Het grote visserijdebat

15 januari 2011

Het grote visserijdebat

Commentaar door Sea Shepherd CEO Steve Roest

The Great Fishing Febate

The Big Fish Fight, een televisieshow van Channel 4, is momenteel voorpaginanieuws in het Verenigd Koninkrijk. Beroemde chef-kok Gordon Ramsay is in het nieuws, na zijn confrontatie met Costa Ricaanse haaienvinstropers, waarbij hij doordrenkt zou zijn met benzine en onder schot zou zijn gehouden voor het volgen van de illegale handel. In diezelfde televisieserie onderzocht Hugh Fearnley-Whittingstall de praktijk van het teruggooien, waarbij vissers door regels van de Europese Commissie gedwongen worden om de bijvangst, waar ze geen quotum voor hebben, terug te gooien, terwijl ze vissen op de soorten waarvoor ze wel quota hebben. Fearnley-Whittingstall voer mee aan boord van een bodemtreiler, die netten over de zeebedding sleept en daarbij een willekeur aan vis vangt. Uit data over de visserij die al vanaf 1889 is bijgehouden, blijkt dat er destijds 4,3 keer meer vis werd gevangen in Engeland en Wales met een kleine vloot bestaande uit kleine zeilboten, dan tegenwoordig met de bodemtreilers.

Helaas sloeg in dezelfde tv-show, de veel gelauwerde, wereldberoemde chef-kok Hester Blumenthal een vreselijke blunder door zeewolfwangen te gaan koken. Sinds 1889 is de populatie van Atlantische zeewolf met 96 procent afgenomen in de sleepnetvisserij van Engeland en Wales. Deze soort is bijzonder gevoelig voor overbevissing en is al zo uitgeput aan de andere kant van de Atlantische Oceaan, dat de vis in Canada al bedreigd is verklaard. De omvang van de daling in Europa is voldoende om de zeewolf in aanmerking te doen komen voor vermelding op de rode lijst van bedreigde diersoorten van de Internationale Unie voor Natuurbescherming (IUCN).

Geven deze beroemde chef-koks werkelijk om de duurzaamheid van de vis die ze koken, of gaat het ze eigenlijk alleen om hun eigen winst en roem?

Het is fantastisch, dat de media nu eindelijk de grote schaal van schending en vernietiging erkennen, die elke seconde van elke dag plaats vindt in al onze oceanen. Voorzitter en oprichter van Sea Shepherd Conservation Society, kapitein Paul Watson, probeert ons dit al 40 jaar lang duidelijk te maken, maar goed, we praten er nu tenminste over en beter laat dan nooit... hopelijk.

Het enige probleem is dat terwijl overheden debatteren over quota en visserijpraktijken en chef-koks debatteren  over welke vis ze nog "duurzaam" kunnen klaarmaken en opdienen in hun sterrenrestaurants, deskundigen en mariene wetenschappers uit de hele wereld een bijzonder angstaanjagend, maar realistisch beeld schilderen:
"Diersoorten verdwijnen uit de mariene ecosystemen en deze trend is zich inmiddels aan het versnellen", aldus hoofdauteur en deskundig marien bioloog Boris Worm. "We beginnen nu een aantal van de gevolgen te zien. Bijvoorbeeld, als de lange termijn trend zich voortzet, valt te voorspellen dat alle vissoorten en zeevruchten nog tijdens mijn leven bezwijken - vóór 2048." Worm is een assistent hoogleraar in mariene conservatie biologie aan de Dalhousie Universiteit in Halifax, Canada.

"Op dit moment," vervolgt Worm, "is 29 procent van alle vis en andere in zee levende soorten al bezweken – wat wil zeggen dat hun vangst is gedaald met 90 procent. Het is een zeer duidelijke en versnellende trend. We hebben geen modellen nodig om deze trend te kunnen begrijpen."

Geschat wordt, dat 90 procent van de grote roofvissen al uit onze oceanen zijn weggevangen en dat elk jaar 40 miljoen ton vis wordt teruggegooid als ongewenste bijvangst (dat is 40 procent van de wereldwijde visvangst). We hebben dus een enorme en ongekende uitputting van vis; we verwachten dat er in 2048 onvoldoende voorraden in de oceanen zijn voor alle commerciële visserij ". En we gooien momenteel 40 procent van onze vangst als “ongewenst” overboord. Wat een bizarre en gruwelijke paradox.

Sea Shepherd is geen dierenrechtenorganisatie, maar een organisatie gericht op natuurbehoud. En hoewel ik vegetariër ben, ben ik opgegroeid in een huishouden waar één keer per week vis werd gegeten. Maar tegenwoordig eten veel mensen dagelijks vis; eten gezinnen meerdere keren per dag visfilet van hun lokale fastfood restaurants en wordt haai in 14.000 fish & chip shops in Engeland verkocht (vreemd genoeg bestempeld als 'rock salmon'). Milieu-groeperingen als Greenpeace en het Wereld Natuur Fonds debatteren over wat al dan niet duurzaam is en ‘groenwas’ organisaties, zoals de Marine Stewardship Council (MSC), verstrekken eco-keurmerken om bepaalde soorten vis te certificeren als 'duurzaam'. Maar het komt er simpelweg op neer, dat teveel mensen teveel vis eten. En als we onze eetgewoonten niet drastisch veranderen, zullen we het volledige visbestand binnen 40 jaar hebben uitgeroeid.

Er is een woord dat beschrijft, 'wanneer iets niet verstandig is en waarschijnlijk zal leiden tot zeer slechte resultaten' en dat woord is waanzin.

De manier waarop de bevolking van deze planeet haar oceaanbronnen beheert is krankzinnig. Terwijl sommigen debatteren over quota en welke soorten duurzaam zijn, zuigen de commerciële vissersvloten meedogenloos elk levend wezen uit de zee. We hebben al het nodige wetenschappelijke bewijs in handen, we kunnen zelfs kijken naar onze eigen zeer recente geschiedenis - zoals de instorting van de Grand Banks kabeljauwvisserij in de jaren ’90 van de vorige eeuw - om de waarheid van ons gedrag te zien... waanzin.

Wat moeten we doen? Nou, we moeten in ieder geval stoppen met het eten van vis (of in elk geval onze individuele inname drastisch minderen). Er zouden grote mariene reservaten in de oceanen moeten komen en ruim 50 procent van onze oceanen zou volledig beschermd moeten worden door zogenoemde No Take Areas. En de commerciële vloten zouden moeten worden opgedoekt. Als we dat niet doen, zal er geen herstel van visbestanden plaatsvinden en zal er niets meer overblijven om over te debatteren.

Zoals kapitein Watson zo welsprekend verklaart: "Als de oceanen sterven, sterven wij". Laten we niet vergeten, dat de vernietiging onze schuld is. En wij kunnen het stoppen, als we collectief de strijd aan gaan.

 

Evenementen:

5 & 6 maart 2017
Utrecht
25 maart
De Koog, Texel
8 april
Harlingen
6 mei
Podium Mozaïek, Amsterdam

Sites werldwijd:

Australië België Brazilië Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: