Sea Shepherd reorganiseert, met uitdagingen en mogelijkheden voor ogen

6 november 2011

Sea Shepherd reorganiseert, met uitdagingen en mogelijkheden voor ogen

"Sail forth - steer for the deep waters only,
Reckless O soul, exploring, I with thee and thou with me,
For we are bound where mariner has not yet dared to go,
And we will risk the ship, ourselves and all."

                                                                            - Walt Whitman

(“Zeil verder, navigeer, alleen, naar diepe wateren
Roekeloos, mijn ziel, ontdekkend, ik met jou en jij met mij,
Want wij gaan daar waar een zeeman nog nooit durfde,
Terwijl wij het schip riskeren, onszelf, alles.” – red)

 

Verslag door kapitein Paul Watson

Sea Shepherd Conservation Society staat aan het begin van de meest uitdagende campagne in haar vijfendertig jaar durende geschiedenis vol activisme en interventie. Tegelijk is dit een tijd vol mogelijkheden.

Over een maand wandelen wij de vrieskist in. Om precies te zijn: wij gaan met onze drie schepen, Steve Irwin, Bob Barker en Brigitte Bardot, vanuit Australië richting het zuiden naar de koude, afgelegen en vijandelijke wateren van de Zuidelijke Oceaan voor de kust van Antarctica.

En daar zullen wij dan ontdekken wat de Japanse walvisvaarders tegen ons zullen ondernemen met de dertig miljoen dollar die zij van de Japanse regering gekregen hebben.

Onze kleine, niet-gouvernementele organisatie, zal het in de onverbiddelijke Zuidelijke Oceaan opnemen tegen een meedogenloze en agressieve walvisvloot, gesubsidieerd en politiek gesteund door één van 's werelds grootmachten.
Wat er gebeurt is ongelooflijk: Japan ziet de Sea Shepherd Conservation Society als een natie waartegen zij oorlog voeren. De Japanse premier heeft verklaard dat Japan zich niet zal overgeven aan Sea Shepherd.

Dat is een dramatische verklaring, als je bedenkt dat het enige dat wij willen bereiken is dat de walvissen geen verschrikkelijke dood tegemoet gaan door illegale ontploffende harpoenen.

En toch zien zij ons als een vernedering en hebben zij gezworen ons te verpletteren. Met hun budget van dertig miljoen dollars tegen onze drie miljoen, met driemaal zoveel walvisvaarders als wij hebben aan vrijwilligers, met méér, grotere, snellere en krachtigere schepen, is het enige wat ons nog rest JUIST terug te keren naar het walvisreservaat in de Zuidelijke Oceaan en tegen hen op te komen met alles wat ons ter beschikking staat. Ons grote voordeel? Onze bemanningen! Zij zijn vastberadener in het redden van levens dan de walvisvaarders zijn in het kapot maken ervan. Wij zijn bereid onze levens te wagen voor deze grote uitdaging tegen alle kansen in omdat liefde voor het leven en liefde voor deze planeet, met zijn prachtige oceanen, ons moed geeft, terwijl de drijfveren van de walvisjagers enkel hebzucht, wreedheid en trots zijn.

Wat ze ook van plan zijn, wat ze ook doen, wij zullen ons niet weg laten jagen. Ons doel is zoveel mogelijk walvissen te redden in het walvisreservaat van de Zuidelijke Oceaan, ongeacht de gevaren. Elk van ons kent en accepteert de risico's en mijn bemanning is bevlogen en creatief en heeft de moed om de confrontatie aan te gaan met deze gemene moordenaars om hun illegale praktijken een halt toe te roepen.

Zoals kapitein John Paul Jones ooit met stellige vastberadenheid uitriep:”Geef mij een stevig schip zodat ik het gevaar tegemoet kan varen.”

Vóórdat wij vertrekken wil ik Sea Shepherd echter reorganiseren zodat de mogelijkheden om onze schepen en onze actievoerders in het veld te ondersteunen, beter worden en ik wil de organisatie vereenvoudigen zodat ze veerkrachtig en efficiënt blijft.

Sinds ik Sea Shepherd oprichtte in 1977, is het een gevecht geweest om de organisatie klein, dicht bij de mensen en effectief te houden. Het is niet eenvoudig geweest om enerzijds groei te bevorderen, omdat dat meer middelen met zich mee brengt voor een effectievere uitvoering van onze campagnes, terwijl ik weet dat anderzijds met groei een grotere bureaucratie nodig is, die grotere administratiekosten met zich brengt.

Jaren geleden, toen ik bij de Canadese kustwacht werkte, legde de kapitein van de CCGS Camsell uit hoe de Canadese kustwacht van een toegewijde groep op het water, verworden was tot een organisatie die gecommandeerd en gemanipuleerd werd door politici en bureaucraten. Hij wist te vertellen dat in de jaren vijftig van de vorige eeuw er voor elke administratieve kracht, veertig mensen op de schepen werkten. Een kwart eeuw later was dit geëvolueerd naar de situatie dat er voor elke vijftig administratieve krachten, één man op een schip of station was.

Ik herinner mij dat de kapitein van de CCGS Camsell een lamp wilde vervangen vóór het eiland Texada, in de Straat van Georgië van Brits-Columbië (Canada). Wij konden het baken zien, zagen dat het niet werkte en dat de lamp vervangen moest worden. Wij hadden de juiste vervangende lamp aan boord en het had ons twintig minuten gekost om de kapotte lamp te vervangen. Het kantoor van het Ministerie voor Transport in Victoria vertelde hem dat niet te doen omdat er een schriftelijke aanvraag moest ingediend worden bij het kantoor om de lamp te vervangen. Zodra de aanvraag ontvangen was, zou het kantoor een boot van de kustwacht vanuit Victoria erop uitsturen om de lamp te vervangen.

De kapitein was woedend maar kon niets doen. Zo bleef het baken drie dagen gedoofd en was een gevaar voor de scheepvaart, tot een andere boot vanuit Victoria, bijna tweehonderd kilometer verderop, met een vervangende lamp gestuurd werd. Wat ik daar zag was belachelijk, een dure ineffectiviteit en een gevaar voor de openbare veiligheid.
Die les is mij sindsdien altijd bijgebleven en is de reden waarom Sea Shepherd Conservation Society geen grote bureaucratische organisatie geworden is. Wij blijven doelbewust een relatief kleine organisatie.

In de loop der jaren heb ik andere organisaties ten prooi zien vallen aan bureaucratie en ik heb gezworen dat Sea Shepherd daar geen navolging aan zou geven. Wij moeten alles eenvoudig, klein en effectief houden. Wij moeten zonder omhaal besluiten kunnen nemen en wij moeten in staat zijn ter plekke te kunnen handelen door onze leiders in het veld, onze kapiteins, onze officieren en bemanning te vertrouwen.

Onze kapiteins en leiders nemen hun eigen besluiten, zonder angst voor reprimandes, zolang zij zich maar aan de basisregels houden, en die regels zijn eenvoudig: breng geen lichamelijk letsel toe aan de tegenstanders, breng de levens van onze klanten niet in gevaar en trek je niet terug uit een campagne vóórdat de campagne gewonnen is.
Deze strategie kan niet veranderen omdat wij groter worden, en het klopt dat door het succes van “Whale Wars” en de internationale publiciteit over het succes van onze campagnes, de steun voor ons heel snel gegroeid is.

Wij waarderen alle steun en hebben die ook hard nodig, omdat we daardoor meer middelen kunnen inzetten, maar wij moeten blijven uitkijken voor een bureaucratische uitwas.

Sea Shepherd stuurt geen klein leger de straat op met klemborden om bij het publiek om geld te bedelen en daarmee een flink bedrag aan commissie bijeen te sprokkelen. Wij geloven ook niet dat mensen die Sea Shepherd Conservation Society steunen er blij mee zouden zijn als hun gedoneerde geld uitgegeven zou worden aan een grootschalige mailing naar de mensen thuis.

Mensen sluiten zich bij Sea Shepherd aan door toedoen van mond-tot-mondreclame, door aanbevelingen van supporters, door bezoeken aan onze schepen en door “Whale Wars” of een documentaire over onze activiteiten te zien.

Charity Navigator” beoordeelt ons als één van de beste organisaties omdat méér dan 80% van de fondsen van Sea Shepherd Conservation Society naar de schepen en de campagnes gaan. Natuurlijk hebben wij een administratie nodig, maar die moeten wij zo klein mogelijk houden en als iets niet werkt, dan veranderen wij dat, passen ons aan en evolueren.

Wij willen geen mensen in dienst nemen die hun werk zien als een baan, daarom proberen wij mensen in te huren die al vrijwilliger zijn. Werken voor Sea Shepherd is geen gewoon baantje met een veertigurige werkweek van negen tot vijf. Wij zoeken naar passie, verbeeldingskracht en creativiteit.

Wij moeten ook toegankelijk zijn voor onze supporters en openstaan voor hun ideeën en kritiek.

Sea Shepherd moet prioriteit geven aan het opbouwen van de vrijwilligers aan wal. Het zijn deze vrijwilligers die ons de steun geven die wij nodig hebben, zodat de vrijwilligers op de schepen in staat zijn te doen wat gedaan moet worden op volle zee. In feite is er geen verschil tussen een vrijwilliger aan de wal of een vrijwilliger op een schip. Ze zijn even belangrijk en vullen elkaar perfect aan.

Hoewel Sea Shepherd haar hoofdkwartier in Friday Harbor, in de staat Washington van de VS, heeft, is het een echte internationale organisatie met actieve afdelingen in Groot-Brittanië, Nederland, België, Frankrijk, Duitsland, Spanje, Italië, Zwitserland, Chili, Argentinië, Ecuador, Mexico, Australië, Nieuw-Zeeland, Singapore, Hongkong, Zuid-Afrika, Turkije, Canada, de Verenigde Staten en Brazilië.

Op dit moment voeren wij actie in de Galapagoseilanden (Ecuador), Taiji in Japan (dolfijnen), de Faeröer Eilanden (grienden), de Zuidelijke Oceaan (walvissen), Namibië (zeehonden), de Middellandse Zee (blauwvintonijn), Noorwegen en IJsland (walvissen). Wij bereiden ons ook voor op het beschermen van haaien in het zuiden van de Stille Oceaan en denken na over manieren om het probleem van de groter wordende plastic afvalbrei in de Stille Oceaan op te ruimen.
Zoals Henry David Thoreau ooit schreef: “Maak het eenvoudig, maak het eenvoudig, maak het eenvoudig”.

Om dit te bereiken hebben wij een paar grote veranderingen doorgevoerd in onze administratieve structuur. Wij gaan het aantal leden van de raad van commissarissen verhogen zodat wij kunnen doorgaan met het aanwenden van nieuwe ideeën en nieuwe energie. Ik zal de titel van uitvoerend directeur van Sea Shepherd dragen en ik zal een administratieve directeur aanwijzen die in Friday Harbor zijn standplaats zal krijgen. Er zal geen bestuursvoorzitter (CEO) aangesteld worden.

Steve Roest verliet onlangs zijn positie van bestuursvoorzitter om de baan van directeur Internationale Ondernemingsontwikkeling op te nemen en is gestationeerd in Londen, Engeland. Steve is een succesvolle ondernemer en heeft de middelen van Sea Shepherd enorm laten toenemen. Er wachten Steve serieuze uitdagingen, met name moet er draagvlak gecreëerd worden voor onze inspanningen in de Galapagoseilanden, Namibië en in de Middellandse Zee. Steve blijft ook onze voornaamste onderhandelaar met Animal Planet en de Discovery netwerken.

De SSCS directeuren Carla Robinson, Alex Earl en Chuck Swift verlaten Sea Shepherd. Carla was twintig jaar lang verbonden aan Sea Shepherd en onder haar vleugels is ons computersysteem zo efficiënt uitgebouwd dat het voldoet aan alle eisen van onze supporters, de belastingdienst en andere regeringsorganisaties. Zij zal immens gemist worden door het bestuur, de staf en de vrijwilligers.

Alex Earl heeft het uitstekend gedaan de laatste jaren met de opbouw van een afdeling verkoop om geld in te zamelen voor onze campagnes en om naamsbekendheid te verwerven. Hij en zijn vrouw Kim McCoy, voormalig uitvoerend directeur van SSCS, hebben een grote invloed gehad op de stichting.

Chuck Swift nam deel aan Sea Shepherdcampagnes van eind jaren tachtig tot 1997. Hij was zowel scheepsofficier als manager op de Edward Abbey, de Cleveland Armory en de Ocean Warrior. Hij verliet de organisatie in 1997 om economie te studeren en kwam terug bij Sea Shepherd in 2008 als kapitein op de Bob Barker en als gedelegeerd bestuurder voor Sea Shepherd Conservation Society. Zijn onvermoeibare inzet voor de oceanen hebben personeel en vrijwilligers geïnspireerd.

Wij allemaal bij Sea Shepherd wensen Carla, Chuck, Alex en Kim het allerbeste met hun toekomstige uitdagingen. Wij zijn ervan overtuigd dat ze zich altijd zullen inzetten voor het milieu en voor de dieren.

Sea Shepherd heeft zich sinds de jaren zeventig in de voorhoede van de internationale beweging ter bescherming van de biodiversiteit in de oceanen bevonden. Wij zijn een unieke organisatie en de enige internationaal opererende anti-stropersorganisatie die er bestaat. Dat zullen wij blijven zolang wij een organisatie blijven die onmiddellijk in actie kan komen zonder afgeremd te worden door bureaucratie en interne onenigheid.

In samenwerking met onze staf, bemanning, vrijwilligers en onze supporters, wereldwijd, kijk ik uit naar een productief 2012, waarin we doen waar wij het best in zijn en wat geen enkele andere groep doet – op een pro-actieve maar niet gewelddadige manier stropers op zee tegenhouden. De drijfveren achter onze campagnes zijn het verdedigen, behoeden en beschermen van alle zeewezens, van het kleinste plankton tot de grootste walvis.

Net als de zee, is ook Sea Shepherd onvoorspelbaar. Wij zijn een organisatie van gepassioneerde, gemotiveerde mensen met een affectie voor onze planeet, onze oceanen en voor het leven.

Net als de oceaan zitten wij soms vol woede en soms benaderen wij situaties met kalmte, maar wij houden onze blik altijd op ons doel gericht en onze handen stevig aan het roer om onze koers standvastig en eerlijk te houden.

 

Evenementen:

28 mei
Hilversum
17 & 18 juni
Vorden
23 & 24 juni
Ysselstein

Sites werldwijd:

Australië België Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: