Wie is er nu echt de baas in Costa Rica?

28 juni 2012

Wie is er nu echt de baas in Costa Rica?

Commentaar door Kapitein Alex Cornelissen

Dead sharks from an illegal shark finning operation

Ongeveer een maand geleden vroeg men mij om naar Costa Rica te vliegen om daar samen met onze lokale advocaat politici te ontmoeten. We wilden zien of we een oplossing konden vinden voor de belachelijke rechtszaak waar kapitein Watson wordt in gesleurd. Ik ontmoette de minister van Milieu en een aantal van zijn stafleden en in een vergadering achter gesloten deuren kwamen we tot enkele akkoorden. Eén daarvan was dat we er niet met de pers over zouden spreken. Tot mijn verbazing las ik twee dagen later een artikel in een Costa Ricaans dagblad waarin woord voor woord geciteerd werd wat ik in de meeting had gezegd. Zo wist ik ook weer wat “achter gesloten deuren” voor Costa Ricaanse politici betekent…

Vanaf het begin van deze zaak is onze strategie er één geweest van proberen samen te werken met de autoriteiten in Costa Rica. Tegen de wens in van de overgrote meerderheid van onze supporters, hebben we niet alleen onze mond gehouden over een toeristische boycot, we hebben zelfs geadviseerd tégen zo’n boycot. We geloven immers in een oplossing die goed is voor Costa Rica, Sea Shepherd en – wat uiteindelijk het belangrijkste is – de haaien. We hebben aangeboden om terug te keren naar Costa Rica en de draad op te pikken waar we 10 jaar geleden gestopt zijn. Ons voorstel ging nog verder. Ik beloofde persoonlijk dat we een AIS-netwerk rond Cocoseiland zouden bekostigen en installeren; hetzelfde als wat we in de Galapagos hebben gedaan. We hebben immers de kennis en ervaring om zoiets op te zetten. Een AIS-netwerk zou de controle op het Nationaal Park op Cocoseiland ogenblikkelijk verbeteren. Maar blijkbaar gebeuren er dingend rond dat eiland, die de Costa Ricaanse regering voor de wereld verborgen wil houden.

We luisterden naar de leugens van de bemanning van de Varadero I, die in de Costa Ricaanse kranten verschenen, lieten ons beledigen door mensen die maar al te snel de zijde van de stropers kozen en hoorden de hele tijd we het eeuwige argument dat niemand moest denken dat hij boven de wet kon staan.

Laat ons één ding duidelijk maken: Kapitein Watson heeft nooit beweerd dat hij boven de wet stond. Sea Shepherd handelt altijd volgens de wet, we handhaven ze zelfs.

Zo ook in het geval van het incident met de Varadero I :

  • We hebben harde bewijzen en getuigenverklaringen van 24 bemanningsleden, waaruit blijkt dat de Guatemalteekse autoriteiten Sea Shepherd niet alleen toestemming gaven om op te treden tegen de stropers, maar ons zelfs vroegen om dat te doen. Dit betekent niets meer of niets minder dan dat de Varadero I officieel het bevel van de Guatemalteekse autoriteiten had gekregen om de Ocean Warrior naar de haven te volgen. In deze omstandigheden weigeren te volgen is zelfs een misdrijf op zichzelf.
  • We hebben videobeelden van de aanvaring, die zonder enige twijfel bewijzen dat de Varadero I schuld treft. Elke maritieme expert kan dit zien.
  • We hebben videobeelden en getuigenverklaringen die de bewering tegenspreken dat er iemand gewond werd aan boord van de Varadero I.
  • We hebben videobeelden en getuigenverklaringen die de bewering aanvechten, dat de Varadero I schade opliep tijdens de botsing.
  • We hebben belastend bewijsmateriaal tegen de Varadero I ontdekt, dat dateert van één jaar voor het incident. De Varadero I werd toen betrapt terwijl ze opereerde binnen het zeereservaat van Galapagos, feitelijk in dat gedeelte van het reservaat waarvan bekend is dat er grote aantallen haaien leven. Een gebied dat ook berucht is omwille van de herhaalde overtredingen van Costa Ricaanse schepen.
  • De Ocean Warrior had toestemming gekregen om de haven te verlaten; we vluchtten dan ook niet weg van gerechtigheid, zoals sommigen hebben beweerd. We hebben de Zarpe (vrijgeleide om de haven te mogen verlaten) van de havenkapitein in Puntarenas om dit te bewijzen.

Laten we ook eens naar het zogenaamde “bewijsmateriaal” kijken, dat de stropers in deze zaak tegen kapitein Watson aanvoeren:

  • De originele aanklacht had het zelfs over “poging tot moord”. Ikzelf ben al ruim 15 jaar zeeman en heb deelgenomen aan meer dan 20 Sea Shepherd missies. We zijn een geweldloze organisatie en hebben in heel onze geschiedenis nog niemand verwond. Het had gemakkelijk gekund, want onze tegenstanders hebben de gewoonte om zichzelf gevaarlijk dicht tegen onze vaartuigen te manoeuvreren, maar onze opdracht is steeds om botsingen of andere gevaarlijke situaties te vermijden. Ons dus beschuldigen van poging tot moord is een aanklacht die dusdanig ver van de waarheid staat, dat zelfs de rechter in Puntarenas zich realiseerde dat ze nergens op gestoeld was. Dus hebben ze “het in gevaar brengen van een vaartuig waarbij letsel wordt toegebracht” verzonnen. Uiteraard verzetten we ons tegen deze aanklacht, omdat we hard bewijs hebben dat dit opgezet spel is. De valse aanklacht wegens letsel werd kwaadwillig toegevoegd om de aanklachten tegen kapitein Watson te verzwaren. Grappig toch dat wanneer Sea Shepherd vissers ontmoet, ze niet de stoere jongens zijn die ze beweren te zijn, maar een stelletje zielige zeurpieten.
  • Er wordt beweerd dat de Sea Shepherd bemanning zogenaamde “tonijnbommen” naar de Varadero I gooide. Ten eerste gooien wij geen explosieven, onder welke omstandigheden dan ook. Ten tweede hebben we deze tonijnbommen niet eens aan boord. Ik twijfel er niet aan dat de bemanning van de Varadero I ze wel had, omdat het dingen zijn die bij de visserij gebruikt worden.
  • Er wordt beweerd dat alle ruiten van de Varadero I vernield werden door de waterkannonnen van de Ocean Warrior. Raar toch, want als je de beelden bekijkt is het zonneklaar dat geen enkele ruit beschadigd was. Uit mijn eigen ervaring (ik heb 5 jaar op dit schip gevaren) kan ik zeggen dat de water “kanonnen” van de Ocean Warrior onder zo’n lage druk stonden, dat we nog niet eens een vlieg van de reling van ons eigen schip zouden kunnen spuiten, laat staan de ruiten van een vissersboot.
  • De stropers beweren dat ze naar Guatemalteekse wateren afdreven ten gevolge van motorpech en dat ze zich daardoor 45 kilometers in hun eigen Economische Exclusie Zone (EEZ) bevonden. Een tijdje geleden hadden we in Galapagos met gelijkaardige beweringen te maken, tot ik de autoriteiten op Galapagos uitlegde dat de zeestromingen in feite van land weg stromen. Hetzelfde geldt voor dit gebied. Er is GEEN ENKELE stroming op deze positie, die een vaartuig 45 kilometer kan doen afdrijven tot in de Guatemalteekse EEZ. En zelfs als zo’n stroming zou bestaan – ik herhaal dat dat niet het geval is – dan zou het een stroming van maximaal 1 knoop zijn en zou de Varadero I 30 uur lang moeten afdrijven. En dat is onmogelijk, want ze waren een vislijn aan het binnenhalen toen ze door de Ocean Warrior werden opgemerkt. Hun vangst was nog heel levend, wat betekent dat ze zeker niet meer dan 24 uur op zee moeten zijn geweest. Ze waren dus zonder enige twijfel willens en wetens haaien aan het vinnen in Guatemalteekse wateren.

Laten we nog een paar andere interessante weetjes analyseren. We komen daar namelijk elke dag meer en meer over te weten:

  • De Japanse walvisvloot vroeg bij een rechtbank in Washington een verbod tegen Sea Shepherd aan (dat ze verloren), EEN WEEK voor de zaak tegen kapitein Watson op mysterieuze wijze heropend werd in de Costa Ricaanse rechtbank. Toeval? Ik denk het niet!
  • President Chinchilla heeft Japan afgelopen jaar bezocht. Een uitstekende gelegenheid om mogelijke scenario’s te bespreken hoe de Costa Ricaanse regering Japan zou kunnen helpen kapitein Watson in handen te krijgen. Er moet toen over deze 10 jaar oude rechtszaak gepraat zijn. Het bezoek vond plaats op exact hetzelfde moment dat de zaak tegen kapitein Watson op mysterieuze wijze heropend werd.
  • Vandaag nog meldde de pers, dat Japan negen miljoen dollar heeft geschonken aan de nationale parken in Costa Rica. Een beloning omdat ze de lakei van Tokio zijn?
  • De regering Chinchilla is niet bepaald populair in Costa Rica, omwille van een reeks van schandalen over van alles en nog wat, waaronder de oceaan. In een enquête over de populariteit van politieke leiders op het Amerikaanse continent staat Chinchilla op de laatste plaats met de steun van 26% van de Costa Ricaanse bevolking (Ecuador staat op de eerste plaats; 81% van de bevolking steunt Correa). Dat verklaart waarom universiteitsstudenten in San José me vroegen waarom Sea Shepherd in vredesnaam wil samenwerken met een regering, die de meeste Costa Ricanen verachten.
  • Er staat nog steeds een premie van 25.000 dollar op het hoofd van kapitein Watson. Misschien is ze zelfs al verhoogd. Geen enkel verstandig mens wil iemand de gelegenheid geven dit te incasseren. Daarom is kapitein Watson bereid om vrijwillig naar Costa Rica te komen, zodat hij niet op zijn proces moet wachten in één of andere Costa Ricaanse gevangenis. Als hij uitgeleverd wordt moet hij onbepaalde tijd doorbrengen in een plaats waar zijn veiligheid ernstig in gevaar is.
  • Kapitein Watson werd nooit geïnformeerd over de voortzetting van zijn rechtszaak in Costa Rica en nam logischerwijze aan dat het geen rol meer speelde (het is TIEN jaar geleden!). Tot hij in Duitsland werd gearresteerd. Normaliter zou deze zaak juridisch verjaard zijn, maar omdat de Costa Ricaanse rechtbanken hem sinds 2006 (!) als een vluchteling beschouwen, is de zaak enkel opgeschort. Waarom het ZES jaar heeft geduurd, voor de rechtbank in Costa Rica een internationaal aanhoudingsbevel de wereld in stuurde, is een groot mysterie. Kapitein Watson zou ook terdege geïnformeerd moeten geweest zijn over zijn verwachte aanwezigheid tijdens een rechtszaak in 2006, maar in plaats daarvan heeft de rechtbank geen enkele moeite gedaan om hem te contacteren – niet dat het moeilijk is om uit te vissen waar hij zich bevindt.
  • Interpol heeft geen internationaal aanhoudingsbevel voor kapitein Watson uitgevaardigd. Ze oordeelden, dat de vraag van Costa Rica niet aan hun normen voldeed. Ze hebben zelfs de zeer ongewone stap gezet om deze beslissing via hun website bekend te maken. Daarmee maakten ze heel duidelijk dat dit een politiek gemotiveerde vraag is. Het mag duidelijk zijn, dat Paul Watson tijdens zijn 35 jaar aan het roer van de Sea Shepherd Conservation Society heel wat politieke vijanden heeft gemaakt.
  • Duitsland heeft geen uitleveringsverdrag met Costa Rica. Duitsland heeft dan ook geen enkele verplichting om zo’n vraag van Costa Rica te honoreren. Desalniettemin werd kapitein Watson gearresteerd in Frankfurt, ook al had hij voordien de hele wereld rond gereisd en had geen enkel ander land het nuttig gevonden het verzoek van Costa Rica zelfs maar in overneming te nemen.

Ondanks de overweldigende hoeveelheid bewijzen in ons voordeel en het feit dat we hebben geprobeerd om te praten met de rechters om het kalmer aan te doen met het uitleveringsbevel, wordt kapitein Watson nog altijd als een crimineel behandeld. Hij heeft voorgesteld om vrijwillig naar Costa Rica te komen en zich te verdedigen voor de rechtbank, maar dit voorstel werd geweigerd.

De stropers zijn NOOIT vervolgd voor hun misdaden tegen de natuur, ook al bewezen de beelden uit Sharkwater, die we aan de rechtbank overhandigden, zonder enige twijfel dat ze met criminele werkzaamheden bezig waren.

Je zou denken dat Costa Rica wel wat beters te doen heeft, dan het opvissen van een tien jaar oude beschuldiging van een bende stropers tegen een man die meer heeft gedaan voor de bescherming van de oceanen dan wie dan ook in de geschiedenis van onze aarde.

Beschuldigingen, gebaseerd op niets anders dan de verklaringen van de stropers en geen één ervan wordt ondersteund door nog maar een greintje fysiek bewijs.

Costa Rica heeft een serieus probleem met het ontvinnen van haaien. Daarbij komt dat het land ook met serieus drugsverkeer te kampen heeft. Waarom overweegt de Duitse overheid dan om kapitein Watson uit te leveren aan een land, dat zwaar bedreigd wordt door de georganiseerde misdaad en waar op heterdaad betrapte haaienvinners binnen twee dagen worden vrijgelaten zonder zelfs maar een borg te moeten betalen? In schril contrast hiermee moet kapitein Watson een borgsom van een kwart miljoen euro betalen en moet hij zich elke dag bij de politie melden. Zijn zogenaamde misdaad: De instructies van de Guatemalteekse regering volgen.

Je zou kunnen denken, dat het de Costa Ricaanse regering erom te doen is de focus van de echte problemen weg te nemen – er komt immers een verkiezingsjaar aan.

Ik twijfel er niet aan dat kapitein Watson, hoewel hij tien jaar lang niet in de mogelijkheid is geweest om naar Costa Rica te gaan, meer heeft gedaan voor de bescherming van Cocoseiland dan de regering Chinchilla. Dat moet moeilijk te verteren zijn.

 

Evenementen:

28 mei
Hilversum
17 & 18 juni
Vorden
23 & 24 juni
Ysselstein

Sites werldwijd:

Australië België Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: