Sea Shepherd Operatie Desert Seal – niet voor lafaards

23 juli 2011

Sea Shepherd Operatie Desert Seal – niet voor lafaards

Commentaar door Kapitein Paul Watson

Het was een lange vlucht vanaf de Shetland eilanden, maar ik arriveerde niet al te moe in Johannesburg en was klaar voor mijn vlucht naar Durban. Ik besloot mijn Canadese paspoort te gebruiken, hoewel mijn beide paspoorten (mijn andere is Amerikaans) op de blauwe lijst van Interpol staan.

De vrouw van de immigratiedienst controleerde mijn paspoort en zei: “ U wordt gezocht door de Zuid-Afrikaanse politie.”
“Niet echt,” antwoordde ik. “Ik weet dat het zo lijkt maar het is geen probleem. Laat de politie maar komen, dan kunnen we dit in een paar minuten ophelderen en kan ik weer op weg.”

Ze keek me nieuwsgierig aan toen ik vertelde: “Het is dezelfde lijst als waar de Dalai Lama op staat. We zijn beiden officieel omschreven als terroristen om politieke redenen, hij door China, ik door Japan, maar er zijn geen arrestatiebevelen.”

Er kwam een politieagent bij, hij was erg vriendelijk en we spraken over het bevelschrift, Nelson Mandela, zijn reis naar Canada ooit, enz., tot we bij het politiebureau op de luchthaven kwamen. “Wacht hier terwijl ik uw paspoort controleer voor meer informatie,” zei hij.

Er zat een andere man in de wachtkamer, een man uit Kaapstad. We wisselden wat beleefdheden uit terwijl de agenten op de toetsenborden van hun computers zaten te tikken. De vrouw achter het bureau had een uitgeprinte kleurenkopie met mijn foto en vingerafdrukken erop.

De telefoon ging en mijn vriendelijke politieagent zei: “Oké, er is dus een arrestatiebevel…begrepen..goed, we zullen hem hier houden totdat hij overgebracht kan worden.”

Dus ik dacht bij mezelf: “Nou, dit is iets nieuws. Wat nu? Nou ja, er is altijd wel iets.”

Dus ik bereidde mezelf er al op voor om geboeid en vastgehouden te worden, maar de agent legde de telefoon neer en wendde zich tot de andere man die zat te wachten en zei: “Er is een arrestatiebevel voor u vanuit Kaapstad vanwege drugs.”

De man protesteerde en zei dat hij onschuldig was, en hoewel ik medelijden met hem had, was ik ook erg opgelucht dat ze het niet over mij hadden gehad. De agent wendde zich toen naar mij, gaf me mijn paspoort terug en zei: “U bent vrij om te gaan, en trouwens, ik vind uw programma erg leuk!”

En zo vertrok ik om mijn vlucht naar Durban te halen, waar ik op het Internationale Filmfestival van Durban de film van Trish Dolman zou presenteren: Eco-Pirate: The story of Paul Watson. Bij aankomst werd ik direct overladen door journalisten die me wilden interviewen.

Ik was echter wel wat bezorgd over de wet, niet die van Zuid-Afrika, maar die van Namibië. De afgelopen maand werkte er een team in Namibië om de gruwelijke slachting van de Zuid-Afrikaanse pelsrobben vast te leggen, voor een campagne, geleid door Steve Roest en Laurens de Groot, die we toepasselijk Operatie Desert Seal genoemd hebben (binnenkort meer nieuws hierover). In Namibië blijkt het, net als in Canada, illegaal om te filmen dat zeehonden vermoord worden. Er is echter een groot verschil tussen de twee landen, in Canada zullen ze je arresteren als je de zeehondenjacht filmt, maar in Namibië zullen ze hun toevlucht nemen tot het soort geweld dat je je leven kan kosten.

En dus moest het team gisteren vluchten toen ze in de woestijn vlakbij het strand ontdekt werden door het Namibische leger, dat uitgerust was met nachtkijkers. Gelukkig hadden onze mensen ook nachtkijkers en konden ze door de woestijn vluchten naar hun voertuigen die zo’n vijf kilometer verderop stonden. De Namibische marine nam met twee militaire schepen positie in voor de kust waardoor de hele verdomde horrorshow van de zeehondenjacht onder bescherming kwam te staan van de Namibische strijdkrachten.

Dit werd gevolgd door een verklaring van de president van Namibië waarin hij verklaarde dat hij onze poging  om de slachting te filmen beschouwde als een zaak van nationale veiligheid.  Hij wilde de verantwoordelijken in bewaring stellen. Het was een lange rit door de woestijn, ook omdat ze controleposten en politie moesten vermijden, maar het lukte onze bemanning om de grens met Zuid-Afrika over te steken.

In totaal 92.000 zeehondenpups zijn deze zomer gedoemd te sterven op de stranden van het Cape Cross zeehondenreservaat in Namibië. Dit is een illegale jacht die alleen door kan gaan vanwege omkopingen en corruptie tot op de hoogste niveaus van de Namibische overheid, de politie en het leger.

Onze mensen ontdekten de afgelopen weken hoe hoog dit gespeeld wordt. Ze konden nauwelijks ontsnappen en in vrijheid – en in één stuk - blijven. Ze verloren verschillende camera’s en laptops die bij een inbraak uit hun verblijf werden meegenomen, waarbij Namibië de camera’s nu als bewijs gebruikt dat wij hun beveiligde gebied binnen waren gekomen.
Ondertussen patrouilleert de bemanning van de Brigitte Bardot de wateren van de Faeröer eilanden om de grienden te beschermen tegen de grind, terwijl een Deens oorlogsschip hen nauwlettend in het oog houdt. Voor het eerst in de geschiedenis van Sea Shepherd hebben we twee verschillende marines aan het werk gezet, op hetzelfde moment en in verschillende werelddelen, die ons proberen tegen te houden terwijl wij proberen de illegale jacht op onze cliënten in zee te stoppen.

We leven toch echt in een vreemde wereld, waarin gewapende marines aan het werk worden gezet om de vernietigers van het oceaanleven te beschermen.

 

Evenementen:

27 april
Amsterdam, NDSM Vrijhaven
5 mei
Vlissingen
6 mei
Podium Mozaïek, Amsterdam

Sites werldwijd:

Australië België Brazilië Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: