Seaacide is Brainless

12 mei 2010

Seaacide is Brainless

Commentaar door kapitein Paul Watson

‘’Ik ben niet bezorgd, dat je vol met kwik zit maakt je niet ziek.’’

- Faeröer walvisjager, The Guardian (augustus 2000), artikel door John Vidal

Er is veel bezorgdheid geuit over de kwikgehaltes in de lichamen van mensen, vooral kinderen, in Taiji, Japan en in de Deense Faeröer Eilanden. Het is een feit dat mensen op plaatsen waar zeezoogdieren, zoals dolfijnen en walvissen, worden geconsumeerd, hoge concentraties kwik in hun lichamen hebben. Er schijnt geen enkele discussie op dit punt te bestaan. De discussie gaat over of we daar wat om geven of niet.

Observatie van de gemeenschappen en culturen waar kwikvergiftiging heerst schijnt erop te wijzen dat we er in feite niet om geven.

Dat hoge niveaus van kwikvergiftiging een werkelijkheid zijn is een bewezen feit, gestaafd door medische autoriteiten op zowel de Faeröer Eilanden als in Taiji, Japan. Toch blijven de mensen op deze twee plaatsen relatief gezien onbezorgd. Zij bezien het innemen van kwik op dezelfde manier zoals rokers het inhaleren van teer en andere chemicaliën in sigaretten zien. Ze kunnen gezondheidsklachten krijgen en sterven, maar de houding is er een van: ‘’dat overkomt mij niet’’ of ‘’ik zal me er later wel zorgen over maken.’’

article_separator_650x1

Dit van Associated Press: ‘’Kwik hoog in Japanse stad waar op dolfijnen wordt gejaagd’’ (2010)

bloodbayTAJI, Japan: Inwoners van het op dolfijnen jagende dorpje afgebeeld in de Oscar documentaire ‘’The Cove’’ hebben gevaarlijk hoge kwikniveaus, waarschijnlijk vanwege hun voorkeur voor dolfijnen- en walvisvlees, zei een overheidslaboratorium zondag.

De kwikgehaltes bespeurd in de inwoners van Taiji  waren boven het nationaal gemiddelde, maar daaropvolgende tests hebben geen schadelijke effecten gevonden, volgens het Nationaal Instituut voor de Minamata Ziekte. De testen waren gedaan op haarmonsters van 1137 vrijwilligers uit de grofweg 3500 inwoners van de stad.

‘’De resultaten suggereren dat er een verband is tussen kwikgehaltes in haar en het eten van walvisachtigen’, vertelde directeur Koji Okamoto aan journalisten in het stadhuis.

Kwik hoopt zich op in de voedselketen, dus grote roofdieren zoals dolfijnen, tonijn en zwaardvis bevatten meestal de  hoogste gehaltes. De laatste studies die door de Japanse overheid gepubliceerd zijn tonen aan dat vlees van tuimelaars een kwikgehalte had dat ongeveer 1000 keer hoger was als dat van sardientjes.

Foetussen en kleine kinderen zijn in het bijzonder kwetsbaar voor kwik, dat de ontwikkeling van het zenuwstelsel beïnvloedt.  Het Ministerie voor Gezondheid beveelt aan dat zwangere vrouwen niet meer dan 80 gram tuimelaar per twee maanden eten.

Taiji sea of redMilieuactivisten hebben lang geprotesteerd tegen de dolfijnenslachting in Taji en de walvisjacht van Japan en hebben de kwikkwestie opgenomen als deel van hun zaak.

‘’Als je dolfijnenvlees eet, dan eet je vergif, en als je een heleboel dolfijnenvlees eet, dan eet je een heleboel vergif’’, zei Louis Psihoyos, regisseur van ‘’The Cove’’, die eerder dit jaar een Oscar won. Hij sprak met Associated Press per telefoon vanuit Los Angeles.

Taji had al enkele jaren overwogen om een kwiktest toe te voegen aan haar standaardset van gezondheidstesten. De gemeenteraad contacteerde vorig jaar het instituut, dat ermee instemde om kwiktesten uit te voeren en te betalen als deel van zijn onderzoek, volgens Yoshio Kaino, een Taiji afgevaardigde die het programma overzag.

Diverse testen werden gedaan, van juni vorig jaar tot februari. Op zondag werd er een vergadering gehouden in het stadhuis, om de resultaten uit te leggen en de ongeveer 100 inwoners van Taiji die hierbij aanwezig waren werd verteld dat er geen noodzaak voor hen bestond om hun dieet te veranderen, alhoewel toekomstige tests noodzakelijk zouden zijn.
Mensen met de hoogste gehaltes werd geadviseerd om hun inname van grote vissen en zeezoogdieren te verminderen. Alhoewel het het centrale zenuwstelsel permanent kan beschadigen, verdwijnt kwik vanzelf uit het lichaam na enige tijd, en wordt ongeveer iedere 70 dagen gehalveerd. Iemand kan het meeste ervan uit zijn systeem spoelen door een jaar geen vis te eten.

Tijdens de lunch na de bijeenkomst in het stadhuis, was gemeenteraadsvoorzitter Katsutoshi Mihara verheugd terwijl hij zorgvuldig rauwe plakjes van een gestreepte dolfijn in een sojasausje dipte.

‘’Dit mag nonchalant ogen, maar ik maak me absoluut geen zorgen, en ik wil in staat zijn mijn levensstijl te handhaven’’, zei hij.

De rode en roze dolfijn sashimi, geserveerd in ‘’Moby Dick’’, een hotel geleid door de lokale overheid, was stevig en lichtelijk visachtig, zijn zoogdierachtige stevigheid meer als vlees dan vis.

Ondanks de hoge kwikgehaltes in de Taiji tests zeggen functionarissen van het instituut dat neurologische tests op de 182 burgers die deze wilden ondergaan, geen problemen uitwezen. Opvolgende tests waren gepland voor maart volgend jaar, mogelijkerwijs met uitgenodigde experts van buitenaf. Een separate studie wordt opgezet om kwikgehaltes in de lokale vangst op te sporen.

Op een presentatie voor de pers op zondagmiddag stelden veel journalisten de vraag hoe er geen gezondheidseffecten konden zijn ondanks zulke hoge kwikgehaltes, waarbij sommigen de competentie van het lab in twijfel trokken.

Joanna Tempowski, een wetenschapper die werkt aan chemische veiligheid voor de Wereld Gezondheids Organisatie in Zwitserland, zei dat het Minamata instituut een gerespecteerd instituut  is dat capabel genoeg was voor technische ondersteuning. Zonder de uitslagen uit Tajij te zien zei ze dat sommige schade veroorzaakt door kwik niet altijd gelijk aan het licht komt.

 “Ze zouden in de toekomst gezondheidsproblemen kunnen krijgen.’’ zei ze.

Kwikvergiftiging is een gevoelig onderwerp in Japan, waar een afwijking, die nu de Minamata Ziekte heet, werd gelinkt aan een chemisch bedrijf dat tonnen met kwikverbindingen op het zuidelijke eiland Kyusha had gedumpt.

De ziekte veroorzaakt spasmen, achteruitgang van de zintuigen en aangeboren afwijkingen en kan dodelijk zijn.

De vervuiling ging nog jarenlang door na de ontdekking en de Minamata ziekte werd een internationaal symbool van milieuschade en bedrijfscorruptie.

Einde van het Verhaal

article_separator_650x1

Wat me trof waren de volgende verklaringen in bovenstaand verhaal:

Ten eerste

Gemeenteraadsvoorzitter Katsutoshi Mihara, die zegt:

‘’Dit mag nonchalant ogen, maar ik maak me absoluut geen zorgen, en ik wil in staat zijn mijn levensstijl te handhaven’’

Ten tweede

Dr. Joanna Tempowski van de Wereld Gezondheids Organisatie::

“Ze zouden in de toekomst gezondheidsproblemen kunnen krijgen.’’

En we hebben gezien wat deze effecten zijn in Minamata, Japan, met genetische afwijkingen, geestelijke achterstand en hersenweefseldegeneratie.

Maar ach, Mihara wil dat niets zijn ‘’levensstijl’’ in de weg komt te staan.
Als dit geen aanklacht is tegen de waanzin van de cultuur binnen de menselijke samenleving, dan weet ik niet wat het wel is.

Zelfvernietigingsdrang is natuurlijk ruimschoots aanwezig in de menselijke psyche. We zien het voortdurend; rokers, excessief drinken, drugsmisbruik, ongezonde eetgewoonten, enzovoort.

Dezelfde mentaliteit die je ziet bjj rokers zou kunnen worden gebuikt om het zelfmoordgedrag te verklaren van dolfijn- en walviseters..

Maar wat me treft in het hele kwikdebat is het effect dat het heeft op twee onschuldige partijen.boy with dead whale Faroes

De eerste zijn de kinderen die letterlijk onder dwang gevoerd worden met verontreinigd vlees bij lunch programma’s op school of bij hun ouders thuis. De tweede groep is nog niet eens vermeld: Wat doet al die kwik in vredesnaam met de dolfijnen en walvissen?

Wat betreft de kinderen vertelde ik ooit de premier van de Faeröer eilanden, Atli Dam, dat het kindermishandeling was om hun kinderen te dwingen griendenvlees te eten, en dus te dwingen om vergif te eten.

De premier antwoordde door te zeggen: ‘’Wat wij doen met onze kinderen is onze zaak, het is uw zaak niet.’’

Waarop ik antwoordde: ‘’Kindermishandeling is, naar ik geloof, ieders zaak.’’

Hij begon toen iets te mompelen over de ‘’grind’’ (grienden drijfjacht), die een geschenk van God zou zijn en een deel van hun cultuur en dat wij ons met onze eigen zaken moeten bemoeien en wel, jullie eten koeien en kippen, dus!!

Maar sommige mensen doden liever hun kinderen om maar hun cultuur te behouden. De consequenties hiervan zijn er en zijn duidelijk te zien, maar mensen hebben de neiging om met een ziekte om te gaan door deze te behandelen, liever dan te trachten deze te voorkomen.

Hoe dan ook, veel organisaties zijn heldhaftig aan het werk met de frustrerende taak om te proberen te voorkomen dat mensen in plaatsen zoals Taiji en de Faeröer eilanden hun kinderen vermoorden.

Er zijn maar weinigen die eraan werken om deze culturen een halt toe te roepen in het vernietigen van de gezondheid en de levens van dolfijnen en walvissen.

Dat is waar de Sea Shepherd Conservation Society in beeld komt. Onze cliënten zijn geen mensen maar alle soorten van zeezoogdieren, vogels, vissen, reptielen en ongewervelden die onze oceanen bewonen.

Deze soorten hebben geen keus. We pompen voortdurend kwik en andere industriële chemicaliën in hun leefgebied in de oceanen en zeedieren hebben geen andere keus dan te zwemmen door deze smerigheid en het in te nemen en het door hun lichaam te laten gaan via hun kieuwen, ingewanden en poriën.

Er wordt weinig gedacht aan deze niet-menselijke slachtoffers en er wordt heel weinig onderzoek gedaan naar de invloed van kwik en andere chemicaliën op niet-menselijke soorten, en dus gaan we door met het vergiftigen van de zee.

Vergif kan snel werken of het kan langzaam werken, maar de consequenties zijn meestal voorspelbaar: verzwakking, blijvende schade, motorische stoornissen, genetische afwijkingen, mutaties en sterfte.

Uit de New Scientist – Kwikvergiftiging in the Faeröer eilanden (2008)

In een verklaring aan de eilandbewoners kondigden Pál Weihe and Høgni Debes Joensen, beide hoofd gezondheidsdienst, aan dat griendenvlees en -spek teveel kwik, PCB’s en DDT-derivaten bevatten om veilig te zijn voor menselijke consumptie.

‘’Het is met grote droefenis dat deze aanbeveling wordt gedaan’’, zeiden zij. ‘’Het griendenvlees heeft veel Faraöers in leven gehouden door de eeuwen heen.’’

Maar in ‘’een bittere ironie’’, zeiden ze, heeft onderzoek op de invloed van de verontreinigde stoffen op de Faraöers zelf, aangetoond dat kwik in het bijzonder blijvende schade aanricht.

Het werk heeft schade aangetoond aan de ontwikkeling van het zenuwstelsel van foetussen, hoge bloeddruk, een verzwakte weerstand bij kinderen, evenals een toegenomen aantal gevallen van de ziekte van Parkinson, bloedcirculatiestoornissen en mogelijke onvruchtbaarheid bij volwassenen. De gegevens van de Faraöers hernieuwden de bezorgdheid over blootstelling aan lage kwikniveaus elders.

De abmbtenaren van de gezondheidsdienst tekenden aan dat het niet de Faraöers waren die de verontreiniging hebben veroorzaakt. Maar ‘’deze resultaten hebben reeds geleid tot aangescherpte restricties op wereldwijde vervuiling. We moeten daarom ook zelf de consequenties erkennen.’’

Onze oceanen zijn leefgebieden die afhankelijk zijn van de biodiversiteit en de onderlinge afhankelijkheid van soorten.
Het risico is duidelijk: vergiftig het leven in de oceanen en de biodiversiteit neemt af. En wanneer soorten worden uitgeroeid of tot uitsterven worden gedreven, neemt de onderlinge afhankelijkheid ook af. Kortom: we vermoorden onze oceanen.

En als de oceanen sterven, sterven wij!

This is the way the world ends!
Not with a bang but with a whimper.
- T.S. Elliott

 

Evenementen:

5 & 6 maart 2017
Utrecht
25 maart
De Koog, Texel
8 april
Harlingen
6 mei
Podium Mozaïek, Amsterdam

Sites werldwijd:

Australië België Brazilië Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: