De duistere hobby opnieuw bekeken

4 september 2012

De duistere hobby opnieuw bekeken

UPDATE OP DE WERELDWIJDE DRIEDELIGE CAMPAGNE OM HANDEL IN WILDE ZEEDIEREN VOOR AQUARIA TE VERBIEDEN: DEEL 1 VAN 2

Commentaar en foto's van Robert Wintner (behalve waar een andere fotograaf staat vermeld)

Yellow tangZebrasoma flavescens
(Gele zeilvindoktersvis)

Deel 1:  Aanbod.

Hawaii blijft een centrum voor de handel in aquariumvissen. Hier worden ze gevangen, maar ook vanuit andere rifgebieden in de Grote Oceaan ingevoerd en doorverkocht. Deze grijp-wat-je-grijpen-kunt mentaliteit leidt tot wreedheden, afschuwelijke verspilling en de achteruitgang van riffen.

An aquarium hunter threw hundreds of yellow tangs into a dumpster at Honokohau Harbor, Kona—never mind: plenty more where they came from. Photo: Teri LeicherEen aquariumvisser gooide honderden gele zeilvindoktersvissen in een afvalcontainer in de haven van Honokohau, Kona - Ach, wat maakt het uit, er zwemmen er toch nog genoeg in zee!
Foto: Teri Leicher

Sinds zijn aanstelling in 2012 is Neil Abercrombie de minst geliefde gouverneur in het land geworden. Zijn beleid wordt gekenmerkt door fouten, onverschilligheid, wanbeleid en steekpenningen. Toen hij William Aila aanstelde als directeur natuurlijke hulpbronnen, bezwoor Abercrombie’s achterban dat hij niet wist dat Aila een gekwalificeerde aquariumvisser was. Vanwege zijn belangen in de aquariumhandel probeert Aila de handel in Hawaiiaanse riffen te beschermen en heeft hij jarenlang gestreden tegen wetgeving die deze handel aan banden wil leggen. Hoogstwaarschijnlijk krijgt Abercrombie tijdens de volgende verkiezingen een tegenstander, maar ik ben niet kandidaat gesteld. Als ik genomineerd word zal ik de verantwoordelijkheid niet schuwen. Als ik verkozen word…

De handel in aquariumvissen blijft uiterst schadelijk voor belangrijke vissoorten, waaronder de gele zeilvindoktersvis, koraalvlinder, roodstaart poetsvis en vele andere. Gele zeilvindoktersvissen zijn herbivoren, die de algengroei op de riffen binnen de perken houden. Hun afwezigheid maakt de riffen gevoelig voor explosieve algengroei. De roodstaart poetsvis komt alleen in de wateren rondom Hawaii voor en sterft in gevangenschap binnen 30 dagen.Toch is deze online nog steeds te koop. Zonder deze soort neemt het aantal parasieten op vele riffen toe.

Hawaiian cleaner wrasseRoodstaart poetsvis

Zo kunnen we nog wel even doorgaan. De rode dwergkeizer is vrijwel uitgestorven op Hawaii, er leven enkel nog een paar exemplaren anoniem in het dwergkeizer-beschermingsprogramma.

Flame angel: A most emotional fish.Rode dwergkeizer:  Een vis die emoties oproept.

Toen een goed doorvoede vrouw in de realityshow Tanked gilde ‘Ik wil die!’ bij het ombouwen van een flipperkast tot aquarium, wakkerde ze de vraag naar rode dwergkeizers aan. Deze vis komt nu voornamelijk van Christmas Island, een eiland in de Indische oceaan, en ook hier vindt geen controle plaats op de uitroeiing van nog een diersoort.

Now on the aquarium hit parade: Hippocampus hilonis, one of two endemic Hawaiian seahorses.Nu in trek bij aquariumliefhebbers: Hippocampus hilonis, een van de twee zeepaardensoorten die alleen bij Hawaii voorkomen.

Minder welvarende mensen vangen Hawaiiaanse zeepaardjes uit hun ondiepe kraamkamers, om deze vervolgens goedkoop van de hand te doen aan dealers die deze diertjes voor verdere verkoop naar het vasteland versturen.

De drie endemische zeepaardensoorten van Hawaii staan in de CITES Bijlage 2 als 'kwetsbaar' vermeld, net als de Hawaiiaanse monniksrob en de groene zeeschildpad. Hawaii kent een wettelijke bescherming voor de monniksrobben en schildpadden, maar niet voor de zeepaardjes omdat de staat hier geen onderzoek naar heeft gedaan. En dus vallen zeepaardjes onder de noemer ‘gecontroleerde visserij’. Het Hawaiiaanse departement voor milieu (DLNR) is in 1956 gestart met het controleren van de visserijen, waaronder de aquariumvisserij. Het heeft ze 23 jaar gekost om de handel in één koraalsoort te stoppen, terwijl complete riffen vernietigd werden. Pas aan het eind van de jaren '90 verbood DLNR alle koraalhandel.. Nu zijn de riffen van Hawaii helemaal beschermd, terwijl de rifbewoners die als 'kwetsbaar' zijn aangeduid nog steeds vrij verhandeld mogen worden.

Quality Marine handelt op grote schaal in wilde zeedieren en is eigenaar van meerdere opslagbassins in het westelijk gedeelte van de Grote Oceaan (tussen Australie en Japan). Ook dit bedrijf heeft geen schone handen. Een waarnemer in het depot van Quality Marine in Tonga, waarin enkele van deze bassins stonden, zag honderden citroengele dwergkeizers en nog veel meer lipvissen. Iedere citroengele dwergkeizer was in een korte PVC buis van ongeveer 5cm gestopt tot er genoeg vissen waren om te verzenden. Maar er kwamen geen vissen meer. De verpakte vissen verhongerden. Hun vinnen gingen rotten door het vieze water. Quality Marine moest ze dus wel vrijlaten - in de dichtstbijzijnde modderige baai, kilometers verwijderd van hun eigen, helderschone rif. Door te besparen op onder meer brandstof en personeel kan Quality Marine meer winst maken, ten koste van de vissen. Het depot in Fiji licht dicht bij het internationale vliegveld, maar ver weg van de riffen waar massaal ‘geoogst’ wordt. Dit leidt tot lange, hobbelige ritten naar de opslag. Een andere waarnemer bij een 5-sterrenhotel in de buurt zag geen vissen meer op de voorheen dichtbevolkte riffen. De oorzaak ligt bij de bouwvervuiling, maar door de achteruitgang van de riffen op Viti Levu trekken de verzamelaars naar steeds verdergelegen riffen, een spoor van vernieling achterlatend dat alleen de reservaten onaangetast laat, net als in Kona. Aquariumvissers in Fiji en Kona zijn het echter eens: ‘Het maakt niet uit! Er zijn genoeg vissen!’ Verhalen van ooggetuigen gelden niet als bewijs. Het ligt allemaal erg gevoelig.

Lemonpeel angelfishCitroengele dwergkeizers

Quality Marine biedt nu een endemisch Hawaïiaans zeepaardje aan, maar niet op een wekelijkse voorraadlijst, wat tot publieke verontwaardiging zou kunnen leiden. Quality belt rond, discreet als een handelaar in smokkelwaar.

Waarschijnlijke afnemers zijn onder andere het Scripps Institute, Long Beach Aquarium, Arizona Aquarium, Georgia Aquarium en het New England Aquarium, met hun zelfingenomen houding waarmee ze het smerige handeltje van een smerige leverancier ondersteunen, alleen om meer kaartjes te verkopen. Deze zeepaardjes zijn uiterst kwetsbaar, worden tot 25,4 cm lang en hebben weinig overlevingskans. De Ocean Rider Seahorse Farm in Kona schat hun levensduur bij hobbyisten in op maximaal een maand, iets langer in professionele handen, als ze het transport al overleven.

Ook in het nieuws: DLNR beschuldigde een duiker van ‘het lastigvallen van een visser’ nadat deze een aquariumvisser fotografeerde met zijn anker, ketting en net in het koraal aan de Kohala kust (Noord Kona, Hawaii eiland). DLNR beval dat de foto’s van haar Facebookpagina verwijderd moesten worden, maar de zaak werd verworpen door de rechtbank omdat het een valse aanklacht was. DLNR legde de visser niets ten laste, met als argument: ‘We kunnen niemand aanklagen zonder bewijs dat het koraal is beschadigd.’

Kort hierna riep de voorzitter van Kona Aquarium Collectors tijdens een publieke hoorzitting uit: ‘Snorkel Bob is een eco-terrorist’ met als enige bewijs een paar opruiende e-mails. Diezelfde aquariumjager werd betrapt op het plunderen van een gesloten rif bij Miloli’i, het laatste vissersdorp in Hawaii. Willie Kaupiko betrapte hem, waarna hij jammerde dat het een onschuldige vergissing was. De maand daarop betrapte Kaimi Kaupiko hem weer...en weer.

Deze misdaden verbeteren de gelijkgestemdheid in Hawaii en die groeit van afkeer naar hekel naar frustratie en dan naar een verbod op de aquariumhandel. Ook opvallend in de afgelopen maanden:

1) De gemeenteraad van Maui heeft twee verordeningen ingesteld om de aquariumhandel te reguleren. De eerste verbiedt dierenmishandeling, waardoor het vervoer van wilde zeedieren onpraktisch wordt. De tweede verordening vereist vergunningen en een commercieel bestemmingsplan. Verzamelaars en handelaren in Maui konden hele wijken opblazen met hun grote zuurstofcilinders (HAZMAT) thuis in de garage. Nu is dit illegaal. Provinciale jurisdictie stopt bij de kustlijn, maar deze twee nieuwe provinciale wetten dwongen de grootste verzamelaar en de grootste handelaar (zijn vrouw) om te verhuizen naar het grote eiland, spil van de aquariumhandel in Hawaii, waar:

2) uit een publieke enquete van Ward Research, Inc. bleek dat tweederde van de inwoners van Hawaii wil dat het commerciële verzamelen voor aquaria in de gehele staat verboden wordt.

3) de gemeenteraad van Hawaii-eiland een resolutie aangenomen heeft die de wetgevende macht en de gouverneur aanspoort om de aquariumhandel in de gehele staat te verbieden en

4) de gemeenteraad van Kauai deed hetzelfde.

Tenslotte is er de juweelkardinaalbaars, een spectaculaire, eens overvloedige soort die nu met uitsterven bedreigd wordt door verzamelaars. Dus hebben een paar handelaren 1.000 bedreigde kardinaalvissen gevangen als “broedvissen” om in gevangenschap mee te fokken, zodat hun ‘hobby’ zou zijn veilig gesteld. Ze zijn allen gestorven, zogenaamd omdat ze al ziek waren toen ze werden gevangen. Dus het was de schuld van Neptunus. Een plaatselijk vodje noemde deze ramp de ‘redding van de juweelkardinalen’ in weer een Orwelliaanse poging om de waarheid te verdraaien. Toen dr. Alejandro Vagelli de aquariumhandel verweet dat zij de juweelkardinaalbaars uitroeit, zei hetzelfde vod: ‘dr. Vagelli’s werk is door sommigen in twijfel getrokken.’ De aquariumhandelaren zullen elke kritiek op de handel in wilde dieren belasteren. Bedreig liever een soort of twee met uitsterven dan miljarden aan inkomsten in gevaar te brengen.

Deel 2: de wederverkopers en detailhandelaren:

Kort nadat de Amerikaanse dierenhandel Petco een vestiging op Maui opende, werd het beschuldigd van dierenmishandeling op Oahu. Twee hondeneigenaren spraken over verminkte klauwen en pootbloedingen. Een derde eigenaar vertelde dat het oor van haar hond was afgesneden en ‘weer aangelijmd’. Toen Petco vissen begon te verkopen, raakten foto’s van dode en stervende doktersvissen een gevoelige snaar in Maui.

Death in a Petco aquarium. Photo: John O'LearyDood in een Petco aquarium.
Foto: John O'Leary

Demonstraties tegen Petco kregen media-aandacht, dus al snel stonden twee vice-presidenten van Petco uit Los Angeles op de stoep om te kijken of we elkaar misschien beter konden begrijpen. Nou, dat deden we zeker. Vice-president Tom Edling zei: ‘Je houdt van je kat, je houdt van je hond, dus waarom kun je niet accepteren dat sommige mensen van hun vissen houden?’

‘Omdat honden en katten gedomesticeerd zijn, Tom. Ze doen het dus slecht in het wild, maar wilde dieren zijn geboren in de vrije natuur en doen het slecht in gevangenschap, met hoge sterftecijfers en negatieve consequenties voor het natuurlijke evenwicht.’

Hij zei: ‘Oh, ja. Dat.’

Vice-president Marci Whichard zei dat Petco's steun aan Rising Tide bewijs was van hun betrokkenheid. Rising Tide doet zich voor als goed doel, maar is in werkelijkheid een poging van Seaworld om te verbergen hoe groot hun vraag naar wilde zeedieren (waaronder vissen, orca’s en dolfijnen) is. Dit hebben we kunnen zien in The Cove. Rising Tide moedigt het gebruik van in gevangenschap gefokte zeedieren aan voor de aquariumhandel, maar maakt dit geen vereiste. Een vrouw belde namens Seaworld om te kijken of we ‘hierover konden samenwerken’. Ze vond het niet zo leuk om te horen dat wij even goed samen zouden werken als Hadassah (Joodse liefdadigheidsorganisatie - red.) en de Aryan League (Iraanse neo-nazi partij - red.)

Gedurende weken van gesteggel zocht Petco naar een opening. Uiteindelijk werd het fokken in gevangenschap. Directeur Rene Umberger van Reef Rescue Alliance wilde een compromis sluiten, waarbij Petco enkel in gevangenschap gefokte zeedieren zou aanbieden. Maar we hebben de wassen neus van het fokken in gevangenschap al eerder gezien.

Aquariumhobbyisten scheppen op over tanks die voor 50%-80% bestaan uit in gevangenschap gefokte dieren. Met 700.000 thuisaquaria in de Verenigde Staten en 1,5 tot 2,5 miljoen aquaria wereldwijd, stijgt de vraag naar wilde zeedieren onder hobbyisten, die zich gerustgesteld voelen door de aanschaf van dieren die in gevangenschap gefokt zijn. Dit gebruiken ze als excuus voor hun heimelijk verlangen om roodstaart poetsvissen, zeldzame murenes of andere exotische soorten aan te schaffen, die dan dood gaan in een glazen bak. Maar met deze overeenkomst was er hoop op vooruitgang. Een week later belde Marcie Whichard: ‘Geweldig nieuws! Petco belooft om alleen nog in gevangenschap gefokte zeedieren te verkopen!’

‘Wanneer?’

‘Wanneer wat?’

‘Vanaf wanneer worden er alleen nog in gevangenschap gefokte dieren verkocht?’

‘Ik kan niet zeggen wanneer. We moeten eerst onze voorraad verkopen natuurlijk!’

‘Hoe lang duurt het voor de voorraad op is?’

‘Dat kan wel 90 dagen duren! Of 120!’

‘Dus u kunt beloven dat er binnen drie tot zes maanden uitsluitend nog in gevangenschap gefokte dieren worden verkocht?’

‘Dat zei ik niet!’

‘Wat zegt u dan wel? We hebben dan wel een beetje flexibiliteit hier, maar we hebben op z'n minst een schatting nodig.

Dus waar komt het op neer?’

‘Kijk, we gaan ons niet aan een schema vastleggen. Wat als we vijf jaar zeggen en we kunnen het niet waarmaken? Of tien jaar?’

Tot zover de vooruitgang van Petco, maar er is wel vooruitgang op andere gebieden. Een financieel adviseur nam contact op naar aanleiding van een bericht op Facebook. Hij noemde zichzelf een conservatieve Republikein, waaruit blijkt dat dierenrechten partijen kunnen verenigen. Dierenliefhebbers worden zelden gemotiveerd door ratio of logica, ze worden gedreven door pure, onrationele liefde. Ik heb hem maar niet op Mitt Romney’s hond gewezen, we hadden grotere boontjes te doppen. De adviseur informeerde ons dat twee private equity-firma’s (zoals Bain Capital) Petco kochten in 2006, toen de markt goed was, en dat ze van plan waren om het bedrijf te verbeteren en vervolgens de beurs op te gaan met een aandelenwaarde van 2 miljard dollar. Hij liet ons weten dat private equity-firma's het beheer van de activa ongemoeid laten, tenzij de beursgang slechte pers krijgt. Zo begon de campagne om de Texas Pacific Group (TPG) en Leonard Green & Partners aan te moedigen om de handel in wilde zeedieren te stoppen. De beursgang komt dichterbij.

Grote fondsen kopen aandelen op bij een beursgang, tenzij er een luchtje aanhangt. Aan Petco hangt een luchtje.

PETA sloot zich aan bij de campagne tegen Petco door miljoenen mensen overal ter wereld erop te wijzen. De Sea Shepherd Conservation Society doet mee. Petco vice-president Whichard jammerde dat Petco een klein onderdeel is van het grote geheel, dat alleen het aanbod van in gevangenschap gefokte zeedieren niet aan de vraag zou voldoen, dat terugtrekking van Petco uit de verkoop van wilde dieren ‘ons doel zou schaden’. De PETA-vertegenwoordiger herinnerde zich mevrouw Whichard. ‘Jammerde ze dat ze haar baan hierdoor kon verliezen?’ Ja, dat deed ze, net als bij de actie tegen de verkoop van grote wilde vogels door Petco. Wordt vervolgd...

Aflevering twee van dit artikel, ‘Deel 3: De vraag naar vissen; hobby-aquaria’ zal worden gepubliceerd op 7 september 2012. 

 

Evenementen:

27 april
Amsterdam, NDSM Vrijhaven
5 mei
Vlissingen
6 mei
Podium Mozaïek, Amsterdam

Sites werldwijd:

Australië België Brazilië Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: