Afdrukken

Milieubedreigingen voor de Galápagoseilanden

Stroperij

Naar schatting wordt er 15 tot 150 kilometer beuglijn ('longlines') per dag uitgezet in het Galapagos zeereservaat. Een beuglijn wordt meestal gemaakt van monofilament. In de Galápagos is zo’n lijn meestal tussen de 1,5 en 15 kilometer lang. Boeien van piepschuim of plastic drijvers zijn aan de lijnen bevestigd. Om de 30 meter loopt een tweede lijn naar beneden, tot een diepte van tussen de 5 en 15 meter. Aan deze secundaire lijn worden inktvissen, vissen, roggen of soms zelfs stukken dolfijnenvlees bevestigd. Albatrossen zien het aas vanuit de lucht en wanneer ze eropaf duiken worden ze aan de haak geslagen en verdrinken ze. Andere zeedieren zien het aas drijven en raken gevangen wanneer ze toehappen.

longlining
Sea Shepherdbemanning met in beslag
genomen beuglijnen aan
boord van de Farley Mowat
,
Galapagoseilanden 2004

Boten zetten de lijnen uit voor een periode van 12 tot 24 uur. De meeste van deze lijnen zijn bedoeld om haaien, tonijn en marlijn te vangen. Beuglijnen zijn de belangrijkste reden voor de snelle achteruitgang van de haaienpopulaties in oceanen. De haaien worden meestal bejaagd vanwege hun vinnen (slechts 4% van hun lichaamsgewicht), maar ook voor hun kraakbeen, levertraan en tanden. De beuglijnvissers verwijderen de vinnen en gooien de haaien terug de zee in, waar ze een pijnlijke dood sterven. Niet meer in staat te zwemmen, zinken ze langzaam naar de bodem waar andere vissen ze levend opeten. Als beuglijnen niet afgeschaft worden, zullen de meeste haaiensoorten binnen tien jaar niet meer in de oceanen voorkomen.

De Galapagos National Park Service (GNPS) controleert het gebied, maar heeft slechts een heel kleine vloot tot haar beschikking. Daardoor kan ze de stroperij onmogelijk tegenhouden. Daarnaast zijn de sancties zó laag, dat het risico betrapt te worden zeer acceptabel is. Sea Shepherd helpt op vele manieren, door boten te doneren, gekwalificeerde bemanningsleden in te huren en door constant nieuwe projecten in het leven te roepen die de problemen vanuit een ander invalspunt benaderen.

Enkele populaire locaties voor stropers bevinden zich aan de noordzijde van de archipel, waar voornamelijk beugvissers uit Costa Rica op haaien vissen. De zuidkant van de archipel herbergt een grote stropersbende en zowel in het oosten als het westen storten vele illegale vissers van het vasteland zich op tonijn, marlijn en haaien.

confiscated longlines
Deze lijnen zullen het reservaat
 niet langer teisterenlines will no longer
threaten the Marine Reserve

De meeste beugvisserij vindt ‘s nachts plaats, en tegen zonsopkomst steken de niet-lokale stropers meestal de grenzen van het park over om te voorkomen dat ze betrapt worden. En als ze al gepakt worden, komen ze er doorgaans vanaf met niet meer dan een lage boete. Door verouderde wetgeving zijn er helaas niet voldoende wettelijke mogelijkheden tot vervolging op de Galápagos. Sea Shepherd Galápagos en een juridisch team willen dit probleem aanpakken en deze zaken tot misdrijf maken. Over het algemeen rust er op misdrijven immers een zwaardere straf dan de administratieve vergoedingen die nu worden opgelegd. Daardoor wordt het veel afschrikwekkender voor potentiële stropers om overtredingen te begaan.

Naast de beugvisserij bevinden er zich in de wateren rondom het zeereservaat veel commerciële sleepnetboten. In een schrikbarend groot aantal gevallen betreden ze het Nationaal Park met de smoes dat ze met technische of medische noodgevallen kampen. De wet van de zee schrijft voor dat elk vaartuig in nood 72 uur krijgt om deze problemen op te lossen, wat het voor de commerciële tonijnboten mogelijk maakt om het park ongehinderd binnen te varen. Sommige vaartuigen zijn in een jaar tijd twee keer gezien, wat hun noodgevallen hoogst verdacht maakt.

Lokale vissers stuiten in het reservaat ook op apparaatjes waarmee tonijn opgespoord kan worden, uitgezet door schepen uit voornamelijk Zuid- en Centraal-Amerikaanse landen. Per jaar worden enkele honderden van deze geavanceerde apparaten opgepikt. Het hoge aantal duidt erop dat er hoogstwaarschijnlijk veel illegale tonijnvisserij in het reservaat plaatsvindt.

Spooklijnen vormen ook een grote bedreiging. Dit zijn lijnen die op wat voor manier dan ook losgekomen zijn van het vaartuig waartoe ze behoren. Ze vormen een wirwar aan lijnen en verstrikken vele zeedieren die er onschuldig langs- of doorheen proberen te zwemmen.

Andere vormen van stroperij

Zeekomkommers – Hun aantal is sterk afgenomen, maar nog steeds zijn er veel stropers actief naar ze op jacht. Zeekomkommers zijn te vinden in afgelegen gebieden en op gevaarlijke dieptes. Ze worden verkocht aan de Aziatische markt en gebruikt in Chinese medicijnen. Ook worden ze in Azië nog steeds als delicatesse gezien.

Zeepaardjes – Opnieuw is het de grote vraag uit Azië waardoor deze dieren worden afgeslacht. Beide worden gezien als lustopwekkend, terwijl gedroogde zeepaardjes ook in trek zijn bij verzamelaars. Zeepaardjes zijn bedreigde diersoorten en elke vorm van vangst is dan ook ten strengste verboden.

Zeeleeuwenpenissen – Hiervoor worden meestal de grotere mannetjes uitgekozen. Het wegnemen van deze grotere, dominante mannetjes uit de kleine populaties brengt het risico met zich mee dat de kwaliteit van de genenpoel vermindert. Hierdoor verminderen de overlevingskansen van de groep, omdat de nakomelingen minder sterk worden en een grotere kans hebben aangevallen te worden door roofdieren als haaien en orka’s.

boiled sea cucumber
Gekookte zeekomkommer
sea lion penises and testicles
Zeeleeuwenpenissen en -testikels

Uitbreiding van menselijke nederzettingen

Puerto Ayora
Puerto Ayora

De bevolking van de Galápagoseilanden is de afgelopen tien jaar grofweg verdubbeld en de eilanden zijn daarmee het snelst groeiende deel van Ecuador. Ongecontroleerde en illegale immigratie is de voornaamste reden voor de groei. Ondanks forse verbeteringen van het immigratiebeleid en de uitplaatsing van illegale immigranten, kampen de Galápagoseilanden nog steeds met duizenden illegalen. Om al die mensen te huisvesten, vindt er een constante uitbreiding plaats in elk bevolkt gebied.

In 2009, tijdens het 50-jarig jubileum van het Galapagos Nationaal Park, ruilde de parkdienst een gebied net buiten de grootste stad, Puerto Ayora, met de gemeenteraad voor een landbouwgebied van dezelfde grootte.

traffic
Het verkeer op de Galápagoseilanden neemt toe

Op het eerste gezicht was dit een goede ruil, aangezien het parkgebied ecologisch gezien van mindere kwaliteit was dan de landbouwgrond. Echter, het nieuw verworven bevolkingsgebied vormt een brug tussen het bestaande kustdorp en verscheidene kleinere dorpen verder landinwaarts, en kan dienen als springplank voor toekomstige uitbreidingen. Puerto Ayora kampt nu al met ernstige milieuproblemen; het toevoegen van een extra buurt duwt het alleen maar verder de crisis in.

De snelheid waarmee de bebouwing plaatsvindt ligt zó hoog dat een bezoeker van de Galápagoseilanden vijf jaar later al moeite zal hebben met het herkennen van de plek.  Uitgaande van het huidige groeitempo wonen er in 2058 een miljoen mensen in de Galápagoseilanden. Uiteraard is dit veel meer dan de eilanden aankunnen, aangezien de grenzen al bereikt zijn. Verdere uitbreiding leidt tot toenemende vernietiging van leefgebieden en uiteindelijk tot de ondergang van het unieke leven dat de mensen hier in eerste instantie naartoe trok. Tenzij er betere controle komt, zal uitbreiding van menselijke nederzettingen de Galápagoseilanden veranderen in niets meer dan een groep kale rotsen in de Grote Oceaan.

article_separator_350x1

Ingevoerde planten en dieren

De Galápagoseilanden kennen momenteel meer ingevoerde planten en dieren dan inheemse. Er zijn 750 ingevoerde en 500 inheemse plantensoorten. Dit heeft uiteraard geleid tot een uitdunning van de unieke flora en fauna. De blauwvoetgenten en zeeleguanen die deel uitmaakten van het alledaagse straatleven zijn nu verdwenen uit de steden. Katten en honden zijn niet toegestaan op de eilanden; enkel de exemplaren die er al zijn mogen blijven. Toch komen er elk jaar weer nieuwe rassen bij. Zo is de husky populair vanwege zijn blauwe ogen, ondanks dat het een poolhond is.

Rashonden worden binnengesmokkeld en verkocht aan fokkers die de lokale bevolking voorzien. Eigenaren laten daardoor hun oude, niet-rashond in de steek als een kapot stuk speelgoed. Deze ongesteriliseerde honden zwerven vervolgens door de straten, planten zich ongecontroleerd voort en terroriseren de lokale vogel- en leguanenpopulaties. Sea Shepherd helpt Animal Balance bij het steriliseren en castreren van de huisdieren op de Galápagoseilanden. Wat begon als een campagne van enkele jaren tot alle huisdieren gesteriliseerd zouden zijn, is inmiddels een permanente behoefte geworden. Het ongecontroleerde smokkelen en fokken, en de onwil van de autoriteiten om ertegen op te treden, heeft zelfs geleid tot een toename van het aantal dieren. Een bijkomend probleem is de lokale cultuur; het wordt als macho beschouwd om je hond niet te laten steriliseren. Enkel verplichte sterilisatie en strengere controles op smokkelarij kunnen dit probleem oplossen. Sea Shepherd is bezig om dit voor elkaar te krijgen.

Ook al vindt ontsmetting plaats op alle binnenkomende commerciële vluchten, alle vrachtschepen vervoeren nog steeds hun van insecten en ratten doorgeven lading naar de eilanden zonder dit soort maatregelen. De meeste ingevoerde soorten komen op deze manier binnen.

article_separator_350x1

Toerisme

Het toerisme op de Galápagoseilanden is toegenomen van 7.500 in 1974 tot 173.000 in 2008.  Meer toeristen betekent meer mensen die in de toeristische sector werken, wat meer inwoners en dus meer problemen betekent. Sommige studies geven aan dat een duurzaam toeristenaantal voor de Galápagoseilanden onder de 40.000 ligt.

cruise ship
Een van de vele toeristische
cruiseschepen in de Galápagos Archipel

Dagelijks vertrekken zes vluchten naar de Galápagoseilanden. Er zijn plannen om nog een luchtvaartmaatschappij toe te voegen, omdat tickets alsmaar moeilijker te verkrijgen zijn. Andere plannen schetsen een luchtverbinding naar een derde eiland – Isabela.

Ook is er een alsmaar groeiende vloot van passagiersschepen die cruises aanbieden. Sommige van deze voldoen aan alle milieu- en veiligheidseisen, maar andere lijken met minimale inspanningen door de inspecties te glippen. Elk jaar weer zijn er schepen die op mysterieuze wijze zinken, uitbranden of een eiland raken, terwijl de eigenaren het verzekeringsgeld opeisen. Naast het gevaar voor de passagiers kleven hier ook enorme risico’s voor het milieu aan.

Een toegenomen aantal speedboats tussen de bewoonde eilanden zorgt voor meer sterfte onder zeeschildpadden, aangezien deze vaak overvaren worden.

 

Sea Shepherd Nederland
Postbus 58055 -- 1040 HB Amsterdam
Info@seashepherd.nl -- Tel. Nr. +31 06 1259 3445
Kvk – nr. : 41158702

All contents copyright ©2012 Sea Shepherd Conservation Society
Hosting and other web services donated by EStreet
Sea Shepherd Belgium vzw
Postbus 65 - 1840 Londerzeel België
Info@seashepherd.be

Home     |     Site Map     |     Privacy Policy     |     Copyright     |     Contact