De prijs die we betalen voor het redden van levens

5 september 2012

De prijs die we betalen voor het redden van levens

Commentaar van Alex Cornelissen

Captain Alex CornelissenKapitein Alex Cornelissen

Er zijn veel mensen zoals ons, mensen die opkomen voor dieren of het milieu, en wel eens gearresteerd en zelfs gevangen genomen zijn voor het beschermen van levens. Meestal is onze enige misdaad dat wij de moed hebben om op te staan tegen landen die ten behoeve van hun economie schaamteloos misdaden tegen de natuur plegen.

Ondanks dat er vele wetten en verdragen zijn om leefgebieden, soorten en de natuur in het algemeen te beschermen, worden deze vaak niet voldoende gehandhaafd of is er zelfs helemaal geen handhaving.

Sea Shepherd Conservation Society handhaaft internationale wetten op zee. We doen dit binnen de context van internationaal aanvaarde regels en wetten. Wij doen het werk dat overheden zouden moeten doen, maar zij lijken dit niet te willen of te kunnen doen. De bescherming van de gebieden buiten hun economische bevoegdheid heeft kennelijk geen prioriteit, omdat hier op korte termijn geen politieke of financiële winst mee te halen is. Dit is waar Sea Shepherd in actie komt.

Het merendeel van de overheden is best tevreden met wat wij doen, aangezien zij dankzij onze acties zelf niets hoeven te ondernemen en ze toch zien tot welke positieve veranderingen onze acties leiden. Uitzonderingen hierop zijn natuurlijk de landen van wie wij kunnen aantonen dat zij de internationele wetten overtreden. Zij zullen nergens voor terugdeinzen om ons tegen te werken.

Momenteel is dit ook het geval met de kwestie rondom kapitein Watson. Dit is een duidelijke poging van een nationale overheid die tracht de mensen en/of de organisaties te stoppen die hun illegale activiteiten aan de kaak stellen. Het is inmiddels glashelder dat de Japanse overheid verantwoordelijk is voor de pogingen om kapitein Watson uit te leveren aan Costa Rica. Ongetwijfeld om hem daarna aan Japan uit te leveren.

Laten we eerlijk zijn. Costa Rica was allang vergeten dat haaienstropers kapitein Watson er in 2002 van beschuldigden verantwoordelijk te zijn voor het feit dat iemand uitgleed en een vinger brak. Deze beschuldiging kwam overigens van haaienstropers die in 2001 al eens gearresteerd waren wegens illegale visserij bij de Galapagos Eilanden. De zaak tegen Paul Watson werd nooit doorgezet. Costa Rica was deze zaak dan ook al lang vergeten. Totdat de president van Costa Rica, Chinchilla, eind 2011 een bezoek bracht aan Japan.

Het lijkt erop dat we de Japanse overheid erg boos hebben gemaakt. Mooi. Ik kan ze garanderen dat we ze nog veel kwader zullen maken als we voor het derde jaar op rij de Japanse walvisvaart volledig zullen stilleggen tijdens onze komende campagne: Operation Zero Tolerance, want dat is wat we GAAN doen.

Door de jaren heen hebben verschillende overheden geprobeerd Sea Shepherd te intimideren of ons ervan te weerhouden de oceanen te beschermen.

Als ik alleen al uit mijn eigen ervaringen vertel.

November 2003: Ik werd gearresteerd in Taiji, Japan, samen met Allison Lance, voor het bevrijden van 15 dolfijnen uit de Cove die anders zeker waren gedood.

Aanklacht: het verstoren van de handel.

Na onze arrestatie werden we geïntimideerd en werd er gedreigd met lange celstraffen. 23 dagen lang probeerde de Japanse politie ons zo ver te krijgen dat we tegen kapitein Watson en Sea Shepherd zouden getuigen. Wij namen alle verantwoordelijkheid voor onze eigen daden en werden uiteindelijk vrijgelaten na het betalen van een boete van 8000 dollar.

Wat volgde was de wereldwijde bekendmaking van het geheim van Taiji, dat ook te zien was in de Oscarwinnende documentaire The Cove.

Het is duidelijk dat The Cove in Taiji sindsdien het strijdtoneel is geworden met steeds vijandiger acties van de Japanse regering, rechtse nationalisten en hebzuchtige vissers jegens onze Cove Guardians.

Vorig jaar werd Cove Guardian Erwin Vermeulen uit Nederland gearresteerd vanwege verdenking van het duwen van een dolfijnentrainer. Hij werd maandenlang bedreigd en geïntimideerd om hem te laten bekennen dat hij schuldig was. Erwin hield echter vol en weigerde toe te geven aan de valse beschuldigingen.

Onze strijd in Taiji wordt steeds heftiger, maar het is duidelijk dat we langzaam maar zeker terrein winnen. We krijgen steeds meer aandacht vanuit de hele wereld, wat leidt tot toenemende protesten en publieke verontwaardiging. We richten ons op de industrie van dolfinaria die dolfijnen gevangenhouden: zij zijn verantwoordelijk voor de vraag naar dolfijnen die de dolfijnenjacht zoals die in Taiji in stand houdt. Ook onderzoeken we de luchtvaartmaatschappijen die zorgen voor het transport van gevangen dolfijnen. Maar wat vooral belangrijk is, is dat de Japanse bevolking zich steeds meer bewust wordt van wat er gebeurt in deze dodelijke baai en dat het verzet in Japan zelf ook groeit.

Maart 2005: Ik werd samen met tien andere activisten gearresteerd gedurende de zeehondencampagne in Oost-Canada. De Canadese regering werd steeds vijandiger en gefrustreerder door onze aanwezigheid bij de jaarlijkse slachting van zeehondenbaby’s.

Aanklacht: Getuige zijn van de slachting van zeehondenpups zonder de vereiste vergunning (Seal Protection Act, die in feite in strijd is met één van de basisrechten van de mens, namelijk vrijheid van beweging).

Ondanks het feit dat een aantal van ons aangevallen werd door de zeehondenjagers voordat we gearresteerd werden, zijn de zeehondenjagers nooit aangeklaagd. Dit omdat onze aanwezigheid geweld zou hebben uitgelokt.
De hele wereld kon dankzij onze beelden zien dat de jacht waarvan velen dachten dat dit iets uit het verleden was, nog springlevend was. De beelden toonden hoe zeehondenpups met bruut geweld werden afgeslacht door, om kapitein Watson te citeren: “knuppelzwaaiende, knokkels knakkende, sigarettenrokende apen.”

April 2006: Op mijn eerste reis als kapitein van Sea Shepherd vertrok ons schip de Farley Mowat vanuit de haven van Kaapstad, Zuid-Afrika, nadat het hiervoor vier maanden aan de ketting was gelegd na onze tweede campagne tegen de Japanse walvisvaarders in Antarctica. Het schip werd vastgehouden in een catch-22 situatie en onderhandelingen met de Zuid-afrikaanse autoriteiten leidden tot niets.

In plaats van tijd en geld te verspillen om onszelf te verdedigen tegen een politiek gemotiveerde poging om onze acties tegen de illegale Japanse walvisjacht te vertragen, gingen we er eenvoudigweg vandoor. Vervolgens verkregen we een nieuw schip (nu de Steve Irwin) en keerden terug voor een derde en tot dusver de meest succesvolle campagne tegen de illegale Japanse walvisjacht.

April 2008: Weer gearresteerd, dit keer samen met eerste officier Peter Hammarstedt gedurende de Zeehondencampagne in Oost-Canada. Wederom zorgde onze aanwezigheid voor een serieus imagoprobleem voor de Canadese overheid.

Aanklacht: Getuige zijn van de slachting van zeehondenpups zonder de vereiste vergunning.
Ditmaal kwam een gewapende RCMP-unit (Canadese nationale politie) aan boord van ons schip. Zij kwamen op zo’n gewelddadige manier aan boord dat de mogelijkheid dat iemand gewond zou raken, of erger, reëel was. Stel je voor, we namen alleen maar foto’s, maar kennelijk zijn er meer overeenkomsten met oorlogsgebieden dan alleen het bloed op het ijs.

Ondanks de pogingen van de Canadese overheid om deze gesubsidieerde slachting voort te kunnen zetten en om te voorkomen dat de wereld te weten zou komen wat er elk voorjaar gebeurt in Oost-Canada, heeft Sea Shepherd een grote bijdrage geleverd aan het stoppen van deze jacht. In 2008 verbood Europa de import van Canadese zeehondenproducten (huiden, olie, enz.) waardoor de markt hiervoor zo goed als verdween. De Canadese overheid stelt nog steeds belachelijk hoge quota’s, maar het daadwerkelijke aantal gedode zeehonden neemt snel af. Ongetwijfeld zullen de subsidies binnenkort niet meer voldoende zijn om de kosten te dekken.

Kapitein Watson heeft een offer gebracht. Met zijn pogingen om de internationale wet te handhaven heeft hij zich de woede op zijn hals gehaald van een land dat zichzelf boven de wet stelt. Kapitein Watson maakt zich sterk voor het beschermen van bedreigde soorten, ook al lijkt dit bijna onmogelijk. Want wat kunnen we nu uiteindelijk doen tegen een overheid die zo machtig is als die van Japan? Nou, we kunnen veel doen. Onze geschiedenis toont aan dat we het opgenomen hebben tegen schijnbaar onverslaanbare tegenstanders en dat we vaak als winnaar uit de strijd zijn gekomen.

De Japanse overheid en ondernemingen als ICR en Fish & Fish kunnen zo veel SLAPP zaken (strategische rechtszaken tegen publieke inmenging) tegen ons beginnen als ze willen. Ze kunnen ons hierdoor NIET intimideren, censureren of tot zwijgen brengen, onze vastberadenheid wordt hierdoor alleen maar groter. Het is overduidelijk dat de Japanse overheid zich veel, heel veel zorgen maakt over hoe effectief en doeltreffend wij zijn geworden.

Het lijkt er misschien op dat een arrestatiebevel van Interpol een serieuze belemmering vormt voor kapitein Watson en Sea Shepherd, maar het recht zal zegevieren. Kapitein Watson is iemand die veel heeft opgeofferd en tegelijkertijd enorm veel heeft bereikt. Hij heeft zijn leven gewijd aan het redden van onze oceanen, met onwankelbare eerlijkheid en loyaliteit. Hij weet beter dan wie ook dat deze strijd niet om ons gaat. Het gaat niet om wie we zijn of wat we doen. Het gaat om de levens die we redden en de soorten en ecosystemen die we beschermen. Eenvoudig gezegd gaat het om niet minder dan het voortbestaan van het leven op deze planeet. Kapitein Watson heeft velen van ons hiervan overtuigd.

 

Evenementen:

27 april
Amsterdam, NDSM Vrijhaven
5 mei
Vlissingen
6 mei
Podium Mozaïek, Amsterdam

Sites werldwijd:

Australië België Brazilië Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: