Steeds hetzelfde liedje in Panama

4 juli 2012

Steeds hetzelfde liedje in Panama

Commentaar door Paul Watson

Ik heb een excuus voor het niet bijwonen van de huidige vergadering van de Internationale Walviscommissie (IWC). Duitsland staat het mij niet toe hun prachtige land te verlaten, omdat Costa Rica wil dat ik word uitgeleverd voor de afschuwelijke “misdaad” van het redden van haaien, een decennium geleden.

Ik denk niet dat ik veel zal missen, behalve de voldoening van het angst aanjagen van de Japanse afgevaardigden. Zij hebben de neiging om lijkbleek te worden, zodra ze me zien op deze jaarlijkse vete tussen walvisliefhebbers en walvismoordenaars.

Ik word wel moe van de jaarlijkse poppenkast, die nu in Panama wordt gespeeld. Weer een bijeenkomst van machteloze, hebzuchtige, meedogenloze (strijd)krachten van antropocentrisme en antrocultuurimperialisme, die bij elkaar zitten om tot een uitspraak te komen over de prachtige wezens in onze oceanen.

Opnieuw worden de walvissen aangevallen en beledigd door deze afschuwelijke primaten in onzinnig kostuum, die er vol hoogmoed naar streven de zeeën te verwoesten.

De Internationale Walviscmmissie is een complete en totale farce, een grap en een schande voor de mensheid.

De vergadering werd geopend met prachtige beelden van mooie bultruggen en iedereen lachte en applaudisseerde, met uitzondering van de Japanse afgevaardigden. Zij lijken de schoonheid van de walvissen niet in te zien, tenzij ze zijn geslacht en geserveerd op een schotel met rijst en een fles sake.

Japan en haar gesubsidieerde marionetten zijn zo vijandig tegenover ‘s werelds walvispopulatie, dat zij de oprichting van het walvisreservaat in de Zuidelijke Oceaan verhinderden in een gebied waar niemand walvissen doodt.

Waarom?

Omdat Japan, hetzelfde land dat radioactieve vervuiling en giftig afval in de zeeën spuwt, milieubeschermers nog geen centimeter tegemoet wil komen. Dit is een oorlog in de ogen van deze oceaanplunderende natie en zij wil nog liever de ondergang van de oceanen zien, dan haar macht over de rijkdommen van de diepte te moeten inleveren.

Japan ziet zichzelf in de toekomst vrolijk walvissen harpoeneren in de Zuidelijke Oceaan. Net zoals ze zich de mogelijkheid van een onbeperkte walvisjacht in de noordelijke Stille Oceaan en de Zuidelijke Oceaan voor kan stellen.

En de wrede, wetbrekende Vikinglanden als Noorwegen, IJsland en Denemarken spugen nog steeds in het gezicht van de IWC regelgeving. Zij weten heel goed, dat de IWC een tandeloze, onzinnige en onwetende instantie is van besluiteloze, kleinzielige bureaucraten en zelfzuchtige politici.

En als het gaat om de zogenaamd traditionele walvisvangst, werpen de afgevaardigden zichzelf ter aarde en likken de voeten van iedereen die culturele superioriteit ten opzichte van de walvissen claimt.

Dit omvat ook de belachelijke eis van de pseudo-inheemse bewoners van St. Vincent en de Grenadines om zogende moeder bultruggen en hun kalveren te doden. Deze “inheemse” farce gaat helemaal terug tot het jaar 1875, toen een groep allochtonen besloot om geld te verdienen met de walvisjacht. Dit zijn niet de Carib-indianen (ja, de echte inheemse volkeren zijn uitgestorven). Deze walvisvaarders zijn zwart en rechtvaardigen hun meedogenloosheid onder de vlag van hun slavernijverleden; iets waar geen van hen ooit zelf onder heeft geleden natuurlijk.

Groenland moet in haar programma om elke bezoeker een eervolle Inuït (Eskimo) te maken meer toeristen voorzien van walvisvlees. Op deze manier wordt er een oogje dichtgeknepen bij de Europeanen en Amerikanen, die van dit verboden vlees willen eten. De Japanners noemen dit een eetcultuur. Ik noem het culinaire porno.

Er is maar één manier om de walvissen te redden van de onophoudelijke wens van Japan om het afslachten van deze vriendelijke reuzen voort te zetten.

We moeten met onze schepen gaan waar zij gaan en we moeten ze blokkeren en we moeten ze blijven blokkeren.

Sea Shepherd heeft het aantal gedode walvissen dit seizoen teruggebracht tot 26%. Het seizoen daarvoor was dit 17%. We kunnen iets aan deze moordpartij doen en het kan worden uitgevoerd zonder schade toe te brengen aan de walvisjagers en binnen de grenzen van het internationaal recht.

We hebben aangetoond dat het mogelijk is.

Maar de schepen van Greenpeace blijven uit de buurt van de walvisvloot en stimuleren de onzinnigheid van het in elkaar flansen van origamiwalvissen, het ondertekenen van petities, het opknopen van spandoeken en het flirten met de Japanse walvisjagers. Intussen gaat de slachting gewoon door en zo gaat het al tientallen jaren, zonder dat er iets valt te bewijzen of te laten zien. Met als enige uitzondering de levens die wij sparen met elke directe actie campagne.

De Obama-regering laat het bestuur van George Bush een stel walvisknuffelaars lijken. “W” heeft misschien veel dingen gedaan waar veel mensen het niet mee eens waren (zoals het beginnen van een paar oorlogen en dergelijke), maar hij heeft nooit de walvissen in de uitverkoop gegooid. Hij creëerde het grootste zeereservaat ter wereld, terwijl Barack de walvissen alleen maar gebroken beloften heeft gegeven.

In een poging ervoor te zorgen dat de Amerikaanse Inuït door kunnen gaan met het vermoorden van walvissen, is de Obama-regering bereid om compromissen te sluiten met de walvisvaartlanden om hen nog meer walvissen te laten doden. Sinds Ronald Reagan is er geen president geweest die de walvissen meer heeft verraden dan deze.

De Australische Labor-regering heeft een stap terug gedaan uit haar verkiezingsbeloften, in afwachting van een beslissing van het Internationaal Gerechtshof over hun klacht over de Japanse walvisjacht. We kunnen er zeker van zijn dat wat de uitspraak ook zal zijn, het geen enkel verschil zal maken. Want Japan zal het vonnis negeren en zal doen wat het wil doen en dat is meestal het doden van iets wat de meeste andere mensen in de wereld liever in leven zien.

Wederom zullen de Japanners een ieders tijd verspillen met hun gebazel over veiligheid op zee. Daarnaast krijgen ze hoogstwaarschijnlijk een motie van afkeuring van de Sea Shepherd Conservation Society, omdat ze wegkeken toen een van onze schepen met geweld door midden werd gekliefd en wij werden blootgesteld aan hun schokgranaten, LRAD’s, speren, projectielen en kogels.

Niet dat het wat uitmaakt, want iedereen negeert de uitspraken en de proclamaties van het IWC, in het bijzonder de Japanners en hun Viking vriendjes .

Wat we nodig hebben is een echt internationaal orgaan om de belangen van de walvissen en dolfijnen te vertegenwoordigen en de landen te representeren die tegen de walvisjacht zijn zodat we de massamoord en de slavenhandel kunnen stoppen.

Dit zijn zeer intelligente, sociaal complexe, zelfbewuste, gevoelige, levende wezens en de aanhoudende moord, gijzeling en gedwongen onderwerping tot objecten van menselijk vermaak van deze walvisachtigen is een beschamende aanklacht tegen de mensheid.

Net als bij de top van Rio een paar weken geleden zal deze IWC vergadering niets opleveren. Het is wederom pure tijdsverspilling.

Ik heb het dringende verzoek aan de mensen die echt geïnteresseerd zijn in de verdediging van walvissen om onze schepen en onze moedige en gepassioneerde bemanning van vrijwilligers te steunen. Help ons met het blokkeren van de moordenaars op de plaatsen waar ze toeslaan; in de afgelegen wateren van het walvisreservaat van Zuidelijke Oceaan, op de stranden van de Faeröer eilanden, in de Noord-Atlantische Oceaan en elke andere plaats waar het warme bloed van de walvissen en de dolfijnen vrij in zee stroomt, als gevolg van het moordzuchtige karakter van onze medemensen.

Oceaan en opnieuw zullen we de enige taal spreken die de walvisvaarders begrijpen – geld.

Nogmaals zullen we hun winst uit bloedgeld ongedaan maken en ze steeds verder in de schulden drijven.

We zijn van plan om de Japanse walvisjagers economisch gezien te laten zinken en we zijn van plan om het leven van zoveel mogelijk walvissen te redden.

Sea Shepherd vrijwilligers doen het niet erg goed tijdens bijeenkomsten. We hebben de neiging om de walvisjagers fysiek op de huid te zitten in plaats van met woorden.

Operatie Zero Tolerance komt binnenkort naar een walvisreservaat niet bij u in de buurt. “Save the Whales” is geen slogan voor ons; het is een belofte en een verbintenis.

 

 

Evenementen:

28 mei
Hilversum
17 & 18 juni
Vorden
23 & 24 juni
Ysselstein

Sites werldwijd:

Australië België Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: