Donate Now
Afdrukken

Ontmoet de bemanning van de Bob Barker

Alex Cornelissen
Alex Cornelissen, Nederland, kapitein
– Dit jaar is het tiende jaar dat ik bij Sea Shepherd ben. Wat begon als een sabbatical is uitgelopen in een levensveranderende ervaring en een levenslange verbintenis om de kritieke staat van de wereldoceanen te veranderen. Mijn eerste vijf jaar heb ik non-stop doorgebracht op de Farley Mowat, wat destijds ons vlaggenschip was. Van 2002 tot 2007 heb ik aan elke campagne deelgenomen. Toen ik de mogelijkheid kreeg om voor Sea Shepherd op de Galapagos te gaan werken, heb ik het schip verlaten en werd ik een eilandbewoner. Ik heb het voorrecht gehad om te helpen een van de meest unieke plekken in de wereld te beschermen. Dit is mijn vijfde campagne in Antarctica en mijn twintigste Sea Shepherd campagne, als je de vier jaar van permanente campagne in de Galapagos niet meerekent.

Alle aquatische leven wordt systematisch uitgeroeid door stropen, corruptie, korte termijn (en kortzichtige) winst en een algemeen wereldwijd gebrek aan belangstelling. Regeringen sluiten hun ogen voor duidelijk aantoonbare problemen. Industriële vissersvloten gebruiken overheidssubsidies om het nog weinig leefbare verder te elimineren. Het haaien ontvinnen loopt nu meer dan ooit uit de hand. Zeezoogdieren worden nog steeds zonder reden en in strijd met het internationaal recht afgeslacht. Door de zoektocht van de mens om de oceanen leeg te vissen worden talrijke soorten tot uitsterven bedreigd. Ondanks dit alles, kent slechts een enkeling echt de waarheid en zijn er zelfs nog minder die er echt om geven.

Dankzij Sea Shepherd heb ik de mogelijkheid om mijn bezorgdheid uit te spreken en iets te doen aan deze problemen. Steeds meer mensen worden zich bewust van de hopeloze staat van onze oceanen aangezien we ogen blijven openen. Tegelijkertijd krijgen we steeds meer steun voor onze acties tegen de criminelen die onze oceanen vernietigen. Ik ben trots dat ik deel uitmaak van de enige organisatie die daadwerkelijk de zeven zeeën opgaat om de illegale activiteiten te stoppen. De strijd om het leven in onze oceanen te redden intensiveert. Als wij als soort willen overleven op deze planeet is het nu tijd om op te staan en actie te ondernemen. Ik blijf zeker niet passief wachten tot het te laat is.

Alexis Lex Rigby
Alexis "Lex" Rigby, Verenigd Koninkrijk, scheepsmaat
– Voordat ik me aansloot bij de bemanning van de Bob Barker, was ik vrijwilliger aan land in het Verenigd Koningrijk en coördineerde evenementen in Noord-Engeland. Nadat ik gedemonstreerd had tijdens de meest recente IWC bijeenkomst in Jersey heb ik mijn sollicitatieaanvraag voor bemanningslid ingediend. Omdat ik me gefrustreerd voelde over de uitkomsten en ik niet de mogelijkheid kreeg om de beschuldigingen richting Sea Shepherd te verdedigen wilde ik een meer directe benadering vinden om deze ouderwetse, barbaarse afslachting te beëindigen.

Thuis werk ik als academisch bibliothecaris, iets heel anders dan het leven als een scheepsmaat. Ik geniet ervan over het schip en het leven op zee te leren terwijl ik het grotere gereedschap en het lanceren van de kleine boten onder de knie krijg. Weet je, in de haven is er niets bevredigender dan het grootste brok roest dat je ooit gezien hebt van de onderzijde van het dek te slaan.

Als ethisch veganist vecht ik voor het recht op leven van alle soorten en kom op voor idealen waarin ik echt geloof. We zijn zo succesvol geweest in onze vernietiging van de wereldoceanen dat het me erg bang maakt als ik bedenk dat er geen weg terug is. De toekomst van en het leven op onze planeet hangt af van hoe we nu handelen. Als we er niet in slagen onze grote walvissen te beschermen, hoe kunnen we dan voor de kleine jongens opkomen?

Alistair Allan
Alistair Allan, Australië, scheepsmaat/bemanningslid
van de kleine boten – Ik heb me aangesloten bij Sea Shepherd omdat het een van de weinig organisaties in de wereld is die levens en de oceaan redt. Ik ben opgegroeid in een stad genaamd Hervey Bay aan de kust van Queensland, waar ik verliefd werd op de oceaan en de walvissen die daar tussen juli en november langskwamen. Door het werken op boten voor walvisobservatie en de kennis die ik heb opgedaan over deze wonderbaarlijke wezens, mede doordat ik met dierenrechten bekend raakte dankzij de hardcore muziekscene, ontwikkelde ik al snel een passie om levens te redden en dieren in hun natuurlijke en wilde leefgebied te zien.

De snelheid waarmee de mensheid de oceanen aan het vernietigen is en de ongelooflijke wreedheid waarmee we dieren zoals dolfijnen en orka’s in gevangenschap plaatsen is absoluut schrikbarend. Ik voel me nu meer dan ooit vereerd dat ik deel uitmaak van Sea Shepherd en kijk uit naar een toekomst waarin onze oceanen beschermd worden en waarin dieren vrij zijn. Wees de verandering die u wilt zien in de wereld, word VEGANIST.

Amber Paarman
Amber Paarman, Zuid-Afrika, kok
– Ik ben Amber Paarman, een gepassioneerde activiste en een veteraan van de Antarctische campagnes van Sea Shepherd. Ik kom oorspronkelijk uit Zuid-Afrika, maar woon nu in Stockholm, Zweden. Mijn huidige positie bij Sea Shepherd is kok aan boord van de Bob Barker. Ik geniet van het werken in de kombuis om hoofdzakelijk twee redenen; ten eerste heb ik altijd passie gehad voor lesgeven aan mensen over voeding en over de ethische voordelen van een veganistisch dieet en ten tweede betekent het werken in de kombuis een erg actieve aanpak met zeer concrete resultaten. Mijn liefde voor actieve aanpak met concrete resultaten is ook de reden waarom ik een terugkerende veteraan bij de Antarctica campagnes van Sea Shepherd ben. Ik ben ervan overtuigd dat alleen het geloof in een doel niet genoeg is, maar dat je naar deze overtuigingen moet handelen als je veranderingen in wereld wilt zien. Mijn missie is om zo veel mogelijk leed in deze wereld te verminderen en om levens te redden. Ieder gered leven is een overwinning.

Andrea Gordon
Andrea Gordon, Verenigde Staten, scheepsmanager
– Opgroeiend in Atlanta begon mijn passie om dieren te beschermen voor het eerst op het vasteland. Ik ontwikkelde een diep verlangen om het leven in zee te beschermen in 2005 tijdens mijn werk voor Sea Shepherd om baby zadelrobben te redden.

Gedreven door het verlangen om levens te redden, of het nu walvissen, zeehonden of mensen zijn, zet ik me in om anderen te helpen. Naast het werken voor Sea Shepherd, heb ik levens gered in een andere hoedanigheid: in de rechtszaal. Ik heb vier jaar in New York als pro deo advocate doorgebracht en hulp geboden aan diegenen die zich geen advocaat konden veroorloven.

Om het leven op aarde te blijven beschermen – van de Galapagos-eilanden tot de walvissen in Antarctica – ging ik in 2009 fulltime terug naar Sea Shepherd. Ik denk dat iedereen elke dag een betere plek van deze planeet kan maken!

Ben Pottsy Potts
Ben "Pottsy" Potts,
Australië, Bosun – Ik word doodziek van het leven in een maatschappij in beslag genomen door nietszeggendheid en geobsedeerd door individualisme, die in zijn zoektocht naar onbeperkte rijkdom en gemak de toekomst van niet alleen zijn eigen kinderen maar van al het leven op aarde opoffert. Wij staan niet los van de natuur. Wij zijn geen eigenaar van het land, de dieren, planten en andere mensen. Het leven is geen verbruiksartikel. Als we onze planeet vermoorden, verkrachten, vergiftigen en plunderen doen we dat onszelf aan. De tijd is beperkt voor datgene dat met uitsterven geconfronteerd wordt en ik smeek u te stoppen waar u mee bezig bent en op te komen voor de verdediging van de planeet.

Carolina Castro
Carolina Castro, Brazilië, scheepsfotograaf
– In de zomer van 2001 was ik op zoek naar werk bij een milieuorganisatie en zodoende sloot ik me aan bij het team van Sea Shepherd om haaien in de Galapagos en Cocos Eilanden en schildpadden in het Caribisch gebied te beschermen.

De laatste tijd ben ik actief gaan schrijven en fotograferen over milieudoelen voornamelijk in mijn thuisland Brazilië. Doordat ik het grootste deel van mijn volwassen leven op zee heb doorgebracht is de bescherming van de oceanen iets natuurlijks voor mij. Ik geloof in een biocentrische kijk op de wereld, wat betekent dat alle dier- en plantensoorten dezelfde waarde hebben als de mens. Dit is in tegenstelling tot de meest voorkomende overtuiging dat het menselijk leven meer waard is dan dat van andere levende wezens.

Er is een massale uitsterving gaande tijdens onze wacht. Het is tijd om op te staan en actie te ondernemen voor een meer evenwichtige manier van leven waarin we niet zoveel van de natuur nemen. Door onze dagelijkse en levenslange keuzes kunnen we hier allemaal aan meewerken.

Als de oceanen sterven, sterven wij.

Chantelle Chili Derez
Chantelle "Chilli" Derez, Australië, volmatroos
– Mijn naam is Chantelle Derez maar op de Bob Barker word ik ‘Chili’ genoemd. Mijn functie aan boord is reddingszwemmer, hoofdduiker en volmatroos. Mocht er iemand overboord vallen dan is het mijn taak om diegene terug te brengen. Als we het schip vanuit het water moeten controleren dan ben ik de gelukkige en breng ik verslag uit aan de bootsman. Ik heb een bachelordiploma cum laude in natuuronderzoek, heb gewerkt als duikinstructrice op het Great Barrier Reef, heb grote witte haaien gevolgd in Zuid-Australië en Zuid-Afrika en heb mijn Coxswain licentie behaald. Door het werken op het Great Barrier Reef en de Coral Sea heb ik een andere wereld gezien met dieren zoals dolfijnen, walvissen en verschillende haaiensoorten, waaronder hamerhaaien.

In de film Sharkwater hoorde ik voor het eerst over Sea Shepherd en het raakte me meteen. De vernietiging van deze prachtige wezens is hartverscheurend vooral omdat veel dieren een slechte reputatie hebben of gevreesd worden zonder reden, gewoon omdat we ze niet begrijpen en daarom worden ze jaarlijks in grote aantallen gedood. De film Sharkwater kwam uit rond de tijd dat migrerende dwergvinvissen hun tocht naar Queensland zouden maken en omdat ze zo nieuwsgierig zijn zwommen ze rond de boot waarop ik aan het werk was. Op een dag zwommen er negen walvissen om me heen toen ik in het water was, maar dat was een enorme daling in aantal die de boot bezochten vergeleken met voorgaande jaren. Dat was het moment waarop ik besloot dat ik al het mogelijke moest doen om deze dieren te beschermen en me aansluiten bij Sea Shepherd zou voor mij de beste manier zijn. Als een Australische heb ik enorm respect en bewondering voor migrerende walvissen die er voor kiezen de kustlijn van Australië te bezoeken. Onlangs had ik het voorrecht een volledig wit walviskalf met zijn moeder te zien. Ons land is afhankelijk van deze dieren voor toerisme en ze zouden respect en bescherming moeten afdwingen, ongeacht de economie. Het uitsterven van een soort is een keuze van levensstijl, zelfs als we alleen toekijken hoe dit gebeurt. Dat is iets wat ik niet kan doen.

Dit is mijn eerste campagne met Sea Shepherd en het heeft vijf jaar geduurd voordat ik hier kon zijn. Ik droom ervan dat we er in slagen de walvisvangst met een ‘no-kill’ seizoen af te sluiten en hoop tevens dat mijn reddingsvaardigheden niet nodig zullen zijn.

Dan Villa
Biografie volgt

Emmerich Emmo Reize
Emmerich "Emmo" Reize, Duitsland, communicatie officier
– Ik heb 6 jaren gewerkt als IT-beheerder op de school voor toegepaste wetenschap in Schwäbisch Gmünd, Duitsland. Terwijl ik aan het werk was in het niet al te milieuvriendelijke IT-industrie kreeg ik steeds meer de behoefte om mijn kennis en mankracht in te zetten voor de bescherming van het milieu.

Ik sloot me aan bij Sea Shepherd omdat het de enige milieuorganisatie is die geweldloze, directe actie onderneemt op volle zee. Voor mij is directe actie de enige manier om iets te veranderen in een tijd waarin geld belangrijker is dan leven, gezondheid en biodiversiteit.

John Ellam
John Ellam, ingenieur (Verenigd Koninkrijk) – Ik hoorde voor het eerst over Sea Shepherd een paar jaar geleden, toen ik aan het werk was als jacht ingenieur. Nadat ik over vorige campagnes gelezen had, besloot ik dat ik graag zou willen meehelpen.

Dus hier ben ik dan in Antarctica om mijn steentje bij te dragen, erg genietend van het werk en natuurlijk van het landschap. Onze critici kunnen ons ervan beschuldigen dat we te veel van walvissen houden, maar als walvissen reusachtige, drijvende kakkerlakken zouden zijn, zouden we dan ook om ze geven? Het antwoord is: natuurlijk zouden we dat doen. De langzame uitroeiing van een diersoort zal zijn invloed hebben op diersoorten in de omgeving, en dit zal uiteindelijk, na verloop van tijd, gevolgen hebben voor ons allemaal.

Kevin Diplo
Kevin Diplo, Ivoorkust, hoofdingenieur – Ik ben hoofdingenieur voor onbeperkte maritieme motorschepen. Ik ben afkomstig uit de Ivoorkust, West-Afrika. De aflopen 14 jaren van mijn leven heb ik doorgebracht in de koopvaardij, vaarend over de hele wereld.

Ik ben vegetariër en ben erg gepassioneerd van maritieme ecologie. Dankzij de Thalassa-documentaire op televisie heb ik de Sea Shepherd Conservation Society leren kennen.

Ik ben erg onder de indruk geweest van de moed van deze helden, die vechten tegen de moderne stropers van de oceaan en daarmee hun leven in de waagschaal stellen. Ik heb mezelf de vraag gesteld en besloot me aan te sluiten bij Sea Shepherd, omdat hun doel nobel en eerlijk is…

Leon Sparks Brown
Leon "Sparks" Brown, Australië, scheepslasser
– Hallo, mijn naam ik Leon Brown. Ik ben een 21-jarige lasser uit Perth, West-Australië. Gedurende mijn jeugd heb ik van mijn ouders geleerd over het belang van duurzaam leven, door het grotendeels verbouwen van onze eigen groenten en fruit, en hoe onze acties de planeet beïnvloeden. De afgelopen zeven jaren heb ik als ketellasser gewerkt in de bouw en in mijnbouwprojecten in Australië en over de hele wereld. Ik begon gedesillusioneerd te worden door de schadelijke gevolgen van de industrie en hoever bedrijven gaan om de destructieve aard van hun hebzucht te verbergen. In plaats daarvan wilde ik mijn vaardigheden gaan gebruiken voor positievere dingen.
Jaren geleden hoorde ik via de media voor het eerst over Sea Shepherd en ik was geïnspireerd door de acties van slechts een enkeling veel levens te redden. Aanvankelijk kwam ik voor een paar weken bij Sea Shepherd om te helpen bij verschillende lasprojecten en om te zien waar de organisatie zich echt mee bezig hield. Sindsdien ben ik aan boord.

Tijdens mijn tijd aan boord van de Bob Barker heb ik gezien dat Sea Shepherd een doeltreffende milieuorganisatie is, die onze prachtige planeet beschermt en dient en ik ben trots dat ik er deel van uitmaak.

Marley Daviduk
Marley Daviduk, Canada, scheepsmaat –
Ik ben al 12 jaar een veganistische dierenrechtenactivist. Thuis in Vancouver organiseren mijn vrienden en ik campagnes tegen bont, foie gras, vivisectie, haaienvinnen en de Canadese zeehondenafslachting. In de afgelopen 6 jaar heb ik geredde landbouwdieren gerehabiliteerd en verzorgd op het opvangcentrum van de boerderij van mijn familie. Tijdens de protesten van 10 jaar geleden, tegen de jaarlijkse Canadese zeehondenafslachting en tegen mijn bloeddorstige regering, hoorde ik voor het eerst over Sea Shepherd. Dit jaar heb ik mijn vrachtwagen en mijn hoefsmederij verkocht zodat ik naar Japan kon reizen om daar in maart en september als Cove Guardian de dolfijnen- en bruinvissenafslachting te documenteren.

Ik ben zo trots dat ik deel uitmaak van een organisatie die niet alleen het leven van zeedieren door directe actie redt, maar die ook stelling neemt betreffende veganisme met een strikt veganistische scheepskeuken. Een kip ervaart dezelfde pijn en lijdensweg als een dolfijn of een walvis, en de dierlijke landbouwindustrie vergiftigt land en zee. Het volgen van een veganistisch dieet is volgens mij de meest simpele actie die iemand kan nemen tegen dierenmishandeling en om de oceanen te redden.

De campagne van dit jaar is voor mij vooral belangrijk nadat de Japanse regering 28 miljoen dollar uit het Tsunamihulpfonds aan de walvisvloot gaf voor beveiliging. Mijn vrienden en ik hebben de aardbeving en de tsunami van dichtbij ervaren tijdens ons onderzoek naar de afslachting van Dall bruinvissen in Otsuchi, Japan in maart 2011. Nadat de golf ons op minder dan een minuut gemist had, keken we hulpeloos toe hoe de hele stad van Otsuchi werd overspoeld in de zee, waarbij bijna 75% van de menselijke bevolking omkwam. Bijna een jaar later is de stad van Otsuchi nog steeds een grote berg puin. Hoe durft de Japanse regering dat geld aan een illegale walvisvloot uit te geven terwijl er nog zo veel mensen zijn die na de verwoestende natuurramp nog steeds geen plek hebben om te wonen?

Het zijn harteloze acties als deze die mij motiveren actie te ondernemen tegen de Japanse regering en de walvisvloot die NUL respect hebben voor elke vorm van leven.

Matt Brown
Matt Brown, Nieuw-Zeeland, bedrijfsarts
– Ik ben 34 jaar en dit is mijn eerste campagne bij Sea Shepherd. Ik heb zeven jaar geneeskunde beoefend, ben gespecialiseerd in spoedeisende geneeskunde en intensive care en ben geïnteresseerd in wildernis-, reis- en expeditiegeneeskunde. Ik heb vijf jaar aan Sea Shepherd gedoneerd en ik vind het een groot voorrecht dat ik mijn opleiding kan gebruiken ter ondersteuning van dit doel.

Dat de regering van Nieuw-Zeeland probeert de commerciële walvisvangst te legaliseren vind ik gênant te vertellen en ik ben blij te kunnen aantonen dat dat niet de visie is die door veel Nieuw-Zeelanders gedeeld wordt. Zolang onze oceanen geplunderd blijven worden voor winst, zal ik Sea Shepherd alle mogelijke steun geven.

Michael Beaz Beasley
Michael "Beaz" Beasley, Australië, scheepsmaat/ontwerper – Omdat ik niet passief kon toekijken hoe de natuur om me heen verwoest werd, heb ik er voor gekozen mijn leven te wijden aan de bescherming van onze planeet en aan het beëindigen van onnodig leed van alle levende wezens.

Doordat ik geïnspireerd was door de doeltreffendheid van de geweldloze, directe acties en de veganistische ideologie van Sea Shepherd, begon ik mijn tijd bij de organisatie als vrijwilliger aan land in Melbourne waar ik nog steeds actief betrokken ben bij de bescherming van haaien. Ik heb mijn werk op een passagiers-/vrachtschip opgezegd om in maart 2010 toe te treden tot de M/Y Bob Barker als scheepsmaat/ontwerper. Mijn geloof in de organisatie en de noodzaak van directe maatregelen voor het behoud van het zeemilieu is sinds die tijd is enorm gegroeid.

Via Sea Shepherd heb ik geholpen om de verontreiniging op Australische stranden en wateren op te ruimen. Ik heb illegale lange lijnen, die uitgezet waren op een van meest afgelegen en ongerepte plekken in de wereld, verwijderd. Ik ben de confrontatie aangegaan met walvisvaarders en ik ben er trots op dat ik een rol heb gespeeld in het seizoen 2010-2011 om hun illegale activiteiten in het walvisreservaat in de Zuidelijke Oceaan te beëindigen. Ik streef erna dat elke actie die ik onderneem wordt gedreven door mededogen. Ik ben er van overtuigd dat gedreven personen een verandering teweeg kunnen en moeten brengen, als we willen overleven op deze planeet. Nietsdoen is veel gevaarlijker dan alles wat we in Antarctica zullen tegenkomen.

Michael May
Michael May, Nieuw-Zeeland, kwartiermeester
– Ik kom uit een klein toeristisch stadje in de Bay of Islands, Nieuw-Zeeland. In de loop van de jaren hebben we veel walvisvangsttuig verzameld. Het zijn relikwieën uit de tijd dat onze wateren rood werden door het warme bloed van walvissen. Iets wat ik weiger te laten gebeuren, waar ook ter wereld! Mijn stad zit nu zonder walvissen. Walvissen zijn mijn passie. Omdat de populatie in mijn eigen stad niet meer bestaat, moet ik nu overzees reizen om met bultrugwalvissen te kunnen werken.

Ik ging naar de middelbare school in Whanagrei, de meest noordelijke stad van Nieuw-Zeeland. Ik voelde me daar ver van de kustlijn en het voelde alsof er iets ontbrak. Op een dag vertelde mijn vriend me dat er groep grienden was aangespoeld. Allebei ontsnapten we van school en gingen rechtstreeks naar de grienden, terwijl we wisten dat het spijbelen gevolgen met zich mee zou brengen. Maar wij zagen het als “dit is een leven of vele levens die we zouden kunnen redden vergeleken met de resterende drie uur school”. Ik denk dat ik die dag meer over grienden geleerd heb dan ik geleerd zou hebben op school. Ik wilde meer doen.

Op een dag hoorde ik Paul Watson spreken. Hij vertelde aan de menigte hoe onze oceanen aan het doodgaan waren en hoe belangrijk ze waren. Hij zei, "het zijn niet de regeringen of de grote organisaties die de wereld zullen veranderen, maar het is de passie van individuen”.

Paul heeft een plek gecreëerd waar ik mijn passie kan gebruiken. Sea Shepherd is gevormd door al deze fantastische, gepassioneerde mensen. Ik heb nog nooit zo veel vastberadenheid en passie gezien. Dit is de reden waarom ik hier in Antarctica ben, omdat ik me erom bekommer en ik hoop dat u, die dit leest, dat ook doet. Probeer het eens. Steek uw tenen eens in het water en kijk eens verder dan het oppervlak, kijk eens wat we dit geweldige milieu aandoen.

Pat O'Neil
Patrick O'Neil
, Australië, ingenieur – In april 2010 trad ik toe tot de Bob Barker toen ik hoorde dat er belangrijk elektrisch werk gedaan moest worden op het schip terwijl het in Hobart lag. Voordat ik bij Sea Shepherd en de bemanning van de Bob Barker kwam, werkte ik als elektricien maar dat ik mijn vak gebruikte voor verdere vernietiging van de planeet maakte me niet gelukkig. Om mijn vaardigheden voor een goed doel te gebruiken sloot ik me bij Sea Shepherd Conservation Society aan. Sindsdien is het schip omgetoverd tot een krachtig, direct actiemiddel. Ik heb veel geleerd over scheepsengineering en elektrische systemen tijdens dit proces.

Toen ik aan boord kwam was ik me niet volledig bewust van de staat van de oceanen maar na slechts een paar weken aan boord begon ik de omvang van de door mensen vernietigde maritieme ecosystemen en dierenrijk te begrijpen. Al het leven op deze planeet is intrinsiek verbonden en als één onderdeel vernietigd wordt dan is ineenstorting onvermijdelijk. Deze kennis heeft me er toe gezet mijn tijd aan Sea Shepherd te wijden en om dat wat er nog over is van de natuurlijke planeet voor toekomstige generaties te redden. Kunt u het zich voorstellen dat u uw kinderen moet vertellen dat er ooit spectaculaire walvissen in de oceanen waren maar dat ze ze nooit te zien zullen krijgen omdat ze voor eeuwig verdwenen zijn?

Peter Hammarstedt
Peter Hammarstedt, Zweden, eerste officier – Peter is geboren in Zweden, opgegroeid in het Verenigd Koninkrijk en kwam bij Sea Shepherd Conservation Society toen hij oud genoeg was om een aanmeldingsformulier in te dienen.

Als een overtuigd voorstander van dierenrechten is Peter van mening dat dieren, door hun gevoelsvermogen, onze gelijken zijn. Van de voorspelbare Labrador kust tot het verraderlijke Antarctische Continent: Peter heeft de zeven zeeën bevaren en geprobeerd woorden om te zetten in daden. Hij heeft geprobeerd zo veel mogelijk levens te redden van de illegale walvisvangst, de zeehondenjacht en van de destructieve visserijpraktijken.

Philip Paul Peterson
Philip Paul Peterson, Jr., Verenigde Staten, stuurman/timmerman – Ik ben 53 jaar en kom uit Cape Cod in de Verenigde Staten. Ik ben mijn hele leven op zee geweest en heb de zee en zijn bewoners altijd gewaardeerd.

Ik hoorde voor het eerst over Sea Shepherd ongeveer in dezelfde tijd dat Whale Wars voor het eerst op Animal Planet kwam. Ik vond het een geweldige manier om iets voor de oceanen en de planeet terug te doen en om een verandering teweeg te brengen. Kort daarna sloot ik me aan bij Sea Shepherd en heb een aanvraag ingediend om bemanningslid te geworden. Ik ben aan boord van de Bob Barker gekomen met verschillende vaardigheden, waaronder scheepstimmerman, scheepsmonteur en bestuurder. Ik ben ook scheepsfotograaf geweest en heb met de dekbemanning gewerkt toen we in de haven lagen. Ik ben enthousiast over de missie van Sea Shepherd en zal gewillig al het mogelijke doen om de illegale praktijken op onze oceanen en in dierenreservaten te stoppen. Ik voel me vereerd dat ik bemanningslid ben aan boord van de M/Y Bob Barker en dank diegenen die het mogelijk maakten dat ik deel kan uitmaken van de geschiedenis in de strijd om de illegale walvisvangst, en iedere andere activiteit waarmee we in de toekomst geconfronteerd kunnen worden, te stoppen.

Rafaella Tolicetti
Rafaella Tolicetti, Italië, kok – Ik hoorde voor het eerst over SSCS door de band To Kill, die een EP hebben gemaakt voor SSCS. Net na de campagne ter bescherming van de blauwvintonijn in de Middellandse Zee sloot ik me aan bij de bemanning. Ik ben Franse/Italiaanse en ben altijd geïnteresseerd geweest in dierenrechten en milieukwesties. Sinds juli 2011 ben ik kok aan boord van de Steve Irwin. Mijn dag begint om 06.30 uur met het klaarmaken van het ontbijt. Ik werk hard om er voor te zorgen dat de maaltijden stipt op tijd geserveerd worden voor de hardwerkende en hongerige bemanning: de lunch wordt geserveerd op 12.00 uur en het diner is om 18.00 uur. Al het eten dat we koken is veganistisch. Ik kijk uit naar de dankbare ervaring om betrokken te zijn bij het definitief stoppen van de walvisvangst.

Sam Sielen
Sam Sielen, Verenigde Staten, scheepsfotograaf/loodgieter – Ik ben geboren en getogen in Milwaukee, WI, alwaar ik op jonge leeftijd de grote wens ontwikkelde om te helpen deze planeet te beschermen. Ik werd vrijwilliger op scholen, de lokale fietsvereniging, heb latrines gebouwd in de Dominicaanse Republiek, campagne gevoerd met de kiezers van de League of Conservation en heb deelgenomen aan de schoonmaak van rivieren, parken en stranden in Milwaukee en New York City.

Nadat ik een bachelor als beeldende kunst in film heb behaald, heb ik verschillende korte films geproduceerd waarin ik pleitte voor de wielersport, activisme en respect voor de natuur. Ik verhuisde per fiets van Milwaukee naar Brooklyn en fietste meer dan duizend mijl door een aantal van Amerika’s meest extreme gebieden. Van de olieraffinaderijvelden tot de besneeuwde bergtoppen van de Appalachen – dit alles versterkte mijn verlangen om deze tere balans, die we aarde noemen, te beschermen. Doordat ik veganisme in zowel dieet als levensstijl al meer dan vijf jaar toepas, heb ik geleerd hoe belangrijk de keuze is om de gezondheid van deze planeet te verbeteren.

In de tijd dat ik in New York woonde werkte ik eerst in de loodgieterszaak van mijn zus en zwager en later als mediaspecialist bij de visuele bewijseenheid in het kantoor van de officier van justitie in Manhattan. In beide banen heb ik vaardigheden opgedaan die ik, sinds mijn komst aan boord van de Bob Barker in juni 2010, bijna dagelijks gebruikt heb. Mijn voornaamste taken aan boord van de Bob Barker zijn fotograaf en loodgieter, hoewel ik ook video’s voor de SSCS website produceer en waar nodig een handje help.

Sara Ahee
Sarah Ahee, Verenigde Staten, scheepsmaat – Voordat ik bij Sea Shepherd kwam was ik student forensische psychologie. Ik werkte als kindermeisje en was vrijwilligster op het vasteland in mijn woonplaats in Californië. Toen ik als kindermeisje werkte maakte ik van elke gelegenheid gebruik om de kinderen het belang van het respectvol behandelen van deze planeet, inclusief al het leven erop. Het opleiden van onze toekomstige generaties zou onze prioriteit moeten zijn. Geen enkel kind zou moeten opgroeien in een wereld waarin walvissen niet meer bestaan.

Ik heb me bij Sea Shepherd aangesloten omdat ik een enorme verantwoording voelde om een einde aan de vernietiging van onze oceanen te maken. Het feit dat wij mensen in staat zijn om soorten uit te laten sterven is echt onvergeefbaar. Om een begin te maken met het proces om onze oceanen te redden moeten we verder kijken dan onszelf. We moeten onze schuld erkennen en onze fouten corrigeren. We moeten onszelf verantwoordelijk houden voor de schade die we hebben veroorzaakt. Ik ben er trots op deel uit te maken van een organisatie die werkelijk doet wat nodig is om een einde te maken aan de vernietiging van ons maritieme leven. Door bemanningslid van Sea Shepherd te worden komt een droom uit.

Vincent Burke
Vince Burke, Australië, tweede officier – Nadat ik de afgelopen dertig jaar bij de bescherming van het bosleven in Victoria betrokken ben geweest, span ik me nu in voor de oceanen.

Dit is het derde jaar dat ik met Sea Shepherd naar Antarctica vaar en ik ben vastbesloten om de illegale walvisvangst te beëindigen. Ik zal niet rusten voordat de laatste harpoenboot uit de Zuidelijke Oceaan is verdreven. Een geriefelijk leven in mijn atelier, waar ik violen repareer, is voor mij geen optie zolang de vernietiging van onze natuur zo nabij is. Mijn leven zou weinig betekenen als ik diegene niet achtervolg voor wie de monetaire winst belangrijker is dan het milieu… Ik ben bang dat dit cruciale werk nog lang nodig zal blijven in de toekomst.

 
FacebookTwitterMySpaceYouTubeLinked In
Shop to Support
Photo Gallery
Donate Now