We zullen de zeehondenjacht verpletteren en begraven

23 december 2009

We zullen de zeehondenjacht verpletteren en begraven

Commentaar door kapitein Paul Watson

Ik vecht al mijn hele leven tegen de gruwelijke industrie van de zeehondenjacht. Vanaf de dag dat ik tien jaar was en zag hoe op het strand van New Brunswick een zadelrobbenjong werd doodgeknuppeld, heb ik mijzelf gezworen dat ik er alles aan zou doen wat in mijn macht ligt om deze obscene industrie uit te wissen.

Het doodknuppelen van zeehonden is niet meer van deze tijd. Deze industrie moet uit worden geschakeld en de zeehondenpopulaties moeten de kans krijgen zich te herstellen zodat het evenwicht tussen prooi en roofdier, wat al jaren verloren is in de ecosystemen van onze oceanen, zich kan herstellen.

Vijf honderd jaar geleden waren er 45 miljoen zeehonden aan de oostkust van Canada: zadelrobben, klapmutsen, grijze zeehonden, gewone zeehonden en walrussen. Vandaag de dag is de walrus uitgeroeid en de populatie van de andere soorten is minder dan 10% van hun oorspronkelijke aantal.

Toen er 45 miljoen zeehonden leefden aan de oostkust, was er geen tekort aan vis. Nu is de noordelijke kabeljauw zo goed als uitgestorven en andere soorten zijn sterk teruggebracht in aantal. De zeehondenjacht draagt bij aan deze ecologische verwoesting en het herstel van het ecosysteem is onmogelijk tenzij de zeehondenjacht voor altijd stopt.
Dankzij het verbod op zeehondenproducten door het Europese parlement, slaan we nu de laatste spijkers in de doodkist van deze verachtelijke industrie.

In 2009 werd in Canada minder dan 20% van het toegestane aantal zeehonden gedood. Er is geen markt voor zeehondenproducten in Europa of de Verenigde Staten en de trend om zeehondenhuiden in de ban te doen zet door in landen als Rusland en andere Oost-Europese landen. Zonder grote overheidssubsidies zal er geen reden meer zijn voor de babymoordenaars uit Oost-Canada om in de lente het ijs op te gaan. Misschien dat Canada toegeeft aan de emotionele chantage van de boeven met hun knuppels, maar deze verspilling van belastinggeld zal niet lang worden getolereerd in een wereld waarin de oceanen ernstig worden bedreigd.

De Canadese politici steunen de zeehondenjacht om dezelfde reden dat de senators van voor de Burgeroorlog in Amerika de slavernij steunden. Slavernij, net zoals zeehondenjacht nu, had weinig economisch nut en was zeer wreed en immoreel. Toch gaven politici hun steun om hun eigen politieke agenda te realiseren, net zoals vandaag de dag de Canadese parlementariërs zich hoereren.

Het internationale publiek wordt zich er steeds meer van bewust dat wij onze oceanen vernietigen en het beroep van ‘zeehondenjager’ en ‘walvisvaarder’ wordt door steeds meer mensen geassocieerd met barbaars en onbeschaafd gedrag.

Toen ik jaren geleden de zeehondenjagers uit Newfoundland en de Magdelena eilanden ervan beschuldigde dat zij babymoordende monsters waren, reageerden mensen geschokt. Maar nu zijn steeds meer mensen het eens met dit standpunt. De zeehondenjager is een misdadiger, vaak ongeschoold en een ongevoelig wezen met sadistische trekjes. Je moet toch een behoorlijke sadist zijn om een knuppel te kunnen pakken en deze op het hoofd van een weerloze zeehondenbaby te rammen. Je kunt dit moeilijk een mannelijke of nobele bezigheid noemen. Momenteel zien we dat de industrie van de zeehondenjacht in Noorwegen aan het instorten is. Ik was dan ook heel blij te horen dat twee van de laatste drie Noorse zeehondenjachtschepen te koop zijn aangeboden.

 
Volgens een verslag op de Noorse televisie luidt dit het einde in van de Noorse zeehondenjacht.
De 45 werknemers van de zeehondenjachtschepen White Bear en White Kid zijn hun baan kwijt.
Een historische tijd voor deze industrie is ten einde, volgens de operationeel manager van de White Bear, Signe Korneliussen.
“Nu twee van de drie zeehondenjachtschepen te koop worden aangeboden, betekent dit realistisch gezien dat de Noorse zeehondenjacht op haar einde loopt,” zei de eigenaar van een zeehondenjachtschip, Jens Petter Kraknes.

Hopelijk zal het derde zeehondenschip snel in onbruik raken of voor het gemak voor de verzekering tot zinken worden gebracht.
De tragedie is dat de zeehondenjacht aan zijn einde komt doordat de vissers en de zeehondenjagers zo meedogenloos efficiënt zijn geweest in hun werk.
De Canadese overheid dreigt om het Europese Parlement aan te klagen voor het verbieden van zeehondenproducten, maar dat is allemaal loze praat. De steun voor het besluit om zeehondenproducten te verbieden was overweldigend en dit zal niet veranderen.

De Canadese overheid zou geld moeten investeren in het vinden van alternatief werk als vervanging voor het veredelde welzijnsprogramma dat zij de ‘zeehondenindustrie’ noemen. Feit is dat de zeehondenjacht een natuurlijke economische dood was gestorven, ware het niet voor de aalmoezen die de zeehondenjagers ontvangen van de onwillige Canadese belastingbetaler.

Ondertussen ben ik blij te zien dat steeds meer Canadese sleepnetboten aan de kant worden gezet om daar weg te rotten. De zeehondenjagers kunnen zelfs niet langer hun varende slachthuizen verkopen omdat de bodem van onder hun smerige industrie is weggeslagen.

Mijn levenslange ambitie is om de wereld te verlossen van de walvis- en zeehondenjacht en ik geloof dat wij deze droom kunnen realiseren en dat we deze twee barbaarse industrieën tezamen met de slavernij op de vuilnishoop van de geschiedenis kunnen gooien.

 

Evenementen:

27 april
Amsterdam, NDSM Vrijhaven
5 mei
Vlissingen
6 mei
Podium Mozaïek, Amsterdam

Sites werldwijd:

Australië België Brazilië Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: