De Faeröer Eilanden en kwik in ons eten uit de zee

22 juli 2010

De Faeröer Eilanden en kwik in ons eten uit de zee

Door Steve Roest, CEO van Sea Shepherd

Sea Shepherd is bezig geweest met een undercover-operatie in de Faeröer Eilanden (een eilandengroep in de Atlantische Oceaan, red.). Slechts een paar dagen geleden ontvingen wij schokkende beelden van de slachting van grienden (dolfijnachtige, red.), waarbij ongeboren kalveren uit de lichamen van hun moeder waren gesneden. Deze zoogdieren worden gedood tijdens de periode die door de lokale bewoners “the Grind” wordt genoemd, maar die eigenlijk bij haar juiste naam zou moeten worden genoemd: een slachting.

De bewoners van de Faeröer Eilanden beweren dat de jacht op de grienden een traditioneel en cultureel recht is en een bron van voedsel. Dit ondanks dat er sprake is van kwikvervuiling, wat onder de aandacht werd gebracht door de twee Faeröerse doktoren, Pál Weihe en Høgni Debes Joensen. Zij gaven eind 2008 aan dat het vet van de grienden teveel kwik, polychloorbifenyl en insecticide bevat en dus onveilig is voor menselijke consumptie.

De hoeveelheid kwik in bepaalde vissen en grote zeezoogdieren is een belangrijk onderwerp van gesprek van milieubeschermers. De visindustrie en de pro-visserij lobby zeggen dat het vegetarische hippie-praat is en dat we zoveel mogelijk vis moeten eten omdat het gezond voor ons is.

Omdat het bestuur van Sea Shepherd veel vragen krijgt over dit onderwerp, leek het mij verstandig het één en ander op papier te zetten zodat je zelf een beslissing kan nemen.

In de Verenigde Staten deed de Food and Drug Administration (FDA) (een dienst die de kwaliteit en veiligheid van onder andere voedsel bewaakt red.) de volgende aankondiging: “Geïmporteerde, ingeblikte tonijn (voornamelijk gestreepte, oftewel “skipjack” tonijn) bevat meer dan tien keer de hoeveelheid kwik die is toegestaan voor vissoorten met een laag kwikgehalte.“ Het eerste rapport van de FDA over kwik in vis verscheen in 1994 en waarschuwde consumenten ervoor dat haai, zwaardvis en witte tonijn gevaarlijke hoeveelheden kwik bevatten. Maar vanwege de druk van de tonijnindustrie, waar miljoenen dollars in omgaan in de Verenigde Staten, werd de witte tonijn uit de waarschuwing gehaald.

Marion Nestle, professor van de faculteit van Voeding en Gezondheid aan de universiteit van New York, zei: “Iedereen moet het eten van vissoorten die veel kwik bevatten, zoals haai, zwaardvis en tonijn, zoveel mogelijk vermijden...zwangere vrouwen en jonge kinderen moeten dit soort vis überhaupt niet eten.”

En nu naar Japan.

Tests met walvisvlees dat bestemd is voor de Japanse markt hebben gigantische hoeveelheden kwik aangetoond.

Volgens Andy Coghlan in de “New Scientist” in 2002: “Het is al langer bekend dat de dieren een hoeveelheid zware metalen, zoals kwik, vasthouden. Maar de hoeveelheid die nu is ontdekt verrast zelfs de experts. Twee van de 26 monsters van de lever bevatten per gram meer dan 1970 microgram kwik. Dat is bijna 5000 keer de limiet die door Japan gesteld is voor kwik.”

Met dit soort hoeveelheden zou een man van 85 kilo, die slechts 0,15 gram walvislever eet, de wekelijkse kwik limiet, zoals vastgesteld door de Wereldgezondheidsorganisatie, overschrijden. Dit zeggen Tetsuya Endo, Koichi Haraguchi en Masakatsu Sakata van de universiteit van Hokkaido. Zij hebben onderzoek gedaan en ontdekten dat acute vergiftiging al kon optreden na één maaltijd.”

Bovenstaande informatie valt te halen uit verschillende bronnen, maar ik haalde het uit het boek “Tonijn, liefde, dood en kwik” (Tuna - Love, Death and Mercury.) van Richard Ellis.

Haaien, zwaardvis, tonijn, walvissen, dolfijnen en andere grote zeezoogdieren leven meestal lang en bevatten daarom meer kwik dan kleine vissen, omdat ze meer kwik in hun lichaam krijgen door het eten van grote hoeveelheden kleine vis en ander zeeleven.

Natuurlijk zijn er experts uit de visindustrie en lobbyisten die ons vertellen dat er geen risico’s zijn. Ik vraag mij af hoeveel van deze lobbyisten de zwangere vrouwen en kinderen binnen hun eigen families dit soort vissoorten laten eten…

Ik krijg vaak de vraag waarom, als dit dan echt zo’n probleem is, de overheid van de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Japan en zo ongeveer alle andere landen toestaan dat er vis vergiftigd met kwik wordt gegeten?  Omdat de commerciële visindustrie een wereldwijde, miljoenen industrie is en zij meer om je geld geven dan om je gezondheid, dat is waarom!

 

Evenementen:

28 mei
Hilversum
17 & 18 juni
Vorden
23 & 24 juni
Ysselstein

Sites werldwijd:

Australië België Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: