De terugkeer van een gevaarlijke milieucrimineel

30 october 2012

De terugkeer van een gevaarlijke milieucrimineel

Commentaar door kapitein Paul Watson

Ocean Iron FertilizationIJzerbemesting in de oceaan
Foto: Woods Hole Oceanografisch Instituut

Na meerdere mislukte pogingen om een slaatje te slaan uit de klimaatcrisis, is Russ George er nu eindelijk in geslaagd om tonnen ijzererts in zee te dumpen en daarmee onze oceanen te gebruiken als testlaboratorium.

Kan één man een hele oceaan verkrachten?

Een paar maanden geleden slaagde Russ George, een zogenaamde geo-ingenieur, daarin. Hij dumpte 100 ton ijzersulfaat in zee om plankton te kweken, in een wetenschappelijk verdachte poging om koolstofkredieten te gelde te maken.

Sea Shepherd is erg bekend met de heer George.

We stopten hem op de Galapagoseilanden in 2007. We stopten hem in Bermuda, Madeira en de Canarische eilanden in 2008. We dreven hem tot faillissement in 2009.

Nu is hij terug.

Deze criminele vervuiler heeft het voor elkaar gekregen om langs de kust van West Canada precies hetgeen te doen waarvoor wij in Zuid-Amerika en Afrika een stokje hebben gestoken.

Satellietbeelden hebben bevestigd dat George een kunstmatige planktonwolk van 10.000 km2 veroorzaakt heeft. Hij deed dit door 100 ton ijzersulfaat in de Grote Oceaan te dumpen, in een wervelstroom op 200 zeemijl ten westen van de Canadese eilanden van Haida Gwaii.

In augustus 2007 werkte Sea Shepherd Conservation Society samen met de 
Amerikaanse Environmental Protection Agency (EPA) en het Galapagos Nationaal Park om de plannen van George om een enorme planktonwolk op een paar honderd mijl van het Galapagos Nationaal Park te produceren, in de kiem te smoren. In 2008 hebben we zijn ’onderzoeksschip' in Bermuda geconfronteerd en hebben we George gedwongen aan land te gaan in Madeira. We hebben hem daar ontmoet en zijn plannen om de Atlantische wateren te vervuilen beëindigd.

Het jaar daarop ging Planktos failliet. Wij dachten dat we zijn ecologisch gestoorde plan hadden verijdeld. Planktos beëindigde haar activiteiten en stelde dat dit de schuld was van een “misleidende maar erg effectieve campagne tegen koolstofcompensatie door een stelletje kruisvaarders”.

De aankondiging vermeldde niet dat het bij deze “kruisvaarders” niet alleen om Sea Shepherd draaide, maar ook om de EPA, de overheden van Ecuador, Bermuda en Spanje, en de gehele wetenschappelijke gemeenschap, die geschokt waren dat George de oceaan als zijn laboratorium wilde gebruiken om zijn idee voor koolstofcompensatie te testen.

Het plan van Planktos was om ‘koolstofcompensatiekredieten’ te verkopen, verdiend door het veroorzaken van wolken plankton die, in theorie, een voorspelbare hoeveelheid koolstofdioxide zouden absorberen door fotosynthese, en dan naar de zeebodem zouden zinken. De kredieten konden dan worden verkocht aan bedrijven en particulieren die de uitstoot van uitlaatgassen wilden compenseren.

Planktonwolken ontstaan van nature wanneer ijzerhoudend stof op het oceaanwater neerdaalt, waar een gebrek aan ijzer normaal voorkomt dat plankton kan gedijen. Enorme wolken ontstaan bijvoorbeeld nadat stof vanuit de Sahara de Atlantische oceaan over wordt geblazen. Pogingen om dit proces te repliceren stuiten op sterke weerstand van diverse milieubewegingen. De Sea Shepherd Conservation Society is tegen het plan om ijzererts-stof te dumpen omdat het is afgewezen door de Amerikaanse Environmental Protection Agency en omdat het een schending is van Amerikaanse en internationale regels met betrekking tot het dumpen van materialen in zee. Het Galapagos Nationaal Park, de Charles Darwin Foundation en het Ministerie van Milieu van Ecuador waren eveneens tegen het plan. 
Sea Shepherd velt geen oordeel over de wetenschappelijke waarde van dit plan, mocht dat er al zijn. Wij kwamen in actie omdat met het dumpen Ecuadoraanse, Amerikaanse en internationale wetgeving werd geschonden.

Zorgt het dumpen van ijzererts in zee voor planktonwolken? Nemen planktonwolken meer koolstofdioxide op? We weten het niet, maar de antwoorden moeten in een laboratorium gevonden worden, voordat we de levende oceaan als een testfaciliteit gebruiken. Sea Shepherd Conservation Society is niet in de positie om de wetenschappelijke waarde te beoordelen. We kunnen enkel actie ondernemen aan de hand van aanbevelingen van wetenschappelijke instellingen en instanties belast met handhaving van de wet. Als partner van het Galapagos Nationaal Park en de Ecuadoraanse milieupolitie hebben we gehandeld in overeenstemming met hun oppositie tegen dit plan. We zijn het eens met de EPA in Amerika en het Darwin Research Centre op de Galapagoseilanden dat het Planktos-plan onvoldoende wetenschappelijke onderbouwing had.

Planktos Inc. kon de EPA geen enkele evaluatie(door het bedrijf zelf of door een toezichthoudende instantie) laten zien die de potentiële milieueffecten van hun geplande project onder de loep namen. Het gaat hier om mogelijke effecten als: 
de geschatte hoeveelheid en potentiële impact van het ijzer dat niet wordt opgenomen door fytoplankton; de hoeveelheid en potentiële impact van andere materialen die tegelijk met het ijzer worden losgelaten; de geschatte hoeveelheid en potentiële impact van andere gassen die mogelijk geproduceerd worden door de verwachte fytoplanktonwolken of door bacteriën die door het ontbindende fytoplankton ontstaan; de geschatte omvang en potentiële impact van de hypoxie (laag zuurstofgehalte) of anoxie (geen zuurstof) die de bacteriële afbraak van de verwachte fytoplanktonwolken veroorzaken; of de typen fytoplankton die ontstaan en de potentiële impact van schadelijke algenbloei die kan ontstaan.

In 2008 hebben 191 landen ingestemd met een moratorium op grootschalige commerciële ijzerbemestingsplannen. 
De overeenkomst werd op 30 mei 2008 aangenomen tijdens een vergadering van de VN in Bonn, Duitsland, over het Biodiversiteitsverdrag. Hierbij werd aangedrongen op een verbod op grootschalige zeebemestingsprojecten totdat wetenschappers de potentiële risico’s en voordelen van het manipuleren van de voedingsketen in zee beter begrijpen.
 De regels van de VN waren zo streng dat hierdoor zelfs sommige legitieme wetenschappelijke onderzoeken naar ijzerbemesting werden beperkt.
Russ George verwierp het moratorium in 2008 als “mythologie,” en zei dat het geen betrekking had op zijn project. 
In weerwil van internationale verontwaardiging en het internationaal recht, deed George dus gewoon wat hij wilde en slaagde erin 100 ton ijzerstof in zee te dumpen. Satellietbeelden van NASA lieten zien dat George inderdaad een kunstmatige planktonwolk van zo'n 10.000 km2 heeft veroorzaakt voor de noordkust van Brits-Columbia. 
George verklaarde dat zijn team van ongeïdentificeerde wetenschappers de resultaten van het grootste geo-engineering experiment dat ooit is uitgevoerd, volgde met apparatuur geleend van Amerikaanse organisaties zoals NASA en de National Ocean and Atmospheric Administration. Hij verklaarde dat het "het grootste oceanische restauratieproject in de geschiedenis" is, en dat hij "een grotere hoeveelheid wetenschappelijke data heeft verzameld dan ooit tevoren".

Sea Shepherd gelooft geen moment dat NASA en NOAA ook maar iets te maken hebben met iets dat duidelijk een illegale operatie was. Om de kwestie zelfs nog erger te maken: George verleidde de Haida bevolking op Haida Gwai tot het financieel steunen van de ijzerdump, door het plan voor te stellen als een zalmverbeteringsproject. George bracht de Haida ertoe om meer dan een miljoen dollar eigen geld te storten in het project, dat zogenaamd de oceaan en de zalmpopulaties zou helpen.
 Als woordvoerder van de Haida zei stammenhoofd Guujaaw dat het dorp verteld was dat de ijzerdump milieuvoordelen voor de oceaan bood. De oceaan is cruciaal voor hun levensonderhoud en cultuur. Het dorp stemde in met het project, dat voor zover zij wisten een zalmverbeteringsproject was. Zij hadden dit nooit gedaan als hen was verteld over de potentiële negatieve effecten of dat het in strijd was met een internationaal verdrag. 
De Haida zouden George moeten aanklagen voor fraude en hij zou verantwoordelijk moeten worden gesteld voor zijn mogelijk schadelijke activiteiten. De oceaan kan niet gebruikt worden als een testlaboratorium om koolstofkredieten te verkopen.
 Als Russ George hiermee weg komt, zal hij hoogstwaarschijnlijk weer dumpen en zal hij ook anderen aanmoedigen om ijzerstof in zee te dumpen.
 Er is een reden voor het feit dat de hoeveelheid plankton door walvissen en vissen op natuurlijke wijze in toom wordt gehouden . Wanneer mensen beginnen te prutsen met natuurlijke processen, leidt dit bijna altijd tot negatieve resultaten.
 De reden dat George de ijzerstof dumpte voor de kust van Brits-Columbia was dat hij daartoe was aangezet door de Canadese overheid. Zij wisten van zijn plan en deden niets om hem te stoppen. 
Dit is logisch gezien het feit dat de dwarsliggerij van Canada onderhandelingen over geo-engineering hinderde tijdens een recente VN biodiversiteitsbijeenkomst in India.

Canada werd daar bekritiseerd omdat het land “één van de vier ruiters van de Apocalyps" zou zijn voor de geo-engineering. De andere drie ruiters zouden Australië, Groot-Brittannië en Nieuw-Zeeland zijn.  De Canadese overheid weigerde een uitspraak over de operatie te doen. Het ijzerstof dat in de oceaan werd gedumpt was van Alberta. Het lijkt erop dat de Canadese overheid zichzelf in de positie heeft gemanoeuvreerd waarin zij met de eer kunnen strijken wanneer het plan werkt, maar een excuus hebben wanneer het plan niet werkt, door te zeggen dat zij het niet goedgekeurd hebben.

De Haida zijn niet blij met Russ George. 
Russ George is een seriële oceaanverkrachter en moet worden gestopt voordat hij meer mariene ecosystemen vervuild. Zijn gestoorde ideeën en deze ecologisch gestoorde poging om onnatuurlijk grote hoeveelheden plankton te kweken, zullen zuurstof aan het water onttrekken en de vissen doden, met als enig doel het maken van winst uit de dwaze handel in koolstofkredieten.

Wie is de milieucrimineel Russell George? Hij was ooit bemanningslid aan boord van het Greenpeace-schip Rainbow Warrior en gebruikte dit feit om zichzelf als geloofwaardige milieuactivist te vestigen, alhoewel hij Greenpeace er nu van beschuldigt samen met Sea Shepherd één van de milieuorganisaties te zijn die in de marge werken en van daaruit zijn “wetenschap” aanvallen. Russ is afgestudeerd bioloog, maar heeft eveneens beweerd afgestudeerd kernfysicus te zijn, hetgeen gelogen is. Hij beweerde dit toen hij koude kernfusie promootte, een ander project zonder enige wetenschappelijke geloofwaardigheid, of in ieder geval geen aangetoonde geloofwaardigheid.

Russ George is gewoon een oplichter die de ongerustheid van de samenleving over klimaatverandering gebruikt. Hij heeft de wetenschappelijke gemeenschap al vaker genegeerd, en is ook eerder betrokken geweest bij verdachte plannetjes die er alleen toe dienden om hem snel rijk te maken. 
Nu hij weer bezig is, houdt Sea Shepherd hem in de gaten en zullen we zijn toekomstige plannen om ijzerstof in zee te dumpen dwarsbomen.

Regeringen wereldwijd hebben de verantwoordelijkheid om de integriteit van onze oceanen te beschermen, maar zoals gebruikelijk wenden ze hun blik af wanneer ze moeten optreden tegen ondernemingen die profiteren van de onverantwoordelijke exploitatie van mariene ecosystemen.

 

Evenementen:

28 mei
Hilversum
17 & 18 juni
Vorden
23 & 24 juni
Ysselstein

Sites werldwijd:

Australië België Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: