Op jacht naar het behoud van levens

18 januari 2010

Op jacht naar het behoud van levens

Commentaar door kapitein Paul Watson

Dit is de 42ste dag sinds Operatie Waltzing Matilda van start ging op 7 december 2009. Dat was de dag dat het Sea Shepherd schip Steve Irwin vertrok uit Fremantle in West-Australië.

Sinds die dag heeft de Steve Irwin 10.000 zeemijlen afgelegd, 4500 daarvan sinds het laatste bijtanken in Hobart, Tasmanië op 31 december.

Het Sea Shepherd schip Bob Barker vertrok op 18 december uit Mauritius aan de kust van Afrika en is al 32 dagen op zee.
De korte reis van het Sea Shepherd vaartuig Ady Gil begon op 19 december in Hobart. Zeventien dagen later lag de Ady Gil op de bodem in 3000 meter diep water, nadat het Japanse veiligheidsschip dat de Japanse walvisvloot bewaakte op 6 januari met opzet de Ady Gil  ramde, waardoor ons onderscheppingvaartuig doormidden werd gesneden.

Tot nu toe is het is een gespannen en dramatische campagne, met meerdere schermutselingen tussen de Sea Shepherd bemanningen en die van de walvisvaarders.

Maar gek genoeg zijn de meest effectieve dagen voor de Sea Shepherd bemanning niet de dagen van directe confrontaties met de vaartuigen van de walvisvloot.

De meest succesvolle dagen zijn de dagen dat we niets doen. De dagen dat we op volle snelheid varen, mijl na mijl afleggend in achtervolging van de walvisvloot.

Sea Shepherd’s doel is het beïnvloeden van de vangstquota’s van de Japanse vloot, om er zeker van te zijn dat ze niet de aantallen afmaken die ze willen afmaken.

Vier jaar lang hebben we hun quota’s verminderd. 83 walvissen in het eerste jaar, 500 zijn er gered tijdens Operatie Leviathan, bijna 500 tijdens Operatie Migaloo en zo’n 425 bij Operatie Musashi.

De Japanse walvisvaarders reageren op het arriveren van een Sea Shepherd schip door op volle snelheid weg te varen, zonodig duizenden mijlen lang, om Sea Shepherd te dwingen veel brandstof te verbruiken. Terwijl ze op de loop zijn, kunnen ze geen walvissen doden en dat vinden wij prima.

Het is tijdens deze dagen van achtervolging dat we walvissen redden en elke dag dat de vloot blijft vluchten, redden we het leven van een dozijn walvissen.

Sinds de dag dat de Ady Gil ten zuiden van Hobart zonk is de Japanse vloot op volle snelheid aan het vluchten naar het Westen. We hebben ze al 3.000 mijlen achterna gejaagd, langs de kust van Antarctica richting het gebied ten zuiden van Afrika.

De achtervolging startte bij George V Land, naar het westen langs Terre Adelie, Wilkes Land, Queen Mary Land, Wilhelm II Land, Princess Elizabeth Land en Mac Robertson Land.

Twaalf dagen lang hebben we ons een weg gebaand langs een verraderlijke, door ijsbergen bedekte kustlijn, langs pakijs, ijsschotsen ontwijkend, strijdend met zware golven , dichte mist, sterke winden, regen, natte sneeuw, sneeuwbuien, sneeuwstormen en hagelbuien.

Het is prachtig. De kust van Antarctica is een van de meest mysterieuze en mooie plaatsen op aarde, met ijsbergen die alle mogelijke kleuren blauw ten toon stellen, omlijst door de witte schittering van dikke sneeuw. Er zijn robben, pinguïns en vogels in overvloed, en er zijn walvissen, die majestueuze dieren in het water die de oorzaak zijn van de problemen daar in die verre en onvriendelijke wateren.

Wij zijn hier omdat de walvissen hier zijn en omdat de Japanners ze hier niet willen hebben. Zij zien ze liever op een bord in een sushibar in Tokio.

Dit jaar liggen de zaken echter iets anders. Waar we in vorige jaren de achtervolging moesten staken door gebrek aan brandstof, hebben we nu twee schepen en een kan de achtervolging nu voortzetten, terwijl de ander naar de haven kan voor brandstof en voorraden. Dit betekent dat, voor de eerste keer tijdens onze campagnes, we een  praktisch voortdurende achtervolging hebben en een continue achtervolging zal zich vertalen in geredde walvislevens en verlaagde opbrengsten voor de walvisvaarders.

Iedere dag dat de walvisvaarders op de vlucht zijn is een goede dag voor de walvissen en ze zijn nu al twee weken op de vlucht. En we zijn van plan ze op de vlucht te houden tot het einde van het jachtseizoen in maart.
Soms kan succes behaald worden door er simpelweg te zijn, en we zitten dicht op de hielen van dit drijvende slachthuis en haar escorte van jagende en dodende harpoenschepen.

Er komen meer botsingen en vrijwel zeker komen er meer aanvaringen, maar als alles achter de rug is zal blijken dat de beste resultaten voortkomen uit het niets doen. Door de achtervolging worden levens gespaard.

 

Evenementen:

5 & 6 maart 2017
Utrecht
25 maart
De Koog, Texel
8 april
Harlingen
6 mei
Podium Mozaïek, Amsterdam

Sites werldwijd:

Australië België Brazilië Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: