Een mooie dag in het walvisreservaat

11 februari 2011

Een mooie dag in het walvisreservaat

Geert-Jan Vons, directeur van Sea Shepherd Nederland neemt dit jaar deel aan onze zevende Antarctische campagne ter verdediging van de walvissen, Operatie "No Compromise".
Hij houdt een blog bij van zijn "avonturen" op campagne. Hier volgt deel 23.

Gisteren was een fantastische dag, en niet alleen omdat de zon scheen. Nadat we de voorgaande avond de coördinaten van het fabriekschip van de Japanse walvisvaardersvloot hadden doorgekregen van de Gojira kregen we woensdag vroeg om 03.20 uur in de ochtend de Nisshin Maru, het grootste schip van de Japanse vloot, alsmede de Yushin Mary 3, één van de harpoenschepen, eindelijk in zicht.

Om ongeveer 07.00 uur bevonden de drie schepen zich op korte afstand van elkaar. Een bijna onwerkelijk gezicht, drie elkaar langzaam volgende schepen in een prachtig blauw gekleurde zee met witte ijsbergen en ijsschotsen.

Ons doel is om bij de Nisshin Maru te blijven, en te voorkomen dat de drie harpoenschepen de door hen gedode walvissen aan het moederschip kunnen afleveren, om in stukken te worden gesneden en te worden ingevroren. De gedode walvissen worden met een lange lijn vanaf het harpoenschip via een schuine helling aan de achterkant van de enorme Nishin Maru het flensdek opgetakeld en daar in stukken gesneden om vervolgens verwerkt te worden. 
De ingewanden van de geslachte walvissen en andere delen die niet worden gebruikt worden teruggegooid in de oceaan. Ruim een dag voordat de Bob Barker de Nishin Maru gevonden had, hadden we al ingewanden aangetroffen in het water. Klinkt luguber, en dat is het ook.

Iedere dag dat we kunnen voorkomen dat er walvissen kunnen worden afgeleverd aan het drijvende slachthuis, gewoonweg door achter de Nishin Maru aan te varen, ligt de walvisindustrie stil. Zolang er geen walvissen kunnen worden afgeleverd zullen de harpoenschepen ook geen walvissen doden, en dan worden er tijdelijk geen walvissen gedood in het Southern Ocean Whale Sanctuary.

In het verleden hebben de harpoenschepen van de Japanse walvisvaardersvloot geregeld  de schepen van Sea Shepherd intimiderend en aggressief belaagd. Iedere keer weer heeft de Japanse overheid namens het ICR dan ook weer geklaagd bij vlaggestaat Nederland.

Los van alle juridische aspecten en alle overtredingen die door de Japanse walvisvaardersvloot worden begaan;
Waarom meent de Japanse vloot het recht te hebben om wel walvissen te mogen doden, en dat Sea Shepherd niet het recht heeft zich in te zetten walvissen te laten leven? Van wie zijn de walvissen?  Van een kleine groep mensen die meent te kunnen nemen uit de oceanen en af te slachten wat zij wil? Omdat er eenvoudigweg niemand is die er tegen in gaat of iets van zegt? 

Puur economisch gezien is het maar een zeer klein percentage van de Japanse bevolking dat (financieel) beter wordt van de zogenaamde wetenschappelijke walvisvangst. Een interessante bijkomstigheid is verder dat de Japanse vorm van zogenaamd wetenschappelijk onderzoek, in tegenstelling tot de meeste vormen van wetenschappelijk onderzoek, die enorm veel geld kosten, jaarlijks miljoenen oplevert.

Reden tot onderzoek?

 

Evenementen:

28 mei
Hilversum
17 & 18 juni
Vorden
23 & 24 juni
Ysselstein

Sites werldwijd:

Australië België Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: