New Scientist veroordeelt het zogenaamde walvisonderzoek van de Japanners

18 juni 2009

New Scientist veroordeelt het zogenaamde walvisonderzoek van de Japanners

Nu de 61e vergadering van de Internationale Walvisvaart Commissie in Madeira over een week zal plaatsvinden, heeft het alom gerespecteerde wetenschappelijke tijdschrift New Scientist een artikel gepubliceerd waarin wordt uitgelegd waarom de walvisvangst van Japan geen wetenschappelijk doel dient.

Sea Shepherd Conservation Society trekt het wetenschappelijk nut van dit zogenaamde onderzoek al twintig jaar in twijfel.

Dit onderzoek is niets meer dan een voorwendsel om commerciële walvisvangst mogelijk te maken. De Japanse walvisjacht is een criminele operatie en een overtreding van het Antarctisch Verdrag, de regels van de Internationale Walvisvaart Commissie (IWC), het CITES Verdrag voor de Handel in Bedreigde Diersoorten en van diverse andere internationale reguleringen.

article_separator_350x1

New Scientist: Waarom de Japanse walvisvangst geen wetenschappelijk doel dient.
17 juni 2009

door Nichola Raihani en Tim Clutton-Brock

Link: http://www.newscientist.com/article/mg20227136.100-why-japans-whaling-activities-are-not-research.html

In 1986 stelde het IWC een verbod in op de commerciële walvisvaart om ervoor te zorgen dat de populaties zich weer konden herstellen. Dit verbod, dat nog steeds van kracht is, staat het haar leden echter toe om zichzelf speciale vergunningen te verlenen om walvissen te doden voor wetenschappelijk onderzoek. Dit onder voorwaarde dat het walvisvlees na het verzamelen van de gegevens wordt gebruikt.

Alleen Japan heeft een speciale vergunning. Haar huidige onderzoeksprogramma dat van start ging in 2000 en wordt uitgevoerd door het Japanse Instituut voor Onderzoek naar Walvisachtigen (ICR) is van plan om meer dan 1000 walvissen per jaar te doden in het Antarctisch gebied en het noordwestelijke deel van de Stille Oceaan. Het doel is om de groepsstructuur en eetgewoonten van verschillende walvissoorten vast te stellen, inclusief die van de bedreigde vinvissen en Noordse vinvissen, om de populaties te “beheersen”

Japan wordt alom bekritiseerd vanwege haar walvisvangst, die algemeen wordt gezien als een nauwelijks verhulde jachtoperatie. Maar met de IWC vergadering van 2009 op komst loont het de moeite om de argumenten tegen de wetenschappelijke walvisvangst nogmaals door te nemen.

Hoewel Japan’s vroegste resultaten nuttige informatie voortbrachten, betekent de recente vooruitgang in niet-dodelijke technieken zoals biopties, dat gegevens nu verkregen kunnen worden zonder het doden van walvissen. Ook is het niet langer nodig om walvissen te doden om te ontdekken wat ze hebben gegeten, omdat dit vastgesteld kan worden uit het DNA in ontlastingsmonsters.

De wetenschappelijke invloed van het onderzoek is ook beperkt. Relatief weinig onderzoek wordt gepubliceerd in door vakgenoten beoordeelde publicaties, in vergelijking met onderzoeksprogramma’s naar andere zeezoogdieren zoals dolfijnen. Volgens het ICR heeft het wetenschappelijk walvisonderzoek sinds 1994 geleid tot 152 verslagen in zulk soort publicaties. Er werden echter slechts 58 van deze verslagen gepubliceerd in internationale publicaties. De rest waren verslagen van het IWC of artikelen die in nationale, voornamelijk Japanse publicaties zijn verschenen. Het merendeel van de bevindingen wordt niet met de bredere wetenschappelijke gemeenschap gedeeld. Het niet onderwerpen van de verslagen aan een onpartijdige beoordeling maakt dat de waarde van veel van deze literatuur twijfelachtig is.

Of de resultaten van de wetenschappelijke walvisvangst bruikbaar zijn voor populatiebeheersing wordt ook in twijfel getrokken. De wetenschappelijke commissie van het IWC heeft uitdrukkelijk verklaard dat de resultaten die worden voortgebracht door het Japanse walvisonderzoeksprogramma in het Antarctisch gebied (JARPA) “niet nodig waren voor het beheer”  Onafhankelijk onderzoek wijst uit dat in de verzamelde gegevens de walvispopulatie met misschien wel 80 procent wordt overschat. (Marine Ecology Progress Series, deel 242, pag.295)

Gezien het feit dat er een aanzienlijke variatie is in de capaciteit van de verschillende walvispopulaties om zich van de neergang te herstellen (Marine Mammal Science, deel 24, pag.183) is de waarde van onderzoek om de populaties buiten het Antarctisch gebied en het noordwestelijk deel van de Stille Oceaan (die eens misschien weer in aanmerking komen voor de commerciële jacht) te begrijpen, gelimiteerd. Dit ondermijnt de rechtvaardiging van de wetenschappelijke vangst aanzienlijk.

Nichola Raihani werkt voor het Zoölogisch Instituut in Londen

Tim Clutton-Brock is Prince Philip professor voor Ecologie en Evolutionaire Biologie aan de Universiteit van Cambridge

 

news_090617_1_Japan_whaling
foto: Adam Lau / Sea Shepherd

 

Evenementen:

5 & 6 maart 2017
Utrecht
25 maart
De Koog, Texel
8 april
Harlingen
6 mei
Podium Mozaïek, Amsterdam

Sites werldwijd:

Australië België Brazilië Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: