Sea Shepherd bereidt zich voor op Operatie Blue Rage

14 mei 2010

Sea Shepherd bereidt zich voor op Operatie Blue Rage

Door Steve Roest, CEO Sea Shepherd

bluefin“Het Middellandse Zeegebied staat nu op een punt waarop het, als de blauwvintonijn nog niet aan het uitsterven is, daar in ieder geval dicht bij komt... Als het over de blauwvintonijn ging, leek het wel alsof de wetenschap het raam uitging. Daar kwam het op neer, als voorzitter voelde het alsof ik keek naar de ondergang van een van de meest magnifieke vissen in de oceaan.” -- William T.Hogarth, voorzitter ICAAT

De voorzitter van ICAAT had gelijk, hij was voorzitter van de ondergang van een van de meest magnifieke vissen in de oceaan. Deze soort staat nu op het punt van uitsterven. Toch houdt ICAAT nog steeds vol dat er genoeg vissen zijn om dit jaar 13.500 ton te vangen. (Minstens twee keer zoveel als de illegale vangste erbij wordt gerekend). Het is voor iedere CITES wetenschapper duidelijk dat er niet voldoende vissen zijn.

ICAAT, de beheerders van de visstand in Spanje, Italië en Malta en de restauranteigenaars en vishandelaren in Japan zouden eens een lesje geschiedenis moeten volgen.

In de jaren vijftig ving Noorwegen het grootste aantal blauwvintonijnen ter wereld en had, naar het scheen, een  oneindige hoeveelheid blauwvintonijnen. Maar in de jaren 60 ging het mis toen het vissen met sleepnetten haar tol begon te eisen.

Niet alleen vernielde de sleepnetvisserij rechtstreeks de Noorse visserij, maar het migratiepatroon van de blauwvintonijn betekende dat dit ongelooflijke dier van de voedingsgronden in Noorse wateren naar de Middellandse Zee trok om te paaien, en daar dus ook in aantal achteruitliep. De grootste vissen werden natuurlijk het eerst opgevist, in ongelooflijke aantallen. Maar het duurde niet lang voor ook de kleinere en de onvolgroeide vissen werden gevangen. De overbevissing in de Middellandse Zee betekende dat de blauwvintonijn niet terugkeerde naar de uitgedunde Noorse wateren. Tegen het begin van de jaren 70 was de Noorse visstand compleet ingestort en is tot vandaag de dag niet hersteld; dit zal ook nooit meer gebeuren.

Tussen 1960 en 1970 ving een vloot Japanse beugvissers jaarlijks 5000-12000 ton blauwvintonijn in Braziliaanse wateren. In die periode werd de blauwvintonijn ook daar uitgeroeid, en is ook nooit meer teruggekomen.

We hoeven alleen maar te kijken naar de ineenstorting van de Canadese kabeljauwstand. Tegen de tijd dat de wanhopige Canadese regering in 1992 een verbod had ingesteld op het vissen op kabeljauw was het al te laat. Ook daar is de visstand nooit hersteld. Het is hetzelfde verhaal in alle commerciële visserijen; we jagen vissoorten de dood in.

Laurens de Groot, Sea Shepherd’s Europese coördinator, zegt ons dat sleepnetten op dit moment verantwoordelijk zijn voor 60-80% van de blauwvinvangst in het Middellandse Zeegebied. “Tegenwoordig wordt het merendeel van de blauwvintonijn levend naar tonijnboerderijen verhuisd -  dat zijn kooien waarin de tonijn vet wordt gemest, voornamelijk voor de Japanse sushi en sashimi. Door de slechte wetshandhaving in de Middellandse Zee is de geschatte jaarlijkse vangst minstens dubbel zoveel als het toegestane quotum.”

Wat moeten we doen om de gedachten van diegenen die de beslissingen maken te veranderen? Hoe overtuigen we ze ervan dat ze het overleven van deze soort boven economisch belang op korte termijn stellen?

Sea Shepherd’s antwoord op deze vragen is om de blauwvintonijn in mei 2010 te verdedigen, te behouden, en te beschermen. In mei zullen we licht werpen op de illegale en corrupte industrie die de blauwvintonijn tot uitsterven wil jagen.

 

Evenementen:

28 mei
Hilversum
17 & 18 juni
Vorden
23 & 24 juni
Ysselstein

Sites werldwijd:

Australië België Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: