De aandacht richten op dingen die er toe doen is altijd positief

16 januari 2012

De aandacht richten op dingen die er toe doen is altijd positief

Commentaar door Kapitein Paul Watson

De aandacht richten op dingen die er toe doen is altijd positief, zelfs als het negatief lijkt te zijn.

Oscar Wilde merkte eens op: “Het enige dat erger is dan dat er over je gesproken wordt, is dat er niet over je wordt gesproken.”

Ik ben gevraagd of ik me er zorgen over maak dat het recente enteren van een Japans beveiligingsschip van de walvisvloot heeft geresulteerd in kritiek van sommige leden van de Australische overheid, de Australische media en van leden van het Australische publiek.

Sommige mensen houden er niet van dat we Forest Rescue steunen. Sommige mensen denken dat we verantwoordelijk zijn voor de belastingscenten die worden uitgegeven om de grenzen te herstellen. Sommige mensen houden gewoon niet van Sea Shepherd en sommigen gewoon niet van walvissen en sommigen leven in angst dat Japan misschien een kolen- of uraniumdeal annuleert. (Alsof Japan echt uranium nodig heeft!)

Het antwoord is: ik ben niet bezorgd. Het was een fenomenale taktiek en we ondersteunen Forest Rescue 100%.
Waarom? Omdat zij zich zorgen maken en ze niet op hun achtersten zitten te zeuren over de illegale slachting van walvissen door Japan. Ze besloten om er iets aan te doen.

We zijn niet bezorgd over het verliezen van steun, omdat de actie heeft geleid tot een golf van steun aan Sea Shepherd en Forest Rescue en zelfs als het dat niet had gedaan, goede strategische bewegingen in het veld mogen niet worden onderworpen aan populariteitspolls.

Voor diegenen die de actie een mislukking noemden, dat is een mening die niet ondersteund wordt door enig bewijs.

Het was een gigantisch succes.

Waarom?

Om precies de reden die Oscar Wilde zo briljant verwoordde en dat is dat mensen nu praten over de kwestie, en of dat praten nu voor of tegen de actie is, mensen zijn nog steeds aan het praten over de kwestie. Zelfs de minister-president heeft het erover, net als de minister-president van Japan en het is zelfs besproken in het Witte Huis in Washington D.C.
Wanneer premiers en presidenten, senatoren en leden van het parlement praten over een kwestie of een veldoperatie, wordt de vraag of operatie automatisch relevant, hetgeen het ook aardig belangrijk en enorm succesvol voor de bevordering van de zaak maakt.

Het is overal ter wereld in de media gekomen, niet alleen in Australië en Japan, waar het aanzienlijk nieuwswaardig was.
Het bracht de illegale invasie van de Australische territoriale wateren door de Japanse walvisvaarders aan het licht en het belichtte het gebrek aan actie van de Australische overheid in het waarmaken van campagne beloften om een einde te maken aan de illegale walvisjacht in de Zuidelijke Oceaan.

De minister-president en de procureur-generaal, die de kosten voor de belastingbetaler aanhalen, zijn gewoon aan het proberen de activisten te demoniseren. Het was hun keuze om de dure beslissing te nemen de mannen op zee over te dragen aan het douaneschip dat al in de Zuidelijke Oceaan was. Ze hadden kunnen worden overgedragen aan de Steve Irwin zonder enige kosten voor de belastingbetaler.

De kosten van de overdracht hadden kunnen worden betaald uit het fonds van $6 miljoen dollar dat Peter Garrett had ingesteld voor niet-dodelijk onderzoek naar walvissen, dat niet heeft geresulteerd in iets diepzinnigs of substantieels, en wanneer men in aanmerking neemt dat elk verkozen lid van de regering de Australische belastingbetalers 1,6 miljoen dollar per jaar kost, is dit een vrij klein bedrag om te betalen voor drie Australiërs om de aandacht te vestigen op de illegale walvisvaarders in Australische wateren. Ik zou zelfs durven zeggen dat deze drie mannen van Forest Rescue meer hebben gedaan in hun hoedanigheid van burgeractivist om de bossen, wateren en bedreigde diersoorten van Australië te beschermen dan de gemiddelde Australische politicus.

En voor degenen die de tactische kwesties in twijfel trekken, zoals Pete Bethune, die op de Nieuw-Zeelandse televisie zei dat de Forest Rescue mensen waren misleid door Sea Shepherd, en dat ik ongepast had gegarandeerd dat ze niet als gevangenen zouden worden vervoerd naar Japan, kan ik alleen maar zeggen dat, ten eerste: dit was een plan van Forest Rescue en niet een plan van Sea Shepherd en het succes ervan is echt dankzij de moed van Geoffrey Tuxworth, Simon Peterffy en Glen Pendlebury. Alle drie de mannen wisten precies wat ze deden. Ten tweede:ik heb inderdaad gegarandeerd dat zij niet mee terug zouden worden genomen naar Japan, net als ik ook in 2008 gegarandeerd heb dat Benjamin Potts en Giles Lane vrijgelaten zouden worden. Het is gewoon de elementaire kennis van de diplomatieke realiteit dat Australië het zich niet kan veroorloven dat eigen burgers uit de Australische territoriale wateren mee worden genomen en als gevangenen terug naar Japan gaan. Het zet een zeer gevaarlijk diplomatiek precedent en zou op lange termijn gevolgen hebben voor Australische soevereiniteitskwesties. In 2010 waarschuwde ik Bethune dat hij gevangen genomen zou worden en adviseerde hem om niet de Shonan Maru #2 te enteren. Uiteindelijk enterde hij het schip toch en werd hij naar Japan vervoerd. Het verschil was dat Bethune geen Australisch staatsburger was.

Dit is voor Sea Shepherd het achtste jaar van activiteiten in het walvisreservaat in de Zuidelijke Oceaan en het vijfde jaar dat het door Animal Planet gedocumenteerd is voor de tv-show ‘Whale Wars’.

Acties van Sea Shepherd hebben nog nooit tot letsel geleid, noch heeft onze crew verwondingen opgelopen en, afgezien van een unilaterale actie van Pete Bethune, is geen enkel ander bemanningslid van Sea Shepherd ooit belast met enig misdrijf. Tevens hebben onze vlaggelanden of de landen waar we burgerschap houden ons nog nooit opgedragen om onze schepen afzijdig te houden. We hebben geen enkele wet gebroken.

Wat wij hebben gedaan is ingrijpen tegen het overtreden van internationale natuurbeschermingswetten door de Japanse walvisvloot.

Japanse walvisvaarders mikken op bedreigde vinvissen en bultruggen en beschermde dwergvinvissen in een gevestigd internationaal walvisreservaat en in strijd met het wereldwijde moratorium op commerciële walvisvangst.

Sea Shepherd is wettelijk bevoegd om in te grijpen in overeenstemming met de bepalingen van het handvest voor de Natuur van de Verenigde Naties.

Als regeringen als die van Japan ons criminelen willen noemen, dan zou ik hen adviseren om ons daadwerkelijk te arresteren in plaats van laf te blijven gooien met het scheldwoord "eco-terrorist’ alsof het echt iets betekent.
Wij zijn niet de brekers van de wet. De walvisvaarders zijn de brekers van de wet en het zijn de walvisvaarders die Antarctische ecosystemen en de walvissen terroriseren.

We zijn zelfs niet aan het protesteren tegen hun illegale walvisjacht. We zijn ertegen aan het optreden – iets wat de ondertekenende regeringen zouden moeten doen, maar ze hebben niet het lef om dat te doen omdat ze zich meer zorgen maken over het verliezen van een handelsovereenkomst dan over de bescherming van de planeet en de handhaving van de wetten ter bescherming van de walvissen. 

 

Divine Wind
Bezoek onze
Operation Divine Wind
website voor informatie over onze
"2011-12 Antarctic Whale Defense"- Campagne
 

Evenementen:

27 april
Amsterdam, NDSM Vrijhaven
5 mei
Vlissingen
6 mei
Podium Mozaïek, Amsterdam

Sites werldwijd:

Australië België Brazilië Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: