Engelse bioloog Godfrey Merlen over ‘culturele’ en ‘wetenschappelijke’ walvisjacht

2 october 2013

Engelse bioloog Godfrey Merlen over ‘culturele’ en ‘wetenschappelijke’ walvisjacht

Het is niet nodig om walvissen te doden om hen te kunnen bestuderen.

Godfrey Merlen

Dr. Godfrey Merlen
Foto: Sea Shepherd

De Engelse bioloog dr. Godfrey Merlen woont al meer dan 40 jaar op de Galapagos Eilanden. Hij werd vooral tot de eilanden aangetrokken, omdat het daar, anders dan elders in de wereld, nog mogelijk is de natuurlijke patronen van de duurzaamheid van unieke ecosystemen te zien en te beleven. Merlen werkt als onafhankelijke samen met het ministerie van Landbouw, het ministerie van Milieu (National Park Galapagos), de Charles Darwin Foundation en verschillende niet-gouvernementele organisaties zoals Sea Shepherd Galapagos tegen de illegale visserij, ter bescherming van het zeereservaat en voor duurzame ontwikkeling.

In 1991 was Merlen nauw betrokken bij de totstandkoming van het Galapagos Walvisreservaat. Tien jaar lang werkte hij samen met het National Park Galapagos om het zeereservaat van de Galapagoseilanden te beschermen. Hij bestudeert nu de aanwezige niet-inheemse soorten die een groot risico vormen voor de Galapagos. Merlen heeft veel artikelen over de eilanden gepubliceerd en hij heeft drie boeken over de het dierenleven op de Galapagos geschreven.

Merlen is sinds 2005 lid van de Raad van Advies van Sea Shepherd. Hij herinnert zich hoe hij zich voelde toen hem werd gevraagd toe te treden: ‘Ik was heel blij en wilde me graag aansluiten bij deze mensen die echt toegewijd zijn om het leven op aarde te beschermen.’

Jaren van ontmoetingen met walvissen, vooral potvissen, hebben Merlen ervan overtuigd hoe oneindig waardevol de oceanen zijn. Hij zegt: ‘Zonder de oceanen zullen wij sterven aan grote eenzaamheid van geest.’ Net als andere wetenschappers gelooft Merlen niet dat het nodig is om walvissen te doden om hen te kunnen bestuderen. Hij gelooft dat het woord ‘wetenschap’ gebruikt wordt als dekmantel voor de walvisjacht en om door te gaan met de walvisjacht, zodat na verloop van tijd de quota kunnen worden vergroot en de commerciële walvisvaart kan worden hervat.

Merlen legt uit dat er een verschil is tussen walvisjacht voor culturele en voor wetenschappelijke doeleinden. Hoewel Japan beweert dat walvisjacht voor wetenschappelijk onderzoek zou moeten worden toegestaan vanwege culturele rechten, laten de feiten een ander verhaal zien. Merlen wijst erop dat culturele walvisjacht wordt uitgevoerd door kleine, lokale gemeenschappen, terwijl de commerciële jacht plaatsvindt met grote, commerciële schepen die naar gebieden gaan waar zich veel walvissen verzamelen. Culturele walvisjacht is toegestaan door de Internationale Walvisvaart Commissie. Hierbij worden elk jaar ongeveer 370 walvissen gedood. Voor de wetenschappelijke walvisvaart heeft Japan zelf een quotum vastgesteld van 1030 walvissen per jaar. Dit is drie keer zoveel als bij de culturele jacht en wordt uitgevoerd door één van de machtigste landen ter wereld.

Merlen gelooft overigens dat het er niet om gaat of de walvisjacht wel of niet vanwege wetenschappelijke doelen plaatsvindt, maar of Japan, of welk land dan ook, überhaupt zou mogen jagen op walvissen. Hij legt uit: ‘Het gaat er niet om of het wetenschappelijke of commerciële walvisjacht is. De ecologische structuur van de oceanen wordt van alle kanten bedreigd. We moeten alle elementen van de oceaan met rust laten, zodat de kracht en schoonheid ervan zich kan herstellen.’

Klik hier voor de film : Dr. Godfrey Merlen on Scientific Whaling Versus Cultural Whaling

 

Evenementen:

28 mei
Hilversum
17 & 18 juni
Vorden
23 & 24 juni
Ysselstein

Sites werldwijd:

Australië België Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: