Operatie Blue Rage - Dag één van de patrouille in de Middellandse zee

8 juni 2010

Operatie Blue Rage - Dag één van de patrouille in de Middellandse zee

Dinsdag 8 juni 2010
Locatie: Tussen Malta en Libië

Verslag van kapitein Paul Watson, Steve Irwin

De Steve Irwin vertrok vanaf de oude haven van Valletta op Malta om 13:00 uur op 8 juni, koers zettend naar het zuiden in de richting van de Noord- Afrikaanse kust.

Low flying jetBinnen een paar uur werden we twee keer opgeschrikt door een laag vliegend vliegtuig van de Franse Marine. Onze radar en observaties vanuit onze helikopter ontdekten tientallen vis-activiteiten, van beugvissers tot sleepvissers.

De vraag was: wat is legaal en wat is het niet? Beugen uitgezet door vaartuigen onder de 24 meter zijn legaal, maar de schepen waren niet in zicht. Onze voornaamste doelwitten, de sleepvissers op blauwvintonijn, worden wanhopig. Ze hebben nog een week over in hun legale tijdsbestek om hun quota binnen te halen, en ze hebben het nog niet gedaan. Het weer werkte hen tegen. Zelfs gematigde windomstandigheden zijn ongunstig voor de jagers van de blauwvintonijn.

Om 15:30 zagen we een zwaardvis gevangen en spartelend aan een beuglijn. Nadere inspectie wees uit dat het vaartuig onder de 24 meter was, wat ons ervan weerhield tussenbeide te komen.

Om 18:10 zagen we een Franse sleepvisser met een NAVO-oorlogsschip er vlakbij. Het ziet ernaar uit dat de Franse marine de wacht houdt over de operaties van de Franse vloot. Dit kan als een goede zaak gezien worden, omdat de Franse vissers zullen moeten voldoen aan de reglementen als ze onder toezicht staan van de Franse autoriteiten. Ik besloot hoe dan ook dichterbij te gaan om de operaties van de Franse sleepvisser te inspecteren.

Fishing boat and French frigateToen de Steve Irwin de Franse sleepvisser Massabielle II naderde, legde het Franse fregat Commandant Bouan #F979 contact met ons via de radio en las een verklaring voor dat de Franse marine aan het patrouilleren was om de ICCAT (International Commission on the Conservation of Atlantic Tuna) te handhaven. Het fregat vroeg wat onze bedoelingen waren.

We antwoordden dat we patrouilleerden op zoek naar stropers en verzochten toestemming te naderen om de sleepvisser te filmen tijdens het slepen van een net met levende blauwvintonijn. We kregen toestemming en filmden het slepen.

De sleepvisser was op weg naar Malta om de tonijn af te leveren aan de tonijnkwekerijen voor de kust, waar ze vetgemest worden en uiteindelijk verkocht op de vismarkten.

Het was opzienbarend om een machtig Frans fregat  ingezet te zien als lijfwacht voor één enkele sleepvisser, wat weergeeft hoeveel de visserijsubsidies de belastingbetaler kosten. Hoe dan ook, in dit geval had de subsidie van de marine een positief effect omdat de visserij plaatsvindt onder toezicht van de marine en dus in overeenstemming met de wetten.

De Sea Shepherd Conservation Society kwam echter niet naar het Middellandse Zeegebied om tussenbeide te komen tegen legale operaties van erkende boten. We kwamen omdat we op zoek zijn naar stropers en op weg naar dat doel koersten we richting het zuidoosten, richting de kust van Libië.

We zagen het resultaat van onze aankondiging van Blue Rage al maanden geleden. Vorig jaar zagen we niet dit niveau van handhaving door de overheid. De laatste paar jaar blinkte Greenpeace ook uit door afwezigheid, al sinds 2008 toen zij met geweld werden aangevallen door Turkse vissers.

Sea Shepherd ingewijden bij Greenpeace Europa informeerden ons dat Greenpeace het besluit nam om twee schepen te sturen naar de Middellandse zee zodat ze niet in de schaduw van Sea Shepherd zouden worden gesteld. Ze besloten ook om de legaal geregistreerde schepen aan te vallen met het resultaat dat Greenpeace opnieuw werd aangevallen, drie kleine opblaasbare boten verloor en een Greenpeace medewerker een verwonding opliep doordat zijn been werd doorboord met een enterhaak.

We zijn blij dat wij de motivatie voor Greenpeace waren om terug te keren naar de Middellandse Zee, en het komt allemaal erg goed uit omdat Greenpeace een protestorganisatie is, en Sea Shepherd een wetshandhavings- en anti-stroperijorganisatie is. Daarom is er geen overlapping: zij kunnen protesteren en wij zullen ingrijpen.

Om 20:00 uur benaderde de Steve Irwin een andere sleepvisser die twee kooien vol met blauwvintonijn achter zich aan sleepte en voer ernaartoe voor nader onderzoek.

Fishing boat ConstantinopoliHet schip was de End. De thuishaven en hun visvergunning waren niet te lezen, maar we waren in staat vast te stellen dat het een legaal vaartuig was. Maar toen we voorbijvoeren kwam een andere sleepvisser die in de buurt voer snel op ons af. Het blauw-witte schip, de Maria SS Di Constantinopoli met het nummer NA 2154, kwam naderbij om ons te bedreigen, en de vissers aan boord waren duidelijk geagiteerd. Toen ze langszij kwamen schreeuwden ze, vloekten ze en schudden ze hun vuisten. We negeerden ze. Ze riepen het Franse oorlogsschip op en riepen de hulp in van de Italiaanse marine.

Het Franse oorlogsschip communiceerde met hen in het Italiaans, en zei hen rustig te blijven. De Italiaanse marine zond een snelle korvet, maar toen de Franse en Italiaanse marineschepen aankwamen konden ze zien dat de hysterische Italiaanse vissers veel ophef over niets maakten. Het is duidelijk dat door het gebruiken van twee sleepvissers om het net te slepen, de kosten sterk zijn toegenomen. De ene sleepvisser lijkt alleen te zijn ingezet voor de beveliging van de ander.

Met het vallen van de duisternis hebben we besloten te stoppen voor de nacht. Omdat we precies midden in de hoofdvaarroute tussen de Libische wateren en Malta lagen, moest elke sleepvisser met netten op sleeptouw ons voorbij komen, dus het was het beste brandstof te sparen en op hen te wachten en de patrouille met het schip en de helikopter te hervatten in de ochtend.

En zo eindigde onze eerste officiële dag van patrouilleren in de Middellandse Zee.

De Steve Irwin vertrok uit Malta met 33 bemanningsleden van een dozijn nationaliteiten en vier continenten, waaronder Australië, Bermuda, Brazilië, Canada, Ecuador, Frankrijk, Duitsland, Italië, Groot Brittannië, Nederland, Nieuw Zeeland en de VS.

Er zijn zes legale dagen over in het seizoen en de wettelijke quota’s zijn nog niet gevangen. De vissers met een vergunning zijn wanhopig in hun inspanningen om aan hun quotum te voldoen voor de deadline verstrijkt. We kunnen hen niks maken voor 16 juni, en dus moeten we ons beperken tot de jacht op de bandieten, de stropers die voor het grootste deel van de vangst in deze wateren zorgen.

fotos: Barbara Veiga / Sea Shepherd

 

Evenementen:

8 april
Harlingen
6 mei
Podium Mozaïek, Amsterdam

Sites werldwijd:

Australië België Brazilië Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: