Kapitein Paul Watson stuurt voor het eerst sinds zijn vertrek uit Duitsland bericht aan Sea Shepherd

30 juli 2012

Kapitein Paul Watson stuurt voor het eerst sinds zijn vertrek uit Duitsland een bericht aan Sea Shepherd hoofdkantoor voor zijn supporters

Voor de eerste keer sinds de wereldwijde speculatie begon over waarom kapitein Paul Watson de beslissing heeft genomen om Duitsland te verlaten, spreekt de kapitein zich hierover uit. Hij heeft in het afgelopen weekend een bericht gestuurd aan het Sea Shepherd-hoofdkantoor, waarin hij vraagt onderstaand bericht te delen met zijn supporters:


Captain Paul Watson, founder of the Sea Shepherd Conservation Society. Photo: Mike MullerKapitein Paul Watson, oprichter van de Sea Shepherd Conservation Society.
Foto: Mike Mulle
Aan mijn vrienden en fans,

Op dit moment ben ik op een plaats waar ik mij comfortabel voel, een veilige plaats ver weg van de samenzwerende naties die doofstom zijn voor wat betreft het uitbuiten van onze oceanen.

De Duitse overheid heeft verklaard dat ik haar vertrouwen heb beschaamd door Duitsland te verlaten, echter heeft zij mijn vertrouwen al eerder beschaamd. De Duitse politici hadden al een beslissing genomen voordat het Duitse gerechtshof dat had gedaan, en gedurende de tijd dat ik werd vastgehouden in Duitsland heeft de Japanse overheid met Duitsland onderhandeld over het indienen van een uitleveringsverzoek aan Japan op basis van verzonnen bewijs, geleverd door voormalig Sea Shepherd bemanningslid Peter Bethune.

In 2010 heeft het Japanse schip Shonan Maru #2 opzettelijk de Ady Gil geramd en tot zinken gebracht waarbij bijna 6 mensen om het leven kwamen. De Japanse kapitein is nooit verhoord, de schade werd nooit vergoed, er is geen aanklacht ingediend en men heeft de kapitein van de Ady Gil, Peter Bethune mee teruggenomen naar Japan, nadat hij aan boord was gegaan van de Shonan Maru #2. Aldaar heeft Pete Bethune meegewerkt aan het verstrekken van vals bewijs aan de Japanse kustwacht om mij de schuld in de schoenen te schuiven van zijn entering van de Shonan Maru #2, dit ondanks mijn op beeld vastgelegde advies aan Bethune om dit niet te doen.
Wij hebben de Japanse walvisvloot tientallen miljoenen dollars gekost, en in oktober 2011 hebben zij een oorlogsschat van een slordige dertig miljoen dollar aan misplaatste Tsunami noodfondsen ontvangen om Sea Shepherd te bestrijden. Met dit geld hebben zij de beveiliging van hun schepen versterkt, rechtszaken aangespannen tegen Sea Shepherd en hebben zij onderzoek gedaan naar onze zwakke plekken.

De enige mogelijkheid die zij vonden was een incident van een decennium geleden dat plaatsvond in de wateren van Guatemala in 2002. Deze beschuldiging bestaat simpelweg uit het hinderen van een Costaricaanse longline-vissersboot. Het was een actie die plaatsvond met toestemming van de overheid van Guatemala en was gericht tegen een volledig gedocumenteerde illegale haaienvangst. Deze actie is ook gefilmd voor de prijswinnende documentaire “Sharkwater”. De bewuste longliner was het jaar daarvoor nog verbannen uit de wateren van het Galapagos Nationaal Park wegens het haaienvinnen. Ons schip “de Sirenian” heeft toen geholpen bij de aanhouding.

Japan heeft reeds eerder geprobeerd mij te laten arresteren door Interpol op basis van het Bethune incident maar Interpol weigerde het verzoek voor een status “rood”, er werd alleen een status “blauw” toegekend, wat inhoudt dat landen mijn bewegingen aan Japan mogen doorgeven maar mij niet mogen arresteren.

In december had de president van Costa Rica een ontmoeting met de minister president van Japan. Ik had het Hamburg Film Festival bezocht in november 2011 zonder gearresteerd te worden in Duitsland. In maart heb ik zonder problemen gereisd naar Spanje en Frankrijk. Echter in mei 2012 werd ik in Duitsland gearresteerd op basis van een uitleveringsverzoek van Costa Rica. Ik heb ook ontdekt dat Costa Rica, net als Japan, een Interpol-notificatie had uitgevaardigd en dat Interpol uiteindelijk dat verzoek heeft afgewezen.

Duitsland, een land zonder uitleveringsverdrag met noch Costa Rica noch Japan, besloot echter om mij aan te houden op basis van wat werd omschreven als een bilaterale overeenkomst met Costa Rica. Dit kwam, uiteraard, onder de aandacht van Japan en zij begonnen onderhandelingen met Duitsland inzake mijn uitlevering. Dat verzoek werd door Duitsland gehonoreerd op 23 juli 2012. Ik was hier gelukkig op 22 juli op geattendeerd door zeer trouwe bronnen.

Voor wat betreft Costa Rica had ik het bewijs op film, en met twee dozijn getuigen had ik er vertrouwen in dat ik de zaak inzake de beschuldigingen van de haaienvinners kon winnen. Mijn enige zorg was dat Costa Rica mij vervolgens zou uitleveren aan Japan. Voor wat betreft Japan is er de absolute zekerheid dat ik, eenmaal in Japanse hechtenis, nooit meer vrij zal komen.

Dit betekende dat er slechts één mogelijkheid overbleef: ik nam het besluit om Duitsland onmiddelijk te verlaten.
Ik vind het absurd dat Japan beschuldigingen kan uiten tegen mij, zelfs na het vernietigen van een twee miljoen dollar kostend vaartuig, het verwonden van een bemanningslid en het bijna doden van vijf andere bemanningsleden. In al die jaren dat ik campagne heb gevoerd voor de bescherming en het behoud van het leven in de oceaan, heb ik nooit iemand verwond en heb ik alleen ingegrepen in illegale praktijken zoals omschreven in de internationale wetgeving.

Ik ben erg teleurgesteld in de Duitse overheid. Het is wat mij betreft duidelijk dat de Duitse overheid heeft samengespannen met Japan en Costa Rica door mij vast te houden zodat ik kon worden uitgeleverd aan Japan. Voor mij is het duidelijk dat zij een politieke beslissing heeft genomen om mij aan Japan uit te leveren zelfs voordat er een gerechtelijke uitspraak lag. Al de Duitse mensen die ik ontmoet heb steunden mij in mijn werk. Op straat, in de rechtbanken, in de media of bij de evenementen en prsentaties die ik bijwoonde ben ik geen enkele criticus tegengekomen. Zelfs de politie en leden van het hof steunden mij.

Ik ben erg dankbaar voor de steun die ik heb ontvangen in Duitsland en in het bijzonder de bronnen die mij de informatie verschaften over de genomen beslissingen en de aanstaande politieke beslissing om de mij uit te leveren aan Japan zodra er een gerechtelijke uitspraak lag.

Dit ging nooit echt om Costa Rica. Het ging al die tijd al om Japan.

Wij zijn de confrontatie met de Japanse walvisvloot acht seizoenen aangegaan. Wij hebben hen vernederd op zee en wat nog belangrijker is, is dat wij hun pogingen om illegaal walvissen te doden in het walvisreservaat in de Zuidelijke Oceaan, hebben verhinderd.

Dit gaat niet om gerechtigheid, dit gaat om wraak. Dit gaat over een kleine groep toegewijde vrijwilligers tegenover een economische supermacht. Een kleine groep vrijwilligers die een multi-miljoenen opleverende industrie het zwijgen oplegt.
Costa Rica en Duitsland zijn simpelweg pionnen in de Japanse strijd om Sea Shepherd de mond te snoeren, in een poging om ons jaarlijkse verzet tegen hun illegale walvisjacht te doen stoppen.

Ik weet dat de walvisjagers uit Japan zullen doorgaan met het bewandelen van alle mogelijke wegen om mij tegen te houden. Hoe dan ook heb ik ze opnieuw weten te ontwijken en ik zal blijven proberen hen steeds een stap voor te blijven tegen elk risico en tegen elke prijs.

Ik kan mijn cliënten, de walvissen, beter van dienst zijn op zee dan vanuit een Japanse gevangeniscel en dat is dan ook mijn intentie. In december zullen onze schepen voor de negende keer uitvaren om de Japanse walvisvaarders te stoppen. Deze campagne zal “Operation Zero Tolerance” genoemd worden, en wij zullen wederom onze schepen en onze levens riskeren in de uitermate nodige poging om deze misdadigers ervan te weerhouden hun gewetenloze afslachting van de vriendelijke reuzen van de oceanen voor te zetten.

Dank voor jullie steun,

Kapitein Paul Watson


Houd deze website in de gaten voor toekomstige updates.

Achtergrond: Kapitein Watson werd 70 dagen vastgehouden in Duitsland, ondanks duizenden steunbetuigingen gericht aan het Duitse Ministerie van Justitie door supporters, beroemdheden, politici en andere publieke figuren die pleitten voor zijn vrijlating. Hij werd op 13 mei gearresteerd in Frankfurt op basis van een 10 jaar oud aanhoudingsbevel uit Costa Rica terwijl hij op weg was naar Cannes in Frankrijk. Hij werd vastgehouden in Duitsland om te worden uitgeleverd aan Costa Rica voor een zogenoemde “schending van scheepsverkeer”, welke plaatsvond tijdens het filmen in 2002 van de prijswinnende documentaire “Sharkwater”. Het specifieke incident vond plaats op open zee in de territoriale wateren van Guatemala, toen Sea Shepherd een illegale haaienvin-praktijk op het spoor kwam geleid door een vaartuig uit Costa Rica, de Varadero. Op last van de Guatemalaanse overheid instrueerde Sea Shepherd de bemanning van de Varadero om hun illegale haaienvin-activiteiten te staken en om terug te keren naar de haven om te worden vervolgd. Tijdens het escorteren van de Varadero terug naar de haven werden de rollen omgedraaid en werd een Guatemalaans bewapend schip eropuit gestuurd om de bemanning van Sea Shepherd te onderscheppen. Om het Guatemalaanse schip te omzeilen zette Sea Shepherd vervolgens koers naar Costa Rica, alwaar de bemanning nog meer illegale haaienvin-praktijken op het spoor kwam in de vorm van duizenden gedroogde haaienvinnen op de daken van industriële gebouwen.

 

Evenementen:

4, 5 en 6 augustus
Lisse
23 & 24 juni
Groningen

Sites werldwijd:

Australië België Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: