De Japanse propagandamachine slaat weer toe in Taiji

16 februari 2011

De Japanse propagandamachine slaat weer toe in Taiji

Commentaar van Libby Katsinis, Sea Shepherd Cove Guardian

Yajima watching the dolphin slaughter with amusement while her cameraman films. Photo: Libby Katsinis

Taiji staat bekend als de geboorteplaats van de walvisvangst in Japan, en iedere bezoeker kan zien dat elke hoek en elke straatsteen is doortrokken van de geschiedenis van dit kleine vissersdorp. Elk land en elke stad heeft het recht om trots te zijn op hun cultuur en hun voorvaderen te eren die hen voorgingen. Groei als land en als mensen in een samenleving is iets dat verandering en weloverwogen beslissingen vereist. Hoewel die besluiten soms niet altijd verstandig zijn, moeten we ze omarmen en leren van onze fouten, want cultuur is iets waar een volk zich nooit voor zou moeten schamen.

Hoewel beweringen dat de dolfijnenjacht de afgelopen 400 jaar een deel van de cultuur van Taiji is geweest tot op zekere hoogte waar zijn, is het preciezer om te zeggen dat de populariteit van het jagen op dolfijnen pas in de afgelopen 40 jaar is gegroeid. Dit als gevolg van de uitvinding van de drijfjacht met lawaaiboten en de handel in gevangen dolfijnen. Echter, om te beweren dat deze jaarlijkse slachting van duizenden bewuste wezens cultuur en traditie is, is absoluut belachelijk. Wanneer de handeling die wordt uitgevoerd jonger is dan degenen die hem uitvoeren, dan is het geen cultuur en geen geschiedenis. In de drie maanden die ik in Taiji ben geweest, en nog eens drie weken ervoor, heb ik persoonlijk meegemaakt hoe ver dit dorp zal gaan om het bloederige geweld dat een slachting op zo'n grote schaal met zich meebrengt, te verbergen. Als dit hun erfgoed is, waarom schamen ze zich dan zo dat ze het moeten verbergen? Als dit werkelijk een oude Japanse traditie is, waarom kent dan slechts een klein aantal Japanners deze zogenaamde culturele traditie?

De propaganda die wijd en zijd door de Japanse media verspreid wordt over de slachting en onze rol in het documenteren van het hopelijke einde daarvan, is op zijn zachtst gezegd bevooroordeeld, en schildert Sea Shepherd Conservation Society en de Cove Guardians af als racistisch en haatdragend. Mensen overal in deze eilandnatie die geen voorafgaande kennis van de Taiji dolfijnenslachting hebben, worden opzettelijk misleid door hun regering en de media door ze te laten te geloven dat de Cove Guardians hier zijn om problemen te maken, zodat de donaties aan Sea Shepherd stijgen. Dit is natuurlijk compleet omgedraaid, aangezien deze poging meer kost dan ermee wordt ingezameld. De Cove Guardians vergroten gestaag de bewustwording en krijgen in toenemende mate meer steun. Echter, het is kostbaar om een officiële vertegenwoordiger zes maanden in Japan te houden, en wij hebben zeer veel waardering voor de mensen die de noodzaak van deze campagne begrijpen en zo vrijgevig onze Cove Guardians ondersteunen. We zijn afhankelijk van giften van mensen om onze acties te ondersteunen, maar niet alle Sea Shepherd campagnes zamelen genoeg geld in om zichzelf te kunnen bedruipen. De omstandigheden vereisen dat onze strategie in Taiji voor nu alleen is om de situatie in de gaten te houden. Niet spannend, maar een noodzakelijk onderdeel van onze algemene strategie voor de dolfijnen.

 

Beelden uit een interview van TV Asahi met Sea Shepherd's Cove Guardians


Video : Andreas Romanowski en Nicole McLachlan (3:38)

Het feit dat de dolfijnendrijfjachten als smerig geheim van hogerhand in de doofpot gestopt worden is niet alleen mijn mening, het wordt ondersteund door de vele Japanse mensen die naar de Cove zijn gekomen om zelf de waarheid over Sea Shepherd te zoeken. Deze mensen reizen uren, soms dagen, om de bekende Cove Guardians met hun eigen ogen te zien. Het ironische van dit alles is dat de meeste Japanse mensen die Taiji bezoeken, als vrienden en supporters van Sea Shepherd eindigen en daarmee de door de overheid gearrangeerde mediapropaganda weerleggen.

Studies hebben aangetoond dat de meerderheid van de Japanse bevolking zich niet bewust is van de massale genocide die plaatsvindt in hun eigen land. Het is ook een bewezen feit dat de Japanse regering het publiek ronduit misleidt door dolfijnenvlees met misleidende informatie onder de noemer van walvisvlees te verkopen. Erger nog, dolfijnenvlees bevat zeer hoge concentraties kwik, waarmee in wezen de mensen die het consumeren worden vergiftigd, waaronder schoolkinderen en zwangere moeders. We weten allemaal dat de regering van ieder land zwakke momenten en beschamende geheimen heeft, maar het Japanse publiek heeft het recht te weten wat hun kinderen voor de lunch op school eten, en ze hebben het recht om te weten dat wat ze eten hen vergiftigt, en uiteindelijk zal leiden tot gebreken in toekomstige generaties.

Een nieuw stuk gepubliceerd door TV Asahi 5, dat werd uitgezonden op 5 februari, was een uitstekend voorbeeld van de propaganda die genadeloos aan het grote publiek van Japan wordt gevoerd. De woorden van de Cove Guardians werden verdraaid ten gunste van de slachting, en de beelden werden zodanig bewerkt dat de citaten van de Cove Guardian uit hun verband werden gerukt. De journaliste, een vrouw uit Osaka genaamd Yajima, kwam na, van de slachting gehoord te hebben, naar de Cove omdat ze dolfijnenvlees wilde proeven. Ze was vanaf het begin voorstander van de jacht, en had haar zinnen gezet op het portretteren van de Cove Guardians als extreme activisten die geld verdienen met activiteiten zoals zwemmen in de Cove, treiteren van de vissers, en het verstoren van de vrede.

Yajima volgde de Cove Guardians overal waar we gingen, en werd zelfs betrapt door leden van Save Japan Dolphins, terwijl ze, verstopt in de struiken aan de illegale kant van een barricade, hen filmde terwijl zij het slachten filmden. Ze heeft zelfs geprobeerd om ons bang te maken door te zeggen dat ze ons had gefilmd bij het oversteken van een barricade, hetgeen een valse verklaring was, aangezien we in overeenstemming met de wet handelen, en ze beweerde dat ze de beelden aan de politie zou laten zien, wat natuurlijk niet gebeurde. Maar toen we haar informeerden over onze beelden van haar overschrijding van de barricade, werd ze nerveus en veranderde snel van onderwerp. Yajima heeft keer op keer bewezen een subjectieve, manipulatieve reporter te zijn die alles zal doen wat nodig is, met inbegrip van liegen en chanteren, om een verhaal te krijgen dat ze kan verdraaien om het haar medemens te laten geloven. Dit is slechts één voorbeeld van mediapropaganda op zijn best.

Yajima's TV Asahi stuk was getiteld "Racisten in Taiji", maar bevatte geen enkel ondersteunend bewijs voor een dergelijke sterke titel. Het verzuimde ook de Cove Guardians in een accuraat en positief licht te zetten door niet te vermelden dat wij de Japanse taal leren en dat zelfs oefenen met politiemensen bij de Cove, niet te laten zien dat we vele Japanse vrienden te hebben en dat de plaatselijke bevolking dol op ons is en ons verwelkomt, en dat ik geregeld in mijn Cove Guardian-berichten uit hoeveel ik van Japan en haar gastvrije mensen geniet.

Onofficieel gaf Yajima aan ons toe dat ze dierenonderzoeker was geweest en dat het kijken naar dolfijnen die sterven in Taiji haar verdrietig maakt, hoewel zij van mening is dat de vissers het volste recht hebben om hun beroep ongehinderd uit te oefenen. Als ik in haar schoenen zou staan en ik zou me in een positie bevinden waar ik een verplichting zou hebben om mijn persoonlijke gevoelens opzij te zetten en aan mijn land, aan de wereld, verslag te doen van de waarheid, maar ik toch ambivalent zou zijn over iets dat mij verdrietig maakte, dan zou ik me beschaamd, schuldig, leugenachtig voelen en niet in staat zijn om in de spiegel naar mijzelf te kijken. Hoe deze vrouw 's nachts slaapt, is mij een raadsel. Hoe ze in staat is om haar verdriet en haar plicht om de onbevooroordeelde waarheid te melden, in te slikken en haarzelf te filmen terwijl ze rauw dolfijnenvlees eet, is iets dat ik nooit zal kunnen begrijpen.

In de wetenschap dat deze propaganda door heel Japan circuleert, vraag ik me af wat de beste oplossing is of zelfs of er een oplossing is. De media zijn een machtige bondgenoot, en een nog machtigere vijand. Ik denk dat de waarheid uiteindelijk zal zegevieren. En zolang de Sea Shepherd Cove Guardians aan hun beleid vasthouden om de Japanse wet te gehoorzamen terwijl ze blootleggen wat er in de Cove gebeurt, dan zal er uiteindelijk iets knappen en zal deze afschuwelijke daad van onmenselijkheid, niet alleen jegens een ander voelend, levend wezen, maar ook jegens de mensen die per ongeluk worden vergiftigd, ten einde komen. 

 

Evenementen:

28 mei
Hilversum
17 & 18 juni
Vorden
23 & 24 juni
Ysselstein

Sites werldwijd:

Australië België Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: