzitting of een rechtszaak nadat hij smeergeld had gekregen van de eigenaars van de Sierra. Om te voorkomen dat de Sea Shepherd omgebouwd zou worden tot een walvisvaarder,  heeft kapitein Watson zijn eigen schip laten zinken in de haven van Leixoes op de eerste dag van januari 1980.

whales_SSCS_history_SS_II In November 1980 kocht Sea Shepherd Conservation Society hun tweede Britse trawler en noemde haar Sea Shepherd ll.

1981

whales_SSCS_history_Russian_fur_farm In 1981 was de eerste missie van de Sea Shepherd II om de Atlantische Oceaan oversteken vanuit Schotland, tot aan en door het Panamakanaal naar de Stille Oceaan tot in de Beringzee. Het was hier, in juli, dat kapitein Watson de bemanning aan wal leidde op een strand nabij de Siberische stad Lorino, waar ze met succes illegale walvisactiviteiten vastlegden. Kapitein Watson keerde terug naar de VS met het bewijs van de Sovjet-schendingen, wat werd overgedragen aan het Congres.

De Sea Shepherd bemanning slaagde er in om de documentatie terug te krijgen ondanks een dramatische confrontatie met de Sovjet marine.

1985

In 1985 werd de Sea Shepherd II het eerste instanthoudings-schip wat ging optreden tegen de massale slachting van grienden bij de Deense Faröer Eilanden. Kapitein Paul Watson en zijn bemanning ontmoeten de Premier van de Faröer Eilanden en waarschuwen hem dat de Sea Shepherd Conservation Society een campagne zal lanceren om zich te verzetten tegen de illegale slachting van grienden bij de Faröer.

1986

In juli 1986 vertrekt de Sea Shepherd II naar de Deense Faröer Eilanden om de plaatselijke sport,het jagen van de bewoners op grienden, te verhinderen en te documenteren. Kapitein Watson zendt een team van vijf bemanningsleden om mensen van de overheid te ontmoeten. Alle vijf worden ze gearresteerd en vastgehouden zonder enige ten laste legging.De Sea Shepherd II weigert om de Faröer wateren te verlaten tot de bemanning wordt vrijgelaten. De bewoners reageren hierop door hen aan te vallen met geweervuur en traangas. Een kogel slaat in het schip, enkele centimeters van het hoofd van kapitein Watson vandaan, en onmiddellijk beveelt hij de bemanning van de Sea Shepherd II om het schip te verdedigen met waterkanonnen en kanonnen geladen met chocolade- en citroentaart vulling. De aanvallers komen vernederend genoeg onder smurrie te zitten en de Sea Shepherd II ontsnapt met documentatie over de walvisjacht en de dramatische confrontatie. Het incident is gefilmd en wordt uitgezonden in een prijswinnende documentaire van de BBC genaamd ‘Black Harvest’ (zwarte oogst).

In 1986 werd wereldwijd wettelijk het moratorium op commerciële walvisvangst van de Internationale Walvis Commissie ingesteld.

Ondanks deze wet bleef IJsland jagen op walvissen.

In November 1986 arriveerden Sea Shepherd werktuigkundigen Rod Coronado en David Howitt op IJsland en lieten twee van de vier IJslandse walvisvaarders zinken in de haven. Ze vernietigden ook de walvisvlees verwerkingsfabriek op IJsland.


IJslandse schepen gezonken

1988

In januari 1988 vloog Kapitein Paul Watson naar IJsland om de verantwoordelijkheid op zich te nemen voor het laten zinken van de schepen. De IJslandse regering weigerde om aan te klagen, aangezien de IJslandse regering wist dat een proces hun illegale praktijken zou bloot leggen.

De acties van Sea Shepherd zorgde ervoor dat twee van hun walvisvaarders voorgoed teruggetrokken werden uit de walvisvaart en  heeft het walvisbedrijf meer geld gekost dan dat ze in 19 jaar bij elkaar hebben gekregen. Het was een economische nederlaag voor de walvisvaarders.


Nog voor zijn snelle aftocht heeft een Sea Shepherd agent
de mogelijkheid gezien om een foto te maken van de klepafsluiter
die hij net geopend had om het illegale schip te laten zinken in de haven.

1992

In 1992 focust Sea Shepherd zich op Noorwegen om zich te verzetten tegen de illegale commerciële walvisjacht.
Op tweede kerstdag werd door een Sea Shepherd team aangevoerd door Kapitein Paul Watson de illegaal opererende Noorse walvisvaarder Nybraena tot zinken gebracht op de Lofoten in het noorden van Noorwegen.

1994

In januari 1994 brengt een Sea Shepherd team de illegale Noorse walvisvaarder Senet tot zinken in een haven in het  zuiden van Noorwegen.

The Sea Shepherd vessel, Whales Forever 
Foto Marc Cleriot

In juli 1994 wordt de Noorse walvisvloot en Noorse regering rechtstreeks uitgedaagd door het Sea Shepherd schip Whales Forever als Kapitein Watson zijn schip en bemanning meeneemt naar de Lofoten om de walvisvaarders te blokkeren. Het schip werd onderschept door de Noorse Marine.

The Norwegian Coast Guard destroyer vessel Andenes (which was twice the size of the Sea Shepherd vessel), swiftly cuts through the water to ram the bow of the Whales Forever in an attempt to stop the Sea Shepherd crew from interfering with Norway's illegal whaling activities. Note that in stark contrast to the activity on the Sea Shepherd vessel, the Andenes cleared their deck of all people in preparation to ram.

De Whales Forever werd geramd door de Noorse torpedojager Andenes, beschoten en bestookt met twee dieptebommen onder de romp. Hoewel de Whales Forever zwaar beschadigd was kon ze voorkomen dat de Noorse autoriteiten aan boord kwamen en keerde terug naar de Shetland Eilanden hierdoor werden de Noorse autoriteiten ernstig in verlegenheid gebracht. Maar wat belangrijker was, de internationale media aandacht werd hierdoor gevestigd op de illegale Noorse walvisvaart.

The Norwegian Coast Guard destroyer vessel Andenes (which was twice the size of the Sea Shepherd vessel), swiftly cuts through the water to ram the bow of the Whales Forever in an attempt to stop the Sea Shepherd crew from interfering with Norway's illegal whaling activities. Note that in stark contrast to the activity on the Sea Shepherd vessel, the Andenes cleared their deck of all people in preparation to ram.

1997

In september 1997 lukt het Sea Shepherd Pacific Northwest directeur Michael Kundy  in het geheim Siberië binnen te komen met een ploeg journalisten om de jacht op walvissen door Siberische inheemse volken vast te leggen. Hoewel hij met de dood wordt bedreigd keert hij heelhuids terug om verslag te doen voor de vergadering van het IWC (Internationale Walviscommissie) in Monaco. De filmploeg brengt bewijs mee van de illegale commerciële walvisjacht, waaronder beeldmateriaal van afgeslachte walvissen die tot dierenvoer worden verwerkt voor vossenfokkerijen. Rusland blijft de jacht bestempelen tot “bevoorradings” jacht, en dus uitgesloten van het vangstverbod.

1998

In 1998 werd de illegale Noorse walvisjager Morild, eigendom van de meest beruchte walvismoordenaar in Noorwegen - Stienar Bastesen - tot zinken gebracht.

Als resultaat werd Sea Shepherd een bekende naam in Noorwegen.

Op aandringen van de commerciële walvisindustrie van Noorwegen en Japan en met de beloftes van winstgevende handel in de toekomst, eist de Indiaanse Makah stam in de herfst van 1998 het recht op om weer met de walvisjacht te beginnen, conform een afspraak in hun overeenkomst met de VS uit 1855, maar in tegenspraak met latere internationale conservatiewetten. Sea Shepherd zendt twee schepen naar Neah Bay in Washington om de grijze walvissen te beschermen. Op het water worden bijgestaan door lokale bewoners en andere anti-walvisjacht activisten. Ondanks geweld door de menigte, arrestaties en officiële pesterijen weet de coalitie van activisten de plaatselijke walvissen te beschermen en slaagt erin zoveel media aandacht te genereren voor de jacht dat de Makah zich terugtrekken zonder ook maar een enkele walvis gevangen te hebben.

Sea Shepherd's two ships and a flotilla of concerned citizens protect gray whales from the Makah whalers, 1998

2000

In juli 2000 vaart de Ocean Warrior naar de Faröer eilandenom de jaarlijkse slachting van grienden tegen te gaan. Wederom wordt de jacht voorpagina nieuws in Europa. Sea Shepherd voert de economische druk op tegen de bedrijven die nog steeds vis en schelpdieren kopen van de Faröer eilanden – wat 90% van hun economie uitmaakt - en waarvan de belangrijkste het Nederlandse Unilever is. Meer dan 20.000 Europese zaken beëindigen hun contracten met de Faröer eilanden op verzoek van Sea Shepherd.

2001

In juli 2001 gedurende de jaarlijkse bijeenkomst van het IWC is de Ocean Warrior in de wateren van St. Luciabij de kleine Antillen en filmt daar een visser die een gedode griend binnenbrengt op dezelfde dag dat de regering ontkent dat St. Lucia op walvissen jaagt. Sea Shepherd organiseert een internationale email campagne tegen de Caribische naties die met Japan meestemmen bij de IWC in ruil voor “visserij subsidies”. St. Lucia ontvangt meer dan 400 annuleringen van hotelboekingen als gevolg.

2002

In december 2002 vaart Sea Shepherd uit om de Japanse walvisvloot te vinden in de Antarctische wateren. Ons doel was om het wereldwijde moratorium tegen de commerciële walvisjacht te handhaven en het afdwingen van naleving de voorschriften die zijn toegekend ter bescherming van de walvissen binnen het officiële Zuidelijke IJszee Reservaat (m.a.w. Het Antarctische walvisreservaat)

 

Japan had de mogelijkheid om zijn plannen te wijzigen en wist hiermee Sea Shepherd te ontwijken, we hebben een dure les geleerd. Zonder luchtverkenning is de kans om met succes de Japanse vloot te vinden erg klein.

2003

In oktober 2003  arriveert een team van Sea Shepherd in Taiji, Japan om dolfijen en kleine walvissen te beschermen. Sea Shepherd beeldmateriaal van de afslachting van dolfijnen komt wereldwijd op de voorpagina’s te staan van internationale kranten en televisieprogramma’s.

2005-6

whales_SSCS_history_060123_aerial_fm_crew

In december 2005 lanceert Sea Shepherd onze tweede expeditie naar de uitgestrekte en ijskoude wateren van Antarctica om zich te verzetten tegen de illegale Japanse walvisjacht. Ons vlaggenschip de Farley Mowat vertrekt vanuit Melbourne, Victoria, Australië en stopt onderweg in Hobart, Tasmanie om een helikopter op te halen die gebruikt die gebruikt gaat worden voor luchtverkenning. De walvisvloot wordt gelokaliseerd op 22 december en vlucht voor de achtervolger van Sea Shepherd. Op 25 december onderschept de Farley Mowat de koerslijn van het Japanse fabrieksschip de Nisshin Maru en probeert haar schroeven vast te laten lopen. De Nisshin Maru slaat weer op de vlucht en wederom achtervolgt de Farley Mowat.

whales_SSCS_history_060109_Sideswipe1

De expeditie gaat door in januari 2006 waarbij de Farley Mowat de Nisshin Maru drieduizend zeemijlen langs de kust van Antarctica achtervolgt. Op 8 januari weet de Farley Mowat de Nisshin Maru wederom te benaderen en gooit lijnen uit die de schroeven moeten blokkeren. De Nisshin Maru staakt haar activiteiten en vlucht. Op 9 januari onderschept de Farley Mowat het voorraadschip van de walvisvloot, de Oriental Bluebird, en ramt haar. Het voorraadschip wordt het walvisreservaat uitgestuurd en gehoorzaamt. De Oriental Bluebird keert niet meer terug.

De Farley Mowat rondt haar reis af van 50 dagen en 8500 zeemijlen tussen Melbourne en Kaapstad. De Japanse vloot werd 15 dagen lang lastig gevallen en zo ervan weerhouden om haar quota te halen.

whales_SSCS_history_2006_operation_leviathan_logo_852006-7

Onze 2006-2007 Antarctische walvis campagne was genaamd Operatie Leviathan Het was de derde en meest succesvolle Sea Shepherd expeditie naar de Zuidelijke IJszee tegen illegale walvisjacht door je Japanse vloot in het Antarctische walvis reservaat. Bij deze ambitieuze campagne waren twee schepen (de Farley Mowat en de nieuw aangekochte Robert Hunter), een Hughes Helikopter (de Kookabura) en 56 bemanningsleden uit 14 verschillende landen betrokken.

whales_SSCS_history_2006_Robert_Hunter_approaching_Nisshin_Maruwhales_SSCS_history_2006_aerial_Robert_Hunter_on_Nisshin_Maru_port_side_horizDe Japanse walvisvloot had plannen om illegaal 935 dwergvinvissen en 50 vinvissen te doden. Tijdens Operation Leviathan waren we vijf weken op zee en en hebben we de walvisvloot duizenden vierkante mijlen over zee gejaagd en continue hun walvisvangst onderbroken. We onderschepten en zetten druk op 9 en 12 februari 2007 en hun walvisjacht werd onderbroken en daarmee verschillende groepen walvissen gered.

Klik hier om alle details te zien van deze intense expeditie en kijk naar de spannende actiefotos en video.

In oktober 2006 begon IJsland, na 20 jaar naleven, met het schenden van het wereldwijde moratorium van de Internationale Walvisvaart Commissie en gaf het slechts een dag van te voren aan ter kennisgeving voordat ze een walvis doden.

whales_SSCS_history_2006_Op-Rok-Logowhales_SSCS_history_2006_Iceland_whalingIJsland had zichzelf een quotum gegeven van 9 bedreigde vinvissen en 30 dwergvinvissen die voor 31 augustus 2007 barbaars zouden worden afgeslacht en ter aanvulling van hun nep dodelijk “wetenschappelijk onderzoek” nog eens 39 dwergvinvissen. Sea Shepherd reageerde met het sturen van ons schip de Farley Mowat en een team van vrijwilligers om een internationaal incident te creëren vanwege IJslands weigering om te voldoen aan wereldwijde beschermings regelgeving. Onze missie werd Operation Ragnarök genoemd. In juli 2007 vertrok vanaf de Galapagos Eilanden naar IJsland, maar tegen de tijd dat we bij Bermuda waren kondigde IJsland aan dat ze geen nieuw quota zouden uitgeven voor 1 september 2007. De IJslandse minister van visserij verklaarde dat hij geen nieuw quotum zou afgeven voordat de markt condities van walvisvlees verbeterd waren en ze officieel toestemming zouden hebben om walvisproducten te exporteren naar Japan. Sea Shepherd deed hierop een stapje terug, maar bleef in Bermuda, klaar om de campagne opnieuw op te starten als de situatie zou veranderen.

Vandaag

Momenteel zijn we bezig met de voorbereidingen van ons schip Robert Hunter en de bemanning om weer terug te keren naar het Antarctische Walvis Reservaat om de bedreigde bultruggen en vinvissen te beschermen, als mede bedreigde dwergvinvissen voor de harpoenen van de Japanse walvisjagers. Alstublieft steun ons vandaag en maak deze levensbeschermende missie een realiteit !

 

 

Sea Shepherd Nederland
Postbus 58055 -- 1040 HB Amsterdam
Info@seashepherd.nl -- Tel. Nr. +31 06 1259 3445
Kvk – nr. : 41158702

All contents copyright ©2012 Sea Shepherd Conservation Society
Hosting and other web services donated by EStreet
Sea Shepherd Belgium vzw
Postbus 65 - 1840 Londerzeel België
Info@seashepherd.be

Home     |     Site Map     |     Privacy Policy     |     Copyright     |     Contact