Geen compromis over walvisvangst

16 september 2010

Geen compromis over walvisvangst

Met commentaar van kapitein Paul Watson

Geoffrey Palmer was een van de grondleggers van een berucht compromis dat gelukkig niet werd aangenomen tijdens de afgelopen bijeenkomst van de Internationale Walviscommissie. Het was een compromis dat een aanzienlijke hoeveelheid steun wist te vergaren, waaronder die van de Amerikaanse commissie voor de walvisvangst en Greenpeace.

Samengevat wilde Palmer dat Japan toestemming kreeg om walvissen te doden in zowel het noordelijke deel van de Grote Oceaan als in de Zuidelijke Oceaan, met als tegenprestatie slechts een vermindering van het jachtquotum in het walvisreservaat in de Zuidelijke Oceaan.

Het was een erg onderdanige reactie op de voortdurende illegale walvisvangst van Japan in de wateren rond Antarctica. Het was alsof Nieuw-Zeeland, de VS en Greenpeace zich bij Japan aansloten door de betekenis van het woord “walvisreservaat” niet te begrijpen.

Deze gekte van “laten we walvissen afmaken om ze te redden” werd tijdens de afgelopen bijeenkomst van de IWC in Marokko in de kiem gesmoord. In een recent interview met de Japanse krant Asahi Shimbun legt Palmer uit hoe Japan een kans heeft gemist de walvisvangst te legaliseren.

Dit is het verhaal, voorzien van mijn commentaar.

In antwoord op deze zwakke en onderdanige poging van Palmer en zijn bondgenoten om de walvissen en het walvisreservaat in de Zuidelijke Oceaan in de uitverkoop te doen, noemt Sea Shepherd haar terugkeer in december naar de Zuidelijke Oceaan voor de 7e campagne tegen de illegale Japanse walvisvangst, Operation No Compromise..

article_separator_650x1

STANDPUNT – Geoffrey Palmer: Japan heeft kans gemist op walvisvangst kustgebied

SPECIAAL VOOR DE ASAHI SHIMBUN

Geoffrey Palmer: Ieder jaar in de periode voor Kerstmis worden de televisieschermen van de mensen in Nieuw-Zeeland gevuld met beelden van de walvisvangst van de Japanners in de Zuidelijke Oceaan. Aangezien 90 procent van de inwoners van Nieuw-Zeeland tegen de walvisvangst is, zorgt dit voor grote onrust.

Kapitein Paul Watson: Geoffrey Palmer begint met te stellen dat 90 procent van de bevolking van Nieuw-Zeeland tegen de walvisvangst is en negeert dit feit vervolgens om zijn idee van legalisering van de Japanse walvisvangst te promoten.

Geoffrey Palmer: De onderhandelingen binnen de Internationale Walviscommissie staan al jaren stil. We hebben deze patstelling proberen te doorbreken met behulp van een kleine groep onder mijn voorzitterschap, van landen die voor dan wel tegen de walvisvangst zijn. Dit proces heeft geresulteerd in deze jaarlijkse bijeenkomst.

Gedurende dit proces toonde Japan zich bereid om een compromis te sluiten en gaven de Japanners aan dat ze het aantal walvissen dat in de Zuidelijke Oceaan gevangen wordt zouden terugschroeven wanneer zij in ruil daarvoor een beperkte walvisvangst mochten starten langs de kust in de Noordelijke Grote Oceaan. Voor ons in Nieuw-Zeeland was dit een aantrekkelijk voorstel en dus waren wij bereid dit te ondersteunen.

Kapitein Paul Watson: Het was niet aantrekkelijk voor de inwoners van Nieuw-Zeeland. Het was aantrekkelijk voor de regering van Nieuw-Zeeland omdat zij naar een middel zocht om Japan tevreden te houden zodat de handelsrelaties niet zouden worden verstoord. Nieuw-Zeelanders zijn geen voorstanders van het legaliseren van de walvisvangst in de Noordelijke Grote Oceaan in ruil voor een afname van het aantal dode walvissen in de Zuidelijke Oceaan. Sea Shepherd heeft al gezorgd voor deze afname. Het heeft totaal geen zin om het quotum te verlagen tot een niveau waarboven ze dankzij onze inzet toch al niet uitkwamen.

Geoffrey Palmer: Helaas kwam het op de bijeenkomst van dit jaar niet tot een overeenkomst en de reden hiervoor was een gebrek aan politieke wil van beide kanten. De gelegenheid deed zich voor maar er werd geen gebruik van gemaakt.

Kapitein Paul Watson: Oh, de wil was er wel degelijk. Japan wilde alles en in tegenstelling tot Nieuw-Zeeland en de VS was Japan niet bereid over wat dan ook een compromis te sluiten. Gelukkig waren de Zuid-Amerikaanse landen, Europa en Australië volhardend in hun weerstand tegen iedere vorm van legalisering van walvisvangst in het walvisreservaat in de Zuidelijke Oceaan.

Geoffrey Palmer: Het compromis was gebaseerd op het eenvoudige principe dat er minder walvissen zouden worden gedood. De vraag was hoeveel minder en wij zochten naar een realistische oplossing. Japan maakte duidelijk dat het de walvisvangst in de Zuidelijke Oceaan alleen zou afbouwen als er daarvoor in de plaats in beperkte mate langs de kust gevangen mocht worden.

Kapitein Paul Watson: Sinds Sea Shepherd is begonnen met interventies worden er ieder jaar minder walvissen gedood. Palmer staat al jaren vijandig tegenover de Sea Shepherd Conservation Society en weigert daarom eenvoudigweg te erkennen dat het aantal dode walvissen door onze interventies is afgenomen.

Geoffrey Palmer: Echter, de discussie omtrent walvissen ligt in veel landen erg gevoelig en daardoor kunnen emoties in de weg komen te staan van harde analyses. Er is weerstand tegen het idee dat duurzame walvisvangst acceptabel is, en veel mensen denken dat het enige acceptabele het afschaffen van de walvisvangst is.

Kapitein Paul Watson: Dit heeft niets te maken met emotie. Het gaat over internationale wetgeving omtrent conservatie. Wat Japan doet is illegaal. Palmer denkt dat het aanbevelingswaardig is om compromissen te sluiten met stropers. Natuurlijk is er weerstand. Er moet weerstand zijn tegen misdadige activiteiten. En ja, de walvisvangst, door wie en met wat voor doel dan ook, zou helemaal afgeschaft moeten worden. Zoals Palmer aan het begin van dit artikel al zei, is 90% van de inwoners van NieuwZeeland tegen de walvisvangst, dus waarom sluit hij compromissen voor de 10% die de walvisvangst blijkbaar steunt. Een compromis is onacceptabel als het slechts de belangen van 10% bevredigt. Duurzame walvisvangst bestaat niet. Misschien is het Palmer niet opgevallen, maar ook op het gebied van duurzame visserij gaat het mis. Onze oceanen zijn aan het sterven en we kunnen de biodiversiteit in de zeeën niet in stand houden door walvissen en vissen te doden. We hebben het aantal soorten zeedieren tot een onacceptabel laag niveau laten dalen.

Geoffrey Palmer: Ook is het idee van een compromis altijd onaantrekkelijk. Iets opgeven dat als diep geworteld principe wordt gezien, wordt beschouwd als gevaarlijk als er niet voldoende voor wordt terug gekregen. In veel landen wordt de walvis als icoon gezien en mensen vinden dat walvissen om geen enkele reden gedood zouden moeten worden. Veel van deze landen zijn uiteraard zelf voormalige walvisvarende naties.

Kapitein Paul Watson: Palmer en ik zijn het op dit punt met elkaar eens. Een compromis is niet aantrekkelijk. Als landen die vroeger aan de walvisvangst deelnamen, zoals de VS, Nederland, Groot-Brittannië en Australië, de walvisvangst kunnen afschaffen, dan kunnen welvarende, moderne landen als Japan, Noorwegen en IJsland dat ook.

Geoffrey Palmer: Regeringen van landen die zelf niet deelnemen aan de walvisvangst ontbreekt het vaak aan kennis over het onderwerp en zij worden vaak eenvoudig overgehaald door de oproepen van niet-gouvernementele instanties. En aangezien het democratische regeringen zijn, kunnen ze de publieke opinie niet negeren.

Kapitein Paul Watson: Het is enorm neerbuigend van Geoffrey Palmer om te beweren dat landen die niet aan de walvisvangst deelnemen geen verstand van walvissen of de walvisvangst hebben. De Japanners mogen dan de experts op het gebied van het doden van walvissen zijn maar dat wil nog niet zeggen dat het de landen die tegen het hervatten van de walvisvangst stemmen ontbreekt aan wetenschappelijke kennis omtrent walvissen, hun aantallen, hun biologie en gedrag. Palmer is meer dan bereid om de bezwaren van 90% van zijn landgenoten te negeren in zijn pogingen met de Japanse walvisjagers samen te werken en deze tevreden te houden.

Geoffrey Palmer: Desalniettemin had Japan best meer kunnen toegeven tijdens de onderhandelingen.

Ik zie Japan als een klein eiland met een grote bevolking, wat de overheid ertoe brengt om de nadruk te leggen op een stabiele voedselvoorziening. Hoewel de Japanners minder walvis eten dan vroeger, wil de regering hen de toegang tot het voedsel uit de zee niet ontnemen.

Echter, Japan had veel meer kunnen winnen door de walvisvangst in de Zuidelijke Oceaan te verminderen. Het is te betreuren dat de Japanse delegatie niet meer wilde toegeven in het beginstadium van de onderhandelingen. Ik ben van mening dat de uitkomst anders zou zijn geweest als Japan het uiteindelijke voorstel in een eerder stadium had gedaan.

Kapitein Paul Watson: Japan is niet geïnteresseerd in een compromis. Japan gelooft dat economische terreur het middel is om het beoogde doel te bereiken en het lijkt te werken met Nieuw-Zeeland. Een Japans schip heeft met opzet een schip geramd en vernield dat in Nieuw-Zeeland geregistreerd stond en Nieuw-Zeeland heeft de Japanse kapitein die verantwoordelijk was voor deze misdaad niet eens verhoord. De regering van Nieuw-Zeeland schaarde zich zelfs aan de kant van de Japanse walvisjagers door te weigeren de aanslag door het Japanse schip te veroordelen

Geoffrey Palmer: Het verbod op commerciële walvisvangst is een van de grote overwinningen van de wereldwijde wetgeving en het wordt ondermijnd door de Japanse walvisvangst. Japan gebruikt een maas in de wet om de walvisvangst voort te zetten en de reputatie van het land lijdt hieronder omdat veel mensen in andere landen denken dat de wetenschappelijke basis voor deze jacht slechts schijn is.

Kapitein Paul Watson: Nee, we denken niet alleen dat het schijn is, het is bewezen. De zogenaamde wetenschappelijke walvisvangst is oplichterij en niemand trapt erin behalve degenen voor wie dat voordelen heeft ten gunste van hun eigen doelen. Hoe kun je het verbod een overwinning noemen als er ongeveer 20.000 walvissen zijn afgeslacht sinds de invoering ervan. Als het een overwinning zou zijn geweest, dan zouden we niet gedwongen worden om actie te ondernemen tegen de illegale walvisvangst die tegen dit verbod ingaat.

Geoffrey Palmer: Als Japan concessies had gedaan betreffende de walvisvangst in de Zuidelijke Oceaan, was walvisvangst langs de kust mogelijk geweest – maar zou ook respijt gebracht hebben van de jaarlijkse confrontaties die slecht zijn voor de internationale reputatie en het buitenlands beleid van het land.

Kapitein Paul Watson: Palmer is niet geloofwaardig als hij zoiets beweert. De Sea Shepherd Conservation Society zal niets minder accepteren dan het totaal stilleggen van de walvisvangst in het walvisreservaat in de Zuidelijke Oceaan. Dacht Palmer nou echt dat wij simpelweg zouden vertrekken als een dergelijke overeenkomst tot stand zou komen? Greenpeace heeft wel toegezegd dat het geen verdere actie zou ondernemen, maar Greenpeace onderneemt al sinds 2007 geen actie meer tegen de walvisvangst in de Zuidelijke Oceaan. Als reactie op deze mislukte poging om de Japanse walvisvaarders zoet te houden zal de operatie waarmee wij in december terugkeren naar Antarctica de naam Operation No Compromise dragen.

Geoffrey Palmer: Het verdrag waarop het IWC is gebaseerd schiet fundamenteel tekort. Het omvat zowel het beschermen van de walvis als het beheersen van de walvispopulatie. Het is onduidelijke of deze doelen beiden kunnen worden bereikt.

De onderhandelingen bij het IWC zullen nu stil komen te liggen maar zijn nog niet voorbij. Beide partijen moeten heroverwegen of er niet alsnog tot een overeenkomst kan worden gekomen. In een speech eerder dit jaar heb ik gezegd dat als we een compromis willen bereiken, beide partijen zullen moeten toegeven en een bittere pil zullen moeten slikken. In dit geval hadden geen van beide partijen trek in een bittere pil.

Kapitein Paul Watson: Een overeenkomst is niet nodig. Wat we nodig hebben is handhaving van de bestaande wetgeving. Japan is illegaal bezig door zich te richten op bedreigde bultruggen en vinvissen en beschermde dwergvinvissen in een internationaal vastgesteld walvisreservaat en handelt daarmee in strijd met het internationaal moratorium op de walvisvangst, in strijd met het Antarctisch Verdrag en in strijd met het Australische Federale Hof. De walvissen lijden nog steeds pijn, meneer Palmer, verschrikkelijke en afschuwelijke pijn, en die pijn willen wij een halt toeroepen en daarom zijn wij niet voornemens uw bittere pillen van compromissen te slikken. De walvisvangst in de Zuidelijke Oceaan moet ophouden, zonder voorwaarden, uitzonderingen of compromissen.

Geoffrey Palmer is een voormalig premier van Nieuw-Zeeland en een vertegenwoordiger van de Internationale Walviscommissie. Dit artikel is samengesteld uit een interview met The Asahi Shimbun.

 

Evenementen:

4, 5 en 6 augustus
Lisse
23 & 24 juni
Groningen

Sites werldwijd:

Australië België Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: