Verdomd trots op schuldig zijn

4 juli 2009

Verdomd trots op schuldig zijn

Commentaar door kapitein Paul Watson

De koppen in de kranten van Nova Scotia vertellen dat kapitein Alex Cornelissen en eerste stuurman Peter Hammerstedt schuldig zijn. Mijn persoonlijke favoriet stond in de krant Nova. In grote vette letters schreeuwde het:

“Sea Shepherd bemanning schuldig aan het lastigvallen van de Canadese zeehondenjacht”

Natuurlijk zijn wij schuldig aan het hinderen van de Canadese zeehondenjacht. Zou er een andere reden voor ons zijn om ons daar te laten zien dan ons ermee te bemoeien?

Schuldig, schuldig, schuldig en vol trots.

Dit is hetzelfde als in 1939 in een Berlijnse krantenkop staat: “Dissidenten schuldig bevonden aan het redden van Joodse gevangenen” of een door de nazi’s gecontroleerde krant die schrijft: ”Verzetsleden schuldig aan het verlenen van steun aan Amerikaanse soldaten”.

Wat kunnen we anders dan trots zijn op een kop die ons beschuldigt van het hinderen van één van de meest obscene en afschuwwekkende slachtingen op deze planeet?

Natuurlijk vergaten de kranten te schrijven dat de reden waarom Alex en Peter niet op hun rechtszaak verschenen, het simpele feit is dat Canada ze verboden heeft ooit nog voet op Canadese grond te zetten en het hun verbood aanwezig te zijn om zich te verdedigen. En ook ontbrak in de kranten het verhaal over de Canadese overheid die, zonder een wettelijke grond, het Sea Shepherd schip Farley Mowat in beslag nam. Met andere woorden, ze hebben ons schip gestolen zonder een rechtszaak of rechtszitting en zonder een aanklacht tegen het schip of zijn eigenaar (Sea Shepherd).

Niet dat we erg overstuur zijn. We hadden het schip al gestript van zijn meest waardevolle apparatuur voordat we de actie begonnen waren tussen het ijs. We hadden al plannen om de Farley Mowat met pensioen te sturen. De jaarlijkse kosten voor onderhoud drukte zwaar op de organisatie en het schip had niet voldoende snelheid, die nodig is voor vele van onze acties. En hierbij komt het feit dat kosten om een schip te ontmantelen, enorm hoog zijn.

We zagen het verlies van het schip als een winst in vergelijking tot wat het opleverde in verband met het publiceren en dramatiseren van de slachting van zeehondenpups in Europa op hetzelfde moment dat het Europese Parlement aan het debatteren was over een verbod op Canadese zeehondenproducten.

Mijn redenering was dat er een 80% kans was dat we het schip zouden verliezen als gevolg van de zeehondencampagne van 2008. En het verlies van het schip, in gedachte genomen haar leeftijd en de onderhoudskosten, ten opzichte van de winst die het publiceren van het verhaal van de zeehondenslachting zou opleveren, was het risico waard.

En dus speelde wij de troefkaart “Lijmstok” die de bureaucraten van het Canadese departement van Visserijen in verwarring brachten. Zij wisten niet of wij ons schip nu terug wilden hebben of niet. Ze hadden een schip gearresteerd vol met Europeanen in dezelfde tijd dat Europa vergaderde over een verbod op zeehondenproducten (slimme zet, Loyola Hearn, minister van Visserij en Oceanen, al zeg ik het zelf). Zij wilde mij, maar ik was gelukkig niet aan boord tijdens de arrestatie. Ik ben een Canadees dus dat had voor mij ernstige legale gevolgen kunnen hebben. Ze namen 20 bemanningsleden mee en hebben twee officieren gearresteerd, een Zweed en een Nederlander, die ze toen maar deporteerden om te voorkomen dat ze zichzelf konden verdedigen. Wij sloegen terug met het ontslaan van de advocaten omdat het geen zin heeft om geld uit te geven aan advocaten als de verdachten niet mogen opdagen voor hun verdediging.

Uiteindelijk heeft de Canadese overheid een miljoen dollar uitgegeven aan dit fiasco en is blijven zitten met een waardeloos schip dat ze niet kwijt kunnen, een veroordeling van twee bemanningsleden die eigenlijk niets voorstelt en een zeehondenjacht die nu elke commerciële grond mist.

Sea Shepherd Conservation Society heeft echter een goedkope manier gevonden om een schip uit de vaart te halen, een verbod op de zeehondenjacht verkregen en prachtige krantenkoppen die ons beschuldigen van het hinderen van de zeehondenjacht, wat onze intentie ook altijd is geweest.

De zaak zal officieel eindigen in september als Alex en Peter veroordeeld worden, maar elke vorm van straf die opgelegd wordt doet er niet toe omdat, noch kapitein Alex Cornelissen noch eerste stuurman Peter Hammerstedt het land meer in mogen om boetes te betalen of gevangenistijd uit te zitten. En deze mannen hebben de eer om te worden veroordeeld en schuldig te worden bevonden aan het verdedigen van zeehonden, met andere woorden officiële erkenning voor hun activisme als zeehondenbeschermers.

De rechter in Novia Scotia Jean Whalen zei: “Gebaseerd op alle bewijsmaterialen vind ik dat de Kroon in deze zaak zonder twijfel zijn gelijk heeft bewezen op elk punt van de aanklacht (de overtredingen in de vorm van het getuigen zijn van, het documenteren en het verstoren van de zeehondenslacht) en vind ik dat de verdachten schuldig zijn op alle punten”.

Het is alsof het Canadese gerechtshof de volgende verklaring maakt:

De Nederlander, kapitein Alex Cornelissen en de Zweedse eerste stuurman Peter Hammarstedt, beiden officieren aan boord van het vaartuig Farley Mowat, worden door de Canadese rechtbank erkend in hun rol bij de verstoring van de zeehondenjacht en op deze manier dus ook als succesvol in hun rol als milieubeschermingactivisten.

Hé, het is niet alsof ze een ridderorde hebben gekregen, tegenwoordig een overgewaardeerd stuk blik. Normaal is dat toch alleen voorbestemt aan Canadezen die een manier hebben gevonden om het land te exploiteren voor winst.

De Farley Mowat blijft in de haven van Sydney, vastgeketend met enorme kosten aan de Canadese regering. Ze mag dan wegroesten maar er hangt nog steeds een aura van majestueuze pracht rond haar. Ze heeft vele rondes gemaakt over deze aardbol ter verdediging van onze oceanen. Ze brak ijs in de golf van St. Lawrence en de Ross Zee, overleefde orkanen in de West Indische Oceaan en nam het op tegen stropers in de Atlantische en Grote Oceaan. Ze was een waardig schip en eindigt haar dagen als een herinnering voor de Canadese bureaucraten aan het feit dat Sea Shepherd Conservation Society slimmer en tactischer is dan zij en dat ze compleet voor de gek zijn gehouden.

Wat nog belangrijker is: ze heeft met drie tochten (1998, 2005, 2008) naar het drijfijs oostelijk van Canada een belangrijk aandeel gehad in de verdediging van de zeehondenpups. Ze is een legende geworden en onderdeel van de geschiedenis in de strijd tegen de zeehondenjacht. Ze zal herinnerd worden, door de toekomstige Canadezen, als de hulp die een eind heeft gebracht aan iets dat op een dag gezien zal worden als een enorme schande voor de Canadezen.

Canadezen hingen verzetsleider Louis Riel op aan de galg maar plaatsten later een standbeeld ter ere van hem en zijn hoofd verscheen op een postzegel. De “fanatieke” en “vagebonden” van toen zijn later de nationale helden en engelen van de toekomst.

Zullen de meer verlichte Canadezen in de toekomst met trots terugkijken op de bruten, die met knuppels zeehonden afslachten voor geld en plezier, of zullen ze de moedige mannen en vrouwen die tegen deze wrede en ecologisch vernietigende zeehondenjacht streden als helden gaan zien?

Geschiedenis heeft zo zijn wegen om de waarheid aan het licht te brengen en de geschiedenis zal rechter Jean Whalen ontmaskeren als niets meer dan een politieke pion voor het Canadese ministerie van Visserij en Oceanen die “alle” bewijsmaterialen had bestudeerd in deze zaak ondanks het feit dat de gedaagden een eerlijke rechtsgang was onthouden.

Het grote Canadese Circus “Zeehonden Slachting Rechtzaak” is nu over en kapitein Cornelissen en eerste stuurman Hammerstedt zijn schuldig bevonden aan het hebben van mededogen en het tonen van activisme en moed.

De rechtbank liet Sea Shepherd weten dat het 30 dagen heeft om hoger beroep aan te tekenen tegen dit vonnis. Nooit! Schuldig bevonden zijn aan mededogen, aan het beschermen van zeehonden en het verstoren van de zeehondenslachting en het mogen zien van de gezichten van die laffe zeehondenknuppelaars als ze rennen bij het zien van ons zwarte schip, is onbetaalbaar en wij zouden het niet anders willen hebben.

Absoluut! Schuldig op de aanklacht en verdomd trots.

 

Evenementen:

5 & 6 maart 2017
Utrecht
25 maart
De Koog, Texel
8 april
Harlingen
6 mei
Podium Mozaïek, Amsterdam

Sites werldwijd:

Australië België Brazilië Canada Chili Duitsland Europa Frankrijk Galápagos Global Hongarije Italië Nieuw Zeeland Spanje Verenigd Koninkrijk Verenigde Staten Zwitserland

Top Tweets:


Andere vertalingen:


Fiscaal Voordeel:

ANBI Logo

Onze partner: