In Memoriam: Carroll Vogel

6 juli 2010

In Memoriam: Carroll Vogel

10 juni 1954 – 06 juli 2010

Sea Shepherd Hoofdwerktuigkundige 1981-1998
Sea Shepherd directeur 1997-2003

Carroll Vogeldoor kapitein Paul Watson

Tijdens het afgelopen weekeinde is mijn zeer goede vriend Carroll Vogel overleden, hij is het slachtoffer geworden van prostaatkanker, dezelfde wrede ziekte die mijn andere zeer goede vriend, de geweldige Robert Hunter, in 2005 fataal werd.

Een week voor zijn dood ben ik nog op bezoek geweest bij Carroll in het Evergreen ziekenhuis in Kirkwood, Washington. Ik hield zijn hand vast en was verbaasd over de kracht van zijn greep en de twinkeling die er nog steeds was in zijn ogen. Hij was een man die vrede had met zijn lot en hoewel zijn lichaam snel achteruit ging bleven zowel zijn geest als zijn gevoel voor humor helder en sterk.

Het is zeer moeilijk om een goede vriend te zien sterven en Carroll was al bijna dertig jaar lang een zeer goede vriend van mij, al sinds hij in 1981 voor het eerst als vrijwilliger en hoofdwerktuigkundige aan boord kwam van de Sea Shepherd II toen die in Seattle aanmeerde na onze terugkeer van een campagne om walvissen te beschermen in Siberië.

Carroll had het commando over de machinekamer tijdens talrijke reizen, met inbegrip van de lange reis langs de westkust via het Panamakanaal in 1983 helemaal tot Newfoundland om daar de Canadese zeehondenvloot te blokkeren in de haven van St. John’s.

Toen was het heel anders om een Sea Shepherd werktuigkundige te zijn dan nu. We waren zeer arm en om de motoren draaiende te houden zonder reserveonderdelen en het juiste gereedschap was een moeilijke taak, één die slechts een zeer vindingrijke werktuigkundige als Carroll zou kunnen volbrengen. En dat deed hij op een briljante manier, het puffend draaiend houden van de oude trage Britse dieselmotor terwijl we vele duizenden mijlen door Noordelijke -sub-arctische ijsvelden en tropische wateren voeren..

Wanneer hij niet aan boord van een schip van Sea Shepherd was runde Carroll een non-profit (Student Conservation Society) organisatie die jongeren uit de stad of jongeren die gehandicapt waren naar de wildernis bracht om paden en bruggen te bouwen in de nationale parken. Vervolgens heeft hij zijn eigen bruggenconstructiebedrijf Sahale opgericht, en ik ben er trots op om van het begin af aan te hebben geïnvesteerd om dit bedrijf van de grond te krijgen. Hij laat dat bedrijf na, samen met een erfenis van honderd ongelofelijke bruggen die over de gehele wereld gebouwd zijn, elk een kunstwerk.

Sommige van deze prachtige bruggen zijn te zien op de website van het bedrijf: www.Sahale.com.

Carroll was ook een folk-zanger en een zeer verdienstelijk muzikant, wiens talent met de gitaar, cello, viool en mandoline zeer werd gewaardeerd door vrienden en scheepsmaten. Ik herinner me zijn muziek tijdens mijn veertigste verjaardag op Orcas Island en rond kampvuren in de bergen van  Washington.

Carroll's huis in Seattle was altijd een plaats waar Sea Shepherd bemanningsleden konden verblijven en wanneer Sea Shepherd vrijwilligers een baan nodig hadden dan regelde Carroll soms werk voor ze in de bergen en bossen bij het maken van paden en het bouwen van bruggen.

Carroll voer voor het laatst met ons mee in 1998, toen wij de grijze walvissen in Neah Bay, Washington beschermden en hij was lange tijd directeur van de Sea Shepherd Conservation Society.

Carroll trouwde milieu-ingenieur Jennifer Knauer en ze kregen samen drie kinderen. De oudste, Skye, is mijn peetdochter.
En hoewel het stichten van een gezin en het opbouwen van een bouwbedrijf het hem niet toe lieten om met ons naar zee terug te keren, werd hij een Sea Shepherd-directeur en waren zijn zakelijke vaardigheden een grote aanwinst voor ons. Wij noemden hem ook wel de drakendoder, want als het nodig was om een moeilijk bemannings- of personeellid te verwijderen, met andere woorden om iemand te ontslaan, dan deed Carroll dit op een duidelijke, rustige en waardige manier die wij allen bewonderden.

In de loop der jaren leerde ik ook de familie van Carroll heel goed kennen, zijn ouders, zijn broer en zus, zijn vrouw en kinderen. Ze waren en zijn in vele opzichten ook mijn familie.

Ik zal altijd de twinkeling in de ogen van Carroll koesteren toen hij mij, overlopend van trots, meenam naar een van zijn bruggen om de constructie en de uitdagingen toe te lichten. Hij was een man die hield van het leven, van de natuur, van zijn gezin en van zijn vrienden en dit alles verdedigde met een verbazingwekkend krachtig karakter.

Vijfenvijftig is veel te jong om dit leven te verlaten en het achterlaten van drie jonge kinderen en een liefhebbende vrouw maakt dit extra triest.

Hij was een man met een passie voor natuur en avontuur, die onmogelijke missies aanvaardde en deze volbracht. Zijn liefde voor deze planeet, zijn familie en het leven kwam duidelijk tot uiting in zijn vrijwilligerswerk, zijn constructies, zijn muziek en zijn relaties met vrienden en familie.

Hij was mijn meest gepassioneerde werktuigkundige en aarzelde nooit om samen met ons risico’s aan te gaan om de zeehonden, walvissen, dolfijnen en vissen te beschermen.

Zijn laatste woorden aan mij waren, "het is allemaal een continuüm Paul, we worden gerecycled en het leven gaat door en op deze manier zullen wij nooit echt sterven!"

Ik zal hem heel erg missen.

Carroll Vogel schreef deze lofzang over de Drift Creek Bridge ter herinnering aan zijn vriend Paul Scott in 1998. Veel van wat Carroll zei over Paul Scott is van toepassing op zijn eigen leven en passies.

http://www.sahale.com/drift%20creek%20dedication.htm

 

Evenementen:

27 april
Amsterdam, NDSM Vrijhaven
5 mei
Vlissingen
6 mei
Podium Mozaïek, Amsterdam

Sites werldwijd:

Australië België Brazilië Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: