Sea Shepherd’s Operatie Gulf Rescue duurt zes maanden na de ramp nog steeds voort

19 october 2010

Sea Shepherd's Operatie Gulf Rescue duurt zes maanden na de ramp nog steeds voort

Woensdag is het zes maanden geleden, dat de olie van BP de Golf van Mexico in begon te spuiten. Er stroomt inmiddels geen olie meer uit de bron, maar de impact van de chemicaliën, die over het water en de kustgebieden zijn gesproeid om de olie op te lossen, duurt voort. Langzamerhand begint men te begrijpen, wat voor verwoesting deze ramp heeft aangericht aan het zeeleven en aan complete ecosystemen.

De gebruikte oplosmiddelen gaan een chemische reactie aan met de ruwe olie, om de grote wolken olie om te zetten in kleine druppels die zich over een grote afstand verspreiden en langzaam naar de bodem zakken. Maar de oplosmiddelen zijn nog giftiger voor het zeeleven dan de ruwe olie zelf. Grote wolken olie kunnen worden ontweken, van de oppervlakte worden geschept en uit de kustgebieden worden geweerd. Voor kleine rondzwevende giftige druppeltjes geldt dat niet. Dieren als zeeschildpadden zien de druppels aan voor kwallen en gaan dood door het vergif.

Sea Shepherd vraagt degenen met de macht en autoriteit voortdurend om iets te doen: “Wat denk je ervan? Wat doe je eraan?” Wij zijn daar om de feiten te achterhalen, om dieren in nood te helpen en om mensen, die moedwillig, bewust en illegaal de oceanen en alles wat erin leeft schade toebrengen, te stoppen.

Hier is een overzicht van de activiteiten van Sea Shepherd’s Operatie Gulf Rescue van afgelopen zomer, als ook een kijkje naar wat nog komen gaat.

"Ga weg! U heeft geen toestemming om te helpen!"

Bonny flying Bessie
Bonny vliegt Bessie

Vrijwilligers van Sea Shepherd arriveerden een maand na de ramp in de Golf. Op 22 mei vlogen Bonny Schumaker (2e officier van de Bob Barker tijdens onze vorige walviscampagne in de Zuidelijke Oceaan en lid van Sea Shepherd’s Raad van bestuur) en Kurt Lieber (ook bestuurslid van Sea Shepherd) samen van Californië naar New Orleans, Louisiana. Ze vlogen in Bonny’s kleine eenmotorige vliegtuigje, bijgenaamd ‘Bessie’. Bonny gebruikt Bessie voor het opsporen en vervoeren van wilde en tamme dieren in nood, meestal voor de nonprofit organisatie On Wings of Care Inc. (OWOC).

Afgelopen zomer werd Bessie Sea Shepherd’s alziende oog in de Golf, belast met het vinden van bedreigde zeedieren en zeevogels van allerlei pluimage. Ook hielp ze wetenschappers en werklui in de boten door olie aan de oppervlakte op te sporen en vervoerde ze de media naar het rampgebeid, zodat die de rest van de wereld konden laten zien wat er echt aan de hand was.

Toen het team arriveerde moesten we knokken tegen regels en beperkingen, die mensen ervan weerhielden de vervuilde plaatsen - en daarmee de dieren die de hulp zo hard nodig hadden – te bereiken. Ten eerste was het verboden voor vliegtuigen om lager dan een kilometer boven land of water te vliegen (met uitzondering van vliegtuigen van BP of van regeringsinstanties). Hierdoor werd het onmogelijk om dolfijnen, zeeschildpadden, met olie besmeurde pelikanen of zelfs grote dieren als potvissen en walvishaaien te vinden. Ten tweede werden er geen boten toegelaten in de zogenoemde ‘kwetsbare gebieden’, zoals baaien en kustlijnen, waarvan we wisten dat er dode schildpadden en verschillende besmeurde vogels waren. En tot slot was het verboden om in deze gebieden langs het strand te lopen! Deze regels hielden een hoop groepen en individuen tegen en in veel gevallen zelfs de media. Maar de vrijwilligers van Sea Shepherd bleven vastberaden en dat leidde er uiteindelijk toe dat de restricties werden opgeheven.

whale shark
sea turtle
walvishaai en zeeschildpad

Eerst door de lucht...

In het begin was de enige optie om de lucht in te gaan. Er waren een heleboel wetenschappers van vele regeringsinstanties en onderzoeksinstituten (NASA, USGS, NOAA, NGA, USCG, enz. – Google ze maar!), die allemaal de olie wilden vinden en bestuderen vanuit boten of met beeldapparatuur vanaf grote hoogte. Maar hun satellietgegevens waren vaak meer dan 12 uur oud en niet op hoge resolutie. Bovendien werden dingen door de sterke aflandige wind en stromingen verplaatst, voordat de boten of instrumenten ze weer konden vinden. Ze hadden een verkenningsvliegtuig nodig, dat voor hen uitvloog en hen naar de juiste plaats kon dirigeren. Wij boden onze diensten aan. Bonny werd aangenomen bij de “Unified Command Post” en Bessie werd een officieel verkenningsvliegtuig! Alleen al in juli vlogen we bijna 50 uur voor deze wetenschappers. Terwijl we voor hen vlogen gebruikten we elke minuut om de steeds veranderende status van de eilanden voor de kust en de baaien op te sporen, bij te houden en te documenteren. Ook de positie en gesteldheid van de zeedieren – dolfijnen, roggen, schildpadden, haaien, pelikanen en andere zeevogels – noteerden we.

Het duurde niet lang voordat andere wetenschappers, milieugroeperingen, lokale vissers, videografen en de media over ons gehoord hadden en al vrij snel hielpen we hen allemaal. Begin september hadden we ruim 250 uur over de Golf gevlogen, ‘laag en langzaam’ naar het westen, van ongeveer 160 km ten zuiden van Pensacola in Florida, tot het zuiden van Lafayette in Louisiana. We vonden en documenteerden meer dan 24 walvishaaien (waarvan sommigen met onze hulp werden uitgerust met GPS-zenders), potvissen, een school van zeven orka’s, honderden tuimelaars en langsnuitdolfijnen, verschillende soorten haaien (hamer-, tijger- en makohaaien), mantaroggen en duivelsroggen, en tenslotte een aantal favorieten van onze bemanning – de zeeschildpadden (lederschildpadden, onechte karetschildpadden, karetschildpadden, groene zeeschildpadden en Kemp’s schildpadden). En we zagen duizenden zeevogels – helaas niet allemaal in goede conditie. Bijna al deze wilde dieren werden minstens 80 kilometer van de BP boorput, de bron van al deze ellende, vandaan gevonden. Rondom ‘the Source’, zoals ze die put noemden, vonden we bar weinig gezonde dieren.

Toen per boot...

Halverwege de maand juli begonnen we regelmatig de Golf in te varen. De reguleringen werden toen niet meer zo streng nageleefd en dankzij ons speurwerk in de lucht wisten we precies waar we heen moesten gaan en hoe we daar ‘onopvallend’ konden komen. We belden alle waarnemingen van dieren in nood door, maar de restricties lieten niet toe (en doen dat nog steeds niet) dat we de dieren direct hulp boden. Dus boden we onze diensten aan om monsters te nemen van het water en de olie in kwetsbare ecosystemen, met name in de kustgebieden en in de Mississippi Sound. We werkten samen met verschillende laboratoria en wetenschappers, die ons hun speciale apparatuur en instructies toestuurden (steriele glazen potjes, speciaal absorberend materiaal voor de olie, grote koelcontainers voor het opbergen en transporteren van de monsters, GPS-ontvangers om de coördinaten en de omstandigheden vast te leggen en nog een heleboel ander, erg gedetailleerd papierwerk). Dit is geen eenvoudig werk en het vereist een gedetailleerde en aandachtige aanpak. Vaak was de zee ruig en hadden sommigen van ons liever rustiger water afgewacht – maar dat deden we niet. 

collecting samples
monsters nemen

We namen foto- en videografen mee naar de eilanden voor de kust om de omstandigheden daar vast te leggen. En we waren essentieel bij het snel vervoeren van de autoriteiten naar bepaalde plaatsen, om de volgezogen oliebarrières op te halen en om stranden schoon te maken waar we jonge pelikanen, jonge sternen en andere vogels vonden, die risico liepen of al besmeurd waren. Ook hielpen we met het verzamelen van dode zeevogels voor wetenschappers, die ze konden analyseren en de doodsoorzaak konden vaststellen. Sommige van die vogels hadden olie in hun maag, sommigen zagen er verhongerd uit, en anderen zagen er gezond uit maar hadden lege magen. Speciale laboratoriumtests werden verricht om te bepalen of chemicaliën uit de oplosmiddelen hadden bijgedragen aan hun dood. Het grote aantal dode vogels op deze eilanden was verbijsterend; dit behoorde tot één van de bedroevendste klusjes van ons werk in de Golf.

We betreuren het, dat de restricties ons ervan weerhielden meer te doen en sommige van de meer gekwalificeerde vrijwilligers, waaronder dierenartsen en gecertificeerde kapiteins, te gebruiken. Deze mensen stonden klaar om aan boord te gaan van een schip dat we naar de Golf wilden sturen, als drijvende ondersteuning bij het redden van besmeurde wilde dieren en andere noodzakelijke activiteiten. Tegen de tijd dat de restricties voldoende waren versoepeld om het schip in te kunnen zetten, konden er nog maar weinig dieren worden gered. Alle ambtelijke beloftes over het herplaatsen van duizenden jonge zeevogels van de eilanden voor de kust voordat het orkaanseizoen begon, werden nooit gerealiseerd. Er was voor ons dus geen concrete actie om te ondersteunen. Maar doordat we in de buurt bleven en onze diensten waar mogelijk aanboden, bleken we uiteindelijk erg nuttig voor de wetenschappers die de olie en de dieren bestudeerden én voor de lokale vissers en inwoners, die zich zorgen maakten over de vispopulaties in de kustgebieden. Dit werk zal doorgaan zolang onze hulp nodig is

volunteers
vrijwilligers

Vrijwilligers!

Gemiddeld waren er 15 Sea Shepherd vrijwilligers actief betrokken bij dit werk gedurende de zomer, naast vier boten en Bessie, het vliegtuig. De meeste vrijwilligers doorliepen een 24- of 40 uur durende training voor het werken met gevaarlijke stoffen (HazWOPER) en hadden ervaring met boten en duiken in open water; verscheidene vrijwilligers hadden ook al ervaring met olierampen en met olie besmeurde dieren. Sommigen waren vrijwilligers van het eerste uur, sommigen waren nieuw. Sommige namen zullen we hier vermelden en anderen worden vermeld in ons dankwoord onderaan dit bericht. Petje af en staart omhoog voor onze geweldige vrijwilligers in de lucht en op het water deze zomer, in alfabetische volgorde: Tom Bremer, Brock Cahill, Kevin Compton, Alex Feld, David Hance, Charles Harmison, Burt Lattimore, Rex Levi, Fiona McCuaig, Dean Miya, Jerry Moran, Bonny Schumaker, Nick Schearer, Ian Ziatyk.

Onze plannen

We bouwen sommige van onze campagnes in de Golf af, om ons voor te kunnen bereiden op de campagne tegen de walvisjacht in de Zuidelijke Oceaan, Operatie No Compromise. Zo’n 6 vrijwilligers zullen begin november nog een ronde doen om uitvoerig monsters te nemen, zowel in de kustgebieden als op het water. Gedurende de winter zullen zij periodiek ook beschikbaar zijn, al naar gelang de noodzaak. Tenzij onvoorziene omstandigheden onze hulp eerder noodzakelijk maken, zullen we in het vroege voorjaar van 2011 naar de Golf terugkeren, ter land, ter zee en in de lucht. We zullen dan wederom onze hulp bieden, daar waar de inwoners, vissers, wetenschappers en vooral de dieren in de Golf ons het hardste nodig hebben.

Onze dank!

Deze samenvatting zou niet compleet zijn zonder op zijn minst een aantal van de nieuwe vrienden te bedanken, die Sea Shepherd in deze barre tijd in de Golf heeft gemaakt. Lokale mensen die ons ruimhartig hun tijd, vaardigheden, apparatuur en diensten ter beschikking hebben gesteld en die ons daarmee in de gelegenheid stelden deze zomer effectief te zijn in de Golf. Het is onmogelijk deze mensen allemaal bij naam te noemen, of om adequaat te kunnen beschrijven wat ze allemaal voor ons hebben gedaan, maar hier is een korte lijst met namen van een aantal uitzonderlijke mensen, die we willen overladen met bedankjes (in alfabetische volgorde):

Jason Berry; Bess Carrick; Marion & Penny Edwards; Patricia Gannon; Andrew Gross; Jennifer LeBlanc; Brayton Matthews; Lenny Maiolatesi; Diana Pinckley; John & Julie Scialdone; Stuart Smith.

Jerry Moran foto’s met dank aan New Orleanian Fine Photography 

Operatio Gulf Rescue
Bezoek onze website Operatie Gulf Rescue om meer te weten te komen over deze campagne

 

Evenementen:

8 april
Harlingen
6 mei
Podium Mozaïek, Amsterdam

Sites werldwijd:

Australië België Brazilië Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: