De duistere hobby opnieuw bekeken, deel 2

7 september 2012

De duistere hobby opnieuw bekeken, deel 2

EEN UPDATE OP DE WERELDWIJDE DRIEDELIGE CAMPAGNE OM HANDEL IN WILDE ZEEDIEREN VOOR AQUARIA TE VERBIEDEN: DEEL 2 VAN 2

Commentaar en foto's van Robert Wintner (behalve waar een andere fotograaf staat vermeld)

Deel 3: De vraag naar vissen; hobby-aquaria.

De gemiddelde hobbyist met een aquarium was voorheen een man tussen de 30 en 50 jaar oud. Nu is het een vrouw, langzaam van geslacht verwisseld zoals een neusbultpapegaaivis..

A redlip parrotfish hams it up for the cameraFoto: Een neusbultpapegaaivis poseert voor de camera

De vergelijking gaat niet helemaal op, want bij papegaaivissen verandert het vrouwtje in een dominant mannetje, maar de geslachtsverandering is opmerkelijk. Een theorie is dat veel mannelijke hobbyisten zijn begonnen met tennis of fotografie, hun aquariumbakken hebben laten leeglopen en verder zijn gegaan met minder schadelijke bezigheden. We kunnen er alleen maar naar gissen. Vroeger vergeleek ik aquariumhobbyisten met misdadigers. Die vergelijking was hard en ik betreur hem. Ik zal deze vergelijking niet meer maken om de lieve vrede te bewaren.

MASNA staat voor Marine Aquarium Societies of North America (oftewel de Verenigingen voor Zeeaquaria van Noord-Amerika), hoewel dit niet de naam is die ik normaliter voor ze gebruik. Zoals alle hobbygroepen voor aquaria, doen ze zich duurzaam voor door te beweren dat ze de riffen redden door vissen te vangen voor de thuisaquaria. Volgens hen worden de riffen verwoest, tenzij diezelfde riffen geld opleveren door de aquariumhandel. MASNA beweert, net als de Hawaiiaanse aqariumvissers, dat de winning voor aquaria niet de enige oorzaak is van de teloorgang van het rif.

Toen het MASNA forum 2012 werd geopend, spraken de panelleden over de misvattingen en de bezorgdheden van thuishobbyisten. In het bijzonder de hobbyisten die er misschien … mee wilden ophouden. De grootste bezorgdheid geldt de emoties die nu in Hawaii de overhand hebben in gesprekken over aquaria. Ik deel deze mening.  De geschiedenis van Hawaii staat bol van emotie. Helaas zet het emotionele element de aquariumhandel op een lijn met gebeurtenissen die in een emotioneel vacüum plaatsvonden, zoals onder Genghis Khan, Attila de Hun, Caligula en, recenter, met de emotieloze Himmler, Goering, Goebbels, Eichmann en alle anderen onder Hitler. De aquariumhandel zal aanvoeren dat de Nazi’s mensen vermoordden en geen vissen. Sinds mensenheugenis eten mensen al vis! Jawel, en dat is precies hoe de aquariumhandel poogt de massale vangst van soorten die met uitsterven bedreigd worden te rechtvaardigen. “Je eet vis, toch?” De aquariumhandel gebruikt de connectie met de visserij alsof het eten van vis dierenleed, opsluiting en het vernietigen van riffen rechtvaardigt. Wat nu als ze in je buurt alle mooie zangvogels vangen? Wat dan nog? “Je eet toch kip?”

Hawaiian cleaner wrasse
Een roodstaart poetsvis (hinalea) verzorgt een goudring chirurgvis (ctenochaetus strigosus) om het rif te vrijwaren van parasieten en algengroei in te perken. De aquariumhandel begrijpt niet dat mensen in Hawaii dit tafereel willen behouden.

Eric Cohen van Sea Dwelling Creatures in Los Angeles is een grote handelaar in Hawaiiaanse rifvissen voor de huisdierenhandel. Hij verfoeide de Honokohou visslachting vanwege de schadelijke beelden en bepleit: "We moeten laten zien dat dozenvol levende vissen gezond aankomen en dan in aquaria worden gegooid waar ze gelukkig zijn!" Zoals dit?

image005 image007

Toen de senaatscommissie voor Water & Land in 2008 deze foto van een zeilvindoktersvis in een zakje ontving zei William Aila: "Ik zou mijn favoriete foto van een gele zeilvindoktersvis mee moeten nemen. Hij ligt op een grill!" Dit tot grote hilariteit van de aquariumverzamelaars. Aila is nu directeur bij de DLNR (Department of Land and Natural Resources) -"Dit is geen kwestie van onvoldoende aanbod, maar van een conflict tussen eindgebruikers." Zeilvindoktersvis in een tas - foto uit de Hawaiiaanse Audubon DVD, Impacts of the Marine Fish Aquarium Trade.

Eric Cohen noemt zichzelf een belanghebbende in Hawaiiaanse riffen. Wat is het verschil tussen ergens belang bij hebben en kuleana? In dit geval is het belang puur geldelijk. Kuleana is Hawaiiaans en betekent verantwoordelijkheid. Meestal op grond van overtuiging of geloof. Cohen zei: “Hawaii is mij erg dierbaar, met alle vrienden die ik daar heb”. Dat klink emotioneel. Hij vervolgde: “Vispopulaties hebben maximale dichtheden behaald in gebieden verboden voor aquariumvissers”. Wederom kletste hij uit zijn nek. Vispopulaties zijn achteruit gegaan ondanks de beperkte visrechten, en meerdere soorten zijn aan het verdwijnen; alle koraalvlindersoorten, Hawaii engelvissen, rode dwergkeizers en nog vele andere inheemse vissoorten. Eric Cohen is heel goed in uit zijn nek kletsen; hij is degene die het Smart Fish Program ontwikkelde. Hou je vast. Het Smart Fish Program zal riffen redden met behulp van aquariumvissers. Niemand weet meer van riffen of vissen dan aquariumvissers, en zij zullen beoordelen wat overvloedig is en alleen die vissen vangen. Zij zullen ook zien wat er niet is, of schaars is, en die vissen met rust laten. Eric Cohen wilde de wat emotionelere mensen van Hawaii deze visie laten slikken.

4-spot butterfly, a unique lunar feeding cyclewitvlek koraalvlinder, een unieke maanvoedingscyclus Bandit angel—@ $600 on-line.Hawaii engelvis: bijna 500 euro op internet.

Vervolgens kwam de morele kwestie van de handel in wilde zeedieren aan bod. Een panellid zei: “De morele kwestie is lastig te bestrijden. We kunnen moeilijk zeggen dat we moreel gezien gelijk hebben.” Een ander MASNA panellid betoogde dat de aquariumhandel de morele kwestie in kannen en kruiken heeft: “Wij zijn de ark van het behoud”. Hij bedoelt de ark van Noach, niet de miljardenindustrie die jaarlijks 25 tot 30 miljoen beesten opvist om de verkoop van kleine plastic schatkistjes en andere aquariumbenodigdheden op te krikken. Of zoals een panellid zei: “Met onze hoeveelheden kunnen we het ark-argument niet gebruiken”. Nog een panellid dacht dat het argument niet opging omdat er nooit dieren worden teruggezet in het wild. Weer een andere opperde: "Misschien dat we, je weet wel, wat verantwoordelijker om moeten gaan met onze aankopen, ofzo." En het beste antwoord: “Ik had wel een moreel argument maar ben dat helemaal vergeten”. Dat kwam van Richard Ross, een bioloog van het Steinhart Aquarium. De octopus is het intelligentste ongewervelde dier, maar op het gebied van compassie en algemene ontwikkeling heeft hij meer ruggengraat dan sommige mensen. Deze exemplaren hebben allebei geen ruggengraat.

Richard Ross, Richard Ross, "bioloog" voor het Steinhart Aquarium.  "Je eet vis, toch?"

Or is this what people need to see?Of moeten mensen dit zien?

image017

Met een pijnlijk hoge graad in “aquariumwetenschappen” is Andrew Rhyne voor zijn broodwinning afhankelijk van de handel. Hij beschreef de “race naar de bodem”, waarbij een kleurrijk visje voor een paar euro’s wordt verkocht, waarna er meer worden gevangen, de prijs daarop omlaag gaat, waarna de populatie van de betreffende soort afneemt waardoor de prijs weer hoger wordt, waarna er weer meer op die soort gevist wordt tot de gehele soort is verdwenen. Het panel vroeg hem om zulk soort taal niet te gebruiken.

Dierenhandelaar en nekkletser Eric Cohen zei dat Bill Walsh, die van overheidswege verantwoordelijk is voor de aquariumhandel in Kona, “drastische verminderingen heeft waargenomen in de open gebieden (plundergebieden) in Kona. Bill Walsh zegt dat slechts 40% van de Hawaiiaanse (aquarium) vergunninghouders hun vangsten rapporteren". Een tweede controle met luchtvrachtgegevens zou hen eerlijk kunnen maken. Walsh betwijfelde of de luchtvaart hieraan zal meewerken, derhalve heeft Cohen het gevraagd, en de maatschappijen zegden toe, maar Walsh zit hier niet om te springen.

Terug naar Andrew Rhyne en de oplossing voor “de situatie op Hawaii”. Rhyne bestrijdt Hawaiiaanse wetgeving namens het New England Aquarium (op Hawaii?), omdat commerciële aquaria lokale verzamelaars op afgelegen riffen nodig hebben om hun geweldige honger naar zeedieren te stillen. Om zijn “race naar de bodem” opmerking goed te maken zei Rhyne: “De gevoelsargumenten (tegen de aquariumhandel) zijn eigenlijk best belachelijk. De aquariumhandel krijgt de zwarte piet toegespeeld… We hebben meer propaganda vanuit DLNR nodig”. Hoeveel meer propaganda kan DLNR verspreiden? “We moeten Hawaii laten weten hoe duurzaam de aquariumhandel is”. Verkopers van rifdieren op Hawaii heben doorvoercentra nabij LAX, het vliegveld van Los Angeles. Andrew Rhyne wil deze handelaars Hawaii laten onderwijzen. Hij kan net zo goed Los Angeles onderwijzen op het gebied van duurzame schietpartijen op de snelweg, maar wie wil daarvoor in de buidel tasten?

Bij MASNA werken dezelfde mensen die iedere juridische poging tegen de aquariumhandel “een serie van mislukkingen” noemen. Maar tweederde van de inwoners van Hawaii wil dat de handel verboden wordt. De aquariumhandel zegt dat Hawaii is bedot en bedrogen en verwijst telkens weer naar “de hobby, onze hobby”, volkomen blind voor de realiteit, net zoals de 50 Hawaiiaanse vissers die hard tegen hard gaan voor een vangst die in totaal een miljoen oplevert - dat betekent voor ieder 20.000 dollar per jaar, voor een voltijdse werkweek op zee. De uiteindelijke reden is de miljarden die verdiend worden met de handel in aquariumappparatuur, en die overeind gehouden wordt door de handel in bedreigde zeedieren. Dat de aquariummaffia zich bezig houdt met een hobby is een fantasie. De aquariumhandel en de strijd ertegen vertegenwoordigen een cultureel en moreel conflict. Zoals de meeste oorlogen gaat ook deze over natuurlijke hulpbronnen. William Aila van DLNR gaf de handel haar eerste punt op de agenda: “Dit is geen kwestie van onvoldoende aanbod, maar van een conflict tussen eindgebruikers.” Deze uitspraak is onzinnig maar werd het aquariummantra, als om het departement te vrijwaren van haar verplichting de natuurlijke bronnen te beschermen, en alsof zeedieren geen natuurlijke bron zijn die we misbruiken. De inzet is hoog, met miljardenopbrengsten aan de ene kant en het herstel van de riffen in Hawaii aan de andere.

Boven nut staat moraal, in deze zaak is dat duidelijk voor sommigen, maar voor anderen een blinde vlek. De aquariumhandel treft de gele zeilvindoktersvis met mokerslagen, en treft daarbij net zo hard het behoud van het rif. Gele zeilvindoktersvissen kunnen meer dan 40 jaar oud worden in het wild, maar ze beginnen te sterven zodra ze gevangen zijn. Het dodental loopt op zodra ze verscheept worden over de gehele wereld. Minder dan de helft haalt de aquaria. En de meeste daarvan sterven weer binnen een maand door fouten van de eigenaars of door de stress. Vierentwintig miljoen rifvissen, krabben en garnalen voorzien jaarlijks slechts 700.000 zoutwaterhobbyisten in de Verenigde Staten.

Richard Xie is een grote handelaar in Hawaii. We hebben kortstondig samengewerkt aan een fokprogramma, waarmee hij voorzien zou worden van dieren en theoretisch gezien de druk op de wilde populaties zou afnemen. Richard zette een rondleiding op waarin hobbyisten zelf vis konden vangen op de Hawaiiaanse riffen en de vangst vervolgens mee konden nemen naar huis. Richard heeft waarschijnlijk nooit gehoord van de vloek van Pele, waardoor iedereen die zelfs maar een kiezelsteentje meeneemt van Hawaii, het ongeluk tegemoet gaat. De internetadvertentie laat een duiker zien die een hengelaarsvis in een zakje doet. Richard heeft ook geprobeerd om een Chinese datingreis op te zetten, maar beide reizen zijn geschrapt. Hoe dan ook, Richard vertelde iedereen over zijn successen bij het vangen van rode dwergkeizers nabij Christmaseiland. Anderen hoorden dit en beproefden hun eigen geluk voor meer dan 30 euro per vis. Omdat zij niet dezelfde kunde bezaten, kwamen ze thuis met zakken vol dode vis, die ze gebruikten om aan bestellingen te voldoen, want daarbij werd toch geen garantie gegeven dat de vissen levend aankwamen.

Rode dwergkeizers zijn helaas het boegbeeld van deze campagne. Flame Angels, de Engelse benaming van de rode dwergkeizers, is ook de titel van een roman die zich afspeelt in Oceanië. Flame Angels werpt een licht op wat goed is en wat fout in zeeën die onder druk staan, en raad eens tegen wie onze held het moet opnemen op zijn reis naar verlossing? Flame Angels kun je bestellen als e-book (Iguana, Toronto 2012), of als boek hier bij seashepherd.org voor 26 dollar, om zo een paar van je vrienden te helpen die in zee thuishoren.

image018

Een handelaar noemde het eerste verslag op deze website uit 2010 “een schaamteloze promotie” van mijn boek, Some Fishes I Have Known (Sommige vissen die ik heb gekend - Skyhorse, NY 2010).  Ik beken schuld. Vlotte verkoop leidde tot nog een boek; Every Fish Tells a Story (Iedere vis vertelt een verhaal - Skyhorse, NY 2011), nu verkrijgbaar op seashepherd.org, waar 100% van de opbrengst naar Sea Shepherd gaat. En helaas, er is nog een derde deel vol onderwaterfoto's en anti-aquariumverhalen: Neptune Speaks (Neptunus spreekt - Skyhorse, NY 2012)

image021 image022

Zo veel boeken, zo weinig schaamte. De aquariumhandelaren zullen dit commentaar bekritiseren. Zij noemen me de duivel, Snorkel Bob Roundpants, een maniak met een missie en een inhalige eikel die de aquariumhandel wil laten verbieden zodat de riffen weer vol vis zullen zitten en ik meer snorkels kan verhuren. Zij zullen de wandaden negeren. Zij zullen klagen over de “einde-der-tijden propaganda” en erop staan dat “de data laat zien dat de vangst duurzaam is”. Zij zullen ernstig over de kook raken, en ik beken schuld aan de aantijgingen dat dit mijn levenswerk is en dat ik geobsedeerd ben. Maar met wie zou ik liever een drankje drinken; een aquariumvisser, handelaar of “bioloog”, of een goede vriend die toevallig kieuwen heeft ?

De campagne om de handel in zeedieren te stoppen kent geen einddatum. Voor de meest recente ontwikkelingen kijk je op de website van de Reef Rescue Alliance.

Onderneem onmiddelijk actie en stuur een e-mail aan PETCO en haar moedermaatschappij:
william.price@tpg.com, dbonderman@tpg.com, james.coulter@tpg.com, richard.boyce@tpg.com, john.viola@tpg.com, jerome.vascellaro@tpg.com, richard.schifter@tpg.com, randy.swayne@tpg.com, marcie.whichard@petco.com, sues@petco.com, jimm@petco.com(+1-858) 453-7845, danhakl@leonardgreen.com (+1-310) 954-0444
Laat PETCO weten dat je nooit iets bij hen zult kopen zolang zij handelen in wilde zeedieren.

Stel ook de regering van Hawaii op de hoogte van je bezwaren over het wanbeheer van de openbare ruimte en over tegenstrijdige belangen van Hawaiiaanse ambtenaren die betrokken zijn bij de aquariumhandel.

Stuur een ansichtkaart naar de verkozen bestuurders van Hawaii. Het is snel en effectief en wij verzenden hem voor je. Kies een van de vier ontwerpen en schrijf waarom je wilt dat er een einde komt aan de handel in wilde zeedieren op: http://reefrescuealliance.org/

Robert Wintner is lid van de Sea Shepherd adviesraad. Als bemanningslid van de Ocean Warrior hielp hij in 2001 met het ontmaskeren van de overheden van Japan en St.Lucia voor hun commerciële walvisvangst in de Oost-Caribische zee. Hierdoor werd het moratorium op de walvisvangst veiliggesteld voor nog een jaar. Hij staat ook bekend als Snorkel Bob, met snorkelwinkels in heel Hawaii.

A dwarf moray eel is 7een dwerg murene, met een volwassen lengte van ongeveer 17 centimeter, is honkvast en houdt van een lichte stroming die kleine prooidieren naar hem toe voert zodat hij zich niet bloot hoeft te geven in open water.

 

Evenementen:

28 mei
Hilversum
17 & 18 juni
Vorden
23 & 24 juni
Ysselstein

Sites werldwijd:

Australië België Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: