Voortgangsverslag Operatie No Compromise

31 januari 2011

Voortgangsverslag Operatie No Compromise 

Steve Irwin in ice fieldSteve Irwin in ijsveld (vergroot)
Foto: Barbara Veiga
Verslag: 2 december 2010 tot 31 januari 2011
Dag 61 van de campagne, dag 31 in achtervolging van de Japanse walvisvloot

Sea Shepherd Conservation Society fleet:

De Steve Irwin:

(Nederland) Kapitein Paul Watson met een bemanning van 42 personen
Vertrokken uit Hobart op 2 december 2010
Onderschepte de Japanse walvisvloot op 31 december 2010

De Bob Barker:

(Nederland) Kapitein Alex Cornelissen met een bemanning van 35 personen
Vertrokken uit Hobart op 2 december 2010
Onderschepte de Japanse walvisvloot op 31 december 2010

De Gojira:

(Australië) Kapitein Locky MacLean met een bemanning van 11 personen
Vertrokken uit Hobart op 11 december 2010
Onderschepte de Japanse walvisvloot op 31 december 2010

Totale bemanning : 88

Nog nooit is de Japanse vloot zo zwak geweest als dit jaar met slechts vier schepen, waaronder het fabrieksschip Nisshin Maru, en de drie harpoenschepen Yushin Maru, Yushin Maru No 2, en Yushin Maru No 3. De verkenningsvaartuigen en het beveiligingsschip, Shonan Maru nr. 2, zijn dit jaar niet aanwezig bij de walvisvloot.

De Japanse walvisvloot kwam twee weken te laat aan in het walvisreservaat in de Zuidelijke Oceaan. De drie schepen van Sea Shepherd konden de walvisvloot onderscheppen op 31 december 2010 en nog voordat er ook maar één walvis gedood was. De Nisshin Maru, het fabrieksschip, ontsnapt en vlucht naar het oosten. Twee van de harpoenschepen kregen opdracht om de Bob Barker en de Steve Irwin te volgen om zo te voorkomen dat de schepen van Sea Shepherd bij het fabrieksschip in de buurt zouden komen. Hoewel deze tactiek voor de walvisjagers werkt, betekent het wel dat twee van de drie harpoenschepen de gehele maand niet kunnen deelnemen aan de jacht.

Vanwege een gebrek aan brandstof moesten de Yushin Maru schepen elkaar aflossen. De Yushin Maru nr. 3 loste medio januari de Yushin Maru af. Dit had tot gevolg dat een derde harpoenschip ook een aantal dagen niet aan de jacht kon deelnemen, want de Nisshin Maru moest buiten het bereik van de helikopter van de Steve Irwin blijven.

Samenvatting :

Sea Shepherd heeft twee van de drie harpoenschepen gedurende 32 dagen 24 uur per dag onder observatie gehouden. Gedurende deze periode hebben ze geen enkele walvis gedood. Dit betekent dat de efficiëntie van de Japanse walvisjacht met tweederde is verminderd. De Nisshin Maru heeft met het overgebleven harpoenschip kunnen blijven jagen, maar niet 100 procent effectief, omdat beide schepen op de vlucht waren naar het oosten, toen naar het westen, toen weer naar het oosten en uiteindelijk naar het zuiden. Dit harpoenschip heeft slechts 25 tot 50% van de tijd efficiënt kunnen jagen, omdat het veel tijd heeft doorgebracht in wateren te ver naar het noorden en door het bijtanken van brandstof uit het fabrieksschip.
Met drie harpoenschepen kan de walvisvloot meestal acht tot negen walvissen per dag doden, afhankelijk van het weer, ijsgang en beschikbaarheid van walvissen. Als alledrie de schepen 100% efficiënt en onder gunstige omstandigheden zouden kunnen werken, zouden ze wel 240-300 walvissen kunnen doden in één maand tijd.

Doordat Sea Shepherd twee van de drie harpoenschepen van de jacht af heeft kunnen houden, heeft het resterende harpoenschip maximaal drie walvissen per dag kunnen doden, ongeveer 90 voor die maand. Echter, we weten dat dit harpoenschip voortdurend in beweging is geweest. Het was óf aan het vluchten, óf een ander schip aan het aflossen, wat zeker 50 tot 75% van haar tijd in beslag heeft genomen. Daarom schatten we dat de efficiëntie maximaal 50 procent tot minimaal 25 procent is geweest.

Onder ideale omstandigheden zou dit ene harpoenschip maximaal 45 walvissen kunnen doden. 30 is echter realistischer, wat nog steeds ver onder hun doelstelling is. Wij geloven echter dat dit harpoenschip ongeveer vijf dagen de tijd heeft gehad om te jagen, wat maximaal 15 gedode walvissen zou betekenen. Maar de definitieve cijfers zullen we pas weten aan het einde van het jachtseizoen als de cijfers vrij worden gegeven.

Campagneproblemen en mislukkingen 

Dit is geen gemakkelijke campagne door het uitgebreide jachtgebied, ijs, het weer, en dat onze schepen gevolgd werden. We hebben verschillende problemen gehad, waaronder de gedwongen aftocht van de Gojira voor noodreparaties, alsmede onvoorziene ijsgang. Onze grote mislukking was het niet kunnen voorkomen dat de Nisshin Maru kon bijtanken.

De Gojira localiseerde de Panamese tanker Sun Laurel op 12 januari 2011. Op 13 januari voegden de Bob Barker en de Steve Irwin zich bij de Sun Laurel, zodat de Gojira weer kon gaan zoeken naar de Nisshin Maru. Het doel was om het tankschip bij de Nisshin Maru weg te houden. The Sun Laurel vluchtte naar het oosten. Op 18 januari verliet de Steve Irwin de Sun Laurel en was in staat om het achtervolgende harpoenschip van zich af te schudden. De Steve Irwin ging toen op zoek naar de Nisshin Maru, omdat de Gojira gedwongen was om terug te keren naar Hobart, Tasmanië voor reparaties aan de computer en brandstofpompen in haar nieuwe motoren. Met de beperkte brandstofreserves van de Steve Irwin en wetende dat de Sun Laurel zeker tot 143 graden oost zou gaan heeft  kapitein Watson kapitein Cornelissen gevraagd om de achtervolging van de Sun Laurel op te geven. Dit omdat, zodra de Nisshin Maru zou worden gevonden, de Bob Barker niet in staat zou zijn om op tijd terug te keren om het fabrieksschip te volgen voordat de Steve Irwin moest terugkeren naar de haven om te tanken. De Bob Barker heeft de achtervolging van de Sun Laurel opgegeven, maar niet voordat er een zendertje op was aangebracht. De afstand terug naar de Steve Irwin vanaf de Sun Laurel was 1200 nautische mijlen. Meldingen uit Nieuw-Zeeland gaven de indruk dat de walvisvaarders bezig waren om een tanker uit Nieuw-Zeeland te charteren, terwijl de Sun Laurel de Bob Barker verder en verder naar het oosten lokte.

Op 26 januari vond de Steve Irwin de Nisshin Maru en zette de achtervolging in. Helaas, de Nisshin Maru baande zich wanhopig een weg door gevaarlijk dik ijs in de hoop om aan Sea Shepherd te ontsnappen. De Steve Irwin kon de Nisshin Maru niet volgen in deze gevaarlijke ijscondities.

Het zendertje op de Sun Laurel gaf aan dat de tanker op weg was naar het zuidwesten, wat betekende dat de Nisshin Maru haar tegemoet ging om bij te tanken. Alles zag er goed uit en de Steve Irwin en de Bob Barker zouden de Sun Laurel onderscheppen voordat deze de Nisshin Maru zou kunnen bereiken, ware het niet voor die ene onvoorspelbare factor ... ijs!

Ijs!

De twee schepen van Sea Shepherd, die elk door een harpoenschip gevolgd werden (de Steve Irwin had weer een achtervolger gekregen toen ze de Nisshin Maru vond), hadden voldoende tijd gehad om de afstand te overbruggen voordat de Nisshin Maru de Sun Laurel kon bereiken. Het probleem was ijs. Ondanks de ijsmeldingen, die bevestigden dat de route ijsvrij was, verloren zowel de Bob Barker als de Steve Irwin veel tijd met het zoeken van hun weg door het zware drijfijs.

Tegen de tijd dat de twee schepen zich een weg door het ijs hadden gebaand, elk nog steeds gevolgd door een harpoenschip, had de Nisshin Maru al bijgetankt. Dit was de belangrijkste tegenslag tijdens de campagne van dit jaar.
Op 30 januari hervatte de Bob Barker de zoektocht naar de Nisshin Maru, en raakte de volgende dag verwikkeld in een confrontatie met de Yushin Maru No 3 in een poging dit volgschip te vertragen en van zich af te schudden. De Steve Irwin keerde terug naar Nieuw-Zeeland, gevolgd door de Yushin Maru No 2.

De situatie in februari

De Gojira is teruggekeerd naar de Zuidelijke Oceaan en zal de zoektocht naar de Nisshin Maru hervatten. De Bob Barker zal de Nisshin Maru blijven achtervolgen, terwijl ze de Yushin Maru nr. 3 bezig houdt. De Yushin Maru Nr 2 zal een paar dagen nodig hebben om terug te keren naar de Nisshin Maru, en hopelijk zal de Gojira het fabrieksschip tegen die tijd hebben opgespoord.

De Steve Irwin zal bijtanken in Wellington, Nieuw-Zeeland, en zal medio februari terug zijn in het walvisreservaat in de Zuidelijke Oceaan met verse voorraden voor de bemanningen van de Bob Barker en de Gojira.
De Steve Irwin zal voldoende brandstof hebben tot het einde van het jachtseizoen, zo rond eind maart. De Bob Barker, met haar veel grotere tankinhoud, zal ook in staat zijn om te blijven tot eind maart. De Gojira kan tanken uit de Bob Barker en de Steve Irwin en kan ook aanwezig te blijven tot het einde van maart.

Januari is een uitstekende maand geweest voor Sea Shepherd tijdens deze campagne. Onze doelstelling is om februari net zo succesvol te maken door tussenbeide te blijven komen. Één harpoenschip zal zeker niet meer deelnemen aan de jacht omdat deze de Bob Barker zal blijven volgen. Het tweede harpoenschip heeft zeker drie tot vier dagen nodig om terug te keren naar de Nisshin Maru. De Gojira zou de Nisshin Maru snel moeten kunnen opsporen, en zal de Bob Barker dan naar het fabrieksschip kunnen loodsen. De Steve Irwin zal haar achtervolger hebben afgeschud voor ze Nieuw-Zeeland bereikt, en zal zonder gevolgd te worden kunnen terugkeren naar het walvisreservaat.

De Japanse walvisvloot begint een irritatie te worden voor het Japanse Bureau voor de Visserij. De walvisvaarders eisen meer subsidie, ter compensatie voor hun onvermogen om hun quota te vullen. De Japanse economie ziet er niet al te best uit en de walvisindustrie wordt geplaagd door schandalen, met beschuldigingen van corruptie, omkoping en verduistering.
Dit zou wel eens het laatste seizoen kunnen zijn dat Sea Shepherd haar vloot naar de Zuidelijke Oceaan heeft moeten sturen. We hopen dat dit het geval is, maar indien de Japanse walvisvaarders in december 2011 terug keren naar het walvisreservaat in de Zuidelijke Oceaan, zullen wij ze wederom opwachten.

We zullen deze walvisstropers uit het walvisreservaat in de Zuidelijke Oceaan verjagen door ze economisch tot zinken te brengen.

Het tij heeft zich tegen hen gekeerd en als we aan het eind van het jaar terugkomen zullen we sterker zijn dan dit jaar, net zoals elk jaar sinds we begonnen zijn met onze reizen hiernaartoe in 2002. Onze organisatie is gegroeid, we hebben onze vaardigheden verbeterd, en geleerd van onze ervaringen.

Zodra we er in slagen om de Japanse walvisjagers definitief te verjagen uit de Zuidelijke Oceaan, zullen we onze doelstelling om van het walvisreservaat in de Zuidelijke Oceaan een écht walvisreservaat te maken pas kunnen realiseren. 

Operation No Compromise

Operation
No Compromise

 

Evenementen:

4, 5 en 6 augustus
Lisse
23 & 24 juni
Groningen

Sites werldwijd:

Australië België Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: