Namibië haalt oude, nutteloze trucs tevoorschijn om de zeehondenslacht te verdedigen

13 april 2012

Namibië haalt oude, nutteloze trucs tevoorschijn om de zeehondenslacht te verdedigen

Commentaar door Kapitein Paul Watson

Oswald Theart pretends to love a seal. (File photo)Oswald Theart doet alsof hij van zeehonden houdt (dossierfoto) pretends to love a seal. (File photo)Het is een oude Wise Use tactiek uit het Reagan-tijdperk om organisaties op te richten die doen alsof ze voor natuurbehoud zijn, maar in feite precies het tegenovergestelde vertegenwoordigen. Destijds waren dat bijvoorbeeld Friends of the Sea Lions en Friends of the Dolphins. Beide groeperingen waren opgericht en gefinancierd door de tonijnindustrie, die in werkelijkheid het doden van zeeleeuwen en dolfijnen steunde.

De mensen hadden dit al zeer snel door, omat het publiek niet zo dom was als de PR bedrijven van de industrie dachten. Het lijkt er echter op, dat deze tactiek nu in Namibië gebruikt wordt, waar een groep genaamd Namibia Seal Conservation is opgericht.

Het eerste, dat deze groep heeft gedaan, is het afkeuren van elke organisatie in Namibië die tegen de zeehondenslacht is.

Deze week publiceerde de Namibian Economist dit artikel:

Een nieuwe organisatie voor natuurbehoud, die zichzelf Namibia Seal Conservation noemt, heeft sterk uitgehaald naar andere dierenrechtenorganisaties, die oproepen tot een boycot van nationaal vervaardigde producten vanwege het doden van zeehonden in Namibië. Een woordvoerder van de groep, Oswald Theart, drong er deze week bij de regering op aan om activisten als Seal Alert, Seals of Namibia en Sea Shepherd South Africa te negeren, "omdat ze alleen maar oproerkraaiers zijn zonder missie." De Namibia Seals Conservation zegt tegen dierenmishandeling te zijn, maar denkt dat de hedendaagse afslachtingen op de meest humane manier plaatsvinden.

Maar wie is die Oswald Theart, vraagt u zich af? Hij is een blanke man, die zichzelf omschrijft als een kunstenaar, gespecialiseerd in modieuze lederen handtassen en wiens zoon de Ngandu Safari Lodge runt. Hij schrijft op zijn Facebook pagina:

"MIJN MISSIE RICHT ZICH TEGEN DE ZEEHONDENKNUFFELAARS, DIE ZOVEEL LEUGENS OVER MIJN SCHITTERENDE LAND NAMIBIË VERSPREIDEN. ALS ZIJ NIET BESTREDEN WORDEN, ZULLEN ZE MIJN LAND ENORME EN ONHERSTELBARE SCHADE TOEBRENGEN. DANK U EN GELIEVE DIT MET AL UW VRIENDEN TE DELEN."

Nu is de Namiban Conservation Society nauwelijks een bedreiging in de strijd om de afslachting van de Zuid-Afrikaanse pelsrob te stoppen. Ze hebben maar 231 aanhangers op hun Facebook pagina. Maar wat de oprichting van deze groep ons wel vertelt, is dat organisaties die zich tegen de afslachting verzetten wel degelijk invloed hebben.

De regering van Namibië maakt zich zorgen, net als het bedrijfsleven, waar deze man Oswald Theart en zijn zoon deel van uitmaken. Hun zorgen zijn terecht, omdat er een steeds groter wordend boycot is tegen toerisme naar Namibië. Ondanks de belachelijke verklaring van Theart, dat het doden “momenteel op de meest humane manier” plaatsvindt, leert de wereld juist hoe wreed en barbaars de jaarlijkse moordpartij van zeehondenjongen in werkelijkheid is.

Ik hou ervan hoe hij naar ons verwijst als “oproerkraaiers zonder missie”. Lachwekkend! Hun groep heeft natuurlijk een missie – geld verdienen –, maar ze hebben slechts 231 aanhangers. En dan verwijst hij naar groepen die collectief honderdduizenden aanhangers hebben alsof ze geen missie hebben. Wat hij eigenlijk zegt, is dat mededogen en natuurbehoud geen missie zijn, maar dat geld verdienen dat wel is.

Ik plaats dit bericht alleen maar om toe te lichten dat deze organisatie een tactiek gebruikt die in de jaren tachtig faalde en nu opnieuw zal mislukken. De bevolking is niet zo dom als door Oswald Theart en zijn handjevol gelijkgestemde volgelingen gedacht wordt.

Al met al is hun wanhoop een bemoedigende ontwikkeling en ik roep iedereen die werkt aan het stoppen van deze onmenselijke afslachting op om deze nep “natuurbehoudgroep” te negeren, zoals ook ik zal doen na het plaatsen van dit bericht. Het is voor niemand van ons nodig om tijd en energie te verspillen door te antwoorden of verder te reageren op dit Namibische Trojaanse paard. We moeten ons richten op het spreken van de taal die alle politici begrijpen, namelijk economie. De boycot van toerisme naar Namibië groeit en aan de boycot van Ngandu Safari Lodge zouden we echt speciale aandacht moeten schenken.

De afslachting van de Namibische zeehonden is een ecologisch probleem en het is barbaars. In de afgelopen eeuw is het aantal pelsrobben drastisch gedaald en dat is niet gezond voor het totale Zuid-Afrikaanse maritieme ecosysteem. We hebben juist behoefte aan méér zeehonden en niet minder. Het doodknuppelen van de zeehondenjongen is een barbaarse praktijk, waarvoor geen plaats is in de beschaafde wereld. We moeten de markt voor zeehondenhuiden wereldwijd vernietigen en in dit opzicht hebben we grote vooruitgang geboekt.

We moeten onze aandacht richten op de markt en de zeehondenvangst. Niet op kleine, domme, wrede belangengroepen zoals Namibian Seal Conservation en hun egoïstische aanhangers.

 

Evenementen:

4, 5 en 6 augustus
Lisse
23 & 24 juni
Groningen

Sites werldwijd:

Australië België Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: