De duistere hobby: kunnen we de gevolgen van de thuisaquaria voor riffen wereldwijd stoppen?

22 augustus 2010

De duistere hobby: kunnen we de verwoestende gevolgen van de thuisaquaria voor riffen wereldwijd stoppen?

Gastcommentaar door Robert Wintner, lid van de Sea Shepherd Adviesraad

Robert Wintner is al meer dan 15 jaar een gulle aanhanger van Sea Shepherd. Hij is in Hawaii vooral bekend vanwege Snorkel Bob's, de grootste leverancier van watersportuitrustingen op de eilanden. Hij schreef zes boeken en twee verhalenbundels.

article_separator_500x1

editorial_100821_1_1_The_Dark_Hobby_Stop_the_Devastating_Impact_of_Home_Aquaria__001
Bruinrode dwergkeizersvissen worden zwaar geterroriseerd door de aquariumhandel. Dit exemplaar bevindt zich op zijn natuurlijke plek, op een rif in Maui.

De gemiddelde aquariumhobbyist is een man tussen de 30 en 50+, die honderden of duizenden euro’s heeft uitgegeven, afhankelijk van het formaat van het aquarium, de standaard, lampen, filters, pompen, buizen en ornamenten. De voorzichtige hobbyist met een tank van veertig liter en een anemoonvis, zoals in Finding Nemo, houdt het niet vol, want anemoonvissen gaan snel dood in een klein aquarium.

In de top van de aquariumbezitters staan zakelijke miljonairs als Sumner Redstone (voormalig bestuurder van Viacom en CBS), die zijn kamerbrede aquarium vergelijkt met heel Hawaii. “We gingen erop uit met een boot (bij Hawaii) waarin je de zee onder je kon zien. Er was nog geen fractie van het aantal vissen te zien dat ik in mijn woonkamer heb,” vertelde Redstone aan Kai Ryssdal van PBS.

Of Michael Dell (Computers), die een onderhoudsploeg nodig heeft voor zijn mega-aquarium van 2,5x2,5x12.

Als aquariumvissen doodgaan (99% sterft binnen een jaar) moeten meer vissen in de aquaria worden gezet. Dit is een wrede vicieuze cirkel: doorspoelen & een nieuwe vis erin gooien. De meeste vissen kosten in de winkel 50 tot 150 dollar, bij een inkoopprijs van 15 dollarcent tot 15 dollar. Op Hawaii is het gemiddelde 4 dollar per vis. Hobbyisten kunnen de inzet verhogen tot 400 dollar voor een keizersvis, of 5.000 dollar voor een gemaskerde lierstaartkeizersvis.

editorial_100821_1_3_The_Dark_Hobby_Stop_the_Devastating_Impact_of_Home_Aquaria__002
Gele zeilvindoktersvissen vormen 60 tot 80 % van de gehele vangst.

Niet iedere thuishobbyist is blind voor rifbeschadiging – sommigen zien het verschil tussen liefde voor rifvissen en liefde voor het houden van rifvissen in een tank. Een aquarium is niet vergevingsgezind bij een slechte chemie, pH, temperatuur, roofdierenbalans, een slecht zoutgehalte of andere variabelen. Als aquariumvissen sterven, kan de hobbyist de volgende keer iets ander proberen, in een dodelijke kringloop voor rifvissen en riffen, een cyclus die door de aquariumhandel “duurzaam” wordt genoemd.

Aquariumjagers hebben de riffen bij Hawaii jarenlang geteisterd, waarbij grote verschillen bestaan tussen de opgegeven en de werkelijke vangst. Een overheidsbureau beheert de handel als “visserij” en geeft toe dat de gerapporteerde vangst van 1 tot 2 miljoen vissen per jaar er met ongeveer een factor van 2 tot 5 keer naast zit.

Toen Senator Roz Baker van Zuid-Maui om de tafel ging zitten om de regelgeving rond de aquariumhandel te herzien, was een grote Hawaiiaanse exporteur aanwezig. Hij corrigeerde de telling van de overheid van 500.000 gele zeilvindoktersvissen per jaar, en gaf aan dat hij al een miljoen van deze vissen had verscheept, als zijnde één van de vijftien exporteurs die bekend staan bij de overheid, en dan zijn er nog tien anderen die verschepen vanuit ongeregistreerde warenhuizen en garages.

Laat mij, Snorkel Bob, even helpen bij deze rekensom: 1-2 x 2-5 = 2-10 miljoen vissen per jaar. Wanneer ik deze cijfers presenteer tijdens welke openbare discussie dan ook, wordt er hard gelachen door de aquariumvissers, vol vertrouwen dat deze conclusie niet mogelijk is.

Vorig jaar rapporteerde één dealer in Maui meer vissen te hebben ingekocht dan de vissers als totaal gevangen hadden opgegeven. Maar laten we niet blijven steken in details. 2 miljoen? 5 miljoen? Wie telt er eigenlijk nog? 

editorial_100821_1_5_The_Dark_Hobby_Stop_the_Devastating_Impact_of_Home_Aquaria__004
Koraalvlinder; zeer zeldzaam, online te koop.

Laten we het hebben over ethiek. Ik, Snorkel Bob, zie het verzamelen van vissen voor aquaria als een morele kwestie. De aquariumhandel wil het een behoudskwestie noemen en voelt zich aangevallen door de morele context. Maar praktische overwegingen zijn door de eeuwen heen altijd grond geweest voor immoreel gedrag. Schuld wordt meestal ontkend, vooral in het openbaar – zoals door de bemanning van de Nisshin Maru die met borden zwaait waarop “Onderzoek” staat, terwijl het dek rood kleurt van het bloed van hun walvissenslachtoffers.

Een dealer in aquariumvissen op Maui beweerde: “Vissen zijn geen eindige bron zoals olie en goud, ze reproduceren zich snel en sommigen leggen een aantal maal per jaar miljoenen eitjes. De kleine vispopulatie heeft te maken met het feit dat Maui de verkeerde leefomgeving heeft voor bepaalde vissen om in te leven. Ga de woestijn in en je vindt daar geen alligators.” Ja, we hebben geen alligators op Maui, maar er was vroeger wel een overvloed aan vissen en dat is niet eens zo heel lang geleden.

Toen staatssenator Josh Green (Derde District, Kona Coast) een wetsvoorstel onthulde dat verzamelen voor aquaria verbiedt, noemde een aquariumjager de Senator “politiek gemotiveerd en onopgeleid”. Een ander noemde hem “extreem en onbekwaam”. Zij kunnen de negatieve perceptie van het publiek niet begrijpen. Zij delen de gemeenschappelijke moraal niet.

editorial_100821_1_11_The_Dark_Hobby_Stop_the_Devastating_Impact_of_Home_Aquaria__00a
Jonge Gele pincetvis met rugvin.

 Fundamentele feiten zijn onder andere:  campagnes onder de Hawaiiaanse wetgevers in de afgelopen jaren toonden aan dat bijna alle vertegenwoordigers en senatoren het verzamelen van aquariumvissen willen verbieden. Alle pogingen tot het vormen van wetgeving ontspoorden in de Kamer, waar iedere behoudsmaatregel stukloopt op de belofte van Ken Ito, voorzitter voor Water & Land, om geen enkele wet te laten passeren tenzij deze “goed is voor de visserij”. Spreker Calvin Say leidt volksvertegenwoordiger Ito en het sluitstuk is (marionet) Gouverneur Linda Lingle (R) en haar voornaamste beleidsadviseur, een voormalig groothandelaar voor de aquariumbranche. Hier zit het grote geld.

Het Hawaiiaanse Departement voor Land & Natuurlijke Middelen (Department of Land & Natural Resources of DLNR) werd opgezet in 1956 toen de aquariumhandel stukje bij beetje koraalriffen verwijderde uit Hawaii. De handel “oogstte” (met hamer en beitel) ook levend steen – een poreuze onderlaag waar kleine wezens leven die zeer belangrijk zijn voor de overleving van het rif en die amusant is in een aquarium. Na 20 JAAR waarin het rif werd gereduceerd tot puin, begon DLNR het verwijderen van koraal per soort te beperken, tot 1996, toen de staat het verwijderen van koraal en levend steen in zijn geheel verbood – het kostte 40 JAAR om het rif als woongebied te beschermen.

Maar er is nog geen bescherming voor de bewoners.

Hawaii heeft een continu moreel en praktisch dilemma als het gaat om de visdoding bij Honokohou haven op het Grote Eiland. De kust bij Kona bestaat uit een rif dat 135 mijl aan een stuk doorloopt. Ooit werd dit de Gouden Kust genoemd vanwege de gele zeilvindoktersvissen in de branding, nu wordt het zo genoemd omdat Charles Schwab en Michael Dell daar 50 miljoen dollar neertelden voor kavels. De nieuwe goudkoorts is gericht op het gemakkelijk en ongelimiteerd buitmaken van aquariumvissen. Door grof mismanagement op basis van door de politiek in elkaar gedraaide cijfers tellen de riffen nu acht soorten minder. “Niemand weet waar ze zijn gebleven of waarom”. Een typische goudzoeker kwam over van het vaste land, bouwde een bewaartank en ging op jacht naar zijn rechtmatige deel, tot zijn tank het begaf met 650 gele zeilvindokters- en vlindervissen erin. Oh, potverdorie. Hij stopte ze in zakken in de vriezer. Anders zouden ze gaan stinken!!

editorial_100821_1_4_The_Dark_Hobby_Stop_the_Devastating_Impact_of_Home_Aquaria__003
Dode gele zeilvindoktersvissen bij Honokohou haven, Kona, Hawai.

Een paar maanden later gooide hij ze in een afvalcontainer bij Honokohou haven. Waarom niet? De container wordt eens in de twee dagen geleegd.

Bij de gratie van Neptunus was de zak niet groen maar doorzichtig.

Die aquariumjager had geen idee waar hij was of wiens geestverwanten hij had gedood voor een bak geld. Twee vrouwen zagen de zak en legden iedere dode vis op de stoep. De media doken erop.

Hoewel het dramatisch effect enorm was, was de praktische betekenis zeer klein vergeleken met elke enkele vis die doodgaat in elk van de 1,5 miljoen aquaria in de wereld.

De juridische weerslag kan enorm zijn. DLNR beheert de aquariumhandel als “visserij”, met het oog op optimale inkomsten uit de ontginning van het rif. Totaal andere wetten reguleren het behandelen en voeren van dieren die zijn gevangen voor de huisdierenhandel – de handel in wilde dieren om deze te verkopen als huisdieren. De werkwijzen van de aquariumhandel zijn inhumaan. Het onderzoek van DLNR naar de vissterfte bij Honokohou was net zo min gelegitimeerd als de inventaristelling van het kippenhok door Meneer Vos.

DLNR, CORAL en Reef Check International noemen de aquariumhandel “belangrijk” en “duurzaam” en steunen de handel in wilde dieren voor de huisdierenbranche om het geld. “Duurzaam” betekent dat alle vissen worden opgevist op enkele broedvissen na, zodat de soort niet uitsterft – de “visserij” in Kona neemt af vanwege ingestorte populaties vlindervissen. DLNR houdt de afname in de gaten en verdedigt de handel, daarbij bewerend dat er “geen bewijs” bestaat dat verzamelaars deze afname veroorzaken..

editorial_100821_1_7_The_Dark_Hobby_Stop_the_Devastating_Impact_of_Home_Aquaria__006
borsteltanddokter, online 150 dollar.

Reef Check International en CORAL werken op basis van schenkingen en donaties. Reef Check is een excuus en stroman voor de aquariumhandel. Directeur Eric Cohen is de grootste handelaar in Hawaiiaanse rifvissen in de natie en noemt zichzelf een “belanghebbende” van de riffen in Hawaii. Reef Check doet doordringende donatieverzoeken voor de “controle op de gezondheid van het rif” en dringt ondertussen aan op meer aquariumvisserij met “duurzame” maatregelen. Dit is “behoud” als een middel om meer geld te verdienen. (Zie www.FortheFishes.org ).

In januari krijgt Hawaii een nieuwe gouverneur en wellicht nieuwe leiders in de wetgevende macht. Activisten in Maui County traden hardhandig op tegen de aquariumvisserij in augustus 2010 en schepten daarmee een doorslaggevend precedent in Hawaii.

De aquariumvisserij in Hawaii kent geen vangstbeperkingen, geen limiet op het aantal vissers en geen beperkingen voor zeldzame of inheemse soorten. De aquariumhandel kan 98 procent van de Hawaiiaanse riffen legaal leegvissen. De handel schreeuwt moord en brand bij iedere regulerende maatregel die tot nu toe is voorgesteld en schreeuwt ondertussen net zo hard dat aquariumvisserij DUURZAAM MOET BLIJVEN!

Congreslid voor Maui, Mazie Hirono, de gehele wetgevende macht, de burgemeester en een meerderheid (waarschijnlijk meer dan 99%)  van de inwoners van Maui County willen deze zogenaamde “aquariumvissen” houden waar ze horen, op de riffen van Maui.

editorial_100821_1_10_The_Dark_Hobby_Stop_the_Devastating_Impact_of_Home_Aquaria__009Wijlen Ed Lindsay, Hawaiiaan en charismatische leider, herinnerde zich een vermoeide wandeling door een hotellobby in Californië. Vermoeid van de tocht en klaar om zich te ontspannen stopte hij kort bij het aquarium waar een Hawaiiaanse roodstaart poetsvis (hinalea) treurig naar buiten staarde. Ed zei dat hij bijna in tranen was. Hij voelde zich hulpeloos en boos en vastbesloten om de wereld te laten weten dat men welkom is in het land van Aloha, maar dat men niet langer kan meenemen wat daar thuishoort.

De Hawaiiaanse roodstaart poetsvis, die nergens anders in de wereld te vinden is, zuivert andere vissen van parasieten. Afwezigheid van deze vissen stelt riffen bloot aan een parasietenplaag. In gevangenschap verhongeren Hawaiiaanse roodstaart poetsvissen binnen 30 dagen – je kunt er vandaag de dag online een kopen voor 50 dollar, waarvan 4 dollar in Hawaii blijft.

Pauwenstaartwormen boren zich in koraalkoppen en steken dan hun staarten uit om voedsel uit het water te filteren. Aquariumvissers “verzamelen” pauwenstaarten door het koraal kapot te slaan. De reactie van de aquariumhandel: “Maar we nemen geen pauwenstaarten meer mee!” Omdat ze er niet meer zijn, alleen het koraalpuin is achtergebleven. Ze namen 67.000 exemplaren mee in 2003, 16.000 in 2009.

Vervolgens kwamen de heremietkreeften:

Heremietkreeften wisselen van schelp, maar doordat honderdduizenden heremietkreeften door de aquariumhandel zijn weggeroofd, zijn veel riffen kwetsbaar geworden. In Kane’ohe Bay op Oahu werden 300.000 exemplaren gevangen en verkocht voor 11 dollarcent per stuk – onverschillig voor het feit dat de heremietkreeften een cruciale rol spelen in overleving van het rif. De aquariumhandel werpt tegen dat heremietkreeften niet (zo vaak) meer gevangen worden – omdat ze ook bijna verdwenen zijn.

Zowel voor heremietkreeften als voor alen is geen vangstvergunning nodig. Met de enorme tanks in Hong Kong en Kona, neemt de vraag naar volwassen aal toe. Ze kunnen snel worden gevangen met een kort stuk plastic pijp dat aan een kant is dichtgemaakt en gevuld is met aas. Volwassen broed-alen worden nu zonder beperkingen, zonder telling en zonder toekomst Hawaii uit getransporteerd.

De Humane Society van de VS en Humane Society International (HSUS/HSI) zeggen dat rifvissen complexe behoeften hebben en niet geschikt zijn voor de vangst. Rifdieren in gevangenschap leven veel korter dan ze in de natuur zouden doen. Gele zeilvindoktersvissen kunnen op het rif 40 jaar oud worden, maar door aquariumstress gaan ze vaak binnen een jaar dood – als ze al niet eerder sterven door vangst of transport. Deze vissen zijn herbivoren die van zonsopgang tot zonsondergang algen grazen. Verstikking door algen is de grootste bedreiging voor Hawaiiaanse riffen. Jaarlijks worden miljoenen gele zeilvindoktersvissen het land uit verscheept.

HSUS/HSI noemen de goedkeuring van Hawaii van dierenmishandeling en –handel verschrikkelijk. Fizzing, bijvoorbeeld, is het doorboren van de luchtblaas van de vis met een onderhuidse naald om barotrauma te voorkomen bij de verandering van luchtdruk door de snelle opstijging naar het wateroppervlak (‘ bulging eye death’).

editorial_100821_1_9_The_Dark_Hobby_Stop_the_Devastating_Impact_of_Home_Aquaria__008editorial_100821_1_6_The_Dark_Hobby_Stop_the_Devastating_Impact_of_Home_Aquaria__005editorial_100821_1_8_The_Dark_Hobby_Stop_the_Devastating_Impact_of_Home_Aquaria__007

Ook ik, Snorkel Bob, spreek me hiertegen uit in een nieuw boek van Skyhorse Publications in New York.

“Some Fishes I Have Known (Enkele vissen die ik heb gekend) bevat 300 foto’s op 200 pagina’s –van dichtbij geschoten familieportretten van enkele kieuwademhalers in sociale interactie, communicatie en ja, vriendschap met een oude bekende. Het verhaal kan mensen van gedachten doen veranderen. Enkele aquariumhobbyisten zien misschien wel het licht en horen de woorden van onze geliefde 41e President van de Verenigde Staten, Ronald W. Reagan, die uitriep: “Meneer Gorbatsjov, breek dit aquarium af!”

De promotietour zal miljoenen bereiken en dit onderwerp voor het voetlicht brengen. Op één na zijn alle foto’s in dit artikel afkomstig van mij, Snorkel Bob, uit mijn boek  “Enkele vissen die ik heb gekend”.

Wat kun jij doen? Als je een aquarium ziet, vraag dan of het kan worden afgebroken, voor de toekomst van de riffen, de vissen en van onszelf.

editorial_100821_1_2_The_Dark_Hobby_Stop_the_Devastating_Impact_of_Home_Aquaria__010

 

Evenementen:

4, 5 en 6 augustus
Lisse
23 & 24 juni
Groningen

Sites werldwijd:

Australië België Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: