De walvisjagers komen thuis

23 maart 2011

De walvisjagers komen thuis

Verslag van kapitein Paul Watson

De thuiskomst van de Japanse walvisvloot, op 21 maart 2011 in de baai van Tokio, was een zeer ingetogen zaak, wat zeer zeker een opluchting was voor de kapitein en de bemanning van deze beruchte moordvloot. Half februari dwong Sea Shepherd de walvisvaarders tot een onwaardige terugtocht vanuit de Zuidelijke Oceaan. Dit resulteerde in veel kritiek van politici en media, die beweerden dat de terugkeer van de walvisvaarders een laf besluit was.

Gezien de recente tragedie in Japan is de schande van de Japanse walvisvloot geen belangrijk nieuws. Het Nisshin Maru fabrieksschip, het schip dat we de ‘” walvissen-ster des doods” (Star Wars) noemen, en de rest van de walvisvloot waren nog op zee toen de aardbeving en de tsunami toesloegen. In een poging om het oordeel van hun landgenoten wat te verzachten zal de Nisshin Maru binnenkort iets echt nuttigs gaan doen – naar het noorden varen om hulpgoederen te brengen aan de slachtoffers van de tsunami en aardbeving. 

Onze harten en gedachten gaan uit naar de mannen en vrouwen van de walvisvloot die familie en vrienden verloren hebben in de ramp. Ik weet persoonlijk hoe frustrerend het is om op zee te zijn wanneer er een sterfgeval in de familie is. Tijdens de recente aardbeving in Nieuw-Zeeland informeerden de officieren aan boord van de HMNZ Wellington, die op dat moment in de Ross Zee voer, de bemanning niet gelijk om hen de bezorgdheid te besparen. We weten niet wat de Japanse walvisvaarders wisten van de ramp of zelfs wanneer ze het wisten, maar we kunnen slechts raden naar de angsten die sommigen waarschijnlijk hebben uitgestaan.

We hebben suggesties ontvangen van onze supporters dat Sea Shepherd steunt dient te geven aan de slachtoffers van de aardbeving in Japan. Gezien het feit dat wij een non-profit organisatie zijn kunnen we dit niet legaal doen. Wij zijn geen hulporganisatie en we mogen wettelijk gezien niet meedoen aan een reddingsoperatie met fondsen die zijn gedoneerd om het zeemilieu mee te beschermen. Sommigen zouden het ook als opportunistisch beschouwen, want we waren ook niet betrokken bij de hulpverlening in India na de tsunami, of in Haïti of Nieuw-Zeeland na hun aardbevingen. Bovendien zouden onze schepen niet worden toegelaten in Japanse wateren.

Het lijkt erop dat als gevolg van deze tragedie sommige mensen van ons verwachten dat we ons schuldig voelen voor onze inspanningen tegen de walvisjacht, de overbevissing en de slachting van dolfijnen... dat doen we niet. De aardbeving, tsunami en de kernreactorrampen zijn volledig onverwant aan het feit dat de Japanners illegaal walvissen vangen, overbevissen en op brute wijze dolfijnen doden. 

Het kernreactor ‘‘ongeval’’ was nauwelijks een ongeval, het was nalatigheid. De Verenigde Staten hebben Japan en andere naties decennialang gewaarschuwd voor de gevaren van het plaatsen van kernreactoren op de kustlijn, boven of nabij breuklijnen. Wij kregen altijd hetzelfde te horen en dat de mogelijkheid van een ongeval nul was. De Japanse overheid is als enige verantwoordelijk voor de nalatigheid bij het in de doofpot stoppen van bezwaren en het negeren van de veiligheidsgebreken in hun reactoren. Zij hebben ook gelogen tegen hun eigen mensen en blijven dit doen, net zoals ze altijd hebben gelogen over de walvisvaart.

Wat relevant is voor Sea Shepherd zijn de mogelijke gevolgen van de recente tragedie voor het behoud van het zeeleven. Veel van de noordelijke boten waarmee dolfijnen werden vermoord zijn vernietigd of beschadigd, dit zou invloed kunnen hebben op hun vermogen om in de nabije toekomst op Dall bruinvissen te blijven jagen. In Taiji werd de wreedheid van de vissers nog ernstiger door de tsunami, toen de vissers weigerden de gevangen dolfijnen los te laten waardoor de hulpeloze dolfijnen door de golven op de rotsen werden gegooid. Wij verwachten dat deze hardnekkige sadistische dolfijnmoordenaars hun gruwelijke slachting voort zullen zetten en wij zullen ons hiertegen blijven verzetten.     

Voor de walvisvloot kunnen de vooruitzichten worden beïnvloed op twee manieren. Toen zij de Zuidelijke Oceaan verlieten was ik 75% zeker dat zij volgend seizoen niet zouden terugkeren omdat (1) zij weten dat wij hen kunnen tegenhouden, (2) ze diep in de schulden zitten bij de Japanse overheid en (3) omdat de walvisvangst een steeds grotere bron van schaamte wordt voor de Japanse regering. Deze recente ramp zal waarschijnlijk het definitieve eind zijn van de Japanse walvisvangst in de Zuidelijke Oceaan, en het 100% zeker maken dat zij niet zullen terugkeren. De economische klap die Japan krijgt te verduren zal verdere subsidies zeer onpopulair maken.

Natuurlijk is er de andere mogelijkheid dat Japan walvisvlees gaat zien als goedkoop voedsel voor een natie in crisis. Om diezelfde reden organiseerde ook de Amerikaanse generaal Douglas MacArthur de walvisvloot in 1964 om goedkope proteïnen te bieden voor de naoorlogse burgerbevolking. Een dergelijke stap zou uitgesproken commercieel zijn en dus illegaal. Japan kan een beroep doen op de sympathie van de wereld om dit te rechtvaardigen, maar waarschijnlijk zullen ze die niet krijgen.

We zullen de Japanse walvisvloot op de voet volgen. Als het lijkt alsof ze van plan zijn om terug te keren, dan zal Sea Shepherd ook terugkeren.

Whalers return home Whalers return home
Whalers return home Whalers return home
 

Evenementen:

27 april
Amsterdam, NDSM Vrijhaven
5 mei
Vlissingen
6 mei
Podium Mozaïek, Amsterdam

Sites werldwijd:

Australië België Brazilië Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: