Afdrukken

Feiten over de zeehondenjacht

seal_facts_seal_spiking_6

De Canadese commerciële zeehondenjacht is de grootste massale slachting van zeezoogdieren ter wereld. Canada is van plan deze lente meer dan 325.000 zeehonden te doden met een extra quotum van 10.000 zadelrobben dat is toegestaan aan aboriginals!

Tijdens de drie jaren tussen 2003 en 2005 heeft het Canadese departement van visserij en oceanen (DFO) ingestemd met het doden van een quotum van 975.000 jonge en volwassen zadelrobben en 30.000 volwassen klapmutsen, een andere soort zeehond.

In 2004 werden 365.971 zeehonden vermoord en tijdens het jachtseizoen van 2003 werden 283.497 zadelrobben gedood. In 2002 joegen robbejagers er ruim 312.000 over de kling hoewel het quotum op 275.000 was gesteld. Er werd niemand vervolgd voor het overschrijden van het quotum. In plaats daarvan beloonde de Canadese regering de overtreding met een ongelofelijke verhoging van het quotum met 75.000 zeehonden!

Er is geen wetenschappelijke rechtvaardiging voor deze quota omdat de techniek om zeehonden te tellen neerkomt op giswerk. Bovendien schat de Canadese auteur en natuurkenner (en bestuurslid van Sea Shepherd International) Farley Mowat dat voor elke zeehond die dood aan land wordt gebracht, een andere dood onder het ijs terecht komt en dus niet in de tellingen wordt meegenomen. Volgens de Canadese overheid schaadt de jacht de zeehondenpopulaties niet, maar de feiten bestrijden hun ongegronde bewering. Toen de eerste Europese ontdekkingsreizigers op de oostkust van Canada arriveerden, waren er naar schatting 30 miljoen zadelrobben, klapmutsen en grijze zeehonden (80% van dat aantal, oftewel 24 miljoen, waren zadelrobben). Door roekeloos beleid ten aanzien van de jacht heeft Canada toegestaan dat de aantallen zadelrobben afnamen tot 1.8 miljoen in het begin van de jaren zeventig. Nu beweren ze dat er een “gezonde” populatie van 5.2 miljoen seal_facts_FOA_1bestaat maar tegelijkertijd geven ze toe dat er sinds 1999 geen  gedegen telling van de populatie is geweest. Ze voorspellen dat de verwachtte grootte van de populatie lager zal zijn dan het aantal dat ze nu hanteren en dat met hun “beleid” bovendien de aantallen tot beneden die van de vroege jaren zeventig mogen dalen.

Wetenschappers en natuurbeschermers betwisten de beweringen van de Canadese overheid en menen dat de jacht het voortbestaan van de soort bedreigd. In de afgelopen vier jaar zijn alleen al meer dan een miljoen zadelrobben gedood. Terwijl de wereld wacht op een nieuwe telling van de populatie worden zeehonden moedwillig vermoord.

seal_facts_FOA_2

Het is duidelijk dat de Canadese overheid bereid is alles, van hun nationale reputatie en het ongenoegen van belastingbetalers tot de economische consequenties van boycots, op te offeren om door te gaan met hun zeehondenjacht die niets meer is dan een werkverschaffingsproject voor werkeloze vissers.

Na decennia van wanbeleid en de ineenstorting van de kabeljauwindustrie aan de oostkust heeft het Canadese departement van visserij en oceanen DFO de strijd aangebonden met de zeehonden in de hoop dat massale slachting van zeehonden de kabeljauw terugbrengt en ontevreden vissers aan het werk kunnen worden gehouden. Maar kabeljauw is niet de voornaamste voedselbron van zadelrobben en klapmutsen. Bovendien toont recent bewijsmateriaal dat het doden van zeehonden bijdraagt aan de bacteriële besmetting van de oceaanbodem, wat tot hyponiem leidt: een situatie waarin delen van de oceaan alle opgeloste zuurstof verliezen waardoor er niet langer kabeljauw, vis of andere zeedieren kunnen bestaan. Deze feiten zijn echter terzijde geschoven door de DFO in hun poging de slachting te rechtvaardigen en voort te zetten.

De Canadese overheid zoekt naar zoveel mogelijk manieren om te profiteren van de jaarlijkse, door de overheid gesubsidieerde slachting. Op dit moment exporteert Canada de volgende zeehondenproducten: zeehondenhuiden (bonthuiden/mantels en leer), zeehondenolie en zeehondenvlees. Helaas is door een veranderde modetrend de vraag naar mantels van zeehondenhuid enorm toegenomen, vooral in Europa. Harpseals.org meldt dat exclusieve modeontwerpers zoals Prada en Dolce & Gabbana kleding van zeehondenhuiden verkopen. Andere bedrijven die zeehondenproducten verkopen zijn, onder andere, Odette Leblanc Collection, Petit Nordand, en Pajar. Canada verkocht mantels aan 11 landen in 2004 waaronder Noorwegen, Duitsland, Groenland en China de grootste afnemers waren. Andere landen waren Finland, Denemarken, Frankrijk, Hong Kong, Griekenland, Zuid-Korea en Rusland.

seal_facts_02_dead_seals seal_facts_03_sealcoats


by Adrian Raeside

Aan de andere kant gaat de verkoop van zeehondenvlees niet zo goed voor Canada. Zeehondenvlees wordt over het algemeen beschouwd als oneetbaar en ongeschikt voor menselijke consumptie. Hoewel er een kleine markt voor de vinnen van zeehonden is in Newfoundland, voor pastei van zeehondenvinnen, verdwijnt de rest van de zeer geringe hoeveelheid vlees van een gedode zeehond in diervoeding en bontfokkerijen, als het al gebruikt wordt. In 2004 kochten alleen Taiwan en Zuid-Korea zeehondenvlees.

seal_facts_05_slaughtered_skinned

Het is duidelijk dat Canada niet tevreden is met de geringe prestaties van de verkoop van zeehondenvlees want, zo valt te lezen op haar website, de overheid blijft belastinggeld gebruiken om te leuren met zeehondenvlees en blijft zoeken naar meer afnemers ervan :

Het vinden van een markt voor zeehondenvlees, naast die van Newfoundland, blijft een enorme uitdaging voor de industrie rond de zeehondenjacht. In 2002 was de uiteindelijke hoeveelheid zeehondenvlees zeer gering, deels omdat de jacht voornamelijk gericht was op jongere dieren (zogenaamde beaters), waar zeer weinig vlees van kan worden gewonnen. [NB: "beaters" zijn zeehondenpuppy's die ongeveer vier weken oud zijn]

Canada is echter optimistisch over de vooruitzichten van de verkoop van zeehondenolie en zoekt naar manieren om de verkoop daarvan te laten stijgen. Dat bereiken ze door capsules met zeehondenolie ten onrechte te presenteren als een gezonde bron van Omega-3 (een zeer belangrijke vetzuur). Zo melden ze op hun website:

De markt voor zeehondenolie blijft positief. Op dit moment wordt een goed deel van de zeehondenolie op een andere manier gebruikt dan als de meer traditionele zeevaart- en industriële olie. De industrie is positief over deze nieuwe ontwikkeling maar is er zich van bewust dat meer onderzoek en ontwikkeling moet worden gedaan om de verscheidenheid aan producten, gemaakt van zeehondenolie, te vergroten.

seal_oil_capsules
seal oil capsules

Onderzoek en ontwikkeling betekent dat meer Canadees belastinggeld zal worden gebruikt om zeehonden te doden.

Sea Shepherd heeft andere ideeën over de verkoop van zeehondenolie. Volgens Sea Shepherd is Canada bezig consumenten te misleiden door zeehondenolie in de natuurvoedingsindustrie te marketen als een “gezond” alternatief. Zeehondenolie bevat PCB’s die als chemische stof zijn opgehoopt in zeehonden, een proces dat bio-accumulatie wordt genoemd. PCB’s staan bekend als kankerverwekkend bij dieren en vormen een bedreiging voor de gezondheid, bijvoorbeeld door het veroorzaken van de huidziekte chlooracne, vruchtbaarheidsstoringen, leverziektes en andere problemen. PCB’s worden opgeslagen in lichaamsvet en ook vindt bio-accumulatie op een gevaarlijke manier plaats in de voedselketen. PCB’s kunnen niet worden afgebroken en kunnen jarenlang in het milieu jarenlang blijven. Wat Canada verkoopt als de voordelen van zeehondenolie zijn de Omgea-3 en essentiële vetzuren: Sea Shepherd raadt echter aan deze gezondheidssupplementen in plantaardige vorm te gebruiken, zoals hennep- en lijnzaadolie. Helaas heeft de Costco Wholesale Corporation in 2006 besloten capsules met zeehondenolie te verkopen in hun winkel in St. John’s op Newfoundland. Toen een vertegenwoordiger van Sea Shepherd het bedrijf voorzag van informatie over de zeehondenjacht en in het bijzonder de manier waarop zeehonden worden gedood, beloofde de directie van Costco aanvankelijk de capsules van de planken te halen. Kort daarop veranderde de directie echter van mening, hebben hun schappen met zeehondenolie aangevuld en de verkoop van het product voortgezet. [Voor meer informatie, lees Costco Cannot be Trusted]

Veel mensen zijn van mening dat deze wrede en barbaarse slachting voor altijd moet worden gestaakt. Campagnes tegen de zeehondenjacht georganiseerd door Sea Shepherd en andere organisaties alsmede druk uitgeoefend door Europa, in de vorm van een boycot van Canadese producten, heeft de industrie tot stoppen gedwongen. Nadat het Europese parlement in 1984 de import van mantels gemaakt van jonge zadelrobben had verboden, is de Canadese zeehondenjacht gereduceerd tot een zeer beperkte jacht op het land.

seal_facts_06_1970s_seal_protest

Dit heeft de zwaar gesubsidieerde zeehondenjacht, die door de Canadese overheid wordt gepresenteerd als noodzakelijk voor het herstel van de visvoorraad aan de oostkust, enorm veranderd. We weten dat de kabeljauwvisserij is geëindigd door jaren van wanbeleid in de visserijsector, en nu zoeken ze naar een zondebok: de zadelrobben en de klapmutsen.

De DFO stelt dat zadelrobben in belangrijke mate jacht maken op de kabeljauw en dringt er daarom op aan dat zeehonden moeten sterven, zodat de kabeljauwpopulaties kunnen groeien. Maar er is geen wetenschappelijke onderbouwing voor die stelling. Dr. David Lavigne, de grootste autoriteit ter wereld op het gebied van zadelrobben, heeft een kaart gemaakt van een voedselketen die een  complexe wisselwerking weergeeft tussen meer dan tachtig dieren en planten die leven op de zogenaamde Grand Banks (plateaus onder water) van Newfoundland. Volgens Dr. Lavigne vormen jonge kabeljauwen slechts 3% van het dieet van zadelrobben. Wat een grotere zorg zou moeten zijn is het feit dat de andere vis die het overige 97% van het zeehondendieet vormt, zelf jacht maken op jonge kabeljauw. Haal de zadelrobben weg, en de terugkomst van kabeljauw zou kunnen worden belemmerd, en niet worden geholpen, door een belangrijke toename van vis die jacht maken op kabeljauw. We moeten niet vergeten dat dit dezelfde DFO is die verantwoordelijk is voor het wanbeleid voor en de uiteindelijke ineenstorting van de kabeljauwvisserij. Waarom zouden ze een beter beleid kunnen maken voor de zeehonden? Toen de eerste Europese ontdekkerreizigers op de oostkust van Canada aan land kwamen, was er geen tekort aan kabeljauw en waren er ongeveer 30 miljoen zeehonden. Met de kabeljauwpopulaties van tegenwoordig, die minder zijn dan 1% van het niveau voor Columbus op Noord-Amerika kwam, zijn de zeehonden de zondebokken geworden voor de excessen van Canadese en buitenlandse vloten die sleepnetten gebruikten, de Grand Banks decennialang plunderden en erg weinig achterlieten.

In 1993 vestigde Sea Shepherd de aandacht op het wanbeleid ten aanzien van de visserij aan de Canadese oostkust, toen Kapiteitn Watson met het schip “Cleveland Amory” naar de Grand Banks ging. Hij verjaagde buitenlandse sleepnetboten die illegaal aan het vissen waren en wist het sleepnet van een Cubaans schip door te snijden. De Canadese overheid arresteerde Watson en een langdurige rechtzaak volgde (waarin Watson uiteindelijk onschuldig werd verklaard aan de belangrijkste feiten die hem ten laste waren gelegd). Wat interessant is aan deze kwestie is dat Watson en Sea Shepherd werden toegejuicht en bedankt door vele plaatselijke vissers die blij waren dat iemand handelde waar hun eigen overheid tekort schoot.

seal_facts_07_1993_Grand_Banks
seal_facts_08_1993_Grand_Banks

De doelen van Sea Shepherd zijn niet veranderd: het staken van overbevissing en het einde van de Canadese zeehondenjacht. Zoals Kapitein Watson schrijft in zijn boek Seal Wars: “De strijd tegen de Canadese zeehondenjacht is meer dan een protest. Het is een kruistocht om harmonie tussen de natuur en de menselijke beschaving te bewerkstelligen. Iedereen die tegen de zeehondenjacht is, is toegewijd aan de bescherming van leven en het afschaffen van wreedheid.”

 

Sea Shepherd Nederland
Postbus 58055 -- 1040 HB Amsterdam
Info@seashepherd.nl -- Tel. Nr. +31 06 1259 3445
Kvk – nr. : 41158702

All contents copyright ©2012 Sea Shepherd Conservation Society
Hosting and other web services donated by EStreet
Sea Shepherd Belgium vzw
Postbus 65 - 1840 Londerzeel België
Info@seashepherd.be

Home     |     Site Map     |     Privacy Policy     |     Copyright     |     Contact