Zouden we papieren walvissen, virtuele walvissen of echte walvissen moeten redden ?

23 december 2010

Zouden we papieren walvissen, virtuele walvissen of echte walvissen moeten redden ?

Commentaar door Kapitein Paul Watson

Greenpeace in Zodiac

Als medeoprichter van de Greenpeace Foundation maak ik me zorgen dat het huidige Greenpeace bestuur het contact met de werkelijkheid lijkt te verliezen. Greenpeace stuurt geen schepen meer naar de Zuidelijke Oceaan om de walvissen te redden, maar in plaats daarvan hebben ze nu een videospelletje waarmee je virtueel walvissen kunt redden.

Waarom zou je helemaal naar de afgelegen, koude en vijandige kusten van Antarctica gaan, als je walvissen vanuit je woonkamer kunt redden door het  "Greenpeace Save the Whales" spel te spelen?

O, en trouwens, als je vandaag een donatie stuurt naar Greenpeace, stuurt Greenpeace uit jouw naam een echte papieren origamiwalvis naar president Barack Obama.

Dit is de meeste recente oproep van Greenpeace

"Vijfendertig jaar geleden was Greenpeace de eerste organisatie die de commerciële walvisvloten durfde te confronteren op volle zee."

Maar wat ze nu daadwerkelijk doen is :

"Als je vandaag geld doneert, zullen het Greenpeace-team en ik een origamiwalvis met je naam erop afleveren bij het Witte Huis. En we zullen ervoor zorgen dat iedereen ze ziet door de beelden van de origamiwalvissen wereldwijd uit te zenden."

John Hocevar,
Greenpeace Directeur Oceaancampagnes

John Hocevar was slechts 4 jaar oud toen Bob Hunter en ik voor het eerst een menselijk schild vormden  tussen acht vluchtende potvissen en een Sovjet-harpoenschip. Alle mensen die die dag mee waren zijn niet meer aangesloten bij Greenpeace. Dus John kan zeggen dat Greenpeace de eerste organisatie was die de commerciële walvisvangst confronteerde, en hiermee impliceren dat hij erbij was, maar ik kan echt zeggen dat ik en mijn scheepsmaten de eerste mensen waren die dat daadwerkelijk hebben gedaan. En daarom, omdat wij de walvissen voor onze ogen zagen sterven én omdat wij zelf die dag ook maar net aan de dood ontsnapten, daarom zijn wij ons tot de dag van vandaag sterk bewust van de realiteit van de walvisvangst.
 
Om deze reden wordt ik dus boos als wat wij toen gedaan hebben, en wat we de laatste vijfendertig jaar gedaan hebben, wordt getrivialiseerd. Walvissen zijn voor ons geen abstractie!
Een paar jaar geleden schreef John Hocevar ook:

“Ik verheug mij op een Wereld Oceanendag waar ik achterover kan gaan zitten met een biertje,  wetende dat de oceanen beschermd en gezond zijn. Ik hoop oprecht dat dit mogelijk is zonder tijdmachine of intergalactische reizen.”

 Nee, het lijkt erop dat het voor John mogelijk is met behulp van videospelletjes en origamiwalvissen.
Waarom mij dit overstuur maakt ? Omdat Sea Shepherd op dit moment drie schepen en 88 vrijwilligers naar de Zuidelijke Oceaan heeft gestuurd. Wij zijn daadwerkelijk ter plekke, in afwachting van de moordenaars en klaar om de onschuldigen te beschermen. Wij zullen niet thuis zijn met Kerstmis, ook het nieuwe jaar niet inluiden met vrienden en familie, en we zullen zeker geen red-de-walvis videospelletjes spelen waarbij je een getekende walvisjager achterna zit op een computerscherm.

We geven geen geld uit aan massale directe oproepen via de email en wij hebben geen betaalde fondsenwervers in de straten van elke grote stad in de wereld gezet om te bedelen om geld, waar elke werver een groot percentage van krijgt. Sea Shepherd donaties worden besteed aan campagnes, omdat ik vele jaren geleden heb ontdekt dat er twee soorten organisaties zijn: organisaties die actie ondernemen en organisaties die mailingen versturen!

Greenpeace was ook eens een "doe-organisatie", op schepen en in het veld, ze stroopten de mouwen op en waren effectief, walvissen werden van de dood gered. Nu is het een mailing-organisatie, een organisatie die doet alsof, in kantoren waar geld wordt verzameld en, nu dan, origamiwalvissen worden gemaakt!

Terwijl Greenpeace dit doet, en terwijl John achterover leunt met zijn biertje in de hand, zijn wij in de echte wereld op jacht naar walvisvaarders. Dit is het zevende jaar dat wij de kerstvakantie door hebben gebracht  op zee om de walvissen te beschermen. Onze schepen kosten veel geld en daar hebben we niet genoeg van. Het is een gevecht om onze schepen daar te krijgen waar we ze willen, en ze van brandstof en proviand te voorzien. Greenpeace, daarentegen, heeft een zeer efficiënte fondsenwervingmachine, welke tientallen miljoenen dollars weet binnen te brengen om de “walvissen te redden”.

En wat doen ze ermee ? Ze verzenden papieren origamiwalvissen aan de president van de Verenigde Staten! Niet aan de premier van Japan, of de keizer van Japan, of  aan de premiers van IJsland, Noorwegen of Denemarken, maar aan de president van een land dat zich al verzet tegen de commerciële walvisvangst en dat zelf niet aan commerciële walvisvangst doet!

Wat is er mis met aan dit plaatje? Het antwoord is dat het totaal los staat van de werkelijkheid. Greenpeace grijpt met deze actie haar kans om grote bijdragen te verkrijgen voor weinig kosten. Waarom zou je honderdduizenden dollars aan brandstof en bevoorrading, materieel en middelen uitgeven, wanneer je gewoon een bedrijf in kunt huren dat mailingen uitstuurt en papieren origamiwalvissen verstuurt aan de president ?

Ik zie het al voor me dat de president van de Verenigde Staten de telefoon opneemt en zegt: "Hallo Naoto, neem me niet kwalijk, maar kunt u die vervelende walvisvaarders en uw walgelijke dolfijnenmoordenaars terugfluiten. Ik word helemaal overspoeld met deze origamifrutseltjes en eerlijk gezegd, mijnheer de minister-president, er moet iets aan gedaan worden. Ja, ik weet dat ik u niet kan vertellen wat u moet doen, Naoto, maar Greenpeace vertelde me dat ik u moest  vertellen om te stoppen met het doden van walvissen en dolfijnen, omdat ze het niet leuk vinden dat Sea Shepherd u vertelt wat te doen en uw schepen blokkeert enzo, en ze zeggen dat als ik u niet zover krijg om te stoppen met het doden, ze me nog meer van deze vervelende papieren dingen zenden, en als ze dat doen heb ik Al Gore aan mijn broek hangen over al die papierverspilling en dat soort ergernis kan ik niet gebruiken, Naoto. "

Sinds begin september heeft Sea Shepherd een team ter plekke in Taiji (Japan), dat er gedurende het hele slachtseizoen tot eind maart zal blijven. Greenpeace heeft nog geen voet in Taiji gezet om het afslachten van de dolfijnen tegen te gaan en noemt de slachtpartij "traditioneel”. Sea Shepherd zit sinds 1999 in de Galapagos en werkt samen met de parkwachters om op te treden tegen stropers en de slachting van haaien voor hun vinnen. Greenpeace heeft zich nooit met deze problematiek bezig gehouden. Ook doet Greenpeace niets om zeehonden te redden of om de illegale visserij te stoppen. Ook is Greenpeace zeker niet hier in de Zuidelijke Oceaan, waar de walvisvangst al volgende week  zou kunnen beginnen. Ze hebben schepen, ze hebben de middelen, maar ze zijn te druk bezig met fondsenwerving of met het ophangen van spandoeken.

Ik heb ze verteld dat we hun hulp kunnen gebruiken. Ik heb ze verteld dat we met ze zouden samenwerken en hen de coördinaten van de walvisvaarders zouden geven zodra we ze vinden, maar ze weigeren om antwoord te geven. Ze hebben mij niet eens een van die origamiwalvissen gestuurd om mij gunstig te stemmen. Je zou toch denken dat ze dat wel zouden doen, gezien het feit dat ze geloven dat de papieren origamiwalvissen de president van de Verenigde Staten ervan zullen overtuigen om actie te ondernemen tegen Japan.
Nee, ze willen niet dat je doneert om bij te dragen aan een schip met bemanning om tegen de walvisjagers op te treden, maar dankzij je donatie wordt er wel een papieren origamiwalvis met je naam erop gestuurd aan de president van de Verenigde Staten.

Het enige dat ik weet is dat ik op een schip in de Zuidelijke Oceaan zit en dat de zee tegen ons schip slaat terwijl ik dit typ en mijn stoel heen en weer rolt. De wind giert buiten en de ijzel glijdt naar beneden aan de buitenkant van de patrijspoorten. Ondertussen is ergens hier een Japanse walvisvloot die in de richting van het walvisreservaat in de Zuidelijke Oceaan gaat met de intentie om meer dan duizend walvissen af te maken.

En waar is John? Hij leunt waarschijnlijk achterover met een biertje, na het zeer dure Greenpeace-kerstfeest. En op Eerste Kerstdag, als hij een stuk kalkoen afsnijdt en de vulling op zijn bord lepelt, zal hij glimlachen en zal hij dankbaar zijn dat hij kerst thuis kan vieren met zijn familie, omdat Greenpeace echte schepen en echte passie heeft vervangen door videospelletjes en origami.

Goed gedaan John ! Heel goed gedaan !

 

Evenementen:

5 & 6 maart 2017
Utrecht
25 maart
De Koog, Texel
8 april
Harlingen
6 mei
Podium Mozaïek, Amsterdam

Sites werldwijd:

Australië België Brazilië Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: