Zeehondenredders veroordeeld voor de ‘schandelijke misdaad’ van het aanschouwen van het doden van ee

10 september 2009

Zeehondenredders veroordeeld voor de ‘schandelijke misdaad’ van het aanschouwen van het doden van een zeehond 

George Orwell zou het hebben begrepen

 

Het eindoordeel werd vandaag geveld in de zaak van de Canadese regering tegen de Nederlandse Sea Shepherd kapitein Alex Cornelissen en de Zweedse eerste officier Peter Hammarstedt.

Beide werd het recht ontzegd om bij hun eigen rechtszaak in april 2009 aanwezig te zijn, omdat ze gedeporteerd waren en niet terug mochten keren naar Canada om zichzelf te verdedigen.

Desondanks ging het hof in Nova Scotia door met de rechtszaak en luisterde alleen naar de getuigenis van de officier van justitie.

Rechter Jean Whalen oordeelde in juli dat beide mannen ‘schuldig’ waren aan twee misdrijven ieder, namelijk het bijwonen van de zeehondenjacht binnen 926 meter. Ze kregen allebei een boete van 11.607 dollar per misdrijf en het totaalbedrag is dan ook 45.000 dollar.

Het is moeilijk te geloven, maar Alex en Peter hebben boetes van totaal 45.000 dollar gekregen omdat ze de ‘misdaad’ hebben begaan van het aanschouwen en documenteren van de slachting van zeehondenpups.

45.000 dollar voor een overtreding van de reglementen van het Ministerie van Visserij en Oceanen; gewoon omdat ze erbij waren toen er zeehondenpups werden geslacht!

De foto’s die ze namen van deze wreedheid tegen zeehonden zijn dus de duurste foto’s die ooit zijn genomen van een slachting van wilde dieren.

De boetes zijn vele malen hoger dan de boetes die stropers krijgen of die opgelegd worden als het zeehondenquotum wordt overtreden.  

 Het oordeel kwam echter niet als een verrassing, want dit land heeft een regering die gefixeerd is op het ondersteunen van de industrie van de zeehondenjacht tegen elke prijs. We hebben al gezien hoe de gouverneur-generaal, Michelle Jean, een rauw zeehondenhart at op nationale televisie en hoe minister-president Stephen Harper een lunch van zeehondenvlees opschrokte omdat hij moest bewijzen dat hij solidair is met de babymoordenaars uit Newfoundland en de Maganderthal eilanden van Quebec.

De rechter was overdreven hysterisch in haar oordeel, en zei dat, “hun gedrag zo schandalig was dat de zeer ervaren veteranen van de zee voor hun leven vreesden.” 

Dat is een grappig beeld. Stel je voor: grote, stoere, door de wol geverfde zeehondenjagers uit Newfoundland die het in hun broek doen voor een stelletje vegetariërs 

 

clubbing_sealhook_through_seal_head
Zeehondenjagers uit Newfoundland ‘vrezen voor hun leven’  terwijl ze de hersenen van zeehondenpups inslaan
(Foto credit: Greg Hager/Sea Shepherd)

Die uitspraak alleen al is de boete waard die onze dappere officieren hebben gekregen vanwege hun poging om de wreedheden op het ijs tegen zeehondenpups bloot te leggen.

 
Het hof citeerde ook de minachting tegen de Visserij ambtenaren toen Peter Hammarstedt een antwoord gaf op de vraag of hij een vergunning had om in de buurt te zijn van de zeehondenjacht. Hij zei: “Een vergunning? Ik heb helemaal geen verdomde vergunning nodig.”

 
Blijkbaar wist het hof niet dat deze beroemde zin van Alfonso Bedoa uit The Treasure of the Sierra Madre kwam. De rechter kon er niet om lachen.

De samenzwering van het Canadese Hof om lafaards in bescherming te nemen

“Er is geen twijfel mogelijk dat deze uitspraak een politieke achtergrond heeft,” aldus kapitein Paul Watson. “Het Ministerie van Visserij en Oceanen had het op ze gemunt en de bevelen waren duidelijk – de verdediging de kans niet geven om zich persoonlijk te verdedigen en ze daarna beboeten.”


Beide mannen werden buiten de Canadese 15 kilometer grens gearresteerd, toen een paramilitaire eenheid van de Royal Canadian Mounted Police met geweld in april 2008 aan boord van de Farley Mowat kwam en alle documentatie over de wreedheden tegen zeehonden aan de hand van zeehondenjagers vernietigde, die door de bemanningsleden van Sea Shepherd was verzameld. De Sea Shepherd Conservation Society verzamelde bewijsstukken om het verbod op zeehondenproducten, voorgesteld door het Europese Parlement, te ondersteunen.


Maar niet alle documentatie werd in beslag genomen. Kapitein Paul Watson slaagde erin om een aantal stukken van boord te halen toen de Farley Mowat aanlegde in de haven van het Franse eilanden St. Pierre en Miquelon, ten zuiden van Newfoundland. Ondanks het feit dat de Farley Mowat werd aangevallen door Franse vissers, lukte het kapitein Watson en chef-kok Laura Dakin om de meute te ontvluchten. Ze vertrokken per vliegtuig voordat de vissers ervan op de hoogte waren gebracht dat ze hen op het vliegveld moesten tegenhouden. Andere digitale kaarten werden van het schip gesmokkeld, verstopt in de kleding van de overige achttien bemanningsleden die werden vastgehouden, maar niet gearresteerd.


Ze gaan de boetes niet betalen, want de officieren van Sea Shepherd vinden dat ze geen eerlijk proces hebben gehad.
"Ik ben nog steeds trots op het feit dat we de wrede slachting van babyzadelrobben door Canada hebben gedocumenteerd. Uiteindelijk hebben we de strijd gewonnen in het hof van de internationale publieke opinie, dus geen enkele veroordeling – hoe gruwelijk die ook is – kan mij ervan overtuigen dat mijn aandeel in het filmen van de brute moord op babyzadelrobben verkeerd was. Ik weet wel wie de echte criminelen zijn: de barbaren die we aan het filmen waren toen ze de robben levend vilden in tegenstrijd met de Zeezoogdieren Beschermingswet. Als rechter Whalen enig rechtvaardigheidsgevoel had gehad, dan hadden degene die deze wreedheden hebben begaan de boetes gekregen en waren zij in de gevangenis gegooid, en niet degene die de foto´s hebben genomen,” aldus Peter Hammarstedt, de eerste officier van de Farley Mowat.


Kapitein Alex Cornelissen gaf als reactie vanuit de Galapagos Eilanden: “De Canadese overheid blijft extreme maatregelen nemen om te voorkomen dat mensen achter hun gruwelijke geheim komen, namelijk de grootste zeezoogdierenslachting ter wereld. Ze kwamen gewapend aan boord van ons schip, die onder de Nederlandse vlag vaart, in international wateren, maar dat heeft ons er niet van weerhouden om bewijsstukken aan het Europese Parlement te geven dat deze zogenaamde jacht niets anders is dan een biologische Holocaust en dat de zeehondenjagers niet anders zijn dan sadistische slagers. Het bedrag van de boete doet niet ter zake, want zelfs een boete van een miljoen dollar zou geen indruk op ons maken, want we hebben niets verkeerds gedaan. Wij zijn niet degene die een misdaad tegen de natuur plegen. En aangezien we niet in Canada mogen komen, is het noemen van een gevangenisstraf in plaats van een boete alleen maar het laatste woord van bureaucraten die niet tegen hun verlies kunnen. De boete betalen is het laatste waar ik aan denk. De jacht is zo goed als voorbij; er is niet langer een markt. We mogen dan wel de slag in de rechtszaal hebben verloren, maar we hebben de oorlog tegen zeehondenproducten gewonnen.”


“Het was een schertsvertoning in de rechtszaal en de rechter sprak het oordeel uit die door de politici geëist werd,” zei kapitein Paul Watson. “Ze heeft twee mannen veroordeeld volgens de Kafkaëske wetgeving die het verbiedt om bij het vermoorden van zeehonden aanwezig te zijn als getuige. Ze deed dit ook al mochten ze het land niet in om zich te verdedigen en ten slotte legt ze deze belachelijke boete van $45.000 op. Als Canada dit onder gerechtigheid verstaat, mogen alle Canadezen zich diep schamen.”


De zaak van Lokaas Farley is nu gesloten


Tot aan de uitspraak mocht kapitein Paul Watson niets vertellen over zijn strategie om de Farley Mowat naar de Golf van St. Laurence in het voorjaar van 2008.


“De Farley Mowat verkeerde in een zodanige staat dat hij ‘met pensioen’ moest worden gestuurd. De jaarlijkse kosten van het droogdok en de kosten om het schip te repareren liepen de spuigaten uit en het schip was veel te langzaam om in de Zuidelijke Oceanen te gebruiken. Het is erg duur om een schip af te schrijven, vooral een oud schip, dus moesten we een manier vinden om de Farley af te schrijven zonder de extra kosten. Dus ik besloot om het schip op haar laatste reis te sturen recht in de armen van het Canadese Ministerie van Visserij en Oceanen met het doel om de Canadese zeehondenpupslachting van 2008 vast te leggen. Als Canadees legde ik mijn functie als kapitein neer en promoveerde de Nederlandse eerste officier Alex Cornelissen tot kapitein van de Farley Mowat, die in Nederland geregistreerd staat. We moesten een Europese bemanning op een Europees schip zetten om de aandacht te vestigen op de zeehondenslachting om meer steun te krijgen voor het voorstel van de Europese Unie om zeehondenproducten te verbieden,” zei kapitein Watson.


“Ik heb een week lang minister Loyola Hearn opgehitst en uitgedaagd om het schip in beslag te nemen en heb gezegd dat 'hij het lef niet had' om ons schip in beslag te nemen in internationale wateren. Het was de klassieke strategie van Broer Konijn die smeekt om niet in de moestuin te worden gegooid terwijl hij dat eigenlijk juist wil,” gaat hij verder.
“Dus we stuurden de Farley als lokaas op hem af en Loyola deed precies wat we al hadden verwacht. Hij overmeesterde het schip en bleef ermee in zijn maag zitten. Ze vroegen eerst $50.000 om het schip vrij te geven, ook al waren er geen aanklachten tegen het schip of de eigenaren. Ik weigerde de borgsom te betalen en ze hielden het schip in bewaring en de kosten liepen elke dag op, totdat het Hof besloot, zonder rechtszaak of hoorzitting, om het schip te veilen. Nadat ze een miljoen dollar hadden uitgegeven aan beveiligings- en bergingskosten werd het schip voor $50.000 verkocht, maar de nieuwe eigenaar kon dat bedrag niet opbrengen en de overheid heeft nog steeds het schip in haar bezit en elke dag lopen de kosten voor het Ministerie op.


“De zaak is nu gesloten, de Canadese regering zit nog steeds met het lokaas in haar maag. Alex en Peter zijn helemaal niet van plan om naar Canada te gaan, eigenlijk mogen ze het land niet in, dus de boetes zullen niet worden betaald en ze kunnen niet worden uitgeleverd voor een misdrijf of een overtreding. Er werd waardevolle bewijzen verzameld om de Europese wetgeving op het gebied van zeehondenproducten te ondersteunen en de campagne kreeg veel aandacht van de media in Europa; dat was voor Sea Shepherd veel meer waard dan het afschrijven van een schip.
“Dus je kunt gerust zeggen dat Operatie Lokaas Farley een groot succes was. Zaak gesloten,” concludeerde kapitein Watson. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Evenementen:

27 april
Amsterdam, NDSM Vrijhaven
5 mei
Vlissingen
6 mei
Podium Mozaïek, Amsterdam

Sites werldwijd:

Australië België Brazilië Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: