Weer thuis van de zee; naar huis naar de bomen

17 januari 2012

Weer thuis van de zee; naar huis naar de bomen

Heldhaftige bosactivisten keren terug naar huis

VERSLAG VAN JEFF HANSEN

Forest Rescue crew: Geoffrey Tuxworth, Glen Pendlebury, and Simon PeterffyBemanning Forest Rescue: Geoffrey Tuxworth, Glen Pendlebury en Simon PeterffyOm 12:00 locale tijd (AWST) kwamen Geoffrey Owen Tuxworth (47) uit Perth, Simon Peterffy (44) uit Bunbury en Glen Pendlebury (27) uit Fremantle terug in Albany, West Australië. Zij bevonden zich aan boord van het douaneschip Ocean Protector, nadat zij de Shonan Maru Nr.2 geënterd hadden in een poging het algemene bewustzijn te verhogen en de Steve Irwin vrij te maken in zijn jacht om het Japanse fabrieksschip van de walvisvloot, de Nisshin Maru, op te sporen.

Simon Peterffy was niet vrij om zich bij de andere twee mannen aan te sluiten. Bij aankomst werd hij onmiddellijk naar de gevangenis gebracht vanwege openstaande boetes, als gevolg van zijn Forest Action campagne om de laatste inheemse bossen in West-Australië te redden.

Simon Peterffy is al vele jaren een voorvechter van natuurbehoud en beschermt de mooie inheemse bossen van Australië, met ook cruciaal leefgebied voor de ernstig bedreigde Carnabys kaketoe, waarvan het leefgebied in een alarmerend tempo wordt gedecimeerd. Simon is een man, die zeer gepassioneerd is over de schoonheid van onze aarde en die er zeker van wil zijn dat zijn eigen kinderen en al onze kinderen in een wereld leven met walvissen, gezonde oceanen en ongerepte bossen. Hij doet meer dan zijn deel om een toekomst voor ons allemaal op deze planeet veilig te stellen. Deze man had nooit de gevangenis in gemogen, hij zou tot nationale held bekroond moeten worden, omdat hij doet wat onze regeringen zouden moeten doen: het beschermen van de grote walvissen, onze levenschenkende oceanen en onze inheemse bossen. Dat is wat investeren in een echte toekomst voor onze kinderen betekent, niet het tevreden houden van een rijke handelspartner als Japan.

Sea Shepherd en Forest Rescue bedachten een plan om Simon te redden, zodat deze eco-strijder kon worden bevrijd.

Simon kwam door de gevangenispoort en werd met een enorme knuffel en een kus van zijn partner Panda begroet. Je kon zo zien dat, hoewel hij magerder was dan normaal door zijn hongerstaking, hij opgetogen was aan land terug te zijn, officieel.

Simon verklaarde, dat toen hij en de andere jongens voor de West-Australische kust aan boord gingen, ze bijna werden getroffen door een enorm stuk ijs van een vierkante meter, dat naar hen was gegooid door de bemanning van de Shonan Maru nr.2. Je zou denken dat ze met een budget van 28 miljoen dollar geraffineerder zouden zijn dan hun toevlucht te nemen tot wapens uit de ijstijd. De mannen hebben zich niet tegen de Japanners verzet en werden onmiddellijk naar de communicatiekamer gebracht, waar ze ongeveer 24 uur lang ondervraagd werden, voordat ze met wat dekens op de grond mochten liggen om te slapen.

Daarna werden ze overgebracht naar een cabine van twee bij twee meter, met een eenpersoonsbed en een stapelbed. Er waren continu twee bewakers in de kamer. Ze verbleven zes dagen achtereen in de cabine en mochten alleen naar het toilet, ze mochten niet buiten het schip. Ze kregen ook kleding. Over het algemeen werden ze goed behandeld, zei Simon.

Simon had ook het gevoel, dat de Japanners zeer onder de indruk waren van de manier waarop de mannen van Forest Rescue zich gedroegen, omdat ze kalm en respectvol waren ten aanzien van hun ontvoerders.Geoffrey Tuxworth, Glen Pendlebury, and Simon Peterffy sign painting for Starlight Foundation fundraiser 

Op de vraag of Simon en de jongens dit allemaal nog eens zouden doen, verklaarden zij “meteen, zonder na te denken”.

De Australische regering heeft nog steeds geen van Sea Shepherd’s telefonische oproepen beantwoord en blijft Sea Shepherd aanvallen over de kosten voor de belastingbetalers voor het terugbrengen van deze dappere mannen, die het werk van de overheid doen. Sea Shepherd wil graag nogmaals benadrukken, dat Sea Shepherd op 11 januari 2012 via Jeff Hansen zowel het kantoor van de minister van Milieu, Tony Burke, als het kantoor van de procureur-generaal heeft gebeld, om een oplossing aan te bieden die kosteloos zou zijn voor de Australische belastingbetaler.

De aangeboden oplossing was om Sea Shepherd de overdracht te laten afhandelen. Bovendien, als de Australische regering had gehandeld toen de mannen nog in de aansluitende zone bij Bunbury, West-Australië, waren en niet in internationale wateren, zouden de kosten veel lager zijn geweest, omdat het douaneschip daar op dat moment dichtbij was. Niemand lijkt een probleem te hebben met het helpen van een getroffen boot, die probeert een nieuw wereldrecord te vestigen, geen belastingcent wordt dan gespaard. Je zou denken, dat het beschermen van de prachtige walvissen die langs onze kusten migreren en een essentiële rol spelen in de gezondheid van onze oceanen een veel belangrijkere zaak zouden zijn.

Om dit in perspectief te zien: de Australische overheid gaf miljoenen uit om een Britse zeeman genaamd Tony Bullimore te redden, die een poging deed om een wereldrecord te zetten tijdens zijn doortocht van de Zuidelijke Oceaan in 2007.

Link: Tony Bullimore setting sail

Deze incompetente zeeman werd gered tijdens een wereldrecordpoging, ten koste van 7 miljoen dollar en niet één keer heeft de Australische regering geklaagd over de kosten van deze reddingsactie. Sterker nog, dit is wat de Australian Maritime Safety Authority hierover te zeggen had:

Tracey Higgins, woordvoerster voor het Australian Maritime Safety Authority’s Rescue Co-ordination Center, zei dat de autoriteiten ervan overtuigd waren dat de heer Bullimore beter voorbereid was op zijn laatste avontuur.

“Hoe dan ook, of het nu goed of verkeerd is, het is zijn keuze.”

Mevrouw Higgins gaf aan, dat de overheid niet zou aarzelen om te hulp te schieten, als de heer Bullimore het nodig mocht hebben.

“Als er een probleem is, een incident, of als hij zelf in de problemen komt en hij is in ons zoek- en reddingsgebied, dan zullen we daar op reageren zoals we bij ieder ander zouden reageren,” zei ze.

Natuurlijk probeerde meneer Bullimore geen bedreigde kaketoes of walvissen te redden. Hij was geen Australiër en voor een Brit valt te verwachten, dat Australië kosten noch moeite zou sparen voor zijn redding.

De heer Bullimore verkocht zijn verhaal voor een miljoen pond, maar gaf niets terug aan Australië. In schril contrast verklaarde minister-president Gillard dat de walvisbeschermers de Australische overheid terug moeten betalen voor de kosten van hun redding, ook al bood Sea Shepherd een gratis alternatief plan aan voor hun redding.

Simon, Glen en Geoffrey van Forest Rescue zijn erg vereerd door alle steun die zij ontvangen hebben, in het bijzonder de moeite die Sea Shepherd, Forest Rescue, de Groenen via senator Bob Brown en al hun supporters gedaan hebben om hen gered te krijgen.

Ze zijn heel blij te horen, dat hun actie een significant verschil heeft gemaakt in de verdediging van de grote walvissen voor Operatie Divine Wind.

 

Divine Wind
Bezoek onze
Operation Divine Wind
website voor informatie over onze
"2011-12 Antarctic Whale Defense" - Campagne
 

Evenementen:

5 & 6 maart 2017
Utrecht
25 maart
De Koog, Texel
8 april
Harlingen
6 mei
Podium Mozaïek, Amsterdam

Sites werldwijd:

Australië België Brazilië Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: