Met drie prima schepen het gevaar tegemoet varen

14 december 2010

Met drie prima schepen het gevaar tegemoet varen

Commentaar door Kapitein Paul Watson

"Het lijkt een natuurwet te zijn, onbuigbaar en onvermijdbaar, dat zij die geen risico nemen, niet kunnen winnen."
spacer-- Kapitein John Paul Jones, oprichter van de Amerikaanse marine.

Taking three fair ships into harm's wayWe hebben informatie van een journalist in Japan ontvangen dat de strategie van de Japanse walvisvloot dit seizoen eruit zal bestaan om niet van ons te vluchten, maar om te proberen om walvissen te doden in aanwezigheid van de schepen en bemanning van de Sea Shepherd. Met alle respect zou ik de Japanse bemanning aanraden om heel voorzichtig te zijn bij de implementatie van een dergelijke strategie. We beschouwen het doden van walvissen in de Zuidelijke Oceaan als moord en ik kan hen beloven (en dertig jaar van onze geschiedenis zijn hiervan het bewijs) dat we deze walvissen zullen verdedigen met ons leven.

Ik zal niet werkeloos toezien hoe walvissen in onze aanwezigheid gedood worden. Twee jaar geleden werd de walvis die in Whale Wars getoond werd, gedood op twaalf mijl afstand van mijn schip en gefilmd vanuit onze helicopter. Ik zou zonder enige aarzeling mijn schip in de waagschaal gooien om het leven van een walvis te redden. Er kan niet van ons worden verwacht dat we rustig toekijken terwijl een kind gemolesteerd wordt, een vrouw verkracht wordt of een persoon vermoord. Wat voor soort mens zou simpelweg toe kijken en spandoeken ophangen of foto’s nemen wanneer een puppy of kitten dood wordt geslagen of geschopt? We zullen dat dan ook niet doen als de verachtelijke Japanse stropers duidelijk de bedoeling hebben om een walvis te vermoorden.

Op 7 juni 1961 sprak President John F. Kennedy de afzwaaiende lichting van de United States Naval Academy in Annapolis toe. In zijn speech refereerde hij aan een quote van kapitein John Paul Jones, die het volgende zou hebben gezegd: “Geef me een goed schip zodat ik het gevaar tegemoet kan treden.”  Maar Kennedy heeft Jones fout geciteerd. In feite heeft Jones het volgende gezegd: “Ik wil niks te maken hebben met een schip dat niet snel is, want ik ben van plan het gevaar tegemoet te gaan.”

In beide gevallen gaat het citaat op voor Sea Shepherd. We hebben drie goede schepen: de Steve Irwin, de Bob Barker en de Gojira en we zullen het gevaar ermee tegemoet varen. Onze voornaamste doelstelling is om de toegang tot het fabrieksschip Nisshin Maru te blokkeren, zodat er geen walvissen geladen kunnen worden. Dit betekent dat we ofwel de Steve Irwin ofwel de Bob Barker in een zodanige positie moeten houden dat het onmogelijk is om een walvis van één van de harpoenschepen naar het fabrieksschip over te brengen.

Twee jaar geleden hebben de walvisjagers ons in deze taktiek uitgedaagd. Ze hadden eerdere ervaringen met Greenpeace die dit probeerde te doen, en ze hadden ervaren dat Greenpeace zich terugtrok om een aanvaring te vermijden als ze agressief dichterbij kwamen. Ze waren danig geschokt toen ze merkten dat Sea Shepherd zich niet terug wilde trekken. Hun pogingen resulteerden in drie aparte aanvaringen, tot niet wij maar de walvisvaarders zich uiteindelijk terug trokken. Ze hebben niet meer geprobeerd om walvissen in onze aanwezigheid over te laden.

Als ze zich dit seizoen met geweld in een positie willen duwen om dode walvissen over te brengen, dan zullen ze merken dat Sea Shepherd nog vasthoudender zal zijn. Als ze het toch proberen, dan zal het tot aanvaringen komen. Sea Shepherd verwacht dat de Japanse walvisvaarders vijandiger, agressiever en kwader zullen zijn, omdat ze meer dan ooit gefrustreerd zijn. We hebben hen veel vangst en dus winst onthouden in de laatste vijf jaar. Ze hebben bovendien een groen licht gekregen om gewelddadiger op te treden, door het feit dat niemand ooit de Japanse kapitein die de Ady Gil in twee heeft gevaren en daarbij bijna zes mensen heeft gedood, zelfs maar heeft ondervraagd.

Aan elk bemanningslid is de directe vraag gesteld of ze hun leven willen wagen om een walvis te redden.  Enkel zij die geantwoord hebben dat ze dat inderdaad zouden doen, zijn geselecteerd voor Operatie No Compromise. 88 vrouwen en mannen van 21 naties vertegenwoordigen dit jaar die toewijding in deze zuidelijke wateren. Misschien zullen de Japanners naar hen verwijzen als de “Gestoorde 88”, maar er blijft het feit dat eenieder van hen miljoenen mensen vertegenwoordigt die de walvisvangst verafschuwen. Via Whale Wars zullen hun verhalen uitgezonden worden naar miljoenen mensen en hun inspanningen zullen beschreven worden in tijdschriften, nieuwsbladen en boeken. Als één van ons zou sterven door toedoen van een Japanse walvisjager, dan zal geheel Japan als natie te schande worden gemaakt en zal de Japanse overheid verketterd worden.

De Japanse overheid moet een beslissing nemen. Zijn ze bereid om hun ontspoorde walvisjagers zichzelf of ons te laten verwonden of te doden om hun illegale, dodelijke en alom verafschuwde activiteiten in de Zuidelijke Oceaan te verdedigen? Zijn ze bereid om de levens van hun eigen burgers te riskeren door hen opzettelijk betrokken te laten raken bij aanvaringen op de meest vijandige, afgelegen en meedogenloze zeeën ter wereld? Zijn ze bereid om mensen te laten sterven om hun wrede archaïsche, verliesgevende en meelijwekkende illegale industrie te verdedigen?

Sea Shepherd zal geen aanvaring initiëren, maar onze schepen ZULLEN hun positie behouden om het overladen van gedode walvissen naar de Nisshin Maru te verhinderen. We ZULLEN onze positie houden, hoe vaak de harpoenboten ook zullem proberen om onze boeg in te rammen met hun aanvaringen.

Australië, Nieuw-Zeeland, of beiden zouden een marineschip naar de Zuidelijke Oceaan moeten sturen om de vrede te bewaren, de situatie te observeren en om klaar te staan om te mediëren en reddingsoperaties uit te voeren, mocht dat nodig zijn. Samen met de Verenigde Naties en Nederland vragen beide landen om terughoudendheid. Maar wat betekent dat dan precies? Verwachten ze dat de Japanners zich zullen weerhouden van het doden van walvissen? Verwachten ze dat Sea Shepherd zich zal weerhouden van het beschermen van walvissen? Waar en in welke zin verwachten ze deze terughoudendheid en hoe denken ze dat die moet worden gerealiseerd?

De Aussies en de Kiwi’s zullen geen marineschip sturen, maar de Japanse overheid heeft wel actie ondernomen en heeft militair personeel geplaatst op de walvisvaarders, alsof het hele gebied van de Zuidelijke Oceaan van hen is, hetgeen feitelijk in de praktijk ook zo is.

Australië en Nieuw-Zeeland zouden hun soevereiniteit over het Australische Antarctische Gebied en de Ross Dependency moeten uitoefenen. Hun houding is gewoon laf. Om de economische handelsbelangen maar goed te houden zien ze het als hun belangrijkste verantwoordelijkheid om houtsnippers, wol, uranium en andere goederen aan Japan te verkopen, in plaats van de belangen van de walvissen te verdedigen in hun eigen gebied, en de belangen van hun eigen mensen, die echte actie van hun overheid willen zien om de walvissen te beschermen, te behartigen.

Op 17 november heeft Nieuw-Zeeland een speciale en beperkte oplage van Ross Sea Dependency postzegels uitgegeven, ter herinnering aan vijf walvissoorten: dwergvinvissen, noordse vinvissen, potvissen, bultruggen en orca’s. Nieuw-Zeeland claimt het gedeelte van de Ross Zee dat in de Zuidelijke Oceaan ligt als haar territorium. Ze claimt de walvissen als haar eigendom. Dan blijft de vraag waarom ze zich laten intimideren door de meedogenloze, plunderende walvisjagers uit Japan?

 

Operation No Compromise

Operation
No Compromise

 

Evenementen:

27 april
Amsterdam, NDSM Vrijhaven
5 mei
Vlissingen
6 mei
Podium Mozaïek, Amsterdam

Sites werldwijd:

Australië België Brazilië Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: