What Will Happen to Us When the Oceans Die?

8 juli 2009

Wat gebeurt er met ons als de oceanen sterven?

Commentaar door kapitein Paul Watson

This is the way the world ends
This is the way the world ends
This is the way the world ends
Not with a bang but a whimper.

- T.S. Eliot
The Hollow Men

Toen in het tweede seizoen van Whale Wars het Antarctische ijs afbrokkelde en de boeg van mijn schip bedreigde, waren vele van mijn bemanningsleden en het publiek verbaasd over mijn ogenschijnlijk onverschillige houding omtrent deze dramatische aanvaring met het ijs.

Uiteraard had ik de situatie onder controle dus was er geen reden tot paniek, naast de gebruikelijke zorgen en voorzorgsmaatregelen die men neemt bij het navigeren door het ijs in afgelegen wateren.

Wat mij verbaasde is dat zoveel mensen geschokt waren en hun zorgen uitten over het gevaar dat mijn boeg zou breken terwijl ze geen aandacht hadden voor de stress en spanningen waaraan de ‘biologische boeg’ van het schip, de aarde, wordt blootgesteld.

Dit grote schip dat ons allen vervoert door de zwarte leegte van het heelal staat momenteel onder grote stress en de ecologische monteurs zijn zich ervan bewust dat we een groot probleem hebben. Een probleem dat zelfs ons voorbestaan bedreigt en hiermee dus de toekomst van de hele mensheid.

Het gebeurt nu. Ik speculeer niet over de verre toekomst. De eerste scheur in ons wereldwijde systeem dat leven mogelijk maakt wordt groter en binnenkort zullen we ervaren wat er gebeurt wanneer dit systeem faalt.

We staan op de rand van de eerste instorting van het ecosysteem van het Homoceen (tijdperk van de mens).
Het Homoceen is de zesde keer in de geschiedenis van onze planeet waarbij sprake is van een massa-extinctie. De laatste keer dat zoiets plaatsvond was zo’n 65 miljoen jaar geleden op de grens van het Krijt en het Tertiair. Dit was de extinctie die de dinosauriërs uitroeiden. In de afgelopen 549 miljoen jaar hebben er vijf gebeurtenissen plaatsgevonden waarbij meer dan 50% van de dieren is gestorven.

Deze, de zesde, wordt de Homoceen genoemd omdat één soort, de mens, verantwoordelijk is voor deze catastrofale gebeurtenis waarbij er meer planten en diersoorten zullen uitsterven tussen 2000 en 2065 dan in de laatste vijftig miljoen jaar.

Dit is een grote ramp, groter dan welke oorlog, tsunami, aardbeving of brand dan ook. Maar als we de krant lezen of naar de televisie kijken, krijgen we niet het gevoel dat er iets ernstigs aan de hand is of dat er reden is voor bezorgdheid.

Deze week verklaarde Charlie Veron, voormalig hoofd Wetenschap van het Australische instituut voor Ecologie, “Er is geen weg terug, er zijn geen ontsnappingsmogelijkheden. Het Groot Barrière Rif zal over ongeveer twintig jaar verdwenen zijn.”

Volgens Veron is het als volgt: “Wanneer het koolstofdioxidegehalte het niveau bereikt zoals wordt voorspeld voor de periode tussen 2030 en 2060, dan zal al het koraalrif gedoemd zijn uit te sterven…Dat zou het eerste ecosysteem ter wereld zijn dat instort. Alle koraalrifwetenschappers en alle wetenschappelijke organisaties zijn het hier over eens. Ik heb hen allemaal gesproken. De situatie is kritiek. Dit is de realiteit.”

Het commentaar van dr. Vernon kwam op hetzelfde moment als de cruciale bijeenkomst in Londen over de toekomst van het koraalrif die gisteren werd gehouden en werd georganiseerd door het Zoölogisch instituut van Londen, de Royal Society (een Londens instituut ter bevordering van ecologische kennis, red.) en het Internationale Programma omtrent de status van de oceaan (IPSO). In een gezamenlijke verklaring waarschuwden zij ervoor dat halverwege deze eeuw het uitsterven van het koraalrif onafwendbaar zal zijn.

Volgens een rapport in de Times Online zorgt het opgewarmde water ervoor dat koraalpoliepen symbiotische algen afstoten die ervoor zorgen dat zij voedingsstoffen op kunnen nemen. Dit zogenaamde ‘blekingsproces’ kwam veel voor tijdens El Niño van 1997-98 en het komt steeds vaker lokaal voor. (Tijdens El Niño wordt een groot deel van de Atlantische Oceaan ongewoon warm) Het rif heeft decennia nodig om te herstellen, maar tussen 2030 en 2050, afhankelijk van de uitlaatgassen en de effecten hiervan, zal het ‘bleken’ jaarlijks of om het jaar voorkomen.

Alhoewel de oppervlaktetemperatuur van de zee het snelst stijgt in de tropische regio’s wordt de andere grote bedreiging van het koraalrif veroorzaakt in hogere breedtegraden. Het koude water daar absorbeert meer koolstofdioxide uit de lucht dan warm water en verzuurt daardoor sneller.

Wanneer koolstofdioxide een concentratie bereikt van tussen de 480 en 500 deeltjes per miljoen, biedt warm water geen weerstand meer tegen verzuring en wanneer de pH-waarde in de gebieden rond de evenaar is afgenomen, hetgeen meer verzuring betekent, wordt de groei van koraalrif wereldwijd onmogelijk gemaakt.

“Koraalriffen zijn het meest kwetsbare ecosysteem in de zee”, zei Alex Rogers, wetenschappelijk directeur van IPSO.

“De opwarming van de aarde en het afnemen van de pH-waarde zullen een dubbel negatief effect hebben. De riffen waren veilig tot 350 deeltjes koolstofdioxide per miljoen. Vandaag de dag zijn dit er 387 per miljoen. Boven de 450 is het lot van het rif bezegeld,” vervolgde hij.

Bij alle vijf de massa-extincties in de geologische geschiedenis was de koolstofcyclus de oorzaak, waarbij het niveau van de koolstofdioxide de sleutel was. De concentratie hiervan in de atmosfeer is hoger dan het in de afgelopen twintig miljoen jaar ooit is geweest. Tijdens de massa-extinctie in het Perm-Trias werd het tropische zeeleven het hardst geraakt, zoals tijdens alle massa-extincties. De koralen die rif bouwen hadden tien miljoen jaar nodig om zich te herstellen.

Het Groot Barrière Rif, het grootste en meest diverse ecosysteem ter wereld, is voor Australië 4,5 biljoen dollar per jaar waard. Wereldwijd zijn de riffen 300 biljoen dollar waard. “Maar dit is een schijntje vergeleken bij de kosten wanneer het koraalrif zal uitsterven,” zei dr. Veron. “Dan is er niet alleen sprake van inkomensschade, maar zullen ook levensonderhoud, economieën en ecosystemen schade oplopen.” De aankondiging omtrent de zekere dood van de koraalriffen in de wereld, inclusief het Groot Barrière Rif, werden door de media en het publiek ontvangen met gapen en apathie.

Twintig jaar is een veel te lange periode om de aandacht van de politiek te trekken. En nu Jennifer Aniston wellicht overweegt zich te herenigen met Brad Pitt is het publiek afgeleid.

De wereld rouwt om de dood van Michael Jackson maar heeft geen oog voor de dreigende dood van het Groot Barrière Rif en de miljoenen diersoorten die voor hun overleven afhankelijk zijn van het rif.

Zoals de poëet Leonard Cohen ooit schreef: “We zijn gevangen in ons lijden en onze geneugten zijn de sleutel.”

Terwijl wij onszelf vermaken sterven de oceanen van deze planeet.

De vooruitzichten zijn niet goed. Met 90% procent van de vissoorten al uitgestorven en met de onomkeerbare instorting van het koraalrifsysteem in het vooruitzicht is de situatie verschrikkelijk, zo goed als hopeloos.
Maak ik geloof er in dat we de oceanen kunnen laten herrijzen. Als we de vernietiging maar kunnen stoppen, snel kunnen stoppen.

De oorzaak van deze dreigende instorting van het wereldwijde ecosysteem is dat er zo’n zeven biljoen mensen zijn die het leven uit de oceanen zuigen als gestoorde vampiers.

Het is niet slechts een kwestie van zeggen dat we er alles aan moeten doen om onze oceanen te redden, maar dat we koste wat kost alles moeten doen wat binnen ons vermogen ligt. Wij hebben geen keus meer. Als we het nalaten om te handelen, als we het nalaten om wat er nu gebeurt te terug te draaien, dan is er maar één consequentie. De instorting van ons wereldwijde ecosysteem, of om het anders te zeggen, het systeem om ons in leven te houden, het schip Aarde, zal volledig falen.

De wereld is vol met ecologische sukkels die de ecologische realiteit ontkennen. De wereld is vol met hersenloze massa’s van sukkels die geobsedeerd zijn door zielige trivialiteiten of die worden afgeleid door fantasieën van onnozel geloof tot entertainment.

Wie we missen in de wereld zijn ecologische monteurs en strijders die klaar staan en de bedreigingen van onze planeet, en met name de oceanen, willen aanpakken.

Wat de grote meerderheid van de mensen niet begrijpt is het volgende: als wij de aftakeling van onze oceanen niet stoppen dan zal het ecologische systeem instorten en uiteindelijk zullen de oceanen sterven.

En als de oceanen sterven, dan zullen samenlevingen instorten en zullen wij allemaal sterven.

Zo simpel is het en we hebben de keuze tussen hersenloze, massale, collectieve zelfmoord ofwel de ultieme, totale moord of we kunnen in actie komen en vechten voor ons overleven.

Eén ding is zeker, wij hebben nog maar weinig tijd.

 

Evenementen:

5 & 6 maart 2017
Utrecht
25 maart
De Koog, Texel
8 april
Harlingen
6 mei
Podium Mozaïek, Amsterdam

Sites werldwijd:

Australië België Brazilië Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: