10 Vragen voor Paul Watson over Japanse terugtrekking uit walvisreservaat in Zuidelijke oceaan

19 februari 2011

10 Vragen voor kapitein Paul Watson over de Japanse terugtrekking uit het walvisreservaat in de Zuidelijke Oceaan

1.      Denkt u dat Japan de walvisvangst in de Zuidelijke Oceaan voorgoed heeft opgegeven?
Kapitein Paul Watson:
Dat weten we niet zeker. We hopen dat zij zullen ophouden met walvissen vangen in het walvisreservaat in de Zuidelijke Oceaan, maar als ze volgend seizoen terugkeren, zullen wij daar weer zijn om ze te begroeten. Ik geloof dat we sterker en beter uitgerust terug kunnen keren dan dit jaar om hun illegale walvisvangst te stoppen.

2.      Waarom denkt u dat ze hun walvisvangst anderhalve maand eerder hebben gestopt dan ze gepland hadden?
Kapitein Paul Watson:  
Ze hadden geen keus. We hebben hun vangst effectief beëindigd. Toen we de controle hadden over de achterste laadhelling van het fabrieksschip de Nisshin Maru, hadden we controle over hun gehele walvisvangst. Als zij geen dode walvissen kunnen binnenhalen op het flensdek van het fabrieksschip, dan kunnen ze ook geen walvissen doden. Ze hadden daarom twee keuzes. Ze konden doorgaan, met ons in de achtervolging en nutteloos brandstof verbruikend, of ze konden teruggaan naar Japan.

3.      Het Japanse Agentschap voor Visserij zei dat ze hun schepen hadden teruggeroepen omdat ze bezorgd waren over de veiligheid van hun bemanning? Denk je dat deze bezorgdheid terecht was?
Kapitein Paul Watson:
Nee. Onze werkwijze is niet gewijzigd gedurende de zeven jaarlijkse campagnes die we hebben gevoerd in de Zuidelijke Oceaan. We keerden ieder jaar sterker en beter gefinancierd terug en dus effectiever in het lokaliseren en stoppen van hun activiteiten. Ik denk dat ze hun walvisvangst officieel beëindigd hebben omdat wij in de praktijk hun walvisvangst al effectief beëindigd hadden. De Japanse walvisvaarders hebben nooit enige reden gehad om bang te zijn van ons. We hebben nog nooit iemand ernstig verwond en we zijn trots op die onbevlekte staat van dienst.

4.      Het Instituut voor Onderzoek naar Walvisachtigen (ICR) heeft de Sea Shepherd Conservation Society een eco-terroristische organisatie genoemd. Is dat een reden tot bezorgdheid?
Kapitein Paul Watson:
  Ze kunnen ons noemen wat ze willen maar het lijkt mij dat ze óf ons moeten komen arresteren voor terrorisme óf hun mond moeten houden. Ze noemen ons al jaren terroristen en hebben ons nooit enige misdaad ten laste gelegd. Ik denk dat ze niet weten wat het woord terrorist betekent. In het Japans betekent het schijnbaar alles dat ingaat tegen de Japanse regels.

5.      Japan heeft Australië, Nieuw-Zeeland en Nederland gevraagd actie te ondernemen om Sea Shepherd te weerhouden van inmenging bij hun walvisvangsten. Maakt u zich daar zorgen over?
Kapitein Paul Watson: 
Japan vraagt, of eigenlijk eist, dat al zes jaar. Ik denk niet dat deze overheden zich verzetten tegen de positie van hun eigen inwoners, die tegen de walvisjacht zijn, alleen om Japan een genoegen te doen. Ze mogen ze dan naar de mond praten en andere diplomatieke aardigheidjes uithalen, maar ze weten maar al te goed dat de stembussen voor Nederland, Nieuw-Zeeland en Australië niet in Tokio staan.

6.      Wat was er dit jaar anders dan voorgaande jaren?
Kapitein Paul Watson:  
Elk jaar keren we terug naar de Zuidelijke Oceaan, sterker, deskundiger, en beter uitgerust dan het jaar ervoor. Elk jaar keert de walvisvloot zwakker terug dan het jaar ervoor. Dit jaar hadden we ook de Gojira als verkenningsschip, onder leiding van kapitein Locky MacLean, een man die minder geneigd is tot bravourestukjes en meer geneigd is zijn plicht te doen voor de zaak; hij heeft zijn werk perfect gedaan door zowel het brandstofschip als de Nisshin Maru op te sporen, en door de harpoenschepen dwars te zitten. We hadden ook de Bob Barker met haar mogelijkheid om de walvisvaarders waar ze ook gaan te traceren en lastig te vallen, dankzij haar grote brandstofcapaciteit en ijsklasse romp. Het allerbelangrijkste is dat we een geweldig team hadden, 88 gepassioneerde vrijwilligers op de drie schepen, en een sterk ondersteunend team aan land, overal ter wereld.

7.      Hoeveel walvissen zijn er gedood dit seizoen en hoe staat dat in vergelijking met het vorige seizoen?
Kapitein Paul Watson:  Vorig seizoen hebben ze van hun zelf opgelegde quota van 935 dwergvinvissen, 50 bultruggen en 50 gewone vinvissen,  507 dwergvinvissen gedood en nul bultruggen en gewone vinvissen. jaar hebben ze 170 dwergvinvissen en 2 gewone vinvissen gedood, volgens het ICR. Ze hebben maar 16% van hun gehele quota gehaald. Ik dacht eerst dat ze niet meer dan 100 walvissen hadden gedood, gezien de beperkte mogelijkheden met slechts één harpoenschip, maar ik heb sindsdien ontdekt dat ze de harpoeniers van de andere twee jachtschepen hadden gehaald, en ze op een boot hebben gezet, zodat ze de klok rond konden werken. Ik vermoed ook dat in plaats van “monsters” te nemen van verschillende scholen of groepen, ze de kans namen om hele groepen te doden om hun vangst te maximaliseren. Dit klopt niet met hun zogenaamde wetenschappelijke rechtvaardiging voor de walvisvaart, maar ze waren wanhopig om zoveel mogelijk walvissen te doden voordat we ons aan hun achtersteven konden vastklampen en ze voorgoed stil zouden leggen.

8.      Greenpeace heeft Sea Shepherd niet eens genoemd als verantwoordelijke voor de beslissing van Japan om zich terug te trekken van hun walvisvangst. Waarom niet?
Kapitein Paul Watson:  Het eenvoudige antwoord is dat ze Sea Shepherd niet mogen, en ze mogen mij niet, ondanks dat ik een medeoprichter was van Greenpeace. Feit is dat het stoppen van de walvisslachting door de Japanse regering en de Japanse walvisvaarders wordt toegeschreven aan Sea Shepherd. Duidelijker dan dat kan je het niet krijgen. Ik heb Greenpeace uitgenodigd om met ons samen te werken dit jaar, maar ze hebben geweigerd. Ik blijf ervoor open staan om met hen samen te werken, maar hun beleid is om te weigeren ons bestaan te erkennen. Het is echt jammer, want als medeoprichter van Greenpeace, zou ik willen dat ik trots kon zijn op wat we zijn begonnen in 1972, en ik hoop dat ik op een dag toch nog trots zal kunnen zijn op Greenpeace. Ik zeg dat ze hun geloofwaardigheid verliezen en ze bewijzen zichzelf en hun leden geen dienst door te doen alsof Sea Shepherd niet bestaat. Greenpeace het tweede gedeelte van haar naam eer aan moeten doen en vrede moeten sluiten met andere organisaties, vooral een organisatie die opgericht is en geleid wordt door een van hun medeoprichters.

9.      Denkt u dat Sea Shepherd dit grote succes alleen bereikt heeft?
Kapitein Paul Watson:  Zeker niet. Zonder de hulp van de mensen en de havens van Australië en Nieuw-Zeeland, was het niet mogelijk geweest deze campagnes te beginnen. We zijn de havens van Hobart, Melbourne, Sydney, Newcastle, Brisbane, Fremantle en Albany in Australië, en de havens van Wellington, Bluff en Auckland in Nieuw-Zeeland enorm dankbaar. We zijn de Nederlanders  en de Nederlandse Postcodeloterij dankbaar voor het voorrecht dat we de Nederlandse vlag mogen dragen en voor de zeer gewaardeerde financiële steun. We zijn de Mohawks van het Kahnawake reservaat dankbaar voor de eer dat we de vlag van de Five Nations of the Iroquois League mogen dragen, en we zijn dankbaar voor de Aboriginal vlag van Australië en de Maori vlag van Aotearoa die aan ons aangeboden zijn. We zijn zeer vereerd met de enorme steun van Bob Barker, die het voor ons mogelijk heeft gemaakt een perfect schip te verkrijgen om de Steve Irwin te assisteren. In de politiek zijn we dankbaar voor de Australische senatoren Bob Brown en Rachel Siewert, de Australische Groene Partij, burgemeester van Fremantle Brad Pettitt en voormalig burgemeester Peter Tagliaferri, de vorige Australische Minister van Milieu senator Ian Campbell en de burgemeester van Wellington, Celia Wade-Brown.

Er zijn daadwerkelijk zoveel mensen die hebben geholpen en meegedaan, geld ingezameld hebben en hun vrije tijd hebben opgeofferd, dat ik een speciale bedankbrief schrijf voor iedereen, die vrij lang zal zijn, maar echt verdiend, en we zullen dit binnenkort op onze website zetten. Kortom, dit was een internationale collectieve prestatie door veel gepassioneerde en toegewijde mensen, die ik allemaal bewonder en waardeer.    

10.  Wat gaat Sea Shepherd nu doen?
Kapitein Paul Watson:
We moeten voorbereid zijn om het komende seizoen terug te keren naar de Zuidelijke Oceaan. We weten niet of de walvisvaarders de jacht zullen hervatten, maar we zijn bereid ze te onderscheppen als ze dat doen. We willen nog effectiever zijn, en dat betekent dat we een vierde schip moeten bemachtigen, een groter, sneller, ijsklasse-schip, dat geschikt is voor lange afstanden en de harpoenschepen door het ijs heen kan inhalen. In de tussentijd hebben we blauwvintonijn te redden in de Middellandse Zee, grienden te redden bij de Deense Faeröer eilanden en stropers te onderscheppen in de Galapagos. Van plankton tot de grote walvissen, er zijn veel dreigingen en uitdagingen voor de zeedieren en we moeten doen wat we kunnen, waar we kunnen en zo goed we het kunnen met de middelen die we hebben.

Operation No Compromise

Operation
No Compromise

 

Evenementen:

5 & 6 maart 2017
Utrecht
25 maart
De Koog, Texel
8 april
Harlingen
6 mei
Podium Mozaïek, Amsterdam

Sites werldwijd:

Australië België Brazilië Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: